Η ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΜΑΦΙΑ ΤΗΣ ΓΣΕΕ  ΔΊΝΕΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ.

Η απαξιωμένη στα μάτια των εργαζομένων πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, αυτή την περίοδο παίζει τα ρέστα της και προσπαθεί με μαφιόζικες μεθόδους να επιβάλει με τη βία την παρουσία εργοδοτών νόθων  αντιπροσώπων μέσα στα συνδικάτα και τη λειτουργία τους ,ακόμη και στο ίδιο το συνέδριο της Συνομοσπονδίας .

Είναι γνωστό ότι στα δέκα χρόνια της κρίσης έχουν συμβεί πράγματα που οι περισσότεροι ίσως δεν περίμεναν, έχουν διαλυθεί τα πάντα σε αυτή την περίοδο. Είδαμε να ψηφίζονται τρία μνημόνια ,να διαλύονται κόμματα ,να γίνονται μεταγραφές βουλευτών που ορκίζονταν ότι αγωνίζονται ενάντια στα μνημόνια και στη συνέχεια  με τα νέα τους κόμματα να ψηφίζουν νέα μνημόνια, είδαμε να διαλύονται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, να φτωχοποιούνται οι εργαζόμενοι, οι μισθοί να εξαϋλώνονται , την ανεργία να σκαρφαλώνει σε δυσθεώρητα ύψη , τους εργοδότες να αντικαθιστούν τους παλιούς εργαζόμενους με σταθερό ωράριο με νέους τετραωρίτες  αμειβόμενους με τον υπό κατώτατο μισθό, τους συνταξιούχους να έχουν χάσει το μέτρημα από τις συνεχείς μειώσεις των συντάξεων , άνθρωποι να χάνουν τα σπίτια τους από τις τράπεζες.

 Είναι εντυπωσιακό ότι ενώ έχει διαλυθεί το σύμπαν, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ όχι μόνο παραμένει ακλόνητη, αν και αποδεδειγμένα ήταν απούσα από τους αγώνες των εργαζομένων, αλλά εμφανίζεται ενισχυμένη .

Στην πραγματικότητα αυτή η ενίσχυση είναι προϊόν ενός αναβαθμισμένου μηχανισμού που νοθεύει την πραγματική δύναμη  και  συσχετισμούς, που γεμίζει τις απώλειες και τα κενά στη συσπείρωση εργαζομένων στα Σωματείων ακόμη και με τη με τη φυσική παρουσία της εργοδοσίας μέσα στα σωματεία των εργαζομένων.

Με τον τρόπο αυτό η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, η γνωστή ομάδα Παναγόπουλου Κιουτσούκη ,Βασιλόπουλου, Καραγεωργόπουλου , προσπαθεί να διατηρήσει στο ακέραιο την δυνατότητα της να δίνει στήριξη στην εκάστοτε αντεργατική πολιτική των κυβερνήσεων, να ανακόπτει ή να βάζει εμπόδια στους αγώνες των εργαζομένων, σε κάθε φωνή αμφισβήτησης των συμφερόντων της μεγαλοεργοδοσίας, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, και του ΣΕΒ.

Η άρνηση κήρυξης απεργίας, για το ζήτημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας τον περασμένο Νοέμβρη αλλά και για το χτύπημα του δικαιώματος της απεργίας στις αρχές του 2018 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ενάντια στη θέληση των εργαζομένων και σε αποφάσεις μεγάλων ομοσπονδιών εργατικών κέντρων πρωτοβάθμιων Σωματείων είναι οι ζωντανές αποδείξεις ότι η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ έχει αναλάβει από το κεφάλαιο και τις δυνάμεις του αναβαθμισμένο ρόλο απέναντι στους εργαζόμενους και τα συνδικάτα .

Ο εχθρός για όλους αυτούς , είναι οι εργαζόμενοι  και οι αγώνες  τους. Με τις μεθοδεύσεις τους απαιτούν σιγή ασυρμάτου για να εξασφαλιστεί ανεμπόδιστα η υλοποίηση της αντεργατικής πολιτικής.

 Η παρουσία μπράβων, ποινικών ανθρώπων της νύχτας που οπλοφορούσαν στο πρόσφατο συνέδριο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων με την κάλυψη της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ φανερώνει ότι οι άνθρωποι τα παίζουν όλα για όλα.

 Αφού δεν κατάφεραν εκεί μέσα, στο μαγειρείο της νοθείας ,την ομοσπονδία ιδιωτικών υπαλλήλων να επιβάλουν τα σχέδιά τους ακόμα και με ξυλοδαρμούς εκλεγμένων συνδικαλιστών από νονούς της νύχτας  τώρα έχουν το θράσος

 να  βγάζουν και γλώσσα αλλάζοντας την ταχτική τους μιλώντας για Δημοκρατία και δημοκρατικές διαδικασίες που δεν μπορούν να προχωρήσουν γιατί τους εμποδίζει το ΠΑΜΕ.

Επιχειρούν δηλαδή να παρουσιάσουν τους εργάτες ως τραμπούκους και τους τραμπούκους και τους μπράβους που φέρνουν μέσα στις συνελεύσεις ως αρνιά.

Στην Καλαμάτα το παίζανε εγκλωβισμένοι μέσα από τις ανέσεις ενός πεντάστερου  ξενοδοχείου . μέσα από την χλιδή . κατάγγελλαν όλους όσους περίμεναν υπομονετικά πότε θα αποφασίσουν να κάνουν συνέδριο. Στον πανικό τους δήλωναν ότι είναι εγκλωβισμένοι από εξωσχολικούς! και μαθητές δημοτικού!!.

 Φυσική συνέπεια είναι να ζητάνε τώρα τη στήριξη των κομμάτων των μνημονίων και της αστυνομίας για να κάνουν τις βρωμοδουλειές τους. Στους εργαζόμενους δεν μπορούν να απευθυνθούν

Δεν λένε την αλήθεια . Δεν ήθελαν ούτε θέλουν να γίνει πραγματικός συνέδριο και ουσιαστική συζήτηση πάνω στα ζητήματα που έθετε το πιο ζωντανό κομμάτι του εργατικού κινήματος, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

 Δεν θέλουν όπως ο διάολος το λιβάνι να απαντήσουν:

• για το γνωστό Καραγεωργόπουλου , πρόεδρο ΑΕκαι ιδιοκτήτη δύο τριών ακόμη εταιρειών
• για τα golden Boys των Ναυτιλιακών εταιρειών τα διευθυντικά στελέχη των σούπερ μάρκετ όπως την ανεκδιήγητη Περιφερειακή διευθύντρια των My Μarkets που καλούσε τους εργαζόμενους να χαμογελούν γιατί αμείβονται 300% πάνω από το μηδέν Δικός τους άνθρωπος είναι η εν λόγω και πολλοί ακόμη
• για το γεγονός ότι έχουν κάνει κουρελόχαρτο το καταστατικό. Για αυτούς ισχύει μόνο ότι εξασφαλίζει τις θεσούλες τους και τους εργοδότες μέσα στα σωματεία
• Γιατί δεν είχαν πώς να δικαιολογήσουν τους μπράβους και ιούς που φέρνουν μέσα στα σωματεία
• Γιατί δεν είχαν να πουν κάτι για το γεγονός ότι στα Ινστιτούτα που έχουν ιδρύσει το χρήμα πάει και έρχεται χωρίς προκλητικά να υπάρχει ο υποχρεωτικός από το νόμο ετήσιος οικονομικός έλεγχος και απολογισμός
• Γιατί δεν ήθελαν να αποκαλυφθεί ότι στο εργατικό κέντρο Φθιώτιδας με οικονομικές ατασθαλίες 1.000.000 ευρώ άλλαξαν ΑΦΜ όπως κάνουν  οι ποδοσφαιρικές ΠΑΕ

Δεν θέλουν να γίνει συζήτηση  γι ‘αυτό τώρα έβγαλαν ανακοινωθέν για διεξαγωγή συνέδριο μιας μέρας , στις 4 Απρίλη σε άγνωστο μέρος!!!! Μόνο τα κουκιά στην κάλπη ψάχνουν.

Όσο μας αφορά εμείς θα  συνεχίσουμε αυτόν τον αγώνα μέχρι το τέλος. Θεωρούμε ότι αυτός ο αγώνας είναι μέρος της προσπάθειας αναζωογόνησης των σωματείων έτσι  ώστε να είναι πραγματικά όπλα στα χέρια των εργατών και όχι  μηχανισμοί νόθευσης της εκπροσώπησης ,των αγώνων και των διεκδικήσεών τους.

Η μάχη με τη συνδικαλιστική μαφία της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, με την ίδια την εργοδοσία θα είναι σκληρή . Οι εργαζόμενοι όμως έχουν κάθε λόγο να παλέψουν για  «συνδικάτα εργατών και όχι των εργοδοτών» και να βγουν στο τέλος νικητές

Η μάχη που διεξάγεται τούτη την περίοδο, σε μια σειρά Ομοσπονδίες όπως η ΟΙΥΕ, Εργατικά Κέντρα και στην ίδια τη ΓΣΕΕ, εκφράζει τις ανάγκες και τις αγωνίες δυο διαφορετικών κόσμων, δυο διαφορετικών γραμμών για την πορεία και το μέλλον του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Από τη μια, μια κάστα γραφειοκρατών «συνδικαλιστών», πολλοί εργοδότες ή ανώτερα διευθυντικά στελέχη οι ίδιοι, βουτηγμένη στα προνόμια και στις μηχανορραφίες, ξεκομμένη από το εργατικό κίνημα, τα προβλήματα των εργαζομένων, τους αγώνες τους. Μια συνδικαλιστική μαφία που έβαλε πλάτη να περάσουν 3 μνημόνια και πάνω από 700 αντεργατικοί νόμοι, που αποδέχτηκε την εφαρμογή του άθλιου αντεργατικού νόμου Βρούτση – Αχτσιόγλου που καθιστά την ίδια τη ΓΣΕΕ  διακοσμητικό στοιχείο. Ένα ηγετικό τμήμα συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ, της ΔΑΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ που δε βρίσκουν έναν απλό εργάτη να τους υπερασπιστεί στους χώρους δουλειάς και ζητούν στήριξη από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, τα κόμματα συνολικά που ψήφισαν τα τρία μνημόνια, τους εισαγγελείς και τα ΜΑΤ, ώστε να συνεχίσουν απρόσκοπτοι την αποστολή τους. Εκπροσωπούν ότι πιο χρεωκοπημένο και εκφυλισμένο μέσα στο εργατικό κίνημα, τη γραμμή του κοινωνικού εταιρισμού και της ταξικής συνεργασίας, του «σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω», της υπεράσπισης της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος των εργατικών αναγκών.

Από την άλλη βρίσκονται συνδικάτα και συνδικαλιστές, χιλιάδες απλοί εργαζόμενοι, όχι μόνο όσοι συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ αλλά μια ευρύτερη εργατική δύναμη που αναγνωρίζει ότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι και αγωνίζεται να σπάσει το απόστημα της εργοδοσίας και του εργατοπατερισμού μέσα στα συνδικάτα. Ανεξάρτητα από πολιτικές και συνδικαλιστικές αφετηρίες που έχουν όλες αυτές οι εργατικές δυνάμεις, στην πλειοψηφία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και στις μεθόδους της συνδικαλιστικής μαφίας που χρησιμοποιεί βλέπουν ότι πιο εκφυλισμένο έχει συμβάλει ώστε η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης να αποστρέφεται τη συμμετοχή της στα συνδικάτα. Αγωνιούν για το που πάει η κατάσταση και δουλεύουν για τη μεγαλύτερη οργάνωση εργαζομένων στο κίνημα, στα συνδικάτα. Παλεύουν για μαζικές και δημοκρατικές διαδικασίες μέσα στα συνδικάτα όπου οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, απαλλαγμένοι από την παρέμβαση της εργοδοσίας και του κράτους, θα αποφασίζουν για τα αιτήματά τους και τους αγώνες τους.

Η πλειοψηφία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, με τη συμβολή ορισμένων καλοθελητών, προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν για να κρύψουν τη χρεωκοπία τους. Έτσι παρουσιάζουν τους εργαζόμενους ως τραμπούκους και τη συνδικαλιστική μαφία ως αντιπροσώπους των εργαζομένων, ότι η μάχη γίνεται για τις καρέκλες, ότι η σύγκρουση αυτών των δυο κόσμων είναι η απόδειξη της σήψης του συνδικαλισμού. Τσουβαλιάζουν ότι πιο σάπιο και χρεωκοπημένο εκπροσωπεί αυτή η ηγεσία με το υγειές και ζωντανό κομμάτι του συνδικαλισμού που παλεύει κόντρα στην εργοδοτική τρομοκρατία, την κρατική καταστολή, τους μηχανισμούς ενσωμάτωσης για την ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και για την οργάνωση της πάλης των εργαζομένων με κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας. Δεν θα τους περάσει, συνεχίζουμε με αποφασιστικότητα.

Μαυροκέφαλος Νίκος

Μέλος της ΕΓ του ΠΑΜΕ και του ΔΣ του ΕΚΑ