3 χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε όλο το λαό μας, ενώ λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη είναι προγραμματισμένη η έναρξη της δίκης.

3 χρόνια μετά, η νέα γενιά δε συγχωρεί! Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ως φυσιολογικό, ως κανονικότητα στον 21^ο αιώνα, δύο τρένα να κινούνται αντίθετα στις ίδιες ράγες. Δε δεχόμαστε η ίδια μας η ζωή, η ασφάλεια μας, η υγεία μας, να γίνεται θυσία στον βωμό των κερδών! Δεν ανεχόμαστε την προσπάθεια συγκάλυψης των αιτιών και των πραγματικών υπευθύνων.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες του κράτους, της κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των προηγούμενων, που διαχρονικά τεμάχισαν, ιδιωτικοποίησαν, υποστελέχωσαν τον σιδηρόδρομο σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ίδιο και οι ευθύνες της Hellenic Train όπως και όλων των εταιριών που ρήμαξαν το σιδηρόδρομο, των εργολάβων που κερδοφορούν εις βάρος της ασφάλειάς μας.

Πραγματικά δίκαιο σήμερα δεν είναι να ζούμε με το φόβο του να ζήσουμε νέα Τέμπη, επειδή η ασφάλεια μας λογίζεται ως κόστος, αλλά να παλέψουμε για να ανατραπεί αυτή η πολιτική που διαπράττει καθημερινά εγκλήματα στο βωμό του κέρδους! Μόνο σε σύγκρουση με αυτή την πολιτική μπορεί να έρθει η πραγματική δικαίωση! Άλλωστε, η «δικαιοσύνη» τους και οι κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι που επισφράγισαν την λειτουργία του σιδηρόδρομου με αυτούς τους άθλιους όρους και έδιναν άδεια κυκλοφορίας στα βαγόνια του θανάτου!

3 χρόνια τώρα η οργή μας φουντώνει! Γιατί συνεχίζεται η πολιτική που γεννά Τέμπη στην Ελλάδα, στην Ισπανία και σε όλη την ΕΕ. Αυτή την πολιτική συναντάμε ως εμπόδιο ακόμα και στην προσπάθεια μας να σπουδάσουμε.

Τώρα είναι η ώρα όλοι μαζί, να δυναμώσουμε τον αγώνα για να φτάσει το «μαχαίρι των ευθυνών μέχρι το κόκκαλο», για να τιμωρηθούν όλοι οι ποινικά και πολιτικά υπεύθυνοι όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Για να βρουν και οι συγγενείς των θυμάτων το δίκιο τους. Για να έχουμε σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες και ασφαλείς μεταφορές. Για να ανατραπούν οι ματωμένες ράγες του κέρδους που συγκρούονται με τα δικαιώματα και τις ζωές μας.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες καταθέτουμε όλες μας τις δυνάμεις σε αυτόν τον αγώνα. Για αυτό διοργανώνουμε μεγάλη εκδήλωση την Τετάρτη 11 Φλεβάρη, μπροστά στην επέτειο των 3 χρόνων από το έγκλημα των Τεμπών, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο αμφιθέατρο Αντωνιάδου, στις 18:00. Η εκδήλωση θα έχει τίτλο :

«3 χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ»

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι:

• Ελένη Βασάρα, γραμματέας του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών
• Νίκος Τσακλίδης, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων της Hellenic Train και συγγενής θύματος
• Φοίβος Καπερώνης, μέλος του Δ.Σ της Ένωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας
• Αντώνης Παπαδόπουλος, Πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Φιλοσοφικής ΕΚΠΑ

Η Ένωση Λογιστών Ελεγκτών Περιφέρειας Αττικής (Ε.Λ.Ε.Π.Α) καταγγέλλει την άδικη και εκδικητική απόλυση συναδέλφισσας, μέλους του Σωματείου, που έγινε την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου. Η εργοδοσία της RSM προχώρησε στην απαράδεκτη απόλυση επικαλούμενη την «παραγωγικότητά» της και «ζητήματα συμπεριφοράς» (!).

Συνάδελφοι δεν γίνεται να δεχθούμε σαν κανονικότητα τις απολύσεις συναδέλφων! Στην ουσία αυτό που ενοχλεί την εργοδοσία της RSM είναι ότι η συναδέλφισσα δεν δεχόταν να εργαστεί υπερωρίες, πόσο μάλλον απλήρωτες, όπως είναι η συνήθης πρακτική στην εταιρεία. Η έννοια της «8ωρης εργασίας» αποτελεί ούτως ή άλλως «είδος υπό εξαφάνιση» στην RSM! Η προκλητικότητα της εργοδοσίας μάλιστα φαίνεται από το γεγονός ότι «συμβούλευαν» τη συνάδελφο να εργάζεται έξτρα ώρες αλλιώς «δεν θα την συμπαθήσουν οι συνάδελφοί της»!

Η εργοδοσία με τακτική εκφοβισμού κάλεσε τη συνάδελφο στα γραφεία “για να μιλήσουν” για την αποδοσή της και την συμπεριφορά της. Φυσικά η απόλυσή της έγινε στα κρυφά στο τέλος της εργάσιμης μέρας για να μην γίνει γνωστό σε κανένα συνάδελφο! Γιατί θέλουν κάθε εργαζόμενο μόνο του απέναντι στις ορέξεις της εργοδοσίας. Τρέμουν να μην συναντηθούν οι εργαζόμενοι με τον οργανωμένο αγώνα, την συλλογική δράση και διεκδίκηση, την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων.

Είναι ξεκάθαρο πως η εργοδοσία της RSM μπροστά στα κέρδη δεν υπολογίζει τίποτα! Αυτό επιβεβαιώνεται καθημερινά με τις ατελείωτες ώρες δουλειάς, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα, προκειμένου να έχουν περισσότερα κέρδη από την δικιά μας εργασία! Φαίνεται επίσης από το γεγονός ότι σε περιόδους βροχών τα ταβάνια της εταιρείας στάζουν (!!!) γιατί δεν θέλουν να χαλάσουν ούτε ένα ευρώ για να εργαζόμαστε σε ασφαλείς χώρους.

Η γενικευμένη εντατικοποίηση και η εξάντληση αποτελούν την εργασιακή πραγματικότητα των συναδέλφων στην RSM.

Συνάδελφοι δεν γίνεται να μείνουμε αμέτοχοι μπροστά στην ασυδοσία που επιδεικνύουν και να δεχόμαστε να εργαζόμαστε ατελείωτες υπερωρίες και μάλιστα απλήρωτες για να βγάζουν κέρδη πάνω στις πλάτες μας! Προσπαθούν να μας κάνουν να δουλεύουμε σαν τα ρομπότ και να πιάνουμε τους δικούς τους «στόχους», που καμία σχέση δεν έχουν με τις δικές μας ανάγκες!!

Δεν γίνεται να συζητάμε για αύξηση του εργάσιμου χρόνου στον 21ο αιώνα, όταν τον 19ο αιώνα εργαζόμενοι παλέψαν συλλογικά και οργανωμένα για την καθιέρωση του 8ωρου! Σήμερα το πραγματικά σύγχρονο και εφικτό είναι το 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, με αυξήσεις στους μισθούς.

Το συμπέρασμα είναι ένα! Για τους εργοδότες, εφόσον είμαστε μόνοι μας, είμαστε αναλώσιμοι. Όμως όταν επιλέγουμε τον δρόμο του συλλογικού αγώνα, βάζοντας μπροστά τις ανάγκες μας, μπορούμε να έχουμε κατακτήσεις, να αποτρέπουμε απολύσεις, να κατοχυρώνουμε συλλογικά τα δικαιώματά μας. Αυτό δείχνει άλλωστε και η πείρα του κλάδου μας, όπως με την κατάκτηση της κάλυψης των εξέταστρων της πιστοποίησης ACCA για τους εργαζόμενους της ΣΟΛ από την ίδια την εταιρία ή τη συνεργασία του ταμείου του ΣΟΕΛ με τον Φαρμακευτικό Σύλλογο Αθηνών για τη χορήγηση φαρμάκων, που κάποτε οι ορκωτοί λογιστές πλήρωναν από την τσέπη τους.

Γι’ αυτό καλούμε όλους τους συνάδελφους να έρθουν σε επαφή με το σωματείο τους και να γίνουν μέλη του.

Απαιτούμε:

• Επαναπρόσληψη της συναδέλφου που απολύθηκε άδικα.
• Προσλήψεις εργαζομένων.
• Καμία απόλυση σε κανένα τμήμα με πρόσχημα την αξιολόγηση.
• Σταθερή δουλειά, 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο, όχι στις απλήρωτες υπερωρίες-από την πρώτη ώρα πληρωμή ως υπερωρία.
• Ουσιαστικές Αυξήσεις στους μισθούς πάνω από το ύψος του πληθωρισμού, καταβολή τριετιών.
• Υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ για κατοχυρωμένο πλαίσιο δικαιωμάτων.

Εικαστική Έκθεση «Κάθαρσις ΙΙ»

Κτήριο Κ3 της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας 26ης Οκτωβρίου 64, Θεσσαλονίκη – 54627

Εγκαίνια: Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, 18:00

Διάρκεια: 6 – 15 Φεβρουαρίου 2026

Ώρες λειτουργίας: 11:00 – 20:00

Είσοδος ελεύθερη

Η Ομοσπονδία Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας (ΟΣΥΑΠΕ), με την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας παρουσιάζει την εικαστική έκθεση «Κάθαρσις ΙΙ» στο Κτίριο Κ3 της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (26ης Οκτωβρίου 64). Η έκθεση πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και τη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου και ώρα 18:00, παρουσία των συντελεστών. Επίσης την ημέρα των εγκαινίων, κατά την διάρκεια λειτουργίας της Έκθεσης θα παρουσιαστεί μια ειδικά σχεδιασμένη ζωντανή περφόρμανς από απόφοιτες της Ανώτερης Σχολής Χορού του Ωδείου Αθηνών, μέλη του Corporis Miracula Dance Ensemble,  σε επιμέλεια της διευθύντριας της Σχολής Χορού, Λίλας Ζαφειροπούλου.

Πιο πριν, στις 12.00 το μεσημέρι της Παρασκευής 6 Φεβρουαρίου θα δοθεί συνέντευξη τύπου στο χώρο του αμφιθεάτρου του κτηρίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, παρουσία των συντελεστών της Έκθεσης και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί ξενάγηση στους δημοσιογράφους.

Η έκθεση «Κάθαρσις» είναι μια περιοδεύουσα εικαστική δράση που εστιάζει στον δημόσιο χώρο, τη μνήμη και την ιστορική φόρτιση των απολυμαντηρίων ανά την Ελλάδα, ως τόπων συλλογικής και προσωπικής εμπειρίας. Λειτουργεί ως πλατφόρμα συνεργασίας εργαζομένων από τέσσερις Περιφερειακές Ενότητες της χώρας, οι οποίοι, μέσα από βιωματική, αρχειακή και καλλιτεχνική έρευνα, συνθέτουν εικαστικά έργα. Τη γενική επιμέλεια της δράσης έχει η εικαστικός και υπάλληλος της Περιφέρειας Αττικής, Κωνσταντίνα Καραχάλιου. Ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2025 στο πρώην Δημόσιο Απολυμαντήριο της Αθήνας, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής, με έργα εργαζομένων των Περιφερειών και με τη συμμετοχή φοιτητών και φοιτητριών του ΣΤ’ Εργαστηρίου Ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών υπο την διεύθυνση του  Καθηγητή  Γιώργου  Καζάζη και του Ε.Δ.Ι.Π. Παναγιώτη  Σιάγκρη.

Από τις 6 έως τις 15 Φεβρουαρίου 2026, η ίδια ομάδα μεταφέρει τη δράση στη Θεσσαλονίκη, όπου συμπράττει με δύο εργαστήρια της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης — το Εργαστήριο Γλυπτικής υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Άρη Κατσιλάκη και το Εργαστήριο Ζωγραφικής υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Χαράλαμπου Βενετόπουλου – παρουσιάζοντας ένα σώμα νεων εργων εμπνευσμενων από  τις διαστάσεις και την ιστορία του πρώην Λοιμοκαθαρτηρίου της Θεσσαλονίκης, εμβαθύνοντας στις ψυχογραφικές και βιοπολιτικές όψεις του χώρου και της εμπειρίας.

Την έκθεση συνοδεύει έντυπος κατάλογος με κείμενα των: Βέτα Πανουτσάκου, Πρόεδρο ΟΣΥΑΠΕ, Νίκο Χαρδαλιά, Περιφερειάρχη Αττικής, Μαρία Αθανασιάδου – Αηδονά, Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, Κωνσταντίνας Καραχάλιου, Εικαστικού, Γιώργου Καζάζη, πρώην Διευθυντή του Στ΄Εργαστηρίου Ζωγραφικής της ΑΣΚΤ,  Άρη Κατσιλάκη, Διευθυντή Εργαστηρίου Γλυπτικής της Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ,  Χαράλαμπου Βενετόπουλου, Διευθυντή Εργαστηρίου Ζωγραφικής της Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ και Δώρας Βασιλάκου, Ιστορικού τέχνης καθώς και φωτογραφίες των εκτιθέμενων έργων.

Συμμετέχουν με εικαστικά έργα οι: 

Από την Περιφέρεια Αττικής: Βασιλική Βαϊτση, Κωνσταντίνα Καραχάλιου, Οδυσσέας Παπαγεωργίου, Ματίνα Πρωτοψάλτη

Από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας: Γιώργος Κεβρεκίδης

Από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου: Γιολάντα Ζιάκα, Ελένη Κανάκη, Μάγδα Μάρη

Από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας: Ελένη Κομίτη

Φοιτητές/τριες του  πρώην  ΣΤ’ Εργαστηρίου Ζωγραφικής ΑΣΚΤ (υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Καζάζη και του Ε.Δ.Ι.Π.  Παναγιώτη  Σιάγκρη).

Νίκος Αθανασάκης, Κυριακή Αλεξανδροπούλου, Ελισάβετ Ελευθεριάδου, Αγγελική Θανασά, Σοφία Καλογεροπούλου, Ελένη Καστρινογιάννη, Βασιλική Κουλιεράκη, Στέλιος Κουρκούλης, Δημητριάνα Νικολάου, Μανιόλα Σάλα, Φαίη Σκαρδή, Ευαγγελία Σταμούλου, Τερψιχόρη Τραχαλάκη, Γιώργος Τσιάκος, Αλέξανδρος Τσολάκης, Νεφέλη Φερεντίνου

Φοιτητές/τριες του Εργαστηρίου Γλυπτικής της Σχολής Καλών Τεχνών του  ΑΠΘ

(Με την καθοδήγηση του Άρη Κατσιλάκη, Αν. Καθηγητής-Διευθυντής Εργαστηρίου Γλυπτικής ΤΕΕΤ ΑΠΘ): Δήμητρα Αλγιοβάνογλου, Έφη Ιορδανίδου, Ελένη Κουτλή, Χρυσάνθη Κυριάκου, Ελευθερία Μαδεντζίδου, Κωνσταντίνος Μακατσώρης, Δημήτρης Νικολακάκης, Βασιλεία Νικολοπούλου, Παναγιώτης Ράπτης.

 Φοιτήτριες του Εργαστηρίου Ζωγραφικής 1 της  Σχολής  Καλών Τεχνων του ΑΠΘ  (Με την καθοδήγηση του Χαράλαμπου Βενετόπουλου, Καθηγητή – Διευθυντή του 1^ου Εργαστηρίου Ζωγραφικής ΤΕΕΤ ΑΠΘ): Ζωή Δαλίδου, Ιολάνδα Εμμανουηλίδου, Κυριακή Ευαγγελούδη, Δανάη Μπρέκη, Αντιγόνη Τσίνταλη, Δήμητρα Υφαντίδου

 Απόφοιτες της Σχολής Χορού του Ωδείου Αθηνών (υπό τη διεύθυνση της Λίλας Ζαφειροπούλου)

Νεφέλη Κόλια, Ελπίδα Κουιτζόγλου, Σοφία Φαρμακοπούλου

Συνάδελφοι.

Στις 6 του Φλεβάρη απεργούμε και ενώνουμε την φωνή μας στον Πειραιά με τους εργαζόμενους στο λιμάνι και με τους εργαζόμενους της Δυτικής Αττικής που διεκδικούν Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις και 7ωρο – 5ημερο – 35 ωρο απέναντι στην πολιτική που τσακίζει τα μεροκάματα και μας μπλέκει σε κινδύνους για τα κέρδη των ομίλων, στο έδαφος της πολεμικής προετοιμασίας. Γιατί και για τους χιλιάδες μεταλλεργάτες που δουλεύουν στον Πειραιά και στην Δυτική Αττική ένα μεγάλο μέρος αμείβεται με τον κατώτατο μισθό  που μοιάζει με επίδομα φτώχειας και για όλους το μηνιάτικο τελειώνει στις 15 του μήνα.  Για να τα βγάλουμε πέρα αναγκαζόμαστε να κυνηγάμε την υπερωρία – την 10ωρη και 12ωρη δουλειά, που δεν αφήνει χρόνο για  όμορφες ανθρώπινες στιγμές με την οικογένεια, για μια βόλτα και μια ανάσα να ασχοληθούμε με όσα μας αφορούν και μας ενδιαφέρουν.

Όλοι μας είμαστε αντιμέτωποι με το εχθρικό κράτος που έχει κόφτες για τα δίκαια αιτήματα των αγροτών, για τα σχολεία και τα νοσοκομεία ενώ σκορπάει δισεκατομμύρια για τους βιομηχάνους των όπλων και τους ενεργειακούς ομίλους ενώ  μας εκθέτει σε κινδύνους ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης όπως έδειξε η πυρκαγιά στα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα και όλα τα περιστατικά στην Δυτική Αττική.

          Πάνω σε αυτό το έδαφος – της πολεμικής προετοιμασίας – μεγαλώνει η πίεση να πιαστούν οι στόχοι της παραγωγής, οι ρυθμοί της δουλειάς χτυπάνε κόκκινο, που γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι μας εκθέτει σε κίνδυνο για νέα εργατικά ατυχήματα, επαγγελματικές ασθένειες και νεκρούς.

Για αυτούς τους σκοπούς η κυβέρνηση με νομοθεσία μετατρέπει ολόκληρους χώρους δουλειάς όπως τα Ναυπηγεία της Ελευσίνας σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες. Σε εργασιακά γκέτο που δεν ισχύουν ούτε οι ελάχιστες προστατευτικές διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας. Που καταστρατηγείται η Συλλογική Σύμβαση των εργαζόμενων, η υποχρέωση καταβολής δώρων και επιδομάτων. Που θα βρεί έδαφος η νομοθεσία για την  13ωρης δουλειά για την τροφοδοσία των πολεμικών μετώπων.  Με την αυξημένη καταστολή και τον αυταρχισμό κράτους και εργοδοτών που θα αξιοποιούν την αντεργατική νομοθεσία περί «προστασίας των κρίσιμων υποδομών» απέναντι στην συνδικαλιστική δράση, για να μην σηκώνει κεφάλι κανείς απέναντι στην εργασιακή γαλέρα και την εμπλοκή.

Οι χώροι δουλειάς να μην γίνουν κρίκοι εμπλοκής στο πολεμικό σφαγείο και Ειδικές Οικονομικές Ζώνες! –  Όχι στην παράδοση του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας! – Λιμάνια και υποδομές γέφυρες συνεργασίας και φιλίας των λαών και όχι κρίκοι των ανταγωνισμών!

Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε καμία δουλειά  να επισκευάζουμε πλοία και να κατασκευάζουμε μέσα που σκορπούν τον θάνατο, να διευκολύνουμε επεμβάσεις και αποκλεισμούς λαών. Στα ναυπηγεία, τα λιμάνια και στα εργοστάσια μπορούν να παραχθούν πλοία και κάθε είδους τεχνολογία, να διακινούνται αγαθά για τις ανάγκες μας και όχι για το μακελειό. Το δικό μας το μεράκι – τα χέρια μας και το μυαλό μας – τα βάζουμε στη δουλειά για να καλυτερέψει η ζωή και όχι για να αφαιρείται!

Για όλα αυτά δεν τσιμπάμε στο ότι η επέκταση των δραστηριοτήτων της ΟΝΕΧ στα Ναυπηγεία Ελευσίνας στην παραγωγή πολεμικού υλικού και αποθήκευσης αμερικάνικου LNG θα φέρει «καλές θέσεις εργασίας». Δεν θα γίνουμε ουρά σε όσους βάζουν το δίλημμα «που θα πάει το λιμάνι της Ελευσίνας;» για να κρύψουν ότι  η παράδοση του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας και των  κρίσιμων υποδομών στους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ υπηρετεί τον ανταγωνισμό  με το λιμάνι του Πειραιά και την κινεζική COSCO.  Καμία δουλειά δεν έχουμε να διαλέξουμε αν θα μας κλέβουν τον κόπο Αμερικάνοι ή Κινέζοι ή αν θα μας σέρνουν στον πόλεμο με κρατική ιδιοκτησία στα λιμάνια και τα ναυπηγεία.

Στα χέρια τους τα λιμάνια και τα ναυπηγεία γίνονται ορμητήρια για επεμβάσεις κατά των λαών όπως συμβαίνει αυτές τις μέρες στη Βενεζουέλα, την Λατινική Αμερική και τις υπόλοιπες χώρες που οι ΗΠΑ και οι υπόλοιποι «στρατηγικοί σύμμαχοι» των ελληνικών κυβερνήσεων συνεχίζουν να απειλούν και να αιματοκυλούν λαούς για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και τον έλεγχο εμπορικών δρόμων και στρατηγικών σημείων στον οξυμένο ανταγωνισμό τους με την Κίνα και τη Ρωσία, σέρνοντας τους λαούς σε νέα σφαγεία.

Στις 6 Φλεβάρη απεργούμε μαζί με τους εργαζόμενους στα λιμάνια σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, για να μην γίνουν τα δικαιώματα μας, οι ζωές θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών μας.  Δυναμώνουμε τη διεθνιστική δράση, την οργάνωση στα σωματεία και τον συλλογικό αγώνα για δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια.

Διεκδικούμε:

• Όχι στη μετατροπή των χώρων δουλειάς σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες – Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σε κάθε χώρο του κλάδου με αυξήσεις στους μισθούς,  7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, ενάντια στα εξαντλητικά ωράρια, το 13ωρο και τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.  Ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ.
• Να κηρυχθεί υποχρεωτική από το Υπουργείο Εργασίας η Συλλογική Σύμβαση Ναυπηγοεπικευαστικών Εργασιών.
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας με ευθύνη κράτους και εργοδοσίας, απέναντι στην εντατικοποίηση και τα εργοδοτικά εγκλήματα.
• Να μη γίνει κανένας χώρος δουλειάς κρίκος εμπλοκής στο πολεμικό σφαγείο. Να μη φορτώνεται, επισκευάζεται ή διευκολύνεται πολεμικό υλικό και στρατιωτικός εξοπλισμός για τις ανάγκες των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. – Ναυπηγεία , λιμάνια και υποδομές – γέφυρες συνεργασίας των λαών και όχι ορμητήρια πολέμου και ανταγωνισμών.
• Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που περιορίζουν την απεργία και τη δράση των σωματείων, ιδιαίτερα σε λιμάνια και κρίσιμες υποδομές.
• Να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα των αγωνιζόμενων αγροτών και να αυξηθούν οι κρατικές δαπάνες για την Δημόσια Υγεία και την Παιδεία με προσλήψεις προσωπικού και αναβάθμιση των υποδομών και του περιεχομένου των υπηρεσιών και της μόρφωσης.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ  ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ :

ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ 10.30 π.μ.

ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΡΩΩΝ  10.30 π.μ.

Η Ένωση Λογιστών Ελεγκτών Περιφέρειας Αττικής εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στις οικογένειες των νεκρών εργατριών και στους συναδέλφους τους, και εύχεται γρήγορη και πλήρη ανάρρωση στους τραυματίες.

Η έκρηξη στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα, είναι ένα ακόμα εργοδοτικό έγκλημα που γράφεται με το μελάνι της πολιτικής, θύματα της οποίας για ακόμα μία φορά είναι εργάτριες και εργάτες οι οποίοι θυσιάζονται στον βωμό της κερδοφορίας των ομίλων, γιατί για αυτούς δεν χωράνε μέτρα ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, καθώς υπολογίζονται ως «κόστος».

Το εργοστάσιο “Βιολάντα” διαφημίζεται ως η τελευταία λέξη της παραγωγικότητας και της καινοτομίας, ως η πρώτη βιομηχανία χωρίς …καμινάδα, στο πλαίσιο της «πράσινης» και «κυκλικής οικονομίας»! Σύμφωνα μάλιστα με δημοσιεύματα, η πτέρυγα που τινάχτηκε στον αέρα ήταν η πιο πρόσφατη και σύγχρονη επέκταση του εργοστασίου. Για ακόμα μία φορά αποκαλύφτηκε με τον χειρότερο τρόπο ότι μπροστά στο κυνήγι του κέρδους οι περικοπές στα αναγκαία συστήματα ασφάλειας δεν αργούν να αποδειχθούν μοιραίες.

Όταν τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται «εμπόδιο» στην ανταγωνιστικότητα και στην κερδοφορία, τότε το αποτέλεσμα είναι αναμενόμενο και το έγκλημα προδιαγεγραμμένο.

Το προηγούμενο διάστημα το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων με συνεχείς παρεμβάσεις, με αιτήματα για την ουσιαστική λήψη μέτρων Υγείας και Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, προειδοποιούσε για τον κίνδυνο που ελλόχευε αλλά όπως κάθε φορά οι προειδοποιήσεις αυτές αγνοήθηκαν. Είναι ευθύνη του κράτους αλλά και όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά γιατί με τους αντεργατικούς νόμους τους και τις πολιτικές τους μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου. Δίνουν λευκή επιταγή στην εργοδοσία να παραβιάζει κανόνες, να αγνοεί προειδοποιήσεις με αποτέλεσμα εμείς να θρηνούμε θύματα και τραυματίες.

Μόνο μέσα στο 2025 μετρήσαμε 201 εργαζόμενους – εργάτες οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους σε εργοστάσια, εργοτάξια, αποθήκες, καταστήματα. Πάει να γίνει καθημερινότητα πια άνθρωποι να φεύγουν το πρωί για το μεροκάματο και να μην επιστρέφουν ποτέ στα σπίτια και τις οικογένειες τους.

Όχι άλλοι νεκροί εργάτες στο βωμό των κερδών!

Απαιτούμε να διερευνηθούν πλήρως και χωρίς καμία συγκάλυψη τα αίτια του συγκεκριμένου εργοδοτικού εγκλήματος και να καταλογιστούν όλες οι ευθύνες. Δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με τη βαρβαρότητα που γεννά νεκρούς και σακατεμένους εργάτες! Δυναμώνουμε τον αγώνα για ουσιαστικά μέτρα Υγείας και Ασφάλειας σε όλους τους χώρους δουλειάς. Να μη θρηνήσουμε άλλους συναδέλφους μας στο όνομα των κερδών τους!

Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!

Το Σωματείο μας εκφράζει τον αποτροπιασμό, την οργή  και τη βαθιά του θλίψη για την πολύνεκρη τραγωδία στο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Αυτή φορά 5 εργάτριες δεν γύρισαν πίσω στα σπίτια τους από το μεροκάματο αυξάνοντας δραματικά τον κατάλογο των νεκρών εργατών τους χώρους δουλειάς, ενώ αρκετοί άλλοι είναι τραυματίες.

Η απώλεια των συναδελφισσών μας από την έκρηξη και την πυρκαγιά δεν είναι ένα «τυχαίο γεγονός», δεν είναι μια «κακιά στιγμή» αλλά το αποτέλεσμα της ελλιπούς μέριμνας για την ασφάλεια των εργαζομένων, είναι αποτέλεσμα της λογικής κόστους – οφέλους. Οι ζωές μας θυσιάζονται στον βωμό των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων αφού αποτελούν κόστος για τον κάθε εργοδότη. Σε κάθε κλάδο, σε κάθε επιχείρηση και εργοστάσιο τα μέτρα υγείας και ασφάλειας είναι ανύπαρκτα με αποτέλεσμα δεκάδες σακατεμένους  και νεκρούς εργαζόμενους, εκατοντάδες με προβλήματα υγείας.

Τεράστιες ευθύνες έχουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις που με τους διάφορους αντεργατικούς νόμους έχουν μετατρέψει σε αρένες θανάτου τους χώρους δουλείας, κάνοντας έτσι πλάτες στους εργοδότες ώστε και από εκεί να αυγαταίνουν τα κέρδη τους. Είναι τρανταχτό το παράδειγμα ότι οι συνεχείς παρεμβάσεις και προειδοποιήσεις αλλά και τα αιτήματα του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων για το συγκεκριμένο εργοστάσιο αγνοήθηκαν.

Το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο Βιολάντα είναι μια υπενθύμιση ότι ο αγώνας για Υγεία  και Ασφάλεια είναι κοινός για όλη την εργατική τάξη, για κάθε σωματείο μακριά και πέρα από τα φανταχτερά και παχιά λόγια των εργοδοτών και τους κράτους. Οι εργαζόμενοι δε θα συμβιβαστούμε με τον θάνατο για την κερδοφορία των επιχειρήσεων, αλλά από κοινού ενωμένοι θα αγωνιστούμε για να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση.

ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ

Δίνουμε απεργιακή απάντηση για να υπερασπιστούμε τις ζωές μας

3 ΦΛΕΒΑΡΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Οργή και αγανάκτηση προκαλεί και σε εμάς τους εργαζόμενους του Νομού Φθιώτιδας το νέο εργοδοτικό έγκλημα στο βωμό του κέρδους, με τραγικό απολογισμό 5 νεκρές εργάτριες και 7 τραυματίες.

Οι εργαζόμενοι στον κλάδο Τροφίμων – Ποτών – Γάλακτος, αλλά και συνολικά η εργατική τάξη της χώρας, καθημερινά πηγαίνουμε στο μεροκάματο του τρόμου, θρηνώντας δολοφονημένους και σακατεμένους συναδέλφους στους χώρους δουλειάς για τα κέρδη των βιομηχάνων.

Ξέρουμε και εδώ στον νομό μας, στα εργοστάσια του κλάδου των τροφίμων πως είναι να σκοτώνεται ο συνάδελφός σου στο μεροκάματο, γιατί δεν παίρνονται όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Δεν υπάρχει περίπτωση να συνηθίσουμε να σκοτωνόμαστε στην δουλειά, να πούμε “ε, τι να κάνουμε, έτσι είναι η δουλειά”. 

Κυβερνήσεις και εργοδοσία έχουν τεράστιες ευθύνες. Για να μη θιγεί ούτε στο ελάχιστο η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, θυσιάζουν ακόμη και την ανθρώπινη ζωή.

Η έλλειψη των αναγκαίων μέτρων υγείας και ασφάλειας, η αποψίλωση των ελεγκτικών μηχανισμών και η ουσιαστική ανυπαρξία ελέγχων από τις αρμόδιες κρατικές αρχές αποτελούν βασικές αιτίες και για το έγκλημα στο εργοστάσιο «ΒΙΟΛΑΝΤΑ».

Απαιτούμε να μην υπάρξει καμία συγκάλυψη να αποκαλυφτούν τα αίτια της

πυρκαγιάς και της έκρηξης και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες για το έγκλημα.

Το Συνδικάτο μας εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια στις οικογένειες των νεκρών εργατριών και τη συμπαράστασή του στους συναδέλφους τους, καθώς και ευχές για ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου στον Νομό Φθιώτιδας οργανωμένα και αποφασιστικά να δυναμώσουμε τον αγώνα.

Συμμετέχουμε αποφασιστικά στην Πανελλαδική ΑΠΕΡΓΙΑ στον Κλάδο των Τροφίμων στις 3 Φλεβάρη.

Όλα τα σωματεία στον κλάδο, επιχειρησιακά και κλαδικά, σε κάθε χώρο και εργοστάσιο να μπουν στην μάχη για την επιτυχία της απεργίας μας.Είναι η αγωνιστική απάντηση για να φωνάξουμε πως οι ζωές μας αξίζουν, δεν είναι κόστος, δεν είμαστε αναλώσιμα υλικά. Οργανώνουμε τον αγώνα μας, μέσα από συνελεύσεις μαζικές συλλογικές διαδικασίες, μέσα από πρωτοβουλίες και δράσεις  για πραγματικά μέτρα ασφάλειας και την αυστηρή τήρησή τους.

Για να μπει τέλος στο μακελειό στους χώρους δουλειάς. Για να γυρίζουμε ζωντανοί και υγιείς στα σπίτια μας και στις οικογένειές μας.

 Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

Όλοι στην Πανελλαδική Απεργία της Ομοσπονδίας Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών την Τρίτη 3 Φλεβάρη. Στο νέο εργοδοτικό έγκλημα με 5 νεκρές συναδέλφους μας απαντάμε με απεργία. Για να γυρίζουμε σπίτια μας σώοι και αβλαβείς κι όχι να θυσιαζόμαστε για τα κέρδη των βιομηχάνων.

Η έκρηξη στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, τη Δευτέρα 26/01 επιβεβαιώνει ότι η εργατική τάξη του κλάδου μας πληρώνει πολύ βαρύ φόρο αίματος για να βγάλει το μεροκάματο. Πρόκειται για άλλο ένα έγκλημα που έρχεται να προστεθεί στο βαρύ απολογισμό των εργοδοτικών εγκλημάτων που καταγράφονται σχεδόν κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς.

Αυτή είναι η λεγόμενη «ανάπτυξη» που από τη μια οι βιομήχανοι του κλάδου τροφίμων μετράνε εκατομμύρια κέρδη και οι εργάτες μετρούν νεκρούς και τραυματίες. Το σύνθημα «Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές – Εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές», για άλλη μια φορά έρχεται στο προσκήνιο με τον πιο τραγικό τρόπο.

Εν έτη 2026, με την πρόοδο τη τεχνολογίας, την τεχνητή νοημοσύνη, αντί να βελτιώνονται οι συνθήκες στους χώρους δουλειάς, να μειώνονται οι ώρες εργασίας, να εφαρμόζονται σύγχρονα και αυστηρά μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, μετράμε περισσότερους νεκρούς. Μόνο μέσα στο 2025 πανελλαδικά, 201 εργαζόμενοι δε γύρισαν στο σπίτι τους από τη βάρδια.

Οι βιομήχανοι του κλάδου έχουν σύμμαχο και συνένοχο στο έγκλημα την σημερινή κυβέρνηση που συνεχίζει το αντεργατικό έργο όλων των προηγούμενων εφαρμόζοντας τις οδηγίες της ΕΕ που αντιμετωπίζει την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς ως κόστος. Η απαξίωση και υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών της Επιθεώρησης Εργασίας, το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που εξασφαλίζει ασυλία στην εργοδοσία, τα νομοσχέδια για 13ωρα και 12ωρα, είναι αποτελέσματα εφαρμογής της πολιτικής που τσακίζει τη ζωή, τους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων και υποβαθμίζει σε δευτερεύοντα τα μέτρα υγείας και ασφάλειας.

Απαιτούμε να αποκαλυφτούν τα αίτια της πυρκαγιάς και της έκρηξης και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες κράτους, κυβέρνησης και εργοδοσίας για το έγκλημα.

Το Συνδικάτο εργαζομένων τροφίμων-ποτών Αχαΐας εκφράζει θερμά συλλυπητήρια προς τις οικογένειες των συναδελφισσών και ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση στους τραυματίες.

Η πραγματική τιμή στη μνήμη των θυμάτων είναι να δυναμώσει ο αγώνας μας για την τήρηση όλων των μέτρων ασφάλειας. Με οργάνωση μέσα στους χώρους δουλειάς, απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία, για την προστασία της ζωής μας.

Απαιτούμε από την Επιθεώρηση Εργασίας να διενεργηθούν άμεσα έλεγχοι στα εργοστάσια της ΒΙΠΕ Πατρών για την τήρηση των μέτρων υγιεινής κι ασφάλειας, τις ελλείψεις που υπάρχουν και ευθύνονται για τα συνεχή εργοδοτικά εγκλήματα.

Να δώσουμε μαζί αποφασιστικό αγώνα σε όλους τους χώρους δουλειάς για πραγματικά μέτρα ασφάλειας ώστε να γυρίζουμε όλοι σπίτια μας υγιείς.

Όχι άλλο αίμα στο βωμό του κέρδους!

Όλες και όλοι δίνουμε δυναμικό παρόν στην απεργιακή συγκέντρωση στις 11:00πμ στην Επιθεώρηση Εργασίας.

Τη Δευτέρα 26/01/26 από το site της Περιφέρειας Αττικής για τις αναμονές ιατρικών ειδικοτήτων, πληροφορηθήκαμε αιφνιδιαστικά ότι «οι συνολικές οργανικές θέσεις ειδικότητας Παθολογίας στο ΓΚ Νίκαιας σταδιακά θα μειωθούν από 44 σε 30, κατ’ εφαρμογή του νόμου 5194/2025-ΦΕΚ 66/Α/02/05/2025 και της Υπ’ αριθμ. Γ2α/52753 ΦΕΚ Β 7109/2025 Υπουργικής Απόφασης, με τις 14 θέσεις να μεταφέρονται στο Αττικό – Δυτικής Αττικής».

Όμως, η συγκεκριμένη υπουργική απόφαση, την οποία επικαλείται το site της Περιφέρειας (σύμφωνα και με τη σχετική γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου της ΕΙΝΑΠ) δεν προβλέπει τίποτα τέτοιο: «Με την παρ. 4 της Υ.Α. ορίστηκε για τους ειδικευομένους του πρώην ενιαίου ν.π.δ.δ. Γ.Ν.Ν.Π. «Άγιος Παντελεήμων» – Γ.Ν.Δ.Α. «Η Αγία Βαρβάρα» ότι αυτοί παραμένουν στον φορέα που υπηρετούν, διατηρώντας την οργανική τους θέση. Παραμένουν, δηλαδή, στο ν.π.δ.δ. Γ.Ν.Ν.Π «Άγιος Παντελεήμων».

Πρόκειται επομένως για απαράδεκτη ενέργεια μείωσης οργανικών θέσεων ειδικευόμενων παθολογίας του νοσοκομείου Νίκαιας που ΔΕΝ προβλέπεται από κανέναν νόμο. Είναι προφανές ότι η αρμόδια για τις αναμονές ιατρικών ειδικοτήτων υπηρεσία της Περιφέρειας Αττικής δρα κατ’ εντολή του υπουργείου υγείας και την 2η Υ.ΠΕε. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά, αφού πριν μερικούς μήνες και πριν ακόμα εκδοθεί σε ΦΕΚ το άρθρο 33 του ν. 5194 – 02/05/25 είχε προτρέξει να παγώσει την ενιαία λίστα αναμονής ειδικότητας ΓΚ Νίκαιας – Δυτικής Αττικής.

Απαιτούμε:
✓ Να αποκατασταθεί η παράνομη και αυθαίρετη αυτή ενέργεια. Η ΕΙΝΑΠ θα προσφύγει και δικαστικά για την ακύρωσή της, ώστε να παραμείνουν στο ΓΚ Νίκαιας όλες οι οργανικές θέσεις ειδικευόμενων του πρώην Λοιμωδών.
✓ Να μην μεταφερθεί κανένας ειδικευόμενος, που υπηρετεί ήδη στο ΓΚ Νικαίας στο Αττικόν και το αντίστροφο. Η ενίσχυση των νοσοκομείων με το αναγκαίο προσωπικό δεν μπορεί να γίνεται με λύσεις εκ των ενόντων, με μετακινήσεις προσωπικού και απώλεια οργανικών θέσεων εις βάρος των διπλανών νοσοκομείων.

Η ΕΙΝΑΠ τονίζει ξανά ότι μοναδική λύση για το λαό της περιοχής είναι η επαναλειτουργία του πρώην Λοιμωδών ως δημόσιο δωρεάν γενικό νοσοκομείο, με δικό του αυτόνομο οργανισμό και πλήρη μόνιμη στελέχωση