Ακούστε την αθλητική εκπομπή ‘’Ο ορισμός του πέναλτι’’ με τον Δημήτρη Κατσάκο.
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”

Ακούστε την αθλητική εκπομπή ‘’Ο ορισμός του πέναλτι’’ με τον Δημήτρη Κατσάκο.
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”
Το πρόγραμμα του webradioτου ΠΑΜΕ αύριο Τρίτη 19 Φεβρουαρίου έχει ως εξής :
Στις 6μμ, εκπομπή του Συλλόγου Σπουδαστών Δημοσίων ΙΕΚ.
Στις 7μμ, εκπομπή ΔΑΣ Εργατικού Κέντρου Χανίων.
Στις 8μμ, εκπομπή για τη HipHop μουσική με τους Φρανκ και Dason.
Σε άρθρο του σε εφημερίδα, ο γνωστός εργοδότης Καραγεωργόπουλος, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος εταιρειών, που φέρει την ιδιότητα του υπεύθυνου του Γραφείου Τύπου της ΓΣΕΕ, επιχειρεί να απαντήσει στις καταγγελίες των εργατικών συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.
Αναπαράγει τις γνωστές συκοφαντίες για το ΠΑΜΕ. Δε λέει κουβέντα, όμως, για την ταμπακιέρα! Δε λέει κουβέντα για την ωμή παρέμβαση και συμμετοχή της εργοδοσίας στα συνδικάτα!
Γελάει και ο κάθε πικραμένος!
Είναι γνωστό σε όλη την εργατική τάξη ότι η ηγεσία της ΓΣΕΕ βοήθησε, όλα τα προηγούμενα χρόνια και στην περίοδο της κρίσης, τους εργοδότες και τις κυβερνήσεις τους να ξεθεμελιώσουν τα εργατικά δικαιώματα.
Καλούμε τους εργαζόμενους να οργανωθούν σε κάθε χώρο δουλειάς και να κόψουν τον ομφάλιο λώρο με τις δυνάμεις που ηγούνται στη ΓΣΕΕ και προωθούν τα εργοδοτικά και κυβερνητικά συμφέροντα.
Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας πραγματοποίησε περιοδείες την Παρασκευή 15 Φλεβάρη στα εργοτάξια επέκτασης του Αεροσταθμού του Αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος, του Εκπτωτικού Χωριού στα Σπάτα και της κατασκευής φαρμακευτικής εταιρείας στο Κορωπί.
Στα εργοτάξια αυτά, όπου συγκεντρώθηκαν όλοι οι εργαζόμενοι, έγινε συζήτηση για τις εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος που αφορούν τον κλάδο. Κυρίως το ζήτημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, αλλά και την απάντηση του κλάδου στην αύξηση του κατώτατου μισθού στα 650 ευρώ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με κλιμάκωση του αγώνα για υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και μεροκάματα και γενικότερα βελτίωση των όρων και συνθηκών εργασίας.
Επίσης, η συζήτηση στάθηκε και στο χαρακτήρα της ανάπτυξης, για ποιον γίνονται τα μεγάλα έργα, ποιος ωφελείται από αυτά. Π.χ. κατασκευάζονται έργα που έχουν ανάγκη οι επιχειρηματικοί όμιλοι, ο τουρισμός, όπως η επέκταση του αεροδρομίου, του εκπτωτικού χωριού, παράλληλα με μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, ενώ έργα που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι βρίσκονται στα αζήτητα. Κι αυτά φτιάχνονται με μεροκάματα καθηλωμένα, εξαντλητικά ωράρια και εντατικοποίηση της εργασίας κ.τ.λ.
Υπογραμμίστηκε ότι ο αγώνας μας πρέπει να βάζει στο στόχαστρό του όλη αυτή την πολιτική και στο επίκεντρό του τις σύγχρονες ανάγκες μας. Τέλος, η συζήτηση κατέληξε στην ανάγκη οργάνωσης και συσπείρωσης στο Συνδικάτο, για να μπορούμε να παλέψουμε πιο αποτελεσματικά.
Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ
ΕΞΩ Η ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ
ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι στο εμπόριο, την καθαριότητα, υπάλληλοι γραφείων, εργαζόμενοι στα super market, τις τηλεπικοινωνίες, στις αποθήκες και τις ναυτιλιακές εταιρείες, εργαζόμενοι σε κάθε κλάδο.
Το Σαββατοκύριακο 23 – 24 Φεβρουαρίου διεξάγεται το συνέδριο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ). Ένα συνέδριο που οι λέξεις νοθεία και απαξίωση είναι φτωχές για να το περιγράψουν.
Σε αυτό το συνέδριο η εργοδοσία δεν στέλνει απλά τα τσιράκια της, αλλά επιχειρεί να μπει απευθείας η ίδια με φυσική παρουσία στο εργατικό κίνημα. Εργοδότες, στελέχη εταιρειών, μέλη διοικητικών συμβουλίων εταιρειών και super market, φιγουράρουν στη λίστα των αντιπρόσωπων και των ψηφισάντων μελών, αλλοιώνοντας την πραγματική θέληση των εργαζομένων στο εμπόριο και τις υπηρεσίες.
Κάνε δική σου υπόθεση την υπεράσπιση των συνδικάτων!
Πάρε μέρος και εσύ σε αυτό το συνέδριο, δες με τα μάτια σου αυτούς που χωρίς τη θέληση σου σε “εκπροσωπούν”, στις 23 και 24 Φλεβάρη στο Novotel. Εμείς που καθημερινά κουραζόμαστε μέσα στους χώρους εργασίας και ζούμε τους μισθούς πείνας, την εντατικοποίηση, πληρώνουμε ακόμα και με τίμημα την ίδια μας τη ζωή, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στην εργοδοσία και τα τσιράκια της να αλώσουν το εργατικό κίνημα. Δεν έχουμε τίποτα κοινό με όλους αυτούς!
Η χωρίς προσχήματα καλά οργανωμένη εργοδοτική παρέμβαση φαίνεται από μακριά. Οι άνθρωποι που υπερασπίζονται τα συμφέροντα των εργοδοτών, αυτοί που καθημερινά μας τρομοκρατούν, μας απολύουν, μας “αξιολογούν”, υλοποιώντας τις κατευθύνσεις της εργοδοσίας παρουσιάζονται σε αυτό το συνέδριο με την ιδιότητα και μάσκα του “συνδικαλιστή”, του εκπροσώπου των εργαζομένων.
Να μην επιτρέψουμε σε νόθους και εργοδότες να ψηφίσουν για εμάς!
Καμία ανοχή, καμία αποδοχή του εργοδοτικού μηχανισμού!
ΟΛΕΣ και ΟΛΟΙ το Σάββατο 23 Φλεβάρη, 11πμ
στο ξενοδοχείο NOVOTEL, Μιχαήλ Βόδα 4-6
ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΟΜΙΛΩΝ!
Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας
Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας
Σύνδεσμος Εμποροϋπαλλήλων & Ιδιωτικών Υπαλλήλων Πειραιά
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων & Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων & Εμποροϋπαλλήλων Λαυρεωτικής
Συνάδελφοι εργαζόμενοι,
Μπροστά στο “Συνέδριο” του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας, η ΔΑΣ απευθύνεται σε εσάς, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, ώστε οι διαδικασίες του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, να αποκτήσουν το χαρακτήρα που τους πρέπει και απαιτούν οι δύσκολες εποχές που ζούμε: ενός πραγματικού ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ Συνεδρίου, με συνέδρους – αντιπροσώπους εκλεγμένους μέσα από ζωντανές διαδικασίες, χωρίς νοθείες και αλχημείες που αλλοιώνουν τους συσχετισμούς, με τα προβλήματα της τάξης μας σε πρώτο πλάνο, μακριά από τις απαιτήσεις των εργοδοτών και των κυβερνήσεών τους.
Η ΔΑΣ απευθύνεται σε όλους τους αντιπροσώπους των εργατικών σωματείων που είναι στην ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ δύναμη του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας και σας καλεί να αναλάβουμε την ευθύνη που αναλογεί σε όλους μας, ώστε η νέα Διοίκηση του ΕΚΚ που θα εκλεγεί όπως και οι αντιπρόσωποι για το Συνέδριο της ΓΣΕΕ, να εκφράζουν τις αληθινές αγωνίες των εργαζομένων του νησιού μας, να μπαίνουν μπροστά στην οργάνωση της διεκδίκησης των σύγχρονων αναγκών των εργατικών-λαϊκών οικογενειών, να υπερασπίζονται το δίκιο του εργάτη κόντρα στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία.
Εργάστηκε σε αυτή την κατεύθυνση η σημερινή ψευδεπίγραφη πλειοψηφία της Διοίκησης του ΕΚΚ;
Τα ΔΙΚΑ ΤΗΣ έργα βροντοφωνάζουν ΟΧΙ!
ΟΧΙ μόνο δεν στήριξε τις δίκαιες διεκδικήσεις των εργαζομένων του νησιού μας – αυτό θα μπορούσε να είναι και αδυναμία ή ανικανότητα – αλλά έπαιξε ΕΝΕΡΓΟ ΡΟΛΟ στην προάσπιση των συμφερόντων της μεγαλοεργοδοσίας, συμβάλλοντας τα μέγιστα στο παραπέρα τσάκισμα των συναδέλφων.
Τους φταίει το ΠΑΜΕ, τα σωματεία που είναι στη δύναμή του, οι συνδικαλιστές του, γιατί οι εργαζόμενοι τους έχουν πάρει χαμπάρι και τους γυρίζουν την πλάτη.
Τους φταίει το ΠΑΜΕ γιατί τη μέρα που η κυβέρνηση ψήφιζε το νόμο για την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας, τους τσακώσαμε στα πράσα να κάθονται στο γραφείο τους και να πίνουν τον καφέ τους χαζογελώντας! την ίδια ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη την Ελλάδα έδιναν τη μάχη στους χώρους δουλειάς και στους δρόμους!
Άξιος λοιπόν ο μισθός τους!
ΑΥΤΟΣ είναι ο εργοδοτικός συνδικαλισμός!
ΑΥΤΕΣ τις πλειοψηφίες θέλει η εργοδοσία στο τιμόνι των σωματείων, των Εργατικών Κέντρων, των Ομοσπονδιών, της ΓΣΕΕ!
ΑΥΤΟΥΣ καλούνε να επιβεβαιώσουμε στο επικείμενο Συνέδριο του ΕΚΚ!
ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ!
Το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας μπορεί να γίνει όπλο των εργαζομένων, φόβητρο της εργοδοσίας και των κυβερνήσεών της!
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Η μάχη για την πραγματοποίηση ενός πραγματικά ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ Συνεδρίου στο ΕΚΚ, είναι μάχη που σε αφορά. Όσες προσπάθειες και αν κάνει η εργοδοσία, τα δεκανίκια της στο εργατικό κίνημα, να παρουσιάσουν αυτή τη μάχη ως ένα τσακωμό για “τις καρέκλες” τσουβαλιάζοντάς μας όλους στο ίδιο σακί για να σε κρατήσουν μακριά από τη μόνη δύναμη που μπορεί να σταθεί αρωγός στα προβλήματα της καθημερινότητάς σου, αυτή του συλλογικού ταξικού αγώνα, μην τους κάνεις τη χάρη!
Έχεις πείρα που πρέπει να αξιοποιήσεις ακόμα και αν δεν συμφωνείς σε όλα με το ΠΑΜΕ:
Αν δεν ήταν το ΠΑΜΕ η μοναδική “συνδικαλιστική” φωνή θα ήταν όλων αυτών (πλειοψηφία ΕΚΚ και ΓΣΕΕ) που στήριξαν την ελαστική – μερική απασχόληση που “σπάει κόκαλα”, ξεμπερδεύοντας με την πλήρη και σταθερή εργασία. Όσων μιλάνε για “ανταγωνιστικότητα”, όπως ακριβώς ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων, απαιτώντας περισσότερες απαλλαγές από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές για τις επιχειρήσεις, που θα πληρώνουμε εμείς με νέους φόρους και πιο τσακισμένες συντάξεις.
Μας πουλάνε σαν πάμφθηνους “είλωτες”, διαφημίζοντας τη φτώχεια μας, τους μισθούς και τις συντάξεις – ψίχουλα, την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων με το νόμο Βρούτση-Αχτσιόγλου και την ουσιαστική κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία, σαν κίνητρο στους επενδυτές.
Αυξάνουν τον κατώτερο μισθό από 586 σε 650 ευρώ και περιμένουν να τους πούμε ευχαριστώ! Νομίζουν ότι μπορούν να μας ξεγελάσουν με τα ψίχουλα, όταν την ίδια ώρα όλο το ψωμί το δίνουν στο μεγάλο κεφάλαιο!
Στην Ιστορία θα μείνει η άθλια άποψή τους ότι “η απεργία έχει πλέον φάει τα ψωμιά της”! (Παναγόπουλος πρόεδρος της ΓΣΣΕ)
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Παρά τις όποιες διαφωνίες ή επιφυλάξεις που μπορεί να έχετε με το ΠΑΜΕ, σκεφτείτε ότι αν δεν υπήρχε το ΠΑΜΕ:
Δεν θα υπήρχαν σωματεία που μέσα σε μεγάλες δυσκολίες, με τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, συσπειρώνουν εργαζόμενους, κάνουν συνελεύσεις, συσκέψεις, γυρνάνε στους χώρους δουλειάς, ενημερώνουν, οργανώνουν, κινητοποιούν, απεργούν.
Δεν θα υψωνόταν φωνή για κάθε παραβίαση, κάθε απλήρωτο, κάθε κόψιμο μισθού σύνταξης, κάθε εργοδοτικό έγκλημα στους χώρους δουλειάς, κάθε απόλυση, κάθε κόψιμο ρεύματος ή νερού, κάθε πλειστηριασμό λαϊκού σπιτιού.
Δεν θα ένιωθε η πόλη ότι υπάρχει διαμαρτυρία, συγκέντρωση, απεργία, αν δεν ήταν το ΠΑΜΕ και οι συγκεντρώσεις υπαρκτών εργαζομένων.
Και πάνω απ’ όλα: Η απογοήτευση, η μοιρολατρία θα ήταν μόνιμη, γενικευμένη, ριζωμένη, πραγματική ταφόπλακα. Δεν θα υπήρχε η φωνή που θυμίζει το αυτονόητο: Τα κέρδη της εργοδοσίας βγαίνουν από τον ιδρώτα μας. Άρα, κέρδη του εργοδότη και ευημερία του εργαζόμενου δεν πάνε μαζί.
| Συνάδελφοι αντιπρόσωποι στο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας,
Απευθυνόμαστε ειδικά σε εσάς καλώντας σας να δώσουμε ΜΑΖΙ τη μάχη – άσχετα με όποιες άλλες διαφορετικές απόψεις έχουμε – για την πραγματοποίηση ενός Συνέδριου: • Χωρίς νόθους αντιπροσώπους – χωρίς δηλαδή όλους εκείνους τους αντιπροσώπους που έχουν προκύψει από διπλοψηφίσαντες, ανύπαρκτους εργαζόμενους και διαδικασίες. Η έγκριση των αντιπροσώπων να πραγματοποιηθεί για έναν – έναν ξεχωριστά στη διαδικασία του Συνεδρίου έχοντας από πριν ΟΛΟΙ οι αντιπρόσωποι τα απαραίτητα παραστατικά στα χέρια τους για να μπορεί να γίνει ο σωστός έλεγχος. • Απορρίπτοντας από το σώμα τους αντιπροσώπους από το εργοδοτικό σωματείο στα IKOS λόγω της μη τήρησης των διαδικασιών που προβλέπονται για τη συγκρότηση επιχειρησιακού σωματείου. • Με τους συνταξιούχους να καταλαμβάνουν τον πραγματικά και ουσιαστικό ρόλο που τους ανήκει: αυτόν της συμβουλευτικής συμμετοχής τους αξιοποιώντας την πολύτιμη πείρα που διαθέτουν και όχι της διαμόρφωσης των συσχετισμών. Δεν πρόκειται για “καινοτομία” όπως θέλει να λέει η πλειοψηφία της Διοίκησης αλλά για πρακτική που συμβαίνει παντού (και μάλιστα όταν η πλειοψηφία των σωματείων συνταξιούχων ΙΚΑ είναι στη δύναμη του ΠΑΜΕ με αποφάσεις Γενικών τους Συνελεύσεων) και επιβεβαιώνει και η Ομοσπονδία τους! • Με ρύθμιση των χρεών των σωματείων με απόφαση της Συνέλευσης των αντιπροσώπων ώστε να μην μείνει εκτός διαδικασιών κανένα σωματείο που δίνει πραγματική μάχη για τους εργαζόμενους του κλάδου του. |
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Ο πλούτος που μόνο εμείς παράγουμε, είναι υπεραρκετός να ζήσουμε κι εμείς και τα παιδιά μας. Αλλά μας τον κλέβουν μια χούφτα μεγαλοεργοδότες. Τον κατάκλεψαν αυτόν τον πλούτο με τα μνημόνια ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στηριζόμενοι και πολιτικά από τις συγκεκριμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Και μετά τα μνημόνια τι συνάδελφοι; Ανάπτυξη, κανονικότητα, ευημερία; Για ποιον; Μα γι’ αυτούς που σώσαμε με τα μνημόνια, δηλαδή Τράπεζες, βιομηχάνους κ.λπ. Επομένως μνημόνια διαρκείας για πολλές δεκαετίες μπροστά.
Τι χρειάζονται όλοι αυτοί για να περάσουν τα μνημόνια διαρκείας;Χρειάζονται συνδικάτα αδρανοποιημένα ξεκομμένα από τους εργαζομένους. Συνδικάτα στα χέρια της εργοδοσίας και όχι των εργαζομένων. Χωρίς αυτά δεν μπορούν να “καθαρίσουν τη δουλειά”. Να γιατί τόση μάχη για τον έλεγχο των συνδικάτων. Αν θα τα έχουν στα χέρια τους οι εργαζόμενοι ή θα είναι όργανα της εργοδοσίας. Αυτή η μάχη δίνεται σε κάθε συνέδριο ΕΚ, Ομοσπονδίας, της ΓΣΕΕ.
Όμως συνάδελφοι το ΠΑΜΕ είναι εδώ και διεκδικεί:
Δίνουμε τη μάχη με όλες τις δυνάμεις μας για τον ταξικό προσανατολισμό του κινήματος που έχει ανάγκη η εργατική τάξη, και όχι για ένα κίνημα καθηλωμένο και προσαρμοσμένο στα θέλω του ΣΕΒ, ΣΕΤΕ και των κυβερνήσεων.
Είμαστε εδώ για να θυμίζουμε, ότι τα κλεμμένα είναι δικά μας και των παιδιών μας. Δεν τα ξεχνάμε. Τα διεκδικούμε.
Είμαστε εδώ και παλεύουμε για ένα κίνημα που θα βάζει μπροστά τις ανάγκες και τα συμφέροντα των εργατών, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Που θα συγκρούεται με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου, που θα παλεύει κάτω από τη σημαία των δικών του συμφερόντων και της προοπτικής που έχει ανάγκη η εργατική τάξη, μιας προοπτικής που μπορεί να εξασφαλίσει την ικανοποίηση των αναγκών μας.
Για να είναι τα Συνδικάτα των εργαζομένων και όχι των εργοδοτών. Να γίνουν σπίτι για τους εργαζόμενους – φόβητρο για την εργοδοσία, με μαζική συμμετοχή των εργαζομένων, με συλλογική λειτουργία
Η ζωή έδειξε ότι αυτός είναι ο μόνος αποτελεσματικός δρόμος για να έχουμε καλύτερη ζωή εμείς και τα παιδιά μας. Είναι ο δρόμος για να μπει τέρμα στον εκφυλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος. Αυτόν τον δύσκολο αλλά όμορφο δρόμο που οδηγεί στην πραγματική ευημερία μας ακολουθεί το ΠΑΜΕ.
Σ’ αυτόν το δρόμο ο καθένας έχει τη θέση του. Στο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας μπορεί να γίνει ένα βήμα:
ΨΗΦΙΣΕ, ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ
¨ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ¨
Κέρκυρα, 14/2/2019

En marzo de 2019, en un centro turístico de la ciudad de Kalamata, se realizará el 37º Congreso de GSEE (miembre de la CES-ETUC en Grecia). Un congreso en el que los trabajadores no tienen que esperar nada positivo, ya que no tienen esperanza para sus vidas y sus derechos.
La experiencia de la la clase trabajadora en los últimos tres años muestra que la mayoría de GSEE estaba y está lejos de sus necesidades, preocupaciones y luchas.
Los empleados, los sindicatos, todos los sindicalistas honestos deben darse cuenta de que la GSEE no es un sindicato el que organiza, lucha, que se enfrenta al ataque contra el capital, sus gobiernos y la Unión Europea. GSEE:
Por un lado en el Congreso de la GSEE, y el sindicalismo del gobierno y de los empleadores quieren ir a un Congreso con fraudes electorales, falsificaciónes, y conteos dobles de mayor escala que la anterior.
Al no existir “sindicatos”, establecieron nuevas, en las oficinas existentes para completar la medida para la elección de los concesionarios.
Notamos que los abogados representantes electorales, también están involucrados en este desarrollo feo. Estos abogados tienen grandes responsabilidades porquesegun la última ley de SYRIZA reemplazaron a los jueces y se supone que su función es garantizar la legitimidad de los procesos electorales.
Los abogados de las empresas y las grandes oficinas comerciales han emprendido un trabajo con la recompensa, es decir, la legalización de la presencia sin pretensiones de los empleadores en los sindicatos, la legalización del fraude electoral y la construcción de asociacionesimpulsado por los empleadores y correlaciones de poder.
El segundo es sobre un mecanismo de concesión en buena cooperación con los empleadores para chantajear a miles de trabajadores para que voten en clubes establecidos por ejecutivos de negocios que no quieren que participen en los procesos colectivos de los sindicatos.
En el otro lado tiene que ver con un mecanismo de producción de representantes en buena cooperación con los empleadores, chantajeandoa miles de empleados para que voten en asociaciones creados por ejecutivos de empresas, pero no quieren que participen en los procesos colectivos de los sindicatos. En realidad no quieren que los empleados participen en los procesos colectivos de los sindicatos.
Asociaciones que no existen porque nunca se reúnen, nunca tienen asambleas generales, que nadie sabe dónde están sus oficinas, o declaran como sus oficinas, las oficinas de las compañías, que nadie conoce al president y los miembros de la junta directiva de la asociación.
Ejemplos típicos:
Esta es la razón por la que el liderazgo de la GSEE (el liderazgo está formado por las organizaciones socialdemócratas del PASKE, conservadoras del DAKE, y Vassilopoulos Group elaborado con SYRIZA) está atacando al PAME, intentando impedir la acción de los Centros de Trabajo, las Federaciones y los Sindicatos que se están reuniendo en él.
Es por eso que los empleadores apoyan la GSEE de varias maneras. Por eso alteran las correlaciones con falsificaciónes, fraudes, incluso con presencia policial, agentes de seguros, y los fuerzas policiales de repression (MAT) fuera y dentro de las conferencias de los Centros de Trabajo.
Se trata de liderazgos que no tienen nada que ver con los sindicatos, son los propios empleadores. No tienen nada que ver con los procesos colectivos de trabajadores que los rechazan en todos los sentidos. Como en la era de la dictadura durante la cuya, el fraude, el comercio y la “cocina” de las correlaciones mano a mano con la prohibición y el terrorismo en cada conferencia, en cada organización fue provocativa. Estos días son nostálgicos y quieren revertir estas fuerzas.
Estos son algunos de los ejemplos típicos del esfuerzo actual de PASKE-DAKE-SYRIZA para controlar el mecanismo. Presentan una realidad virtual.
Muestran un tremendo aumento en el grado de organización de los trabajadores y la masificación de las Asociaciones en áreas particularmente afectadas por la crisis, como en Veria, Kozani, Volos, Didimoticho, Nafplio, Edessa, Evros, Katerini, Evia y sucursales como Comercio, Marítima, Bancos, Transporte. Estos representantes son compartidos por los sindicatos de PASOK, ND, SYRIZA (PASKE, DAKE, Vassilopoulos group), que también son los líderes de GSEE.
La boleta de la votación de los empleadores de SYRIZA en las elecciones de los asociaciones de trabajadores en los supermercados estaba adornada con una gran cantidad de ejecutivos de los empleadores. (indicativamente algunos de los nombres con iniciales):
En muchos de estos sindicatos, sus administraciones son los mismos ejecutivos de los empleadores. En otros representantes sindicales son los mismos empleadores asi como la figura más gráfica del secretario de prensa de GSEE Karageorgopoulos, quien es el presidente de una empresa. En general, A las asociaciones de este tipo, participan altos ejecutivos de bancos, organizaciones de empleadores, presidentes y directores gerentes de empresas.
Segun la base de los datos de las tres conferencias anteriores de GSEE, durante la crisis, entre muchos otros ejemplos característicos, tenemos los casos de Centros de Trabajo que de la nada aumentan el número de votos hasta el doble.
Como centroslaborales:
Desde los Centros Laborales sin ninguna acción, ni siquiera una reunión de la Junta, tenemos resultados como estos:
Lo trágico, junto con lo ridículo, es que en estos casos el porcentaje de participación no solo aumenta del 17% -20%( que es el porcentaje promedio de la afiliación syndical) al 90% -100%, sino también en muchos casos ¡los votantes superan a los trabajadores de la región sobre la base de los datos de “ERGANI” (sistema de información del Ministerio de Trabajo)!
Por ejemplo, la Asociación de Constructores en el pueblo de Farkadona de Larisa, muestra que han votado en unas pocas horas en un café en la región casi 1000 y ha hecho 39 concesionarios para el Centro Laboral, ¡cuando el pueblo tiene 2000 residentes!
Lo mismo en las Federaciones, como la Federación de Operadores, Federación de Guardias de Seguridad, Federación los Empleados de Seguros, Federación de Trabajadores del Automóvil de Grecia, etc., donde parece aumentar la participación, como han votado dos veces más, desde conferencias anteriores.
Tal congreso lo queren hacer en el balneario de kalamata.
En los últimos años, con los fenómenos de escándalos financieros que se han publicado en los Centros de Trabajo y Federaciones (Lamia, Kozani, Chania, etc.), se reveló un mecanismo completo con los institutos locales de GSEE y la gestión de programas. Ha revelado el esfuerzo sistemático que los Centros de Trabajo se transforman en empresas de gestión de programas para los desempleados. A través de la financiación del Instituto GSEE, ellos “subsidian” a los trabajadores y los promueven en el mercado laboral como una fuerza laboral “flexible” barata. Los participantes en estos programas, fueron “a votar” en varios sindicatos. Si no hubiera asociación, formaban una, generalmente con el nombre general de Empleados Privados, en una noche.
Se han producido fenómenos degenerativos extremos como el del Centro de Trabajo de Fthiotida, donde al verificar las cantidades provenientes de programas superiores a 1 millón, el Centro de Trabajo se ha disuelto, para cambiar el número de IVA como los clubes de fútbol.
En realidad, sin embargo, ¡los trabajadores están dando la espalda!
Los representantes elegidos por los Centros de Trabajo, las Federaciones, los sindicatos del movimiento de clases que luchan cada día para la organización de la clase trabajadora, la lucha contra la política política impopular, no se sentarán con las manos cruzadas. Esta conferencia no tiene nada que ver con una conferencia de la clase trabajadora.
Haremos nuestro mejor esfuerzo para llegar a todos los lugares de trabajo en cada rama, la necesidad de que la clase trabajadora se deshaga de estos pesos en el movimiento sindical.
Que apoye y participe la clase trabajadora en los procesos sindicales. No confíe en todos aquellos que son la voz y la mano larga de los empleadores y sus gobiernos.
Hoy en día, la clase obrera debe ir con los sindicatos y sindicalistas que quieren que se reorganizcan el movimiento sindical, cambian sus raíces, lejos de sus empleadores y sus gobiernos.
Para Los Sindicatos De Trabajadores Y No De Empleadores.
Los Empleadores Fuera De Los Sindicatos

In March 2019, at a tourist resort in the city of Kalamata, in southern Greece, will take place the 37ο Congress of GSEE (member of the ETUC in Greece). A Congress from which workers have nothing positive to expect, have no hope for their lives and their rights.
The experience of the working class the three last years it shows that the leadership of the GSEE was and is far from workers’ needs, concerns, and struggles.
The workers, the unions, every honest trade unionist needs to realize that this is not a Congress that organizes, fights, or goes against the attack of the capital and its governments, the EU.
That is because GSEE:
At the Congress of GSEE on the one hand, government and employers’ controlled unions want to proceed to a congress with even more extensive fraud and forgery, “double voting”, from the previous one. They invent nonexistent “unions”, created within various offices, only for the election of delegates.
We note that in this development major part played the lawyers representatives who had the role -after the last law of SYRIZA- to ensure the legality of electoral procedures. They have great responsibilities. The lawyers of the companies and big business groups worked –with payment of course-for the legalization of the open presence of employers in the unions, the legalization of fraud and the foundation of unions by the employers and the control of the correlation of forces.
The second side has to do with a mechanism of production of representatives in cooperation with the employers.
By blackmailing thousands of workers to vote in unions created by managers and executives of big companies. Who however do not want the workers to participate in collective proceedings of the unions. Unions that are non-existent because they never meet, never hold general assemblies, no one knows where their offices are, or as such are the companies’ HR offices, which no one knows the president or the members of the board.
Specific examples:
That is why the leadership of the GSEE (the leadership is formed by the Social democrat fractions of PASKE-conservatives DAKE- Vassilopoulos group, ) attacks PAME, trying to put obstacles in the action of the militant Regional Unions, federations and trade unions that fight with it.
That’s why the employers strengthen it in various ways. That’s why they distort the correlations with forgeries, even with police presence, undercover policemen and Riot Police Units outside and within the Local Congresses of the Regional Trade Unions.
These are leaderships that have nothing to do with the unions, they are employers themselves. They have nothing to do with collective processes of workers and for this they exorcise them in any way. As it was in the era of the junta that the fraud, the transactions under the table and the “cooking” of the results went along with the prohibition and intimidations in each Congress, in each organization and it was provocative and shameless. These days they want to bring back.
We mention some examples of the current effort of the PASKE-DAKE-SYRIZA, to control the mechanism. They present a virtual reality.
They present a huge increase in the degree of organisation of the workers and the members in trade unions in areas particularly hit by the crisis, such as in Veria, Kozani, Volos, Didymoteicho, Nafplio, Edessa, Evros, Katerini, Evia and branches such as commerce, Shipping, banking, transports… These representatives are shared within the unions of PASOK, ND, SYRIZA (PASKE, DAKE, Vassilopoulos Group), who are the leaders of GSEE.
The employer’s ballot of SYRIZA in the Trade Union of workers in super-markets was presented with a huge number of managers and executives of big employers. (indicatively some of the names with initials)
In many of these unions their Leaders are themselves managers and executives of the Companies. In other trade unions the employers themselves are elected in the Unions, such as the figure of the press secretary of GSEE Karageorgopoulos, who is himself president of a private company. Along with senior managers and executives of banks, employers’ organizations, presidents and Managing Directors of S.As.
Based on the data of the three previous GSEE Congress, during the crisis, among many other typical examples, we have the cases of Regional Trade Unions that out of nowhere show a rise in votes up to a 200%!Specifically in the Regional Trade Unions of:
And the list keeps going…
From Regional Trade Unions without any action, not even board meeting, have come results like these:
Regional Trade Union of Alexandria, before the crisis 840 votes, now 1,547!
Didymoteicho 627 votes before, now 1,644!
Kilkis 527 votes cast before and now 1,802!
The tragic, along with ridiculous, is that in these cases the participation rate is not only raised from 17% – 20%, which is the average trade union participation in Greece, at percentages of 90% and 100%, but also in many cases the voters exceed the workers of the area based on the data of “ERGANI” (Ministry of Labour Information System)!
For example the Trade Union of Construction workers in the village of Farkadona, presents that in a few hours in a café in the village almost 1000 have voted and thus has 39 representatives for the local Regional Trade Union, while the village has only 2000 residents!
Same is the case in federations, such as the Federation of Operators, Security, Insurance officers, Staff of the car services, etc., where it appears to have an increase in participation, twice the voters from previous Congresses.That’s the kind of Congress they want in Kalamata Resort.
In the past years, with the phenomena of economic scandals that were released at Regional Trade Unions and federations (Lamia, Kozani, Chania, etc.), an entire mechanism was uncovered with the local Institutes of GSEE and the management of such programs. The systematic effort has been revealed, to transform the Regional Trade Unions into offices that manage “employment programs” for the unemployed. Through funding from the Institute of GSEE, they “fund” workers and promote them in the labour market, as a cheap “flexible” workforce. Then, the participants of these programs appear to have “voted” in various trade unions. If there were no unions in the area however, there was no problem. They would create one, usually under the general name of Union of private workers, in one night.
There have been extreme degenerative phenomena such as that of the Fthiotida Regional Trade Union, where when audits were made, there were amounts coming from programs exceeding €1 million. Then the “leaders” of the Union they dissolved the Regional Trade Union Center, so as to change TAX Identification number, just like football clubs!
But in reality, the workers have turned their backs on them.
The real representatives elected by the Regional Trade Unions, the Federations, the Unions of the class movement that fight every day and struggle for the Organization of the working class, struggle against anti-workers’ policies will not sit with their hands crossed. This Congress has nothing to do with a Workers’ Congress.
We will do everything in our power to get to every workplace, in every sector, the need for the working class to get rid of these burdens in the trade union movement.
The working class must support and take part in the collective processes of trade unions. Not to trust all those who are the voice and the long arm of the employers and its governments.
Today theworkingclassshould rally withtheunionsandtrade unionists whowantthe reconstruction of the trade unionmovement, so as tochange course,awayfromthe employers,and theirgovernments.
For Trade Unions of Workers –Not Unions Controlled By the Employers
Employers Out Of Workers’ Unions!
Καταγγέλλουμε την παρουσία τριών ΝΑΤΟικών πλοίων στο λιμάνι του Πειραιά. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει τεράστιες ευθύνες για την βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που επικρατούν στην περιοχή.
Η παρουσία του ΝΑΤΟ μόνο ανασφάλεια μπορεί να προκαλέσει στους εργαζόμενους της Ελλάδας και της γύρω περιοχής.
‘Εχουμε πικρή πείρα. Τα Βαλκάνια και η ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκονται στο επίκεντρο των ανταγωνισμών ΗΠΑ – Ρωσία – Κίνα – Ε.Ε., για την μεταφορά εμπορευμάτων, αγωγών ενέργειας.
Ο ρόλος του «μεντεσέ» που έχει αναλάβει η Ελληνική Κυβέρνηση να παίξει είναι επικίνδυνος για τον λαό μας.
Καλούμε τα σωματεία μέλη μας, τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία του Πειραιά να καταδικάσουν την παρουσία των ΝΑΤΟικών πλοίων και την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ – ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
Η ΜΟΝΗ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΛΑΟΙ
Σύγκρουση με τους επιχειρηματικούς ομίλους και τους ανθρώπους τους στις γραμμές μας
Για σωματεία ζωντανά, ταξικά, δημοκρατικά!
Την επόμενη βδομάδα πραγματοποιείται στην Αθήνα το 38ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ). Από τη συστηματική αρθρογραφία και τις ανακοινώσεις των τελευταίων μηνών, αρκετοί συνάδελφοι στο Εμπόριο και τις Υπηρεσίες, αλλά και εργαζόμενοι από άλλους κλάδους, κατήγγειλαν μαζικά τις απαράδεκτες και εκφυλιστικές διαδικασίες σε αρχαιρεσίες «σωματείων» – μηχανισμών, την οργανωμένη εργοδοτική παρέμβαση για τη διαμόρφωση των συσχετισμών και τον συνολικό κατήφορο που τραβά η συγκεκριμένη συνδικαλιστική οργάνωση.
Οι αποκαλύψεις που βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας προκαλούν απέχθεια, αγανάκτηση αλλά και οργή, συκοφαντούν την αξία της οργανωμένης δράσης μέσα στα συνδικάτα, διώχνουν τους νέους εργαζόμενους από τα σωματεία, προσφέρονται και με αυτόν τον τρόπο οι καλύτερες υπηρεσίες στα αφεντικά.
Οι πρακτικές που ακολουθούν ζέχνουν τόσο, όσο και η πολιτική που υπηρετούν. Γιατί αν προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε την κάθε είδους νοθεία που επιχειρείται έξω από το περιβάλλον που πραγματοποιείται, θα οδηγηθούμε σε επιφανειακά συμπεράσματα. Η πολιτική που έχει ως θεό την ανταγωνιστικότητα, το ξεζούμισμα των εργαζομένων, τις απολύσεις, την ανασφάλιστη δουλειά, τους κακοπληρωμένους μισθούς, το γενικευμένο καθεστώς της «ευελιξίας», τον διαχωρισμό των επιχειρηματιών σε δήθεν «υγιείς» και μη, είναι αυτή που παλεύουν να διασώσουν ως κόρη οφθαλμού και με κάθε τρόπο οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ομάδα Βασιλόπουλου).
Αυτές οι παρατάξεις έχουν αφήσει στην άκρη τις επιμέρους διαφορές τους και έχουν γίνει μια γροθιά για να υπηρετήσουν τις επιταγές του κεφαλαίου, του ΣΕΒ, για να κρατήσουν το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα στην απραξία και την απαξίωση.
Οι εκλογές – παρωδία στο μηχανισμό του κλαδικού σωματείου τροφίμων το Σεπτέμβρη του 2017, οι αρχαιρεσίες σε επιχειρησιακά σωματεία σούπερ μάρκετ, στους ναυτιλιακούς υπαλλήλους, αλλά και οι πρόσφατες εκλογές στο μόρφωμα του ΠΑΣΥΕ, πρόσθεσαν νέα εμπειρία στους εργαζόμενους που αντιπάλεψαν αυτές τις δυνάμεις και τις άθλιες πρακτικές τους. Το γνωρίζουν καλά άλλωστε οι ίδιοι και το μετρούν.
Αποκαλύφθηκαν με τρανταχτά παραδείγματα, που είναι πλέον στη διάθεση κάθε εργαζόμενου, τίμιου συνδικαλιστή, όλη αυτή η απαράδεκτη μεθόδευση που αναδύεται από τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, οι ανύπαρκτες συλλογικές διαδικασίες, τα σωματεία – φαντάσματα, οι εκβιασμοί και οι απειλές, οι σχεδιασμοί τους για την παρέμβαση που επιδιώκουν να κάνουν στο μυαλό και τη συνείδηση των εργαζομένων.
Αποκαλύφθηκε η άμεση εργοδοτική παρέμβαση στα συνδικάτα
Η εργοδοσία στήνει σωματεία σε ένα βράδυ, «οργανώνει» αρχαιρεσίες, εκλέγεται αυτοπροσώπως στα εργατικά συνδικάτα!
Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, μέσα από τα κλαδικά τους σωματεία, έκαναν μία σημαντική προσπάθεια τα τελευταία χρόνια ώστε όλες αυτές οι πλευρές που είχαν πέσει στην αντίληψή μας, να τεκμηριωθούν καλύτερα, να αποκαλυφθούν με στοιχεία, να φανερωθεί η ανοιχτή εμπλοκή της εργοδοσίας μέσα στο εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα. H κατάσταση αποδείχτηκε πως ήταν πολύ χειρότερη από αυτή που φαινόταν με γυμνό μάτι.
Ο διευθυντικός μηχανισμός ψήφισε κατά δεκάδες στις εκλογές όλων των σούπερ μάρκετ, σε κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία. Αρα μιλάμε καταρχάς για σαφή και ξεκάθαρη απόφαση της εργοδοσίας να «συμμετάσχει» με όλα της τα στελέχη, μικρά ή μεγάλα, να εκλέξει και να στηρίξει συγκεκριμένη παράταξη, που είναι η κυβερνητική παράταξη στην ΟΙΥΕ και στη ΓΣΕΕ, δηλαδή η ομάδα του γνωστού στελέχους Βασιλόπουλου.
Δεύτερον, από τον παραπάνω διευθυντικό μηχανισμό ξεχωρίζει η συμμετοχή ανώτερων διευθυντικών στελεχών που έχουν σημαντικές διοικητικές θέσεις στις επιχειρήσεις, παίζουν καθοριστικό ρόλο στη λειτουργία της εταιρείας, έχουν επιτελική ευθύνη. Οι διοικητικές θέσεις στις διευθύνσεις human resource management μαζί με τους αντίστοιχους προσωπάρχες, οι θέσεις των περιφερειακών διευθυντών των σούπερ μάρκετ που έχουν ευθύνη για πολλούς δήμους στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά και πόλεις σε όλη τη χώρα, οι θέσεις ευθύνης για τη λειτουργία των καταστημάτων πανελλαδικά, οι brand managers στις διευθύνσεις του marketing, στη μισθοδοσία, διευθυντές στα τμήματα μηχανογράφησης, ασφάλειας, των εσωτερικών ελέγχων, των τμημάτων προώθησης, διευθυντικά στελέχη που βρίσκονται μέσα στα κεντρικά γραφεία αλλά και στελέχη που η θέση τους ορίζει ευθύνη απέναντι στο νόμο για τις συγκεκριμένες επιχειρήσεις, αποτελούν τη ναυαρχίδα των επιχειρηματικών ομίλων στο Εμπόριο.
Είναι αυτοί που παίζουν σημαντικό ρόλο στη διοίκηση των επιχειρήσεων, πασχίζουν πρώτα και κύρια για τη μεγιστοποίηση των κερδών τους, καθορίζουν, ο καθένας από τη θέση ευθύνης του, τα ζητήματα που αφορούν τη ζωή των συναδέλφων. Ολοι αυτοί εμφανίζονται τώρα να είναι καθολικά οργανωμένοι σε εργατικά σωματεία και μάλιστα να εκπροσωπούν χιλιάδες εργαζόμενους σε δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια όργανα!
Σε όλα τα σούπερ μάρκετ και σε αρκετές επιχειρήσεις, όπως την ΙSS, οι διευθυντές και οι προϊστάμενοι «ασκούν» το διευθυντικό τους δικαίωμα και επιβάλλουν τη συμμετοχή των εργαζομένων μέσω εκβιασμών, προτροπών και απειλών για κυρώσεις!
Θέλουν σε αυτές τις συνθήκες να έχουν σωματεία όχι απλά στα μέτρα τους, αλλά να έχουν δέσει από παντού πως δεν θα υπάρχει φωνή αντίστασης και αμφισβήτησης, θα υπάρχει νηνεμία και εργασιακή ειρήνη, όντας οι ίδιοι απευθείας εκλεγμένοι σε αυτά.
Για την ανασύνταξη στους κλάδους ευθύνης της ΟΙΥΕ
Ο ρόλος των ταξικών δυνάμεων βέβαια δεν είναι μόνο η αποκάλυψη, δεν είναι το συνεχές κυνήγι απέναντι στις βρωμιές τους, για να αποδεικνύουμε συνεχώς το πλέον αυταπόδεικτο.
Η αντιπαράθεση με αυτές τις δυνάμεις βρίσκεται καταρχάς στη γραμμή που ακολουθούν και υπερασπίζονται, που θέλει τους εργαζόμενους χωρίς ενεργή συμμετοχή, ανοργάνωτους, να υπερασπίζονται το δήθεν κοινό συμφέρον εργοδοτών και εργαζομένων, να υιοθετούν αναντίρρητα τις επιλογές των αφεντικών.
Οσο κι αν οι παραπάνω αποκαλύψεις φέρνουν στο φως τη σχέση νύχι – κρέας που έχουν σταθερά με τους επιχειρηματικούς ομίλους, το βασικό καθήκον των δυνάμεων του ΠΑΜΕ είναι να εμπνεύσουν, να κινητοποιήσουν, να οργανώσουν τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στους χώρους ευθύνης της ΟΙΥΕ, ιδιαίτερα στο Εμπόριο, στην καθαριότητα, στους υπαλλήλους γραφείου.
Το σύνθημα να μπουν μπροστά οι ανάγκες μας σημαίνει πως η απαίτηση των καιρών είναι να διαμορφώσουμε τους όρους της αντεπίθεσης, για να διευρυνθεί υπέρ των εργαζομένων ένα πλαίσιο διεκδίκησης, επαναφοράς απωλειών και νέων κατακτήσεων.
Οι αποκαλύψεις για την ωμή εργοδοτική εμπλοκή φανερώνουν όχι απλά τη νόθευση της θέλησης των εργαζομένων, αλλά το έδαφος στο οποίο αυτή συντελείται και πολλαπλασιάζεται. Πάνω σε αυτό το έδαφος καλλιεργείται η συνήθεια σε νέες μορφές ενσωμάτωσης, επανέρχονται άλλες με μεγαλύτερη δυναμική.
Δεν μπορεί δηλαδή να υποτιμάται η προσπάθεια να μπει όλο και πιο βαθιά στη συνείδηση του εργαζόμενου το ιδεολόγημα της «αγίας οικογένειας», των ενιαίων τάχα συμφερόντων με την εργοδοσία, να συμβιβαστούν με τους άθλιους όρους δουλειάς οι εργαζόμενοι, να μάθουν στην υποταγή.
Αντίστοιχα, δεν μπορεί να προσπεραστεί ως ξεχωριστή πλευρά η σαφής θέση των ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ομάδας Βασιλόπουλου ως προς την απαξίωση των μορφών πάλης, με απεργίες που προκηρύσσονται χωρίς ποτέ να πραγματοποιούνται, με εκφυλιστικές «απεργίες» διαρκείας χωρίς καμία οργανωτική προετοιμασία, με απεργιακές συγκεντρώσεις που ανακοινώνονται αλλά στην πράξη είναι άθλιες συνάξεις λίγων εργατοπατέρων, μακριά από τους εργαζόμενους.
Είναι ανάγκη να δυναμώσει συνολικά η οργάνωση των εργαζομένων στα σωματεία και κυρίως ο προσανατολισμός της συνδικαλιστικής δράσης.
Ετσι όπως κρατάει το τιμόνι η Ομοσπονδία, χιλιάδες εργαζόμενοι δεν μαθαίνουν την αξία της συλλογικής δράσης και το ρόλο των σωματείων. Μαθαίνουν το ρόλο των συνδικαλιστών ως εργολάβων λύσεων, με τον εργαζόμενο σε ρόλο θεατή, μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τα συνδικάτα ως τμήματα εξυπηρέτησης πελατών, διαμεσολαβητών, σε αγαστή συνεργασία με γνωστά δικηγορικά γραφεία. Το πιο επικίνδυνο όμως είναι πως αρκετοί εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται τη συμμετοχή τους στα σωματεία ως καθήκον απέναντι στην εργοδοσία, μπορεί να αποδέχονται τέτοια συνδικάτα ως σωστά παρόλο που υποκρύπτεται η συμμετοχή της μεγαλοεργοδοσίας, υιοθετώντας αντιδραστικές απόψεις προερχόμενες από τα αφεντικά, που τσουβαλιάζουν τους συνδικαλιστές, με απόψεις τύπου «οι συνδικαλιστές τα παίρνουν», «είναι όλοι ίδιοι» κ.λπ.
Μάχη για τον προσανατολισμό των συνδικάτων και της πάλης
Δεν κάνουμε βήμα πίσω από τη σύγκρουση με τις συνδικαλιστικές δυνάμεις του «κοινωνικού εταιρισμού», που φέρνουν τους εργοδότες στις γραμμές μας, πλέον και με φυσική παρουσία!
Σε όλο αυτό, ιδιαίτερο ρόλο και ξεχωριστή θέση έχει ο δεύτερος πυλώνας των εργοδοτικών συμφερόντων στην ΟΙΥΕ. Η ΠΑΣΚΕ, από τη θέση του προέδρου της ΟΙΥΕ, θέση την οποία κατείχε ο γνωστός συνδικαλιστής Καραγεωργόπουλος, υπεύθυνος παράλληλα και του Γραφείου Τύπου της ΓΣΕΕ, ήταν χρήσιμο συμπλήρωμα για να υπάρχει προεδρείο τέτοιου περιεχομένου στην Ομοσπονδία. Υπενθυμίζουμε πως ενιαία, ομάδα Βασιλόπουλου – ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ απέκλεισαν τη ΔΑΣ από το προεδρείο, παρόλο που ήταν 2η δύναμη στην Ομοσπονδία.
Ο ίδιος μέχρι και πρόσφατα είχε τη θέση του προέδρου και του διευθύνοντος σύμβουλου σε εταιρεία ΑΕ με αρκετές δράσεις, θέση από την οποία παραιτήθηκε πριν από 15 μέρες! Θυμίζουμε πως τόσο στη ΓΣΕΕ όσο και στην ΟΙΥΕ υπήρχε από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ πρόταση αποπομπής του συγκεκριμένου εργοδότη – συνδικαλιστή, η οποία απορρίφθηκε ομόφωνα από τις υπόλοιπες παρατάξεις…
Η αντιπαράθεση που θα υπάρξει από τις δυνάμεις μας στο συνέδριο της ΟΙΥΕ δεν είναι μία διαμάχη για τα κουκιά και το συσχετισμό, αλλά για την κατεύθυνση της πάλης που πρέπει να έχει το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα. Για σωματεία που θα παλεύουν για τα συμφέροντα των εργαζομένων, θα είναι ζωντανά, με ανοιχτές συλλογικές διαδικασίες, θα έχουν απέναντί τους το σύστημα της εκμετάλλευσης, το πολιτικό προσωπικό του και τα δεκανίκια του στο εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα.
Σε αυτήν τη βάση, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε το Συνέδριο της ΟΙΥΕ να μη γίνει κολυμβήθρα «εξαγνισμού» της νοθείας και της εργοδοσίας στις γραμμές μας. Θα δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας για να αποκαλυφθούν ο ρόλος αυτών των δυνάμεων και η εργοδοτική εμπλοκή, για να βγουν στο προσκήνιο οι πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων!
Θανάσης ΓΚΩΓΚΟΣ
Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΙΥΕ
Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ