Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ ζεσταίνει το σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών των εργαζόμενων στα supermarket, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο: 

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυση της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

 Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού: 

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητά τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

  Είναι αδίστακτοι, δεν θα διστάσουν να φέρουν σε ψήφιση ένα τέτοιο νομοσχέδιο τέλος Ιούλη ή και τον Αύγουστο. Το έργο το έχουμε ξαναδεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Να μην το επιτρέψουμε.

  Να ματαιώσουμε στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να μας βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Εν μέσω της νέας οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση ζεσταίνει το σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και κινητοποιήσεων. Αφού έπιασε το νήμα της περιστολής των απεργιών από την προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, έρχεται τώρα με έναν χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο – αντιγραφή του νόμου του 1971- να περιορίσει και να καταστείλει το βασικό  δικαίωμα του λαού και των εργαζομένων, αυτό των διαδηλώσεων, των κινητοποιήσεων.

Το νομοσχέδιο ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή που αναλαμβάνει καθήκοντα «ερμηνείας του νόμου». Κριτήριο είναι η «μη διατάραξη της κοινωνικό-οικονομικής ζωής» δηλαδή αν μια κινητοποίηση πάει κόντρα στα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων που η εκάστοτε κυβέρνηση υπηρετεί, τότε μπορεί να κρίνεται παράνομη. Γι αυτό οι υγειονομικοί που ζητάνε ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας, οι «ήρωες με τις άσπρες μπλούζες» έγιναν ξαφνικά οι «κακοί που κάνουν διαδηλώσεις και ταλαιπωρούν τους πολίτες», σύμφωνα με την κυβέρνηση και τα καλοταϊσμένα  μέσα ενημέρωσης.  Γι αυτό στους χώρους δουλειάς  θέλουν να υπάρχει σιγή νεκροταφείου, για να εφαρμόζονται ανενόχλητα οι  δεκάδες αντεργατικοί  νόμοι.

Ό,τι δεν μπόρεσε να κάνει κατά την διάρκεια της καραντίνας, να φιμώσει δηλαδή τους εργαζόμενους, επιχειρεί να το κάνει αυτή την στιγμή που οι εργαζόμενοι νιώθουν τι σημαίνει κανονικότητα.

Αυτήν την κανονικότητα  ζούμε και εμείς  στην  Cosmote Evalue αλλά και συνολικότερα στον Όμιλο ΟΤΕ. Δίπλα στα 6ωρα, στους μισθούς των 400€ στην ενοικίαση της εργασίας, έρχεται να προστεθεί και νέα ευέλικτη σχέση εργασίας, αυτή της τηλεργασίας. Μας θέλουν ακόμα περισσότερο ευέλικτους, να μην ξεχωρίζουμε τον εργάσιμο από τον προσωπικό μας χρόνο, να είμαστε 24 ώρες το 24ωρο διαθέσιμοι και με το κόστος της υποδομής και  εξοπλισμού να πέφτει στις πλάτες  μας. Αυτήν την κανονικότητα  ζούμε και εμείς , χωρίς γιατρούς εργασίας μέσα σε ακατάλληλους εργασιακούς χώρους.

Δεν είναι τυχαία η στιγμή που φέρνουν την απαγόρευση των διαδηλώσεων: είναι η στιγμή που κυριαρχούν  οι απολύσεις, η εκ περιτροπής εργασία, οι αναστολές συμβάσεων, οι απλήρωτες υπερωρίες, η τηλεργασία. Για αυτό και θέλουν τους εργαζόμενους ακινητοποιημένους. Στον Όμιλο ΟΤΕ η εργοδοσία προχωράει ακάθεκτη στα σχέδια της για την δημιουργία νέων θυγατρικών όπου θα μεταφερθούν οι εργαζόμενοι από τα τεχνικά τμήματα, από τα τηλεφωνικά, από τα καταστήματα. Η αναδιάρθρωση αυτή του Ομίλου ΟΤΕ γίνεται για να είναι πιο ανταγωνιστικός, για να συνεχίσει απρόσκοπτα την κερδοφορία του, ενώ οι εργαζόμενοι θα φορτωθούμε στις πλάτες μας νέα βάρη, καθώς νέα επίθεση στα δικαιώματά μας ξετυλίγεται.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Να θυμίσουμε ότι : Όσοι επιχείρησαν ιστορικά να βάλουν στο γύψο τους αγώνες των εργαζομένων έσπασαν τα μούτρα τους.  Το ίδιο θα συμβεί και με τους σημερινούς κυβερνώντες που εκπροσωπούν τα συμφέροντα του ΣΕΒ, των μεγαλοεπιχειρηματιών. Δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε. 

 ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ

Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών των εργαζόμενων στα super market, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες. Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ ζεσταίνει στο σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο: 

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

 Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού: 

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

 Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητα τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. 

Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Να είμαστε όλοι σε ετοιμότητα. Είναι αδίστακτοι, δεν θα διστάσουν να φέρουν σε ψήφιση ένα τέτοιο νομοσχέδιο τέλος Ιούλη ή και τον Αύγουστο. Το έργο το έχουμε ξαναδεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Να μην το επιτρέψουμε.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ ζεσταίνει το σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων. Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών των εργαζόμενων στα supermarket, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες.

  Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο: 

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυση της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

 Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού: 

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

  Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητά τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

  Είναι αδίστακτοι, δεν θα διστάσουν να φέρουν σε ψήφιση ένα τέτοιο νομοσχέδιο τέλος Ιούλη ή και τον Αύγουστο. Το έργο το έχουμε ξαναδεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Να μην το επιτρέψουμε.

  Να ματαιώσουμε στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να μας βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών των εργαζόμενων στα super market, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες. Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ “ζεσταίνει” το σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο: 

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

 Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού: 

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

 Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!

 Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητα τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. 

Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΛΑΟΥ. ΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΥΠΟΣΤΕΙΛΟΥΝ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ. 

Συναδέλφισσες-οι

Η κυβέρνηση της ΝΔ προωθεί νόμο χουντικής επινόησης και προέλευσης, με άμεση επιδίωξη να βάλει στο γύψο τους αγώνες του εργαζόμενου λαού, χτυπώντας  δημοκρατικές ελευθερίες που καταχτήθηκαν με αιματηρούς αγώνες. Ο συγκεκριμένος νόμος, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

 Συγκεκριμένα με βάση το  “νέο” νομοσχέδιο:

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού:

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

Είναι ξεκάθαρο ότι ¨παίρνουν¨ τα μέτρα τους μπροστά στη νέα επίθεση που ετοιμάζουν στην εργατική τάξη.

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Με λίγα λόγια θέλουν να κλείσουν το στόμα και να βάλουν φραγμό στις διεκδικήσεις και τους αγώνες εργαζομένων, όπως πχ αυτών του κλάδου του επισιτισμού τουρισμού και ξενοδοχείων, που επί δέκα χρόνια θησαύρισαν στην πλάτη τους οι μεγαλοεργοδότες του κλάδου και τώρα τους λένε ότι πρέπει να ζήσουν με ξεροκόμματα.

Είναι βαθιά γελασμένοι αν νομίζουν ότι τα ταξικά συνδικάτα θα δώσουν αναφορά στους μηχανισμούς της αστικής τάξης και θα υποστείλουν την σημαία της ταξικής πάλης. Τα Συνδικάτα δεν θα λογοδοτήσουν σε κανένα μηχανισμό της κυβέρνησης και της εργοδοσίας και μαζί με τους εργαζόμενους θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο και που θα μετατρέπει τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών των εργαζόμενων στα super market, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες. Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ ζεσταίνει στο σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο:

 “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)

Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)

Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

 Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού:

 “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)

“Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)

Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)

“Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

 Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!

 Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία.

Δεν είναι ξεκομμένη από αυτή τη προσπάθεια άλλωστε και η πρόσφατη κλήση σε προκαταρκτική εξέταση του Προέδρου του Εργατ/κού Κέντρου, Γιώργου Κωνσταντίνου, από το Λιμεναρχείο Ζακύνθου κατά παραγγελία του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ζακύνθου, αναφορικά με την διαδήλωση που έλαβε χώρα 18/2/2020 στο Λιμάνι της Ζακύνθου.

Η κανονικότητα τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. 

Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΟ ΓΥΨΟ!

Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών, των εργαζόμενων στα «super market», των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες. Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ ζεσταίνει στο σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά τον χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο: 

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, τον χρόνο έναρξης, λήξης, τον σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δε γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

 Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού: 

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

 Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!

 Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη  ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητα τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. 

Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Το ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στην FIRSTDATA (NEWSIAGREECE) , καταγγέλλει την προσπάθεια της κυβέρνησης να ποινικοποιήσει τους αγώνες και να καταργήσει τις διαδηλώσεις, με το υποκριτικό πρόσχημα της « διατάραξης της οικονομικής ζωής της πόλης» , την ίδια ώρα που κλείνουν τα μάτιαμπροστά στην ασφυκτική καθημερινότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι καθημερινά τόσο στο κέντρο της Αθήνας όσο και σε άλλες πόλεις.  Αντί να φροντίσουν για την ενίσχυση των ΜΜΜ, την μείωση του εισιτηρίου,  την ύπαρξη ανοιχτών χώρων ξεκούρασης και αναψυχής για όλους δωρεάν, ρίχνουν το φταίξιμο για την ταλαιπωρία, στους εργαζόμενους που βγαίνουν στον δρόμο για να διαμαρτυρηθούν.

Η « σιγή νεκροταφείου» που θέλουν να επιβάλουν δεν θα τους περάσει! Όλο το προηγούμενο διάστημα μια σειρά από κλάδοι (υγειονομικοί, εργαζόμενοι στον Τουρισμό) όπως και συνάδελφοι του δικού μας κλάδου, και από το δικό μας Σωματείο, κατέβηκαν στον δρόμο για να διαμαρτυρηθούν και να προστατέψουν τα δικαιώματά μας στην δουλειά , στην δωρεάν Υγεία – Πρόνοια, ή ενάντια στην απληρωσιά και την εντατικοποίηση της εργασίας.  Η κυβέρνηση έχει δώσει το πράσινο φώς στους εργοδότες να κάνουν χρήση όλων των αντεργατικών μέτρων προκειμένου να βγουν αλώβητοι από την κρίση. Εμείς θα χρησιμοποιήσουμε όλα μας τα όπλα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, συμπεριλαμβανομένου των μαζικών και οργανωμένων διαδηλώσεων

Ο «χουντικού τύπου» περιορισμός των διαδηλώσεων δεν θα τους περάσει, θα τον ακυρώσουμε στην πράξη!  Θα συνεχίσουμε τους αγώνες, δεν θα δεχτούμε το φακέλωμα και την αστυνομική εποπτεία σε πορείες και συγκεντρώσεις!

 Καλούμε όλους τους συναδέλφους να είναι σε ετοιμότητα, για να δοθεί η κατάλληλη απάντηση εάν αποφασίσουν να προχωρήσουν με αυτό το σχέδιο! Όσο οι εργαζόμενοι στέκονται ενωμένοι τέτοιου είδους νομοθετήματα μένουν στα χαρτιά !

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΙΣ 30/06 , 6:00 ΜΜ , ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΊΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΚΛΑΔΙΚΌ ΣΩΜΑΤΕΊΟ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ, ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗ MELLON ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Τα θέματα που απασχολούν σήμερα τον εργαζόμενο στις μονάδες της Ιδιωτική Υγείας, όπως η έλλειψη προσωπικού, οι παραιτήσεις, η εξαντλητική δουλειά, οι χαμηλοί μισθοί,  η έλλειψη συνθηκών Υγιεινής και Ασφάλειας, είναι αυτά που θα συζητηθούν  στην Γενική Συνέλευση του Κλαδικού Σωματείου της Αθήνας

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου  καλεί τους συναδέλφους να πάρουν μέρος στη Συνέλευση για :

• Να αναδείξουμε τα προβλήματα στους χώρους δουλειάς, να εκτιμήσουμε την κατάσταση στον Κλάδο και συνολικότερα.
• Να αποτιμήσουμε τη δράση του Σωματείου το προηγούμενο διάστημα, το πως χειριστήκαμε τα ζητήματα που προέκυψαν με την πανδημία και με τα εργασιακά δικαιώματα, στον Κλάδο αλλά και σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις.
• Να διαμορφώσουμε τα αιτήματα, να σχεδιάσουμε και να οργανώσουμε τη δράση και τις παρεμβάσεις του Σωματείου μας, στους χώρους δουλειάς, για το επόμενο διάστημα.

Συνάδελφοι,

Οι νομοθετικές παρεμβάσεις που έγιναν με αφορμή την πανδημία, επιδείνωσαν τη θέση του εργαζόμενου. Η αναστολή σύμβασης και τώρα η εκ-περιτροπής εργασία εφαρμόστηκε κυρίως  στις αλυσίδες διαγνωστικών κέντρων, με σκοπό να μειωθεί το κόστος εργασίας. Η επιδίωξη των εργοδοτών για μείωση του κόστους εργασίας, διαμορφώνει τις συνθήκες που εργαζόμαστε σε όλες τις μονάδες.       

Σ΄ αυτές τις συνθήκες είναι απαραίτητο να σταθούμε ενωμένοι και συσπειρωμένοι στα Σωματεία. Να έχουμε Σωματεία δυνατά που θα αποφασίζουν με συλλογικές διαδικασίες και θα φέρνουν στο προσκήνιο τις ανάγκες του εργαζόμενου. 

Γι αυτό είναι χρήσιμη και αναγκαία η συμμετοχή όλων μας στην Γενική Συνέλευση του Κλαδικού Σωματείου.