ΣΥΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ 5 ΜΑΪΟΥ 2019
Ακούμε συνέχεια για την τουριστική ανάπτυξη, την ατμομηχανή όπως χαρακτηριστικά λέγεται αλλά και για τα συνεχόμενα ρεκόρ κερδών και αφίξεων. Χαρακτηριστικό δε είναι ότι κάθε χρόνο ανακοινώνεται και νέο ρεκόρ έναντι της περσινής χρονιάς.
Αυτό όμως που θέλουμε να ανοίξουμε στη σημερινή σύσκεψη είναι από ποιους φτιάχνεται αυτή η ανάπτυξη, με τι όρους στην εργασία με τι συνθήκες. Σκοπός της σημερινής μας σύσκεψης είναι πως εμείς θα παλέψουμε αυτό το καλοκαίρι να ισχύσει παντού η κλαδική σύμβαση στα ξενοδοχεία και πω θα παλέψουμε να επεκταθεί και στους υπόλοιπους σχετικούς κλάδους.
Ο ΚΛΑΔΟΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΒΙΚΟΣ .
Πρόκειται για έναν κλάδο – «είσοδο» των νέων στην εργασιακή ζούγκλα, όπου διαμορφώνει συνείδηση επομένως και στάση που επιδρά στον νέο σε όποιον κλάδο και αν συνεχίσει.
Ο κλάδος συγκεντρώνει κάθε χρόνο όλο και περισσότερους εργαζόμενους σε σύγκριση με τους υπόλοιπους κλάδους (με βάση τα στοιχεία του ΣΕΤΕ από το 2012 έως το 2015 αυξήθηκε η συνολική απασχόληση μόνο στον Τουρισμό από 20% έως 59% ανάλογα το μήνα, σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα το 2012, έναντι 6% στους υπόλοιπους κλάδους).
Από το 2015 έως το 2018 μόνο οι τουριστικές επιχειρήσεις αύξησαν τα κέρδη τους κατά 51,6%.
Τα νούμερα από μόνα τους μπορεί να είναι εντυπωσιακά, ωστόσο μαζί με την προπαγάνδα από κοινού ξενοδοχειακού κεφαλαίου και κυβέρνησης περί «ανάπτυξης» και «μεταμνημονιακής εποχής» που θα τις νιώσουν ο λαός και η νεολαία στο πετσί τους, για μια μερίδα νέων εργαζομένων λειτουργούν και ως «σανίδα σωτηρίας» απέναντι στη φτώχεια, στη μισοανεργία – μισοδουλειά και μάλιστα κακοπληρωμένη. Είναι πολύ μεγάλο το κομμάτι των νέων της κατάρτισης και μαθητείας, των αποφοίτων, ακόμα και σπουδαστών των ΤΕΙ, αλλά και μαθητών, που βρίσκουν δουλειά στον κλάδο κάθε χρόνο.
Είναι ενδεικτικό ότι σε μία βδομάδα δουλειάς γίνονται εισπράξεις εκατομμυρίων ενώ οι εργαζόμενοι πληρώνονται μετά βίας 600 ευρώ το μήνα.
Παράλληλα, καλλιεργείται μία μεγάλη γκάμα αντιλήψεων από στελέχη των επιχειρήσεων, όπως:
— Η λογική του ατομικού δρόμου για τη δυνατότητα εξέλιξης και καριέρας σε συγκεκριμένες ειδικότητες.
— Χαμηλές απαιτήσεις αφού «στον κλάδο τουλάχιστον έχουμε πάντα δουλειά».
— Η λογική του «μικρότερου κακού» αφού μπορεί για 6 μήνες να εξαντλούνται οι εργαζόμενοι στη δουλειά, «αλλά τους άλλους 6 μήνες τουλάχιστον ξεκουράζονται».
Εδώ και λίγο καιρό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ψήφισε με τροπολογία ξανά τον νόμο του Βρούτση, υπουργού της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κάνοντας τον συγκεκριμένο νόμο- νόμο Βρούτση- Αχτσιόγλου, ο οποίος καταργεί τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις για τον κατώτερο μισθό ο οποίος θα διαμορφώνεται με απόφαση του εκάστοτε Υπουργού στο ύψος που θα υποδεικνύουν οι εργοδότες.
Αυτή είναι η επόμενη μεταμνημονιακή ημέρα!! Συνέχεια της προηγούμενης μνημονιακής ημέρας..
Με την έναρξη της σεζόν και μετά την επέκταση της Συλλογικής Σύμβασης των ξενοδοχοϋπαλλήλων από την υπουργό Εργασίας, έχει συγκεντρωθεί σημαντική πείρα από την κατάσταση που επικρατεί στους χώρους δουλειάς, αλλά κι από τις κινήσεις των ίδιων των ξενοδόχων.
Μετά τα αρχικά πανηγύρια της κυβέρνησης και των ανθρώπων της εργοδοσίας μέσα στην Ομοσπονδία και σε ορισμένα σωματεία του κλάδου, οι εργαζόμενοι ήρθαν ξανά αντιμέτωποι με την σκληρή πραγματικότητα. Σε δεκάδες ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες της Αττικής επιβεβαιώθηκε ότι η «επόμενη μέρα» για την οποία μιλάνε όλα τα επιτελεία του συστήματος, προϋποθέτει τη μονιμοποίηση και συνεχή εμβάθυνση όλων των αντεργατικών ανατροπών που προωθήθηκαν στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης και πριν από αυτήν. Η πλειοψηφία των εργαζομένων εξακολουθεί να εργάζεται με νέες και παλιές ελαστικές μορφές εργασίας στις οποίες οι ξενοδόχοι ισχυρίζονται ότι δε χωρά καμιά εφαρμογή συλλογικής σύμβασης. «Ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρείες» που ιδρύονται σε μια μέρα με μετοχικό κεφάλαιο 1 ευρώ, παρέχουν δεκάδες εργαζόμενους σε ξενοδοχεία με συμβάσεις έργου. «Συμβάσεις μη γνήσιας ετοιμότητας προς Εργασία» αναγκάζουν τους εργαζόμενους να στέκονται πάνω από το ακουστικό τους για λίγες ώρες δουλειάς την εβδομάδα. «Συμβάσεις διαλείπουσας εργασίας» υποχρεώνουν τις καμαριέρες να εργαστούν όσο, όποτε και όπως τους ζητηθεί. Συμβάσεις που ξεκινούν το πρωί και τελειώνουν το βράδυ αφήνοντας σε αβεβαιότητα χιλιάδες εργαζόμενους του κλάδου.
Αλλά και για τους ελάχιστους εναπομείναντες που εμφανίζονται να δουλεύουν με σταθερή και μόνιμη εργασία, η στάση των ξενοδόχων είναι επίσης αποκαλυπτική. Η Ένωση Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης για παράδειγμα αρνείται να εφαρμόσει τη συλλογική σύμβαση αν δεν πάρει από την κυβέρνηση ως «αντιπαροχή» νέες φοροελαφρύνσεις και προνόμια. Λες και δεν έχει νομοθετηθεί για χάρη τους τα τελευταία δέκα μόνο χρόνια μειώσεις μισθών πάνω από 40%, κατάργηση των ΒΑΕ, αύξηση του εργάσιμου χρόνου μέχρι και 10 ώρες την ημέρα, μέχρι και 7 μέρες την εβδομάδα, χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος και επέκταση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας. Λες και δεν έχουν φτιαχτεί προς όφελός τους υποδομές δισεκατομμυρίων ευρώ από χρήματα του λαού. Λες και δεν έχουν καταπατήσει ατιμωρητί δάση, αιγιαλούς και άλλες δημόσιες εκτάσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και σε περιπτώσεις ξενοδοχειακών ομίλων με τεράστια κέρδη, οι εργοδότες αξιοποιούν τα ψίχουλα του κατώτατου μισθού των 586 ευρώ μεικτά, το αίσχος του «υποκατώτατου» μισθού για τους νέους κάτω των 25 ετών, την απλήρωτη μαθητεία, ενώ παρουσιάζουν μαζί με την κυβέρνηση ως «παθογένεια» την όποια διεκδίκηση για αναπλήρωση των τεράστιων απωλειών που είχαμε στα χρόνια της κρίσης.
ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ της ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ
Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι κάθε χρόνο, οι επιχειρήσεις του κλάδου του Τουρισμού γεμίζουν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες με νέους σπουδαστές των δημόσιων και ιδιωτικών ΙΕΚ του κλάδου, που εργάζονται με άθλιους όρους κάτω από το πρόσχημα της «πρακτικής άσκησης», με το κεφάλαιο να εξασφαλίζει πάμφθηνο εργατικό δυναμικό.
Η φοίτηση στα δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ περιλαμβάνει εξάμηνη πρακτική άσκηση. Η μηνιαία αμοιβή των σπουδαστών μόλις που ξεπερνάει τα 300 ευρώ. Αρκετοί εργοδότες παρέχουν μια πρόσθετη αμοιβή δίπλα στα ψίχουλα του προβλεπόμενου μισθού, σε… αντάλλαγμα, όμως, καταστρατηγούν το 8ωρο και το 5ήμερο. «Λένε, για παράδειγμα, πως σε θέλουν στη δουλειά όλη τη βδομάδα και γι’ αυτό δίνουν 400 ευρώ»,
Πέρα από τους χαμηλούς μισθούς και τα εξαντλητικά ωράρια, πρόβλημα αποτελούν και οι συνθήκες διαμονής, καθώς αυτές δεν εξασφαλίζουν στους σπουδαστές ούτε καν τη δυνατότητα για στοιχειώδη ανάπαυση ανάμεσα στις καθημερινές βάρδιες
Συνάδελφοι – σες,
Η κατάσταση θα χειροτερεύσει ακόμη πιο πολύ αν δεν κατανοηθεί ότι η μάχη για τις Συλλογικές Συμβάσεις αφορά κάθε εργαζόμενο, συνολικά τις εργασιακές σχέσεις: τους μισθούς, τον ημερήσιο χρόνο εργασίας, αλλά και την υγιεινή και ασφάλεια στην εργασία.
Κι ως τέτοιο κορυφαίο ζήτημα για την εργατική τάξη αποκαλύπτουμε πλατιά τον αντεργατικό χαρακτήρα της στρατηγικής κυβέρνησης-εργοδοσίας, που έχει στόχο την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων.
ΓΕΡΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ – ΓΕΡΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
Χωρίς γερά, μαζικά, αγωνιστικά εργατικά συνδικάτα χωρίς τη μαζική κινητοποίηση των εργαζομένων θα είμαστε όλο και μεγαλύτερα θύματα της εργοδοσίας και του πολιτικού της προσωπικού.
Χρειάζεται να οργανωθεί η μάχη για την υπογραφή και εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, ώστε μέσα κι από αυτό το μέτωπο να γίνονται αποφασιστικά βήματα στο στόχο της ανασύνταξης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.
Γιατί δίχως σωματεία με γερές βάσεις μέσα στους χώρους δουλειάς, χωρίς την πρωτοπόρα δράση τους για κάθε ζήτημα που απασχολεί την εργατική οικογένεια και χωρίς μαζικές διαδικασίες που θα διασφαλίζουν τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή στις αποφάσεις, η εργοδοσία και οι δυνάμεις της μέσα στο κίνημα θα επιβάλλουν όχι μόνο ό,τι ως σήμερα έχει θεσμοθετηθεί, αλλά θα περάσουν κι άλλα μέτρα που θα μειώνουν συνεχώς την τιμή της εργατικής δύναμης.
Χρειάζεται καθημερινή δράση που θα ξεκινά από την ενημέρωση και θα καταλήγει στην οργάνωση της πάλης. Που θα πατά πάνω στην ενότητα της τάξης μας για να κατανοείται όλο και από περισσότερους ότι η πάλη για τις ΣΣΕ βοηθάει να φωτίζεται ο πραγματικός αντίπαλος, η εργοδοσία και το πολιτικό της προσωπικό, στα κόμματα, στις κυβερνήσεις και μέσα στο ίδιο το κίνημα.
Όμως να μιλήσουμε και ξεκάθαρα! Σωματεία είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Αν δεν στελεχωθεί, μαζικοποιηθεί αυτή η δουλειά με την καθοδήγηση του σωματείου και του Εργατικού Κέντρου μέσα στο χώρο δουλειάς με σκοπό να διεκδικήσουμε, να πιέσουμε για να κερδίσουμε δεν είναι εύκολο να έχουμε νίκες. Κι αν τα καταφέρουμε θα είναι προσωρινές. Πχ μια απόλυση πιο εύκολα παίρνεται πίσω όταν οι εργαζόμενοι του χώρου γίνουν μια γροθιά. Πρέπει το σύνθημα ένας για όλους και όλοι για έναν να γίνει πραγματικότητα! Να επιβάλλουμε δηλαδή το δίκιο μας στην εργοδοσία.
.ΚΛΑΔΟΙ ΑΜΕΣΑ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ
Ο τουρισμός όμως συνδέεται με μια πληθώρα άλλων κλάδων που έμμεσα ή άμεσα επηρεάζουν την οικονομία, αλλά και επιβάλλουν και τις ανάλογες εργασιακές σχέσεις.
Π.χ. ο χαρακτηρισμός του νησιού μας ως τουριστικό απελευθέρωσε πλήρως το ωράριο σε μια σειρά εμπορικά καταστήματα, ενώ οι πολυεθνικές και τα Super Market έχουν καταργήσει πλήρως την Κυριακή αργία κατά την θερινή περίοδο.
Οι εργαζόμενοι βιώνουν ένα Γολγοθά κατά την καλοκαιρινή περίοδο ενώ οι απλήρωτες υπερωρίες σε όλους τους κλάδους σπάνε κόκκαλα. Μάλιστα είναι συχνό το moto από μεγάλους ξενοδόχους μην μιλάτε έχουμε δουλειά. Οι κλεμμένες όμως υπερωρίες είναι κλεμμένος κόπος, κλεμμένη εργασία.
Σημαντικό ζήτημα είναι η δουλειά των οικοδόμων στην ανέγερση νέων ξενοδοχείων. Συνεχόμενα συνεργεία επί 24ωρου βάσεως, μπετά τα μεσάνυκτα με τα φώτα απ τα φορτηγά. Κανένα μέτρο προστασίας των οικοδόμων, δουλειά σε ύψη χωρίς μέτρα ασφάλειας κλπ. Έχουμε καλέσει 3 φορές το ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΚΝΔΥΝΟΥ από την Πάτρα στη Ζάκυνθο και πάντα δεν έχουν κονδύλια μετακίνησης… Στην επίσκεψή του πέρσι το χειμώνα στη Ζάκυνθο ο πρόεδρος τη Ομοσπονδίας Οικοδόμων, Τασιούλας, μίλησε για εγκληματικές ελλείψεις στα μέτρα ασφάλειας.
Οι εργαζόμενοι στην ΔΕΥΑΖ και της καθαριότητας, πέρα των υπερωριών είναι και αντιμέτωποι και με μια σειρά ευθύνες που δεν τους αναλογούν ανά πάσα στιγμή, ενώ η υποστελέχωση του Νοσοκομείου που το αναδείξαμε με τον αγώνα μας όλο το προηγούμενο διάστημα, το καλοκαίρι η έλλειψη προσωπικού, ΜΕΘ, ασθενοφόρου κ.ά. σπάει κόκαλα με κίνδυνο να χαθούν και άλλες ζωές.
Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα έχουν να κάνουν με το μοντέλο ανάπτυξης του τουρισμού. Τι κρύβεται πίσω από τα 5*, τι μας λανσάρουν και τι πραγματικά συμβαίνει. Ένα μοντέλο που η αναρχία του καπιταλισμού, ουσιαστικά ωφελεί μόνο ένα κομμάτι μεγαλοξενοδόχων, δίνοντας ψίχουλα στο εργατικό δυναμικό από τα τεράστια κέρδη και τσακίζοντας μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις
ΣΚΟΠΟΣ ΣΥΣΚΕΨΗΣ
Ο σκοπός της σημερινής μας σύσκεψης είναι πως θα υλοποιήσουμε ένα σχέδιο δράσης ως Ε.Κ. και οι εργαζόμενοι μέσα από το σωματείο τους, αφού εγκρίνουμε το πλαίσιο αιτημάτων μας, με συνεχόμενες παρεμβάσεις μας στις Ενώσεις Ξενοδόχων στη Ζάκυνθο που θα τους καλέσουμε και σε δημόσια συνάντηση, με παρεμβάσεις μας ανά ξενοδοχείο, με παρεμβάσεις στην κυβέρνηση Υπουργεία και Επιθεώρηση Εργασίας να επιβάλλουμε την πλήρη εφαρμογή της κλαδικής Σύμβασης στα Ξενοδοχεία, την δημιουργία προϋποθέσεων για πάλη και στους υπόλοιπους κλάδους εμπόριο,
επισιτισμό κ.ά.
Συνάδελφοι – σες,
Στη Ζάκυνθο της ‘’τουριστικής ανάπτυξης’’ των ρεκόρ των αφίξεων υπάρχει η ζοφερή πραγματικότητα της εκμετάλλευσης της εργασίας. Χιλιάδες από μας είμαστε εποχιακά εργαζόμενοι με εισόδημα 4000ευρώ να περάσουμε όλο το χρόνο δουλεύοντας κάθε μέρα χωρίς ρεπό 10 ώρες και πάνω, σε γνώση του ΙΚΑ και της επιθεώρησης εργασίας. Οι μάγειροι, οι Σερβιτόροι που ταΐζουν πάνω από 300 άτομα τη μέρα αμείβονται με λιγότερο από 30ευρώ τη μέρα. Η καμαριέρα που τακτοποιεί πάνω από 25 δωμάτια πότε στο 8ωρο πότε στο 10ωρο αμείβεται με λιγότερο από 25ευρώ, ενώ το δωμάτιο οι ξενοδόχοι το νοικιάζουν τουλάχιστον 100ευρώ τη μέρα. Κάθε χρόνο στο νησί μας χτίζονται νέα 5*, επεκτείνονται τα υπάρχοντα ξενοδοχεία. Απ’ την άλλη υπάρχουν μειωμένες προσλήψεις, υπερωρίες απλήρωτες, απολύσεις εργαζομένων γιατί ζήτησαν το μισθό τους, σακατεμένα κορμιά, λιποθυμίες κάθε μέρα, με ανύπαρκτα μέτρα ασφάλειας, που αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή μας.
Για τους επιχειρηματικούς ομίλους ο Τουρισμός δεν είναι παρά ένα εμπόρευμα που θέλουν να το πουλούν πανάκριβα με το μικρότερο δυνατό κόστος.
Την ίδια στιγμή εκατομμύρια εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι στερούνται το δικαίωμα στις διακοπές στην αναψυχή. Οι εργαζόμενοι όμως δεν είναι κόστος, αλλά οι μόνοι που δημιουργούν τον πλούτο τον οποίο καρπώνονται μεγαλοξενοδόχοι, τουριστικοί πράκτορες, αεροπορικές εταιρείες, επισιτιστικές αλυσίδες.
ΑΙΤΗΜΑΤΑ
- Η Συλλογική Σύμβαση να εφαρμόζεται υποχρεωτικά παντού.
- Αξιοπρεπείς μισθοί που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες.
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα σε κάθε μαγαζί (μικρό ή μεγάλο).
- Μέτρα προστασίας των ανέργων και των οικογενειών τους για όλο το διάστημα της ανεργίας (πάνω από το 80% των εργαζομένων του κλάδου είναι εποχικοί).
- Να εφαρμοστεί το 8ωρο – 5ήμερο – 40ωρο.
- Ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας.
- Κανείς εργαζόμενος ανασφάλιστος και απλήρωτος.
- Να καταργηθούν όλα τα δουλεμπορικά συνεργεία των εταιρειών προσωρινής απασχόλησης.
- Αναγνώριση συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών σε όλους.
- Μέτρα προστασίας για όσους δουλεύουν σε βαριές ανθυγιεινές δουλειές.
Για τους πρακτικάριους να διεκδικήσουμε :
- 6ωρο- 5ημερο-30ωρο για όλους τους πρακτικάριους με αποδοχές 8ωρου. Τέρμα στο χαρτζιλίκι των 300 ευρώ.
- Οι σπουδαστές να μαθαίνουν στον χώρο δουλειάς και όχι να καλύπτουν θέσεις τσάμπα εργασίας.
- Ασφάλιση για όλη την διάρκεια της πρακτικής άσκησης. Να συγκροτηθεί μηχανισμός που θα ελέγχει την τήρηση του κανονισμού πρακτικής άσκησης.
Ζάκυνθος 5/5/2019
