Το πρόγραμμα του web radio του ΠΑΜΕ την Πέμπτη 11 Ιουνίου 2020 έχει ως εξής :
Από τις 2μμ έως τις 5μμ, εργατικά δελτία ειδήσεων ανά μία ώρα.
Στις 5μμ, εκπομπή ‘’Οι αγώνες στο επίκεντρο’’. Το καθημερινό ενημερωτικό μαγκαζίνο που ασχολείται με όλα τα τρέχοντα θέματα της επικαιρότητας και παρουσιάζει τη δράση του ταξικού, εργατικού κινήματος.
Οι υπόλοιπες εκπομπές της ημέρας αναβάλλονται λόγω του συλλαλητηρίου Σωματείων, Συνδικάτων, Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών στην
«Πληρώσαμε πολλά! Δε θα πληρώσουμε ξανά!»
«Δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε ! »
Όλοι και όλες 11 Ιούνη, 7μμ στο Σύνταγμα και στην κινητοποίηση στην Αμερικανική Πρεσβεία!
Οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο αφού πρώτα διέλυσαν τα δημόσια συστήματα υγείας με την πολιτική της ιδιωτικοποίησης κι εμπορευματοποίησης, άφησαν αβοήθητους εκατομμύρια ανθρώπους. Εκατοντάδες χιλιάδες πέθαναν σε Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία, σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, πάνω από 100.000 στις ΗΠΑ, πάνω από 176.000 στην Ευρώπη.
Αξιοποιούν από το ξεκίνημά της την πανδημία ως ευκαιρία για να φορτώσουν στους εργαζόμενους τη νέα οικονομική κρίση. Θέλουν να σαρώσουν όποιο εργατικό δικαίωμα είχε απομείνει όρθιο από την προηγούμενη οικονομική κρίση, αλλά και από την “κανονικότητα” της ανάπτυξης των κερδών τους. Οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), στην Ελλάδα, ήρθαν για να μείνουν και να ενισχυθούν, να προστεθούν στους εκατοντάδες μνημονιακούς νόμους που ψήφισαν όλες οι κυβερνήσεις.
Το σύνθημα των εργαζομένων της Ελλάδας « Πληρώσαμε πολλά! Δε θα πληρώσουμε ξανά!» ανταμώνει με το σύνθημα «Δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε» που ξεκινάει από τις μεγάλες κινητοποιήσεις στην Αμερική, με αφορμή τη στυγερή δολοφονία του Αφροαμερικανού Τζ.Φλόιντ, εκφράζοντας τους λαούς και τους εργαζόμενους όλου του κόσμου, τα εκατομμύρια των ανέργων και των απολυμένων, που δεν μπορούν να πάρουν ανάσα, που πνίγονται από τη σαπίλα του συστήματος που γεννάει την εκμετάλλευση, τη φτώχεια, τους πολέμους, τους πρόσφυγες, τον ρατσισμό και τον φασισμό, που πετάει στο περιθώριο και στην ανεργία χιλιάδες ανθρώπους, που δε λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή.
Η πείρα όμως που έχουμε αποκτήσει πρέπει να γίνει ενεργή συμμετοχή, συνειδητή δράση. Να παλέψουμε για τη ζωή μας! Να διεκδικήσουμε με επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες, μόνιμη σταθερή εργασία, αξιοπρεπή μεροκάματα, δημόσια κοινωνική ασφάλιση, μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Να βάλουμε στην ημερήσια διάταξη των αγώνων την εξάλειψη των αιτιών των εργατικών – λαϊκών προβλημάτων, την οριστική απαλλαγή από τους εκμεταλλευτές του δικού μας μόχθου.
Δεν αποδεχόμαστε την «κανονικότητα» του συμβιβασμού με την ανεργία, τη φτώχεια, τη ζωή με τα ελάχιστα!
Η ελπίδα μας βρίσκεται στη συσπείρωση στα συνδικάτα μας, στην οργάνωσή μας, στην ενίσχυση της ταξικής γραμμής πάλης απέναντι στην ηττοπάθεια και τη συναίνεση.
Ενώνουμε τη φωνή μας με τους χιλιάδες Αμερικάνους διαδηλωτές, που διαμαρτύρονται για τα ρατσιστικά εγκλήματα, την αστυνομική βία και καταστολή, τις δολοφονίες αφροαμερικανών πολιτών από αστυνομικούς. Καταδικάζουμε τη δολοφονία του 46χρονου άνεργου Τζώρτζ Φλόιντ, από αστυνομικό στη Μινεάπολις, καθώς και τις δολοφονίες διαδηλωτών τις επόμενες μέρες, μετά το κύμα αγανάκτησης που ξέσπασε σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους σε όλες τις χώρες που συμπαραστέκονται στον αμερικάνικο λαό να αναπνεύσει που καταδικάζουν κάθε προσπάθεια ενίσχυσης του φυλετικού μίσους, του ρατσισμού και του φασισμού, κάθε απόπειρα να μπουν στο γύψο λαϊκά δικαιώματα και διεκδικήσεις, που καταγγέλλουν τις επεμβάσεις των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και των συμμάχων τους σε κάθε γωνιά του πλανήτη για το ξαναμοίρασμα των αγορών.
Απαιτούμε:
Όλοι και όλες 11 Ιούνη, 7μμ στο Σύνταγμα και κινητοποίηση στην Αμερικανική Πρεσβεία!
Παράσταση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε σήμερα Τετάρτη 10/6 έξω από τον ΟΑΕΔ με πρωτοβουλία της Επιτροπής Αγώνα Επισιτισμού-Τουρισμού-Διανομέων Πρέβεζας.Τα μέλη της Επιτροπής επέδωσαν ψήφισμα με τα αιτήματα των εργαζομένων που ζούν όλο αυτό το διάστημα μέσα στην ανασφάλεια και την αγωνία για το τι μέλλει γενέσθαι με τις θέσεις εργασίας των εργαζομένων ως εποχικών στον Τουρισμό που βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα, καθώς καμμία ουσιαστική μέριμνα από την πλευρά της κυβέρνησης δεν υπάρχει για το πόσες θέσεις εργασίας θα καλυφθούν.
Απαίτησαν να μη μείνει κανένας συνάδελφος χωρίς εισόδημα,το επίδομα ανεργίας να δοθεί σε όλους τους άνεργους χωρίς κανένα πλαφόν,χωρίς όρους και προϋποθέσεις,να επαναπροσληφθούν όλοι οι εποχικοί εργαζόμενοι,να μην υπάρξουν αρνητικές μεταβολές στις κλαδικές συμβάσεις εργασίας.
Τέλος κάλεσαν τους εργαζόμενους του κλάδου να συμμετάσχουν μαζικά στο Συλλαλητήριο που διοργανώνουν τα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ την Πέμπτη 11/6,στις 7.30μμ,έξω από τα δικαστήρια Πρέβεζας με σύνθημα: Πληρώσαμε πολλά.δε θα πληρώσουμε ξανά τη νέα κρίση.Να πληρώσουν κράτος και εργοδοσία.
Συνάδελφοι, το Συνδικάτο Μετάλλου Βοιωτίας σας καλεί να συμμετάσχετε στο μεγάλο συλλαλητήριο στην Αθήνα στις 13 Ιούνη, στις 11 το πρωί για να μπλοκάρουμε τα σχέδια της κυβέρνησης που προωθεί την ιδιωτικοποίηση της.
Το Συνδικάτο μας μαζί με δεκάδες άλλα σωματεία και φορείς βρίσκεται αλληλέγγυο στον αγώνα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ από τις 8 Δεκέμβρη. Από τότε οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ έχουν προβεί σε δεκάδες κινητοποιήσεις, καταλήψεις, απεργίες για να μην εκποιηθεί το εργοστάσιο και ο ορυκτός πλούτος της χώρας
Ο αγώνας των εργατών της ΛΑΡΚΟ είναι και δικός μας αγώνας.
Ο αγώνας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ, ο αγώνας για τη διασφάλιση της λειτουργίας της και των θέσεων εργασίας, ο καθημερινός αγώνας για την προστασία της ζωής και της υγείας των εργαζομένων, ο αγώνας για συλλογική σύμβαση, για μόνιμη και σταθερή εργασία, για συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα είναι αγώνας όλων μας. Περαιτέρω ιδιωτικοποίηση και εργολαβοποίηση της παραγωγής σημαίνει ένα ακόμα πλήγμα στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Σημαίνει ακόμα μεγαλύτερο χτύπημα στην κατάργηση του θεσμού των Βαρέων και Ανθυγιεινών που μοιραία θα φέρει το καθεστώς της εργασιακής ζούγκλας που επικρατεί για τους περισσότερους χώρους δουλειάς σήμερα.
Η παραγωγή της ΛΑΡΚΟ καλύπτει τις ανάγκες μεγάλων ευρωπαϊκών ομίλων σε πρώτη ύλη για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα, που χρησιμοποιείται στην κατασκευή βιομηχανικών μηχανών παραγωγής, στις κατασκευές, στην αυτοκινητοβιομηχανία, στην πολεμική βιομηχανία, σε εργαλεία ιατρικής, κατασκευή οικιακών συσκευών κ.α. Είναι διαχρονικές οι ευθύνες όλων των κυβερνήσεων και της ΕΕ για την συνεχή απαξίωση της ΛΑΡΚΟ αφού υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να αξιοποιηθεί η παραγωγική της δραστηριότητα προς όφελος της πλειοψηφίας της κοινωνίας δηλ των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.
Όμως επειδή το σύστημα που ζούμε λέγεται καπιταλισμός, την οικονομική εξουσία την έχουν οι μονοπωλιακοί όμιλοι (ντόπιοι και ξένοι) όπου σε αγαστή συνεργασία με το πολιτικό προσωπικό τους (κυβέρνηση ΝΔ), οι οποίοι συνεχίζουν την πολιτική των προκατόχων τους (κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), προωθούν τα φιλέτα της ΛΑΡΚΟ άμεσα για εκποίηση.
Συνάδελφοι να μην τους αφήσουμε. Η ΛΑΡΚΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ.
Όλοι και όλες στο μεγάλο συλλαλητήριο στην Αθήνα.
Αθήνα 13 Ιούνη 11π.μ. συγκέντρωση στο Σύνταγμα
(10π.μ. προσυγκέντρωση στην Ομόνοια)
PAME saluda las grandes movilizaciones de los trabajadores y del pueblo de los Estados Unidos contra el odio racista y explotación.
El pueblo estadounidense después de 2 semanas de movilizaciones masivas, multiformes y militantes cerró el fin de semana con nuevas movilizaciones enormes. Protestas que señalan el enorme poder del pueblo contra la máquina más opresiva y antidemocrática del planeta.
Las movilizaciones y manifestaciones relevantes en todo el mundo han demostrado que la lucha por los derechos y libertades democráticos, por el respeto de la dignidad humana contra la segregación racial, religiosa o de otro tipo está directamente relacionada con la lucha de los trabajadores de todo el mundo contra los despidos, la pobreza y el desempleo. Junto con la lucha contra la miseria de muchos por los beneficios de unos pocos.
PAME hace un llamado a los trabajadores para que respondan al podrido sistema racista que mata y empobrece. Para uqe responde al sistema que no nos permite respirar
¡ RESPIRA!
¡ROMPE LA CADENAS DE EXPLOTACIÓN!
DEMOSTRACIONES DE PAME EN 11 DE JUNIO EN TODO EL PAÍS
En Atenas mitín frente al Parlamento y demostración a la Embajada de los EE.UU
Να μην εκποιηθεί η ΛΑΡΚΟ και ο ορυκτός πλούτος
Το Δ.Σ. του Συλλόγου μας συνυπογράφει το παρακάτω κείμενο των Σωματείων και των φορέων για τη ΛΑΡΚΟ και εκφράζει την αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους, που εδώ και μήνες βρίσκονται σε κινητοποιήσεις! Καλεί τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν και να στηρίξουν το Συλλαλητήριο για τη ΛΑΡΚΟ, Σάββατο 13 Ιουνίου, 11.00 π.μ. Σύνταγμα!
«Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
την ώρα που σε κάθε κλάδο όλοι οι εργαζόμενοι της χώρας μας χτυπιούνται με αφορμή την- “Πανδημία” του κορωνοού, οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ διανύουν τον 6° μήνα κινητοποιήσεων.
Έξι μήνες τώρα με την δύναμη που μας δίνει η αλληλεγγύη σας έχουμε μείνει όρθιοι. Κοιτάμε την κυβέρνηση κατάματα, αντιμετωπίζουμε στα ίσα και παλικαρίσια όλους τους μηχανισμούς που θέλουν την εκποίηση της ΛΑΡΚΟ, το κλείσιμο της, το ξεπούλημα του ορυκτού πλούτου, το σακάτεμα κάθε εργατικού δικαιώματος.
Η κυβέρνηση και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί, έχουν χρήμα, καλοπληρωμένος κονδυλοφόρους. Όλοι μαζί, χωρίς τσίπα, με πολιτική αλητεία και ψέματα, πετούν λάσπη. Εμείς έχουμε εσάς πού με την αλληλεγγύη σας μας βαστάτε όρθιους να διαβούμε το μονόδρομο που έχει χαράξει το αίμα 80 νεκρών στη ΛΑΡΚΟ.
Η ΛΑΡΚΟ είναι βιώσιμη. Έχει δυνατότητες να διασφαλίσει την εργασία σε 1200 εργαζόμενους σήμερα. Έχει τεράστιες αναξιοποίητες δυνατότητες για να αναπτυχθεί και να προσφέρει χιλιάδες θέσεις εργασίας ακόμη. Αυτό θα γίνει μόνο αν παραμείνει κάτω από δημόσιο έλεγχο κι αν οι κυβερνήσεις αλλάξουν πολιτική απέναντι της.
Τα σχέδια και ο νόμος για την εκποίηση της ΛΑΡΚΟ βγήκαν και ψηφίστηκαν πριν ξεσπάσει η νέα οικονομική κρίση με αφορμή τον κορωναϊό, σε μία περίοδο που μας έλεγαν ότι «δεν γίνεται η ΛΑΡΚΟ να χρηματοδοτηθεί διότι είναι απαγορευτικές οι κρατικές ενισχύσεις».
Σήμερα, πολλές δεκάδες δις στην χώρα μας και τρισεκατομμύρια σε όλη την Ευρώπη κρατικές ενισχύσεις δίνονται σε επιχειρηματικούς ομίλους. Για τη ΛΑΡΚΟ, την αξιοποίησή του ορυκτού μας πλούτου, δεν δίνουν ούτε δεκάρα. Έχουν συμφωνήσει να την εκποιήσουν τσάμπα και βερεσέ, χωρίς εργαζόμενους, ρημάζοντας όλη τη Στερεά Ελλάδα, βάζοντας την σε «αχαρτογράφητα νερά» με κίνδυνο να οδηγηθεί μέχρι και στο κλείσιμο.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Τα αιτήματα μας είναι δίκαια, ρεαλιστικά και υλοττοιήσιμα.
Γνωρίζουμε ότι θα εφαρμοστούν μόνο με την πίεση του αγώνα.
Αν κερδίσουν οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ,
θα κερδίσει όλη η εργατική τάξη της χώρας μας!
Είμαστε σίγουροι ότι θα εκφράσετε “το ένας για όλους και όλοι για έναν”. Σας περιμένουμε με τα σωματεία σας, τους Συλλόγους σας, το Σάββατο 13 Ιούνη στο Σύνταγμα, σε ένα συλλαλητήριο – συναυλία που με αφορμή τη ΛΑΡΚΟ θα εκφραστεί η εναντίωση στην αντεργατική πολιτική που βιώνουν όλοι οι εργαζόμενοι σε όλους τους κλάδους.
Με θερμούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς.
Τα Διοικητικά Συμβούλια των Συνδικάτων της ΛΑΡΚΟ»
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!
Οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις και οι ενώσεις τους,τόσο στην Ελλάδα και την ΕΕ,όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο, άφησαν απροστάτευτους τους λαούς εν μέσω πανδημίας από το νέο κορονοϊό. Με διαλυμένα τα δημόσια συστήματα υγείας λόγο της πολιτικής ιδιωτικοποίησης κι εμπορευματοποίησης, με ανεπαρκή μέτρα προστασίας της υγείας των λαών, που κι αυτά πήγαιναν περίπατο μέσα σε μεγάλους χώρους εργασίας, εκατοντάδες χιλιάδες πέθαναν κλεισμένοι στα σπίτια τους.
Με αφορμή την πανδημία του κορονοϊού επιταχύνονται μέτρα που αποτελούν διαρκείς πόθοι των επιχειρηματικών ομίλων. Με προκάλυμμα την «έκτακτη κατάσταση», τα «προσωρινά μέτρα» που πάρθηκαν και χτυπούν τους μισθούς, το ωράριο, τις εργασιακές σχέσεις, έχουν στόχο να τα μονιμοποιήσουν!Η Κυβέρνηση και η μεγαλοεργοδοσία αξιοποιούν την πανδημία ως ευκαιρία για να φορτώσουν στους εργαζόμενους τη νέα οικονομική κρίση, για την οποία η πανδημία αποτέλεσε επιταχυντής κι όχι η αιτία. Αιτία για τη νέα κρίση είναι η ίδια με την προηγούμενη. Τα τεράστια κέρδη, τα τεράστια συσσωρευμένα κεφάλαια στα χέρια των λίγων. Το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το μισό πλούτο της γης!
Χιλιάδες συνάδελφοι έχουν απολυθεί, είναι σε αναστολή σύμβασης, εκ περιτροπής εργασία, δεν τους έχει δοθεί το δώρο του Πάσχα, μένουν απλήρωτοι. Χιλιάδες άλλοι είναι άνεργοι δίχως ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και επίδομα. Ακόμα και όσα ισχυρίζεται η κυβέρνηση για επιδόματα σε όσους πλήττονται, ούτε δίνονται σε όλους, ούτε είναι αρκετά για να καλύψουν τις βασικές ανάγκες.Τα μεγάλα πακέτα δις ευρώ της ΕΕ, που δημιουργήθηκαν από την φορολεϊλασία των λαών, κατευθύνονται προς τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.Το πρόγραμμα “Συνεργασία”, το οποίο αποτελεί εξειδίκευση του προγράμματος “SURE” αποτελεί οριζόντια μείωση πάνω από το 20% σε όλους τους μισθούς που βρίσκονται πάνω από τον κατώτερο. Ο στόχος είναι να πέσει κοντά στα 550 ευρώ η μεγάλη πλειοψηφία των μισθών, εξασφαλίζοντας ζεστό χρήμα για τα αφεντικά.
Έχουμε ζήσει πολλά! Το 2020 δεν είναι 2010!
Η πείρα που έχουμε αποκτήσει πρέπει να γίνει ενεργή συμμετοχή, συνειδητή δράση. Να παλέψουμε για τη ζωή μας! Να διεκδικήσουμε με επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες, για το μεροκάματο, την ασφάλιση, για τη διασφάλιση του εργατικού εισοδήματος, για μέτρα υγείας και ασφάλειας, για την εξάλειψη των αιτιών των εργατικών – λαϊκών προβλημάτων, για την οριστική εξάλειψη της οικονομικής κρίσης, για να απαλλαγούμε οριστικά από τους εκμεταλλευτές του δικού μας μόχθου. Η ελπίδα μας βρίσκεται στη συσπείρωση στα συνδικάτα μας, στην οργάνωσή μας, στην ενίσχυση της ταξικής γραμμής πάλης απέναντι στο συμβιβασμό, την ηττοπάθεια, τη συναίνεση.
Να μην επιτρέψουμε, με αφορμή την πανδημία, το ξήλωμα των εργασιακών μας δικαιωμάτων, την ένταση της εκμετάλλευσης! Οργανωνόμαστε στην ΕΝΙΔΥΚ παλεύοντας για:
Όλοι στη συγκέντρωση της ΕΝΙΔΥΚ
στις 11 Ιούνη στις 19:00 στην Κ. Πλατεία Κομοτηνής
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Εργαζόμενοι σε ξενοδοχεία, επισιτιστικά, τουριστικά καταστήματα και καζίνο.
Συνάδελφοι από άλλους κλάδους που στηρίζετε σήμερα αυτό το συλλαλητήριο
Αυτοαπασχολούμενοι, επαγγελματίες
Νέοι και νέες
Καλωσορίζουμε όλους τους συναδέλφους μας από το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο και τα Χανιά. Από την Κέρκυρα και τη Ρόδο. Από την Καλαμάτα κι αλλού. Όλους όσους ταξίδεψαν σήμερα εδώ, σηκώνοντας κεφάλι, βγάζοντας φωνή. Όσους μέχρι χτες κάποιοι τους χειροκροτούσαν και σήμερα που η αυλαία του τουρισμού έχει κελίσει, ετοιμάζονται να τους δώσουν σκαμπίλια.
Την καθαρίστρια, την καμαριέρα, το σερβιτόρο, το λαντζέρη και το μάγειρα, τον υπάλληλο υποδοχής, τον τεχνικό, όλους όσους εδώ και πολλές βδομάδες φωνάζουν το σύνθημα που έχει κάνει την κυβέρνηση και την εργοδοσία να μην μπορεί πλέον να κρύψει ότι:
ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ ΚΟΥΦΑΡΙΑ ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ
ΤΑ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ
Από την πρώτη μας κινητοποίηση μέσα στην πανδημία στις 28 Απρίλη στην Αθήνα, τις συγκεντρώσεις την Πρωτομαγιά σε πολλές πόλεις, τα μεγάλασυλλαλητήρια στην Κρήτη, στη Ρόδο, στην Κέρκυρα, στην Κω, στη Σαλονίκη, στην Πάτρα, στη Ζάκυνθο και σε άλλες περιοχές, οι εργαζόμενοι του κλάδου έκαναν ξεκάθαρο:
ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΠΟΛΛΑ – ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ
Όσα από τα σωματεία μας δεν βρέθηκαν στην ουρά των μεγαλοξενοδόχων, ανέδειξαν την αλήθεια που τσακίζει κόκαλα:
Τα 120 δις που βγήκαν τα έξι τελευταία χρόνια από τις δικές μας πλάτες, από τα δικά μας χέρια μπήκαν στους τραπεζικούς λογαριασμούς μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων.
Και σήμερα μας ειδοποιούν, τον έναν μετά τον άλλο, ότι δεν θα δουλέψουμε.
Συνάδελφοι να μην έχουμε καμιά αυταπάτη.
Οι όροι και οι κανόνες είναι κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα τους. Το παιχνίδι είναι στημένο για να εξυπηρετήσει τόσο τα βραχυπρόθεσμα, όσο και τα μακρόπνοα σχέδιά τους.
Τα 400 ή 534 ευρώ που υπόσχεται να δώσει σε ορισμένους από μας η κυβέρνηση, για λίγους μήνες, δεν μας επιτρέπουν να ζήσουμε. Είναι στην καλύτερη περίπτωση 9 με 10 ευρώ την ημέρα, για ένα ολόκληρο χρόνο.
Δεν είναι τυχαίο το σύνθημα που ακούστηκε για πρώτη φορά στον ηρωικό αγώνα των χαλυβουργών:
ΕΔΩ-ΕΔΩ ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΤΑΞΙΚΟ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΜΕ 400 ΕΥΡΩ
Μα κι αυτά θα είναι για λίγο. Παρακάτω μας περιμένει η μόνιμη φτώχεια. Η μισή δουλειά-μισή ζωή θα είναι για τυχερούς. Τους υπόλοιπους μας περιμένει η οικονομική και κοινωνική ασφυξία.
Και ρωτάνε κάποιοι. Μα δεν θα ξαναέρθει ο τουρισμός;
Θα έρθει όταν δεν θα έχουμε πανδημίες, φυσικά φαινόμενα, πολέμους. Γιατί η δική τους «βαριά βιομηχανία» έχει πήλινα πόδια. Αναπτύσσεται προσωρινά και καταστρέφεται το ίδιο εύκολα.
Αλλά τα μέτρα της κυβέρνησης, αυτής και της προηγούμενης θα είναι εδώ. Δεν πήραν ποτέ τίποτε πίσω, δεν θα πάρουν και τώρα. Πάνω στα δικά μας καμένα θα χτίζουν νέα κέρδη, όποτε και αν ευνοήσουν οι συγκυρίες.
Και θα πει κάποιος άλλος; Αυτό είναι το μέλλον μας;
Εμείς τους απαντούμε:
Αυτό κι ακόμη χειρότερο θα είναι όσο θα δίνουμε τη συναίνεσή μας, τη συγκατάθεσή μας να κλέβουν τον δικό μας πλούτο.
Όσο από κοινού οι κυβερνήσεις και τα κόμματα της εργοδοσίαςθα αποκλείουν τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού από τις διακοπές και την αναψυχή.
Όσο θα παλεύουμε για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών μας, αντί για τα δικά μας.
Όσο θα πληγώνουμε την ενότητα των εργατών, για χάρη του ανταγωνισμού των επιχειρηματιών.
Όσο σηκώνουμε τις σημαίες των ξενοδόχων, αντί αυτές των εργατικών μας οργανώσεων.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Σήμερα είναι ένα μεγάλο συλλαλητήριο.
Από αυτό εδώ το βήμα λέμε προς πάσα κατεύθυνση ότι ΜΠΟΡΟΥΜΕ!
Μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας. Μπορούμε να σταματήσουμε τους λίγους, να πάρουμε ανάσα οι πολλοί.
Από τις αρχές του Απρίλη, 45 σωματεία του κλάδου με υπόμνημά μας κοινοποιήσαμε τα πρώτα μας αιτήματα, που και σήμερα παραμένουν επίκαιρα.
Σήμερα λοιπόν, για χάρη καμιάς υποτιθέμενης ενότητας που θα μας οδηγήσει σε νέα αδιέξοδα, δεν πρόκειται να βαρέσουμε σιωπητήριο. Ξαναλέμε το αυτονόητο:
Οι κινητοποιήσεις δεν τελειώνουν σήμερα.
Σήμερα αρχίζουν.
Κάθε περιοχή, κάθε σωματείο, κάθε χώρος δουλειάς να εξοπλιστεί το ταχύτερο με υπομονή και επιμονή, με σχέδιο για οργάνωση ενός αγώνα που θα είναι μακρύς και δύσκολος. Να απευθυνθούμε μέχρι και στον τελευταίο συνάδελφο. Να μιλήσουμε για την ευθύνη που έχει ο καθένας απέναντι στην τάξη του, στον κλάδο του, στους συναδέλφους του, στην οικογένειά του. Να μην πιστέψουμε λέξη από αυτούς που θεωρούν δικαίωση να πάρουμε ένα ξεροκόμματο κι αυτό για δυο-τρεις μήνες.
Να επιστρέψουμε τις υποσχέσεις της κυβέρνησης, των κομμάτων που στηρίζουν τη μεγαλοεργοδοσία και όσων μέσα στο δικό μας κίνημα τις παπαγαλίζουν, ως ΑΘΛΙΑ ΨΕΜΑΤΑ.
Πόσες και πόσες φορές δεν τα έχουμε ξανακούσει;
Όσο θα μας βλέπουν δυνατούς και δύσπιστους, τόσο θα κάνουν πίσω. Μέχρι πριν λίγες μέρες αυτό εδώ το υπουργείο ήθελε να πετάξει έξω από κάθε στήριξη όσους συναδέλφους δεν είχαν κάνει αίτηση επαναπρόσληψης. Δηλαδή τη συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου. Νόμισαν ότι με χημικά θα μας κάνουν να το βάλουμε στα πόδια. Ε λοιπόν όχι. Πίσω δεν κάναμε. Αναγκάσαμε να κάνει πίσω το υπουργείο.
Να μην αφήσουμε κανέναν να πεινάσει, κανέναν στα νύχια των τραπεζών, κανένα χωρίς ρεύμα, νερό, τηλέφωνο. Η αλληλεγγύη μας δεν είναι απλά ένα όπλο, ούτε φιλανθρωπία. Είναι προϋπόθεση να μείνουμε όρθιοι, αξιόμαχοι και δυνατοί.
Να μην αφήσουμε κανένα περιθώριο να σκεπάσει κανένας τον αγώνα μας. Οργανωτής είναι το σωματείο μας. Κι αν αυτοί που βάλαμε μπροστά δεν κάνουν, να τους αλλάξουμε.
Να αποκτούμε εμπιστοσύνη μονάχα σε αυτούς που ήρθαν δίπλα μας και στάθηκαν στο πλάι μας στα δύσκολα. Σε αυτούς που δεν εξαγοράστηκαν με θέσεις, αξιώματα και σκοτεινά κίνητρα, από την εργοδοσία και τα κόμματά της. Αυτούς να βάλουμε μπροστά, οδηγούς στο δρόμο μας.
Ξέρουμε καλά, ότι για πολλούς συναδέλφους μας σήμερα, όλα είναι στον αέρα.
Η αμφιβολία και η ανασφάλεια κυριαρχούν σχεδόν παντού.
Αν θα ανοίξουν οι επιχειρήσεις, ποιους θα πάρουν, αν θα δουλέψουμε του χρόνου.
Τι θα κάνουν δηλαδή άλλοι για μας: τί θα κάνει το υπουργείο, ο ξενοδόχος, ο εστιάτορας κλπ.
Για μας, για τις δυνάμεις που συγκροτούμε το ΠΑΜΕ, για τα σωματεία που δεν είναι σε αυτή τη γραμμή αλλά δεν πήγαν με την εργοδοσία, για κάθε τίμιο συνδικαλιστή το ερώτημα όμως είναι άλλο.
Ρωτάμε λοιπόν όλους σας:
Θα τα διπλώσουμε ή θα συνεχίσουμε;
Θα καταριόμαστε την τύχη μας ή θα την πάρουμε στα χέρια μας;
Θα αρκεστούμε στα ψίχουλα ή θα τα απαιτήσουμε όλα;
Θα συνεχίσουμε τον αγώνα ή θα βαρέσουμε τη λήξη, πριν καν αρχίσουμε;
Εμείς κάνουμε σήμερα ένα ακόμη κάλεσμα. Κάλεσμα αγώνα. Κάλεσμα ενότητας με κριτήριο τα συμφέροντα των οικογενειών μας.
Δεν έχει κανένα νόημα να ζητήσει κανείς από κανέναν διαπιστευτήρια για την προηγούμενη στάση που κράτησε. Δε πρέπει να νοιάζει κανέναν τι θεό πιστεύει ο κάθε εργάτης και εργάτρια. Δεν χρειάζεται να ρωτήσουμε ποτέ κανέναν αν θέλει να φτάσει αυτός ο αγώνας μέχρι το τέλος, μέχρι να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για να παλέψει μαζί μας.
Το δια ταύτα σήμερα είναι άλλο.
Θέλει να εμπνεύσουμε, να εμπνέουμε κάθε στιγμή για να συμμετέχουν περισσότεροι στην επόμενη κινητοποίηση, σε άλλη μια μάχη. Έτσι κερδίζονται οι πόλεμοι.
Θέλει όμως και να βρούμε και να κρατήσουμε συμμάχους.
Να απευθυνθούμε ξανά και ξανά σε κάθε κλάδο που έχει συμφέρον να μπει μαζί μας στη μάχη. Οι ξενοδόχοι είναι και κατασκευαστές και εφοπλιστές και τραπεζίτες και βιομήχανοι. Μα κι εμείς είμαστε και εργάτες και αγρότες και κάτοικοι ενός δήμου. Πολλές φορές δουλεύουμε και οι ίδιοι σε άλλους κλάδους. Η ταξική μας ενότητα δεν έχει ούτε χρώμα, ούτε ηλικία, ούτε φύλο. Δεν έχει καμιά σημασία η ειδικότητα, η επιχείρηση, η περιοχή.
Να γιατί καλούμε αύριο σε πολλές πόλεις της χώρας στα συλλαλητήρια που διοργανώνουν τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες και τα Συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, στην Αθήνα στις 7 το απόγευμα στο Σύνταγμα.
Γιατί πιστεύουμε ότι και η δική μας Ομοσπονδία θα έπρεπε να είναι εκεί.
Γιατί όταν γυρίσετε πολλοί από σας στις περιοχές σας, θα χρειαστεί να πάρετε μαζί στον αγώνα σας τους εργαζόμενους όλου του νομού και της περιφέρειας. Γιατί στις 16 που διαδηλώνουν οι υγειονομικοί θα χρειαστεί κι εμείς να σταθούμε στο δρόμο μαζί τους.
Σύμμαχοί μας όμως είναι και όσοι μικροί μαγαζάτορες είναι εργοδότες μας. Έχουν την ίδια μοίρα με μας και πολλές φορές χειρότερη. Είτε δουλεύουν κι αυτοί, είτε παλεύουν να επιβιώσουν από τον άδικο ανταγωνισμό με τους μεγάλους.
Μαζί γονατίζουμε από φόρους. Μαζί αντιμετωπίζουμε τα μέτρα που μας λιώνουν. Βράζουμε στο ίδιο ζουμί, γιατί είμαστε το ίδιο αναλώσιμοι. Σε αυτούς να απευθυνόμαστε θαρρετά να παλέψουν μαζί μας. Μπορούμε να βρούμε αιτήματα που μας ενώνουν απέναντι σε ένα κοινό εχθρό: την κυβέρνηση και τα μονοπώλια. Είναι δίκαιο το αίτημά τους να στηριχτούν για να επιβιώσουν.
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Μιλάμε έξω από το υπουργείο που έχουμε μετονομάσει από καιρό. Από την εποχή της προηγούμενης κυβέρνησης και παλιότερα ακόμη. Είναι το υπουργείο της εργοδοσίας. Και δεν περιμένουμε τίποτε από αυτό, πέρα από το να μας δυσκολέψει ακόμη περισσότερο, να στραγγίξει ό,τι εισόδημα απέμεινε σπίτι μας.
Όμως στον άθλιο επικεφαλής της πολιτικής ηγεσίας, τον υπουργό Βρούτση, που παθαίνει αλλεργία με τους εργάτες, του υποσχόμαστε ότι του φυλάμε μια καλή θέση στην ιστορία, ως ο πολιτικός εκείνος που προσπάθησε να κάνει το ακατόρθωτο:
Ενώ οι προκάτοχοί του πάσχιζαν να μας πείσουν ότι μισό καρβέλι είναι καλύτερο από καθόλου ψωμί, αυτός ισχυρίζεται ότι μισό καρβέλι είναι καλύτερο από ολόκληρο.
Έχουμε αντιμετωπίσει και καλύτερους ψεύτες απ’ αυτόν.
Σε ό,τι μας αφορά, τα σωματεία δηλαδή που αποφάσισαν να μην αναστείλουν κανένα αγώνα, μικρό ή μεγάλο, θα συνεχίσουμε.
Θα κάνουμε όλες τις τουριστικές περιοχές το επόμενο διάστημα το κέντρο του αγώνα. Θα προσπαθήσουμε κι εκεί που δεν κουνιέται φύλο, να ανάψουμε εστίες αντίστασης και μαχητικής διεκδίκησης.
Δεν θα κουραστούμε να καλούμε και τον πιο δύσπιστο συνάδελφο να έρθει μαζί μας.
Όσοι σταθούν απέναντί μας, να το σκεφτούν καλά. Έχει καταπιεί η ιστορία διαχρονικά πολλούς τέτοιους. Γιατί αργά ή γρήγορα όλοι μας θα διαλέξουμε πλευρά. Με τον εργάτη ή με τον κεφαλαιοκράτη.
Καλή συνέχεια στους αγώνες μας.
Θα νικήσουμε.
Οι εργαζόμενοι στο ΙΓΜΕ (νυν ΕΑΓΜΕ), την ίδια περίοδο που διεκδικούν την προάσπιση του ερευνητικού ρόλου του ινστιτούτου με την επανίδρυση του καθώς και τους παρανόμως παρακρατηθέντες μισθούς τους της περιόδου 7° /2013 έως 7° /2018, πληροφορούνται την επανεκκίνηση της δικαστικής δίωξης με την κλήση ως κατηγορουμένου για “απιστία” του πρώην Εκπροσώπου των εργαζόμενων συν. Χ. Σμυρνιώτη, με πρόσχημα μια σειρά αποφάσεις παλιότερων Γ. Δ/ντών (της αλήστου μνήμης για το ΙΓΜΕ περιόδου των Εφεδρειών και του ΕΚΒΑΑ) με την «κατηγορία» ότι δεν συναίνεσε στις παράνομες περικοπές μισθών της περιόδου 2012-2013.
Η δίωξη αυτή πραγματοποιείται αφού έχουν εκδοθεί σωρεία πρωτόδικων και τελεσίδικων εφετειακών αποφάσεων οι οποίες δικαιώνουν τους εργαζόμενους, στη βάση των οποίων το ΔΣ του ΙΓΜΕ τον Ιούλιο 2018 και με νομοθετική κάλυψη από το ΥΠΕΝ, επανέφερε την κανονική μισθοδοσία των εργαζόμενων χωρίς τις περικοπές.
Το Συνδικάτο των εργαζόμενων καταγγέλλει το γεγονός ότι σύρονται στα δικαστήρια σαν κοινοί εγκληματίες οι αιρετοί εκπρόσωποι των εργαζόμενων γιατί δεν συναινούν σε αντεργατικές ρυθμίσεις κυβερνήσεων και εργοδοτών, προσπαθώντας έτσι να καταστήσουν τον θεσμό της εκπροσώπησης της εργατικής πλευράς συνένοχο στις αποφάσεις τους. Πρόκειται στην ουσία για μια συνδικαλιστική δίωξη δεδομένου ότι ο συνάδελφος τότε εκπρόσωπος, ήταν και Πρόεδρος του Συνδικάτου που με ΟΜΟΦΩΝΕΣ αποφάσεις διεκδικούσε τη μη περικοπή των μισθών και την μη εφαρμογή των παράνομων μειώσεων μισθών.
Απαιτούμε την άμεση απεμπλοκή από τη δικαστική δίωξη του πρώην εκπροσώπου των εργαζόμενων συν. Χ. Σμυρνιώτη και καλούμε σε συμπαράσταση τους μαζικούς φορείς προκειμένου να υπερασπιστούμε τον θεσμό της εργατικής εκπροσώπησης.
Αγίας Φιλοθέης 5β
Τηλ.: 210 3301842,210 3301847,210 3833786
email: [email protected]
