Ακούστε την εκπομπή του Συνδέσμου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε «Αποθήκευση ως…»
ΠΑΜΕ Web Radio – ΣΕΤΗΠ 18 Απριλίου 2019
Ακούστε την εκπομπή του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών & Πληροφορικής.
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε «Αποθήκευση ως…»
ΠΑΜΕ Web Radio – Συνδικάτο Μετάλλου & Ναυπηγικής Βιομηχανίας Αττικής 18 Απριλίου 2019
Ακούστε την εκπομπή του Συνδικάτου Μετάλλου & Ναυπηγικής Βιομηχανίας Αττικής.
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε «Αποθήκευση ως…»
ΠΑΜΕ Web Radio – ΟΓΕ 18 Απριλίου 2019
Ακούστε την εκπομπή της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας.
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”
El Domingo 14 de Abril – Día de Acción Antiimperialista
Los sindicatos de clase de Grecia participaron y apoyaron el Día Nacional de Acción Antiimperialista convocada por el Comité por la Distensión Internacional y la Paz (EEDYE) en 14 de Abril.
Miles de trabajadores, jóvenes, personas en todo el país participaron en los eventos Anti- OTAN, antiimperialistas. Los manifestantes condenaron al gobierno griego de SYRIZA por su participación en las competiciones imperialistas en la región, especialmente porque el 2019 es el aniversario de los 70 años desde la fundación de la organización asesina de OTAN y 20 años desde la intervención criminal de los Estados Unidos – OTAN – UE contra el pueblo de la antigua Yugoslavia.
En la manifestación de protesta en Atenas tomó la palabra de parte de PAME el Vasilis Stamoulis, quién destacó la acción antiimperialista de PAME desde el primer momento de su fundación. Señaló la firme solidaridad de PAME con los refugiados y los migrantes, mientras que subrayó que la escalada de la agresión imperialista es el otro lado de la escalación de la explotación que sufren los trabajadores en los lugares de trabajo.
Sunday April 14 – Day of Antiimperialist Action
The class unions of Greece took part and supported the National Day of Antiimperialist Action called by the Greek Committee for International Detente and Peace on April 14.
Thousands of people, workers, youth, participated in Anti-NATO, anti-imperialist events all over Greece. The demonstrators condemned the Greek Government of SYRIZA for its participation to the imperialist competitions in the region, especially as 2019 is the anniversary of the 70 years since the foundation of the murderous organization of NATO and 20 years since the USA-NATO-EU’s criminal intervention against the people of former Yugoslavia.
In the protest demonstration in Athens spoke on behalf of PAME, Vasilis Stamoulis, who highlighted the antiimperialist action of PAME since the first moment of its foundation. He noted PAME’s firm solidarity with the refugees and migrants while he underlined that the escalation of imperialist aggression is the other side of the escalation of exploitation that workers suffer in the work places.
Πρόγραμμα του web radio για αύριο Παρασκευή 19 Απρίλη
Το πρόγραμμα του web radio του ΠΑΜΕ για αύριο Παρασκευή 19 Απριλίου έχει ως εξής :
Στις 5μμ, ‘’Ο ορισμός του πέναλτι’’. Αθλητική εκπομπή με τον Δημήτρη Κατσάκο.
Στις 6μμ, εκπομπή του Συνδικάτου Εργαζομένων Φαρμάκου, Καλλυντικού και Συναφών Επαγγελμάτων.
Στις 7μμ, ‘’Time Machine’’. Μουσική εκπομπή με τον Σταύρο Τριανταφυλλίδη. Ένα τρίωρο οδοιπορικό στη rock και metal μουσική σκηνή από τη δεκαετία του ’60 ως τις μέρες μας.
Γραμματεία ΠΑΜΕ Ηρακλείου: Eκδήλωση για τα 20 χρόνια του ΠΑΜΕ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΜΕ
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΑΠΡΙΛΗ 2019, ώρα 7:00 μμ
στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Γέννημα της Ανάγκης.
Ήταν 3 Απρίλη του 1999 όταν με τη μεγάλη πρωτοβουλία που πήραν ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα, σωματεία, συνδικαλιστές, συγκροτήθηκε το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, ο ταξικός πόλος μέσα στο εργατικό κίνημα. Ήταν η απάντηση στην παρασιτική δράση του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, όπου προσαρμοζόταν γοργά στις απαιτήσεις των μονοπωλίων για την υπηρέτηση της ανταγωνιστικότητας, την προώθηση των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για το χτύπημα του χρόνου εργασίας, της κοινωνικής ασφάλισης, την μετατροπή των συνδικάτων σε επιχειρήσεις, συνδιαχειριστές της καπιταλιστικής οικονομίας, στον κοινωνικό εταιρισμό.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΣΤΑΘΕΡΑ ΤΑΞΙΚΑ ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ
Αυτά τα 20 χρόνια, οι αγώνες, οι παρεμβάσεις, τα συλλαλητήρια, οι απεργίες είχαν τη σφραγίδα του ΠΑΜΕ. Ήταν μάχες που συσπείρωσαν την πλειοψηφία των εργαζομένων που έβγαιναν στο δρόμο για να διεκδικήσουν τη ζωή που τους αξίζει. Το σύνθημα “χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά” μπήκε στο στόμα όλων των εργατών και εκφράζει την προοπτική που πρέπει να έχει, ο έτσι κι αλλιώς μακροχρόνιος σκληρός αλλά πέρα ως πέρα δίκαιος αγώνας. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια ενάντια στην κατακρεούργηση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος με τον περιβόητο νόμο Γιαννίτση, τον ηρωικό 9μηνο αγώνα των χαλυβουργών και τη στήριξη που αυτός είχε από τα σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα συνοδοιπόρους μας στον αγώνα, ποιος μπορεί να προσπεράσει τις μεγαλειώδεις απεργιακές συγκεντρώσεις μπροστά στη ληστεία του λαού με την ψήφιση σειράς μνημονίων από όλες τις κυβερνήσεις, τη μαχητική απάντηση ενάντια στο χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία, στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Αυτές και οι χιλιάδες άλλες παρεμβάσεις των δυνάμεων που δεν υποτάχτηκαν είναι η μεγάλη παρακαταθήκη για το επόμενο βήμα.
Στην δεκαετή καπιταλιστική κρίση, οργανώθηκε η αλληλεγγύη, για να μην μείνει κανείς χωρίς φαγητό, χωρίς ρεύμα, χωρίς σπίτι. Παράλληλα οργανώθηκαν μεγάλοι αγώνες που είχαν στο επίκεντρο τους χώρους δουλειάς.
Μαζί με τους λαούς που αγωνίζονται ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους
Το ΠΑΜΕ από την ίδρυση του, θεώρησε καθήκον του τη διεθνή αλληλέγγυα δράση, συνεργασία και επαφή με συνδικάτα σε όλο τον κόσμο με γραμμή σύγκρουσης με την εργοδοσία και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Η ίδρυση του ΠΑΜΕ συνέπεσε χρονικά με τη ΝΑΤΟική επέμβαση για τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, αντιδράσαμε με μαχητικό, πρωτοπόρο και ηρωικό τρόπο. Σταθήκαμε πλάι σε κάθε συνδικάτο, σε κάθε λαό που καταδυναστεύεται από τα μονοπώλια τους ιμπεριαλιστές. Το ΠΑΜΕ είναι ενεργό μέλος της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας που απαριθμεί 180.000.000 μέλη και η αναγνώριση της προσφοράς μας σε παγκόσμιο επίπεδο μας τιμούν με τη θέση του γενικού γραμματέα της ΠΣΟ.
Το ΠΑΜΕ είναι ο φορέας που αναγνωρίζεται από τη συντριπτική πλειοψηφία της εργατικής τάξης, ως ο γνήσιος εκφραστής των συμφερόντων της. Αυτό μας γεμίζει αισιοδοξία και αποφασιστικότητα να προχωρήσουμε τα επόμενα βήματα. Μπορεί να αναρωτηθεί ο καθένας τι θα είχε συμβεί στο εργατικό κίνημα της χώρας μας, αν δεν υπήρχε το ΠΑΜΕ, τι σωματεία θα υπήρχαν και με τι χαρακτηριστικά. Τα φαινόμενα εκφυλισμού, νοθείας και παρέμβασης της εργοδοσίας με τη φυσική της παρουσία μέσα στα συνδικάτα, θα κυριαρχούσαν παντού.
Σήμερα, σε συνθήκες καπιταλιστικής ανάπτυξης, η εργοδοσία θέλει να θωρακίσει την κερδοφορία της. Ότι δικαιώματα καταστρατήγησαν σε συνθήκες κρίσης θέλουν σήμερα να τα διευρύνουν. Στήριξή τους σε αυτή την προσπάθεια έχουν τις κυβερνήσεις τους, την ΕΕ, την ηγεσία της ΓΣΕΕ, η οποία στηρίζεται σε νόθες διαδικασίες και στη φυσική παρουσία της εργοδοσίας μέσα στις γραμμές της. Οι εργαζόμενοι πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτή η βαρβαρότητα έχει την υπογραφή των κομμάτων που κυβέρνησαν (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) και των παρατάξεων τους στο εργατικό κίνημα.
ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΤΑΞΙΚΑ ΟΧΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ
Σε αυτές τις συνθήκες το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να βάλουν μπροστά τις δικές τους ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων, να γίνουν βήματα στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, να μαζικοποιηθούν τα σωματεία, να φτιαχτούν νέα, να βελτιωθεί η λειτουργία των Διοικητικών Συμβουλίων. Να χτιστεί τείχος απέναντι στην ασυδοσία της εργοδοσίας και να περάσουμε στην αντεπίθεση, με μαζικούς αγώνες, με ανέβασμα των μορφών πάλης, με απεργιακούς αγώνες που θα παραλύουν την παραγωγή και θα αναγκάζουν την εργοδοσία σε υποχώρηση. Το ΠΑΜΕ ως μέτωπο ταξικών συνδικάτων συμβάλλει στην άνοδο της ταξικής πάλης, για να πάρει αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά ώστε η εργατική τάξη να διεκδικήσει να γίνει η ίδια ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει.
Το ΠΑΜΕ έχει μπει μπροστά και έχει πάρει πρωτοβουλίες με την οργάνωση του αγώνα για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, για κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ, για την κατάργηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης. Ομοσπονδίες που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ έχουν προχωρήσει σε οργάνωση κινητοποιήσεων για την επιβολή κλαδικών συμβάσεων με αυξήσεις.
Καλούμε κάθε σωματείο, κάθε τίμιο συνδικαλιστή, να συγκρίνει τα 20 χρόνια του ΠΑΜΕ με τη στάση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Να ξεπεράσουν επιφυλάξεις και να ενωθούμε στο μεγάλο μετερίζι του ταξικού αγώνα που με κόπο χτίσαμε.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΜΕ
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΑΠΡΙΛΗ 2019, ώρα 7:00 μμ
στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
«Έργα και ημέρες» του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού
Μια συνοπτική αναδρομή σε χαρακτηριστικά «κατορθώματά» τους για τη στήριξη του κεφαλαίου και την υπονόμευση των αγώνων
Οι άθλιες μεθοδεύσεις της συνδικαλιστικής μαφίας της ΓΣΕΕ μπροστά στο 37ο Συνέδριο της Συνομοσπονδίας, με την προσπάθεια «νομιμοποίησης» των οργίων νοθείας που οργάνωσε, καθώς και της ωμής παρέμβασης της εργοδοσίας μέσα στα συνδικάτα, αποτελούν συνέχεια και κλιμάκωση του αντεργατικού ρόλου που έπαιξε ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός όλα τα προηγούμενα χρόνια , για τη στήριξη του κεφαλαίου και την υπονόμευση των αγώνων.
Οι εργατοπατέρες σε ΓΣΕΕ αλλά και σε μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις αναδείχτηκαν στους πιο ένθερμους θιασώτες της «ανταγωνιστικότητας» των επιχειρήσεων, οι καλύτεροι προπαγανδιστές του υπερταξικού μύθου της «εθνικής ανάπτυξης», οι προξενητάδες των «κοινωνικών διαλόγων» και της «κοινωνικής ειρήνης», την ώρα που εντείνεται ο πόλεμος του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του σε βάρος των εργαζομένων. Διαχρονικά έχυναν το δηλητήριο του «ρεαλισμού» με βάση τις «αντοχές της οικονομίας», έχυναν το δηλητήριο της «αναποτελεσματικότητας των αγώνων» στη συνείδηση της εργατικής τάξης και ιδιαίτερα στις νέες γενιές, επιχειρώντας να αφοπλίσουν το εργατικό κίνημα, να υπονομεύσουν σημαντικές μάχες που αναπτύσσονται, παρά την προσπάθειά τους να επιβάλουν «σιγή νεκροταφείου».
Σε ανάπτυξη και κρίση, οι πιο πιστοί υπηρέτες του κεφαλαίου
Μια συνοπτική ματιά σε χαρακτηριστικά «κατορθώματα» του εργατοπατερισμού όλα τα τελευταία χρόνια είναι χαρακτηριστική, «φωτίζει» την επιδίωξη να παίξουν τον ίδιο αντεργατικό ρόλο και στη φάση της καπιταλιστικής ανάκαμψης, όπως και τη σημασία της μάχης ενάντια στις μεθοδεύσεις τους.
- Η ΓΣΕΕ μέχρι και το 2008, όταν οι ρυθμοί ανάπτυξης της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας τραβούσαν την ανηφόρα, υπέγραφε Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) με αυξήσεις μόλις 0,66 και 0,77 ευρώ τη μέρα. Η ΕΓΣΣΕ της περιόδου 2008 – 2009 χαρακτηρίστηκε από τις τότε συνδικαλιστικές ηγεσίες… «κορυφαία κατάκτηση». Και τότε, δηλαδή, η ΓΣΕΕ έβαζε ως κριτήριο την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και όχι τις ανάγκες των εργαζομένων.
- Επιπλέον, από τότε, οι «ελαστικές» μορφές απασχόλησης έχουν και τη δική της σφραγίδα, είτε μέσα από τη στήριξη των «κοινωνικών διαλόγων», που κατέληξαν σε νόμους αποσάθρωσης των εργασιακών σχέσεων, είτε με απευθείας στήριξη αυτών των νόμων, προβάλλοντας ως πρόσχημα τη θέσπιση «πλαφόν» ως ποσοστό του συνόλου των εργαζομένων. Πρόκειται για μορφές εργασίας που καταργούν τη σταθερή και μόνιμη δουλειά και εργασιακά δικαιώματα.
- Με την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης (2009 – 2010), οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού συμπλέουν ανοιχτά με την εργοδοσία, προβάλλουν ως κοινό στόχο «μέσα στη δύσκολη συγκυρία» τη διατήρηση της «αξιοπρέπειας» στις ΣΣΕ, «τη διασφάλιση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνουν οι προηγούμενες ΣΣΕ» και «ταυτόχρονη διασφάλιση των θέσεων εργασίας». Ουσιαστικά πρότειναν «μηδενικές αυξήσεις και μηδενικές απολύσεις». Και αυτό έπραξαν, υπογράφοντας ΣΣΕ 3ετούς διάρκειας (2010 – 2012) με μηδενικές αυξήσεις και «παγωμένα» δικαιώματα, αρχής γενομένης από την ΕΓΣΣΕ της ΓΣΕΕ. Ακολούθησαν εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις, αλλά οι ίδιες ηγεσίες εγκατέλειψαν στη μοίρα τους τα εκατομμύρια των ανέργων. Ανάλογες ΣΣΕ υπέγραψαν εκείνη την περίοδο και μια σειρά συνδικαλιστικές οργανώσεις που ελέγχει ο εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός.
- Από το 2012 και μετά, πρώτη και καλύτερη η ΓΣΕΕ επικύρωσε το νομοθετημένο πια αίσχος με τον βασικό μισθό των 586 και 511 ευρώ μεικτά, μέσα από την ΕΓΣΣΕ που υπέγραψε και ανανεώνει μέχρι σήμερα. Οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού έχουν συμβάλει σε μεγάλο βαθμό, όλο αυτό το διάστημα, στην επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων και στη μείωση των μισθών σε πολλές επιχειρήσεις, σε διάφορους κλάδους, με εσωτερικούς κανονισμούς που βαφτίζονται «συμβάσεις», με την υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων, είτε μέσω Ενώσεων Προσώπων είτε μέσω επιχειρησιακών σωματείων, ακόμα και κλαδικών σωματείων που ελέγχουν.
- Γι’ αυτό, την ίδια περίοδο, σε πολιτικό επίπεδο στήριξαν όλες τις κυβερνήσεις, αυτές που έφεραν 3 μνημόνια και εκατοντάδες αντεργατικούς – αντιλαϊκούς νόμους. Από την πρώτη στιγμή στήριξαν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 2009, στη λογική της «κοινής εθνικής προσπάθειας», έστρωσαν από τότε το έδαφος των αντεργατικών νόμων με μυστικές συναντήσεις με τους βιομηχάνους. Αποδέχτηκαν εξαρχής τα βάρβαρα μέτρα ως αναπόφευκτα, στο όνομα της «διάσωσης της χώρας». Ήταν αυτοί που με δηλώσεις τους προωθούσαν τη στήριξη των «υγιών» επιχειρηματιών. Είναι η ίδια η σημερινή ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ που την περίοδο του περιβόητου δημοψηφίσματος του 2015, απέναντι στο διπλό «ΟΧΙ» του ταξικού κινήματος στις προτάσεις της κυβέρνησης και των «θεσμών», φώναζε «ΝΑΙ» στην ΕΕ, «στην ευρωπαϊκή πορεία της πατρίδας μας» και «στο κοινό μας νόμισμα».
Απροκάλυπτη υπονόμευση των αγώνων των εργαζομένων
Αυτή ακριβώς η στάση τους όλα τα προηγούμενα χρόνια καθόρισε και την ανοιχτή εχθρότητα που επέδειξαν απέναντι στη μεγάλη πρωτοβουλία των 530 συνδικαλιστικών οργανώσεων σε ολόκληρη τη χώρα για την κατάργηση των αντεργατικών νόμων, για την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ και για όλες τις διεκδικήσεις που πρόβαλαν οι εργαζόμενοι που συσπειρώνονταν σε αυτά τα εκατοντάδες συνδικάτα.
Άλλωστε, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος, ήταν αυτός που μέσα στο Γενικό Συμβούλιο της Συνομοσπονδίας ξεστόμισε το αμίμητο: «Ποιος εργοδότης θα δώσει 751 ευρώ;». Ήταν ο ίδιος που σε μια άλλη δημόσια δήλωσή του για το ίδιο θέμα έλεγε: «Το σοκ που προκάλεσε στην αγορά και το είδατε, της παραγωγικής αλλά και καταναλωτικής καθίζησης με την υποχώρηση του κατώτερου μισθού με νόμο, ενδεχομένως και με νόμο να προκαλέσει άλλο σοκ που δεν ξέρω αν η αγορά εργασίας μπορεί να το αντέχει…». Άραγε, τι διαφορετικό έλεγαν και λένε οι εκπρόσωποι των αστικών κομμάτων, οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, ο ΣΕΒ και οι άλλες εργοδοτικές ενώσεις, οι ίδιοι οι Τροϊκανοί ΕΕ – ΔΝΤ;
Ήταν επίσης ο ίδιος ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ που δήλωνε ότι «η απεργία έφαγε τα ψωμιά της»! Δεν είναι τυχαία λοιπόν η στάση τους στον απεργοκτόνο νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τον Γενάρη 2018, όταν αρνήθηκαν να κηρύξουν απεργία, έστω για τα μάτια του κόσμου όπως είναι το συνήθειό τους…
Ταυτόχρονα, όλα τα προηγούμενα χρόνια, όχι μόνο στήριξαν το χτύπημα της Κοινωνικής Ασφάλισης, αλλά τώρα ζητούν και την παράδοσή της ολοκληρωτικά στο μεγάλο κεφάλαιο, μέσω του Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου Ασφάλισης, προχωρώντας σε σχετική συμφωνία με τον ΣΕΒ και τους εργοδότες.
Η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ, τα στελέχη του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού βρίσκονται στην απέναντι όχθη από την εργατική τάξη. Δίνουν τα ρέστα τους για να είναι τα συνδικάτα εργαλεία υποταγής των εργαζομένων στους στόχους του κεφαλαίου. Με όργια νοθείας, αποκλεισμών, εργοδοτικής παρέμβασης στο εργατικό κίνημα επιχειρούν να υπηρετήσουν αυτήν την επιδίωξη.
Χαρακτηριστικά, ο Γ. Παναγόπουλος, μιλώντας σε συνέδριο της ΓΣΕΒΕΕ με θέμα «Ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων στην εμβάθυνση της οικονομικής δημοκρατίας», έδωσε ανάγλυφα το πώς ο εργατοπατερισμός αντιλαμβάνεται τον ρόλο των συνδικάτων και τη θέση των εργαζομένων, θέτοντας το εξής ερώτημα: «Πότε μια καπιταλιστική οικονομία μπορεί να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά; Όταν το κεφάλαιο και η εργασία μοιράζονται ίσα μερίδια διαπραγμάτευσης και υπερασπίζονται ελεύθερα τα συμφέροντα που εκπροσωπούν; `Η όταν υπάρχει ταξική πόλωση και σύγκρουση;».
Ρίχνοντας το ανάθεμα στους ταξικούς αγώνες, οι εργατοπατέρες διεκδικούν ταυτόχρονα ποιοτική και θεσμική αναβάθμιση του «κοινωνικού διαλόγου», λέγοντας ότι στην «επιδιωκόμενη κοινωνική συναίνεση (…) το πεδίο της οικονομικής δημοκρατίας ήταν περιορισμένο».
Αντίστοιχα, χαρακτηριστική είναι η περίφημη «Κοινή Δήλωση» της ΓΣΕΕ με τους εργοδότες, που υπογράφηκε στις αρχές του 2018 στο πλαίσιο της ΟΚΕ, όπου αναφέρεται: «Η διαμόρφωση συνθηκών πολιτικής και κοινωνικής συνεννόησης και η συμμετοχή όλης της κοινωνίας σε ένα αναπτυξιακό σχέδιο που θα απαντά στα σημερινά προβλήματα, λαμβάνοντας υπόψη τις επόμενες γενιές, αποτελούν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την έξοδο από την κρίση, την επιστροφή στην ευρωπαϊκή κανονικότητα και την ισχυροποίηση της χώρας στις συνεχώς μεταβαλλόμενες διεθνείς συνθήκες».
Μάλιστα, η ΓΣΕΕ, μαζί με τους «κοινωνικούς εταίρους», στην ίδια «Κοινή Δήλωση» δεν παραλείπει να νουθετήσει τους εργαζόμενους ότι «στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας (…) όλοι οι πολίτες της χώρας, μέσα από συλλογικές εκφράσεις και ο καθένας ατομικά, έχουμε ευθύνη να συμβάλουμε υπεύθυνα στη βελτίωση της κατάστασης που βιώνουμε καθημερινά…».
Έργα-και-Ημέρες-του-εργοδοτικού-και-κυβερνητικού-συνδικαλισμού.pdf
Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας : Όλοι στην απεργία την Παρασκευή 19 Απρίλη. Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε τον αγώνα μας
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΜΕ ΣΥΝΘΗΜΑ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ, ΟΧΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΛΙΓΩΝ
Συνάδελφοι οικοδόμοι και εργαζόμενοι στο εργοτάξιο ανάπλασης του Φαλήρου,
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 ΑΠΡΙΛΗ
Προχωράμε στην απόφαση που πήραμε στη Γενική Συνέλευση του εργοταξίου στις 17 Απρίλη. Δεν πρόκειται να κάνουμε βήμα πίσω από τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας. Δεν δεχόμαστε να μας ξεζουμίζουν οι εργοδότες, να δουλεύουμε ατέλειωτες υπερωρίες, νύχτες και Σαββατοκύριακα, για να κερδίζουν από τον ιδρώτα και το αίμα μας.
Φτάνει πια με την κοροϊδία των εργοδοτών. Στη συνάντηση που είχαμε ζητήσει μαζί τους, οι περισσότεροι δεν καταδέχτηκαν να έρθουν για να απαντήσουν πάνω στα δίκαια αιτήματά μας, ενώ όσοι προσήλθαν μασούσαν τα λόγια τους. Αξιοποιώντας το νομοθετικό οπλοστάσιο της κυβέρνησης, ισχυρίστηκαν πως «είναι νόμιμοι», τη στιγμή που έχουμε συνεχόμενες καταγγελίες συναδέλφων για κλεμμένα ένσημα, δουλειά από το πρωί ως το βράδυ χωρίς βάρδιες, με απλήρωτες υπερωρίες, δουλειά 7 ημέρες την εβδομάδα χωρίς κανένα ρεπό, ελλιπή μέτρα ασφάλειας κ.ά.
Ταυτόχρονα, χθες στο εργοτάξιο διενεργήθηκε έλεγχος από την Επιθεώρηση Εργασίας για μέτρα ασφάλειας. Παρόλο που βρέθηκαν δεκάδες περιπτώσεις που εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για τη σωματική ακεραιότητα των εργατών, όπως: κομμένα καλώδια μέσα στα νερά, ηλεκτρολογικοί πίνακες χωρίς ρελέ και υπογραφή από ηλεκτρολόγο, φρεάτια χωρίς σήμανση ή προστατευτικά, ελλιπής φωτισμός σε στοές, έλλειψη κουπαστών και πολλά άλλα, η Επιθεώρηση τα θεώρησε «μικροπράγματα» και σημείωσε μερικές παρατηρήσεις.
Αποδεικνύεται πως η Επιθεώρηση Εργασίας λειτουργεί με πνεύμα σύμπλευσης με την εργοδοσία, στο όνομα διασφάλισης της επιχειρηματικότητας που προωθεί η κυβέρνηση, αφού όπως μας είπαν “κρατάνε ίσες αποστάσεις από εργαζόμενους και εργοδοσία”.
Είναι φανερό πως η εντατικοποίηση της δουλειάς, σε συνδυασμό με μεγάλες ελλείψεις σε μέτρα προστασίας και ασφάλειας για τους εργαζόμενους, εκτός από το ότι προκαλεί μεγάλη φθορά στον οργανισμό μας, βάζει και σε άμεσο κίνδυνο την ίδια μας τη ζωή.
Σε ένα έργο, το μεγαλύτερο αυτή τη στιγμή στην Αττική, όπου η Περιφέρεια έχει μπουκώσει με εκατομμύρια ευρώ την ανάδοχο εταιρεία και τους μεγαλοεργολάβους για να δημιουργήσει την «Αθηναϊκή Ριβιέρα», ενώ την ίδια ώρα έργα που έχουμε ανάγκη εμείς και οι οικογένειές μας δεν κατασκευάζονται, όπως αντιπλημμυρικά και αντιπυρικά, που από την έλλειψή τους χάθηκαν 125 άνθρωποι στην Αττική.
Για να μη θρηνήσουμε θύματα, αλλά και για να δουλεύουμε ανθρώπινα και με αξιοπρέπεια, παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας!
Κλιμακώνουμε με απεργία την Παρασκευή 19 Απρίλη, απαιτώντας:
- τη βελτίωση των όρων και συνθηκών εργασίας,
- τη διασφάλιση του νόμιμου ωραρίου με παύση εργασιών τα Σαββατοκύριακα,
- την τήρηση των μέτρων υγείας και ασφάλειας για όλους τους εργαζόμενους του εργοταξίου.
Δίνουμε μαχητικό παρών στις πύλες του εργοταξίου για την περιφρούρηση της απεργίας μας μαζί με το Συνδικάτο.
Ζητάμε συνάντηση εκ νέου με τους εργοδότες, την ανάδοχο εταιρεία και όλους τους υπεργολάβους, στις 11 π.μ. στο χώρο του εργοταξίου. Ανάλογα με τη στάση τους θα καθορίσουμε τα επόμενα βήματά μας.
Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε τον αγώνα μας για υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις στα μεροκάματα και τους μισθούς.
Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε τη ζωή μας, οργανώνοντας την πάλη μας βάζοντας μπροστά τις δικές μας ανάγκες. Έχουμε την δύναμη να επιβάλλουμε το δίκιο μας.
