Η πώληση του 49% του ΔΕΔΔΗΕ που ανακοινώθηκε μόλις πριν λίγες ημέρες αποτελεί τη συνέχεια μιας πολιτικής στον κλάδο της ενέργειας που χρόνια τώρα προωθείται συστηματικά από όλες τις κυβερνήσεις.

Οι ιδιωτικοποιήσεις, ως πλευρά της πολιτικής της απελευθέρωσης της ηλεκτρικής ενέργειας, έχουν παρουσιαστεί κατά καιρούς ως “μεγάλες τομές” και “μεταρρυθμίσεις” που θα συμβάλλουν στον εκσυγχρονισμό του κλάδου ενέργειας.

Στην ίδια λογική, η  πώληση του 49% του ΔΕΔΔΗΕ συνοδεύτηκε από την κυβέρνηση από διθυράμβους περί “εμπιστοσύνης των επενδυτών στην ελληνική οικονομία”, ότι ολοκληρώθηκε “μία από τις μεγαλύτερες ιδιωτικοποιήσεις στη χώρα με το μεγαλύτερο έως τώρα τίμημα”.

Τόσο η σημερινή όσο και οι προηγούμενες κυβερνήσεις κρύβουν συνειδητά τις συνέπειες αυτής της πολιτικής που για το λαό και τους εργαζόμενους κάθε άλλο παρά ευνοϊκές είναι. Αυτή η πολιτική για την οποία πανηγυρίζει η κυβέρνηση είναι η ίδια που έχει εκτινάξει το κόστος ενέργειας. Είναι η ίδια πολιτική που έχει εκτινάξει το κόστος για τη μεταφορά και διανομή της ηλεκτρικής ενέργειας που πληρώνουν οι καταναλωτές μέσω των αντίστοιχων χρεώσεων δικτύου στους λογαριασμούς ρεύματος και από τις οποίες οι νέοι επενδυτές θα βγάζουν εκατομμύρια κάθε χρόνο.

Είναι η ίδια πολιτική που έχει αντικαταστήσει τη μόνιμη και σταθερή δουλειά και έχει καθιερώσει τις 8μηνες συμβάσεις στο ΔΕΔΔΗΕ, την εργολαβοποίηση και τις ελαστικές μορφές απασχόλησης εδώ και χρόνια, έχει επιφέρει τη μείωση του μόνιμου και σταθερού προσωπικού, την ολοένα και αυξανόμενη εντατικοποίηση, την αύξηση των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε από αυτήν την πολιτική. Δεν μας αφορά το πανηγυρικό κλίμα που καλλιεργεί η κυβέρνηση. Δεν αποδεχόμαστε να πληρώσουμε για άλλη μια φορά τα κέρδη των αφεντικών. Οι τελευταίες μεγάλες αυξήσεις θα αναγκάσουν τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα να βάλουν για πολλοστή φορά βαθειά το χέρι στην τσέπη. Μόνοι κερδισμένοι οι μέτοχοι της ΔΕΗ και οι πάροχοι ιδιώτες. Αυτό που χρειάζεται είναι, ανεξαρτήτως ιδιοκτήτη, οι εργαζόμενοι να αυξήσουν το βαθμό οργάνωσής τους και τις διεκδικήσεις τους για μόνιμη και σταθερή δουλειά, αυξήσεις σε μισθούς, κατάργηση της εργολαβοποίησης.

Το ζήτημα των βασικών υποδομών στην ενέργεια, στο νερό, στην υγεία, στις μεταφορές, αφορά το σύνολο του λαού. Για αυτό και ο κοινός αγώνας των εργαζομένων, των αυτοαπασχολουμένων, ανέργων και συνταξιούχων χρειάζεται να δυναμώσει και άλλο ώστε να βάλει φρένο σε αυτήν την πολιτική, να περάσει στην αντεπίθεση με νέες διεκδικήσεις για τη ζωή που μας αξίζει.

Ο Παμμικρασιατικός Σύνδεσμος Πατρών και Περιχώρων, με απόφαση του Διοικητικού του Συμβουλίου, θα συμμετέχει στην συγκέντρωση που καλεί η Δημοτική Αρχή της Πάτρας την Πέμπτη 16 Σεπτέμβρη στις 12:00 το μεσημέρι, έξω από τα γραφεία της ΔΕΗ (στην Ακτή Δυμαίων), απαιτώντας να μην γίνει καμία αύξηση στα τιμολόγια του ρεύματος και καμία διακοπή σε λαϊκές κατοικίες και μικρές επιχειρήσεις.

Όλοι σε θέση μάχης για ασφαλή σχολεία που να μορφώνουν!

Η µόρφωση και το µέλλον των παιδιών µας είναι υπόθεση των εργαζοµένων και των συνδικάτων, όλου του λαού. Ευχόµαστε καλή σχολική χρονιά στους µαθητές και τους γονείς τους, στους εκπαιδευτικούς.

Όλοι µας, αυτό το διάστηµα, έχουµε σοβαρούς προβληµατισµούς και ερωτηµατικά για τους όρους που θα λειτουργήσουν φέτος τα σχολεία, για τις επιπτώσεις που θα έχουν τα αντιεκπαιδευτικά νοµοσχέδια που ψηφίστηκαν το προηγούµενοδιάστηµα.

Μέσα στις καλοκαιρινές διακοπές, που θα µπορούσαν να αποτελέσουν µια αναγκαία ανάσα, ώστε µετά από µία δύσκολη διετία να ξεκινήσουν µε καλύτερες προϋποθέσεις τα σχολεία, είδαµε τα αποκαΐδια της κυβερνητικής πολιτικής σε περιβαλλοντικό, υγειονοµικό αλλά και µορφωτικό επίπεδο να «µαυρίζουν» τη ζωή µας.

Η πολιτική, της σηµερινής και των προηγούµενων κυβερνήσεων, που θεωρεί την προστασία των δασών και του φυσικού πλούτου της χώρας κόστος, που αντιµετωπίζει τη γη ως εµπόρευµα και πεδίο κερδοφορίας των επιχειρηµατικώνοµίλων, είναι η ίδια πολιτική που αφήνει αθωράκιστο το δηµόσιοσύστηµα υγείας, που αφήνει τα σχολεία στο έλεός τους και µετράει τα πάντα στο ζύγι του «κόστους – οφέλους».

Η στάση και οι επιλογές της κυβέρνησης δείχνουν ότι έχει επιλέξει τα σχολεία να είναι εστίες υπερμετάδοσης του κορωνοΐου.

Αρνείται πεισµατικά, εδώ και δύο χρόνια, να εφαρµόσει έστω και ένα µέτρο ελέγχου της διάδοσης του ιού στα σχολεία. Είναι πραγµατική πρόκληση να προχωρά σε αύξηση µαθητών ανά τµήµα, µέσα από κλείσιµο σχολείων, συγχώνευση τµηµάτων, κατάργηση ολιγοµελών. Όλες οι πρωτοβουλίες της, αντί να στοχεύουν στο να διασφαλίσει περισσότερους χώρους και εκπαιδευτικούς, στοχεύουν στη µείωση του προσωπικού στην εκπαίδευση τόσο σε εκπαιδευτικούς όσο και σε βοηθητικό προσωπικό (κατεύθυνση για µείωση 6.500 οργανικών θέσεων, προσαρµογή των κενών µε βάση τις προσλήψεις, περιορισµός της παράλληλη στήριξης µέχρι δύο εκπαιδευτικούς σε κάθε σχολείο κ.α.).

Αρνείται να εφαρµόσει το αίτηµα για περιοδικούς ελέγχους του ΕΟΔΥ στα σχολεία, ώστε να υπάρχει σαφής εικόνα της διάδοσης σε κάθε σχολείο και περιοχή. Το αίτηµα αυτό το απέρριπτε την περσινή σχολική χρονιά µέχρι τις 2 Νοέµβρη, λέγοντας ότι «τα σχολεία δεν είναι εστίες υπερµετάδοσης του κορωνοϊού» και µία εβδοµάδα µετά τα έκλεισε για έξι ολόκληρους µήνες! Είναι καθαρή υποκρισία να πετάει η κυβέρνηση το µπαλάκι στους εκπαιδευτικούς, ανοίγοντας το θέµα του εµβολιασµού, τη στιγµή που ξέρει ότι η συντριπτική πλειονότητα των εκπαιδευτικών έχει ήδη εµβολιαστεί. Η µεγάλη πλειοψηφία της σχολικής κοινότητας, που είναι οι µαθητές, θα περιοριστούν στα self-test µε τα γνωστά προβλήµατα. Τα σωµατεία, οι Σύλλογοι και οι ΕΛΜΕ, οι Σύλλογοι Γονέων είναι υπέρ του δηµόσιου και δωρεάν µαζικούεµβολιασµού.

Οι νόµοι για το Λύκειο, την Τεχνική Εκπαίδευση, τον τρόπο εισαγωγής στο Πανεπιστήµιο, µε αποκορύφωµα την αξιολόγηση της σχολικής µονάδας και των εκπαιδευτικών διαλύουν τα µορφωτικάδικαιώµατα και ορθώνουν νέους ταξικούς φραγµούς.

Η κυβέρνηση αντί να αξιοποιήσει τον προηγούµενοενάµιση χρόνο, και ειδικότερα τους θερινούς µήνες, προκειµένου να διασφαλίσει την οµαλή λειτουργία των σχολείων, υλοποίησε µια άνευ προηγουµένου επίθεση, στη

δοµή και το περιεχόµενο λειτουργίας του σχολείου, υλοποιώντας κατευθύνσεις και επιλογές που έχουν σχεδιαστεί εδώ και είκοσι χρόνια και πλευρές τους έχουν προσπαθήσει να υλοποιήσουν και προηγούµενες κυβερνήσεις.

Δηµιουργεί σχολεία πολλών ταχυτήτων, εξαναγκάζει τους γονείς να βάζουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για τη µόρφωση των παιδιών τους, ανοίγει την πόρτα σε ιδιώτες και χορηγούς. Διαχωρίζει τα παιδιά «σ’ αυτά που παίρνουν και σ’ αυτά που δεν παίρνουν τα γράµµατα», υποβαθµίζοντας το περιεχόµενο της µόρφωσης. Βάζει ακόµα περισσότερα εµπόδια στα παιδιά των λαϊκών οικογενειών ώστε να µπορέσουν να σπουδάσουν. Οι εκπαιδευτικοί µέσα από ένα ασφυκτικό πλαίσιο ελέγχονται κατά πόσο εφαρµόζουν και προωθούν αυτές τις αλλαγές. Γενικεύονται ακόµα περισσότερο οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

Αγαπητοί γονείς, µαθητές, εκπαιδευτικοί,το µέλλον που ετοιµάζουν για τους µαθητές µας είναι αποκρουστικό.

 Η νέα γενιά καλείται να ζήσει σε καθεστώς επιφανειακής µόρφωσης και εφήµερων δεξιοτήτων, ελαστικών εργασιακών σχέσεων, περιβαλλοντικής υποβάθµισης, ανασφάλειας. 40 χιλιάδες νέοι αποκλείστηκαν από τα Πανεπιστήµια µε την εφαρµογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ). Οι επιλογές της ΕΕ, των ελληνικών κυβερνήσεων είναι πιο ξεκάθαρες από ποτέ! Δεκάδες εκατοµµύρια ευρώ για τη συµµετοχή της χώρας στον πόλεµο στο Αφγανιστάν, 30 εκατ. ευρώ για την Πανεπιστηµιακήαστυνοµία, ώστε να αστυνοµεύει τα ντουβάρια στις άδειες σχολές, άλλα µόνο 1,7 εκατ. ευρώ πανελλαδικά για την πυρόσβεση, 30.000 ευρώ στα δασαρχεία της Αττικής για να ανοίξουν δασικούς δρόµους και βέβαια ούτε 1ευρώ, ώστε να επισκευαστεί έστω και µια αίθουσα σε όλη τη χώρα, για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες που προέκυψαν από την πανδηµία.

Μόνο σε αντιπαράθεση και σύγκρουση µε αυτή την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και των αστικών κοµµάτων που πίνουν νερό στο όνοµα της Ε.Ε., της επιχειρηµατικότητας και της κερδοφορίας των οµίλων υπάρχει ελπίδα και προοπτική για τους εργαζόµενους.

Εδώ και τώρα µέτρα για ανοιχτά και ασφαλή σχολεία!

• Αραίωση των µαθητών στις αίθουσες – 15 µαθητές ανά τάξη.
• Κάλυψη των πραγµατικών αναγκών σε εκπαιδευτικούς. Μονιµοποίηση όλων των αναπληρωτών που δουλεύουν τα τελευταία χρόνια στα σχολεία.
• Αντιµετώπιση των µαθησιακών και ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων της πανδηµίας και της τηλεκπαίδευσης.
• Μόνιµο προσωπικό καθαριότητας σε όλα τα σχολεία.
• Περισσότερα δροµολόγια για τη µεταφορά των µαθητών.
• Αύξηση της χρηµατοδότησης των σχολικών επιτροπών για την αντιµετώπιση των αυξηµένων αναγκών σε µέσα προστασίας, υλικά και υποδοµές.
• Κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής και της Τράπεζας Θεµάτων.

Μέτρα στήριξης και επιτάχυνσης του εµβολιαστικούπρογράµµατος!

• Πλήρης, έγκυρη και επιστηµονικήενηµέρωση. Κέντρα ενηµέρωσης, εµβολιασµού, διεξαγωγής τεστ και εξατοµικευµένης παρακολούθησης συνδεδεµένα µε τα σχολεία.
• Δωρεάν, µαζικά και επαναλαµβανόµενα τεστ στα σχολεία µε ευθύνη του ΕΟΔΥ. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των εργαζοµένων.
• Όχι στον εκβιασµό και τη διαίρεση των εργαζοµένων που καλλιεργεί η κυβέρνηση. Δε θα περάσουν οι ποινές και οι απολύσεις.

Οι αντιεκπαιδευτικοί νόμοι θα μείνουν στα χαρτιά!

Δυναμώνουμε τον αγώνα για μόρφωση, δουλειά και ζωή με δικαιώματα!

Με τη συµµετοχή µας στους Συλλόγους και τις ΕΛΜΕ, στους Συλλόγους Γονέων και Κηδεµόνων, στα Μαθητικά Συµβούλια, µε την οργανωµένη διεκδίκηση µέσα από τα συνδικάτα µπορούµε να τα καταφέρουµε.

Συναφέλφισσες, Συνάδελφοι

H EΛΕΠΑ στηρίζει το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο σήμερα 15 Σεπτέμβρη στις 6.30 μ.μ στα Προπύλαια, για τα μέτρα προστασίας στα σχολεία και την κατάργηση των αντιεκπαιδευτικών νόμων και καλεί όλους τους συναδέλφους και όλες τις συναδέλφισσες να συμμετέχουν μαζί με τους συλλόγους γονέων και τα εκπαιδευτικά σωματεία.

 Οι εξελίξεις στο χώρο της Παιδείας στην χώρα μας, μόνο ευοίωνες δεν είναι για τα όνειρα που κάνουμε για τα παιδιά μας.

• Θα αντιμετωπιστεί επιτέλους η διάδοση του ιού μέσα στα σχολεία;
• Θα παρθούν μέτρα για την κάλυψη των μαθησιακών κενών που άφησε το σχεδόν 2χρονο κλείσιμο των σχολείων και η τηλεκπαίδευση;
• Τα νέα μέτρα που έχουν ψηφιστεί οδηγούν σε «σύγχρονο σχολείο» όπως λέει η Κυβέρνηση, ή σε διάλυση της Δημόσιας Παιδείας όπως λέει σύσσωμη η σχολική κοινότητα;
• Πώς θα τα βγάλουμε πέρα με το νέο κύμα ακρίβειας και τις όλο και αυξανόμενες σχολικές υποχρεώσεις;

Αυτά τα ερωτήματα που έχουν προκύψει μέσα από την εμπειρία όλων των τελευταίων ετών είναι δικαιολογημένα.

Μαζί με την χαρά για το άνοιγμα των σχολείων, υπάρχει και η αγωνία για το «πού πάνε τα πράγματα», καθώς βλέπουμε χρόνο με τον χρόνο να φορτώνονται κι άλλα βάρη στις πλάτες μας, να απογειώνεται η «ατομική ευθύνη» και την ίδια στιγμή η κυβέρνηση να αρνείται να πάρει στοιχειώδη μέτρα «συλλογικής ευθύνης» για την υγεία και τη μόρφωση των παιδιών μας.

 Ποια ευθύνη πήρε η κυβέρνηση;

• Μήπως κάλυψε τα κενά των εκπαιδευτικών που ανέρχονται πλέον σε 40.000 πανελλαδικά;
• Μήπως αραίωσε τις τάξεις ή αντίθετα αύξησε τον αριθμό των μαθητών σε αυτές;
• Μήπως προσέλαβε μόνιμο και επαρκές προσωπικό καθαριότητας σε κάθε σχολείο;
• Μήπως προχώρησε σε προσλήψεις σχολικών νοσηλευτών;
• Μήπως άραγε σχεδίασε ενισχυτική διδασκαλία και ολοήμερο σχολείο έτσι ώστε να καλυφθούν τα μαθησιακά κενά;
• Μήπως προσέλαβε ψυχολόγους και κοινωνιολόγους έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που δημιούργησε ο 2χρονος εγκλεισμός των παιδιών μας στο σπίτι;
• Μήπως προσέλαβε το απαραίτητο προσωπικό παράλληλης στήριξης;
• Μήπως πήρε μέτρα για την αραίωση των μαθητών στις σχολικές μεταφορές;

 Το «σύγχρονο σχολείο» που ισχυρίζεται ότι ψήφισε η Κυβέρνηση, είναι ένα σχολείο

• που θα διαχωρίζει μικρά παιδιά σε «καλούς» και «κακούς» μαθητές,
• που θα ζητάει χρήματα από τον Σύλλογο Γονέων για να καλύψει λειτουργικές δαπάνες,
• που δεν θα υποστηρίζει την καλλιτεχνική και αθλητική δραστηριότητα φορτώνοντας την στις τσέπες μας,
• που θα αποκλείει χιλιάδες μαθητές απο τα ΑΕΙ με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, θα διαμορφώνει περισσότερους φραγμούς στη μόρφωση με την Τράπεζα Θεμάτων.

Μακροπρόθεσμος στόχος της είναι να αποποιηθεί κάθε κρατική ευθύνη για την Δημόσια Παιδεία στην χώρα μας, να λιγοστέψουν τα παιδιά που θα μπορούν να μορφωθούν ολόπλευρα και να σπουδάσουν.

ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ!

Είναι στο χέρι μας να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση!

Είναι καιρός να πάρουν την απάντηση που τους πρέπει, είναι καιρός

«τα όνειρα να πάρουν εκδίκηση»!

Ηλεκτρονικές μαριονέτες κυβέρνησης και εργοδοσίας

Ακόμα δεν στέγνωσε το μελάνι από την εγκύκλιο του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη και ΑΚΕ – AURORA που έσκιζαν με “επαναστατικότητα” τα ιμάτιά τους να μην ψηφιστεί, τον εφαρμόζουν από τους πρώτους πανελλαδικά!Με θράσος ανέβαλαν τις αρχαιρεσίες (εκλογές) του σωματείου και επιχειρούν να βάλουν ταφόπλακα στο σωματείο, αρνούμενοι να προχωρήσουν σε ζωντανές διαδικασίες. 

Και οι δυο είναι υπερτων ηλεκτρονικών διαδικασιών στο όνομα του εκσυγχρονισμού με τις κυβερνητικές και εργοδοτικές δυνάμεις της ΓΣΕΕ να βάζουν πλάτη για να εφαρμοστούν. Η πραγματικότητα είναι ότι θα τους βόλευε ένα σωματείο που τα μέλη του δεν ξέρει το ένα το άλλο, που δεν υπάρχει ζύμωση απόψεων και διεκδικητικών πλαισίων. Θέλουν να γίνει το σωματείο όπως όπου εφαρμόστηκε η τηλεργασία που οι εργαζόμενοι δεν είχαν δει τους καινούριους συναδέλφους ποτέ, μάθαιναν ότι κάποιος απολύθηκε μετά από εβδομάδες! Θα τους βόλευε είτε στην δουλειά είτε στο σπίτι να είμαστε με σκυμμένο κεφάλι, φοβισμένοι, ανοργάνωτοι, μοιρολάτρες, ηττοπαθείς.

Το σωματείο δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να γίνει μια δημόσια υπηρεσία, να διεκπεραιώνουμε τις υποχρεώσεις μας μέσα από μια πλατφόρμα. Δεν μπορεί να αφήσουμε να μετατραπεί σε ένα εκλογικό μηχανισμό που η συμμετοχή του εργαζόμενου θα ξεκινάει και θα τελειώνει με ένα κλικ κάθε 2 χρόνια.

Τέτοια σωματεία θέλουν οι κυβερνήσεις και η εργοδοσία!

Σωματεία που θα βάζουν την σφραγίδα τους στα αντεργατικά νομοσχέδια, που θα προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους να συναινέσουν στην εκμετάλλευσή τους.

Την ίδια στιγμή, μια σειρά από συνδικάτα ενώνουν τις δυνάμεις τους εκφράζοντας πλατιά την αντίθεσή τους στο σύνολο της αντεργατικής πολιτικής. Κάνουν γενικές συνελεύσεις και εκλογές παλεύοντας να διατηρήσουν τον ζωντανό χαρακτήρα στις διαδικασίες τους, να μην νομιμοποιηθούν στις συνειδήσεις των εργαζομένων τα αντεργατικά μέτρα. Το κίνημα έχει την δύναμη να στείλει αυτό το νομοθετικό πλαίσιο στον καλάθι των αχρήστων όπου ανήκει.

Και άλλες φορές οι εργαζόμενοι στην Intracom έχουμε με την συλλογική μας πυγμή στείλει το μήνυμα «κάτω τα χέρια από το συνδικαλιστικό κίνημα». Όπως όταν ήθελαν οι απεργίες στην Defense να βγουν παράνομες και στην Intrakatκηρύχθηκαν παράνομες. Τα σωματεία πρέπει να μπαίνουν μπροστά για να διεκδικούν τα συμφέροντα των εργαζομένων ακόμα και όταν είναι αντίθετο με τους νόμους τους. Αυτό είναι το δικό μας δίκαιο!

Όπως και τότε, υψώνουμε την φωνή μας ότι δεν αφήνουμε το αστικό κράτος και την εργοδοσία να μας πει πως θα πρέπει να λειτουργεί το Σωματείο μας! Δεν θα κάνουμε εκπτώσεις από την ζωντανή επαφή του Σωματείου με τους εργαζόμενους για να μπορεί να ασκεί τον σκοπό του, να οργανώνει την πάλη για τις διεκδικήσεις μας απέναντι σε κυβερνήσεις και εργοδοσία!

Οι εργαζόμενοι αγωνιστικά να αφήσουν στα χαρτιά αντεργατικούς νόμους!

Πόσο μάλλον που αυτός ο νόμος Χατζηδάκη (συμπληρώνοντας τους απεργοκτόνουςαντισυνδικαλιστικούς νόμους του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των προηγούμενων) λύνει τα χέρια εργοδοσίας και κράτους από τα ελάχιστα τυπικά εμπόδια που υπήρχαν για να εξαπολύσουν επίθεση στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, στο οργανωμένο τμήμα της εργατικής τάξης.

Σε συνέχεια και προηγούμενων αντεργατικών νόμων διαμορφώνεται ένα ισχυρό νομοθετικό οπλοστάσιο υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων που τους δίνει τη δυνατότητα να εκτινάξουν την εκμετάλλευση μας: με συνεχή κινητικότητα για όλο τον εργάσιμο βίο, χωρίς συλλογικά δικαιώματα, συμπιέζοντας ακόμα παραπέρα τους μισθού, χειροτερεύοντας συνολικά την ζωή των εργαζομένων, ειδικά της νέας βάρδιας που έχει βγει τα τελευταία χρόνια στην παραγωγή. Κορύφωση αυτής της επίθεσης ήταν ο νόμος που πέρασε η κυβέρνηση της ΝΔ μαζί με τις ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ, έναν νόμο πραγματική τομή στις εργασιακές κατακτήσεις, με το χτύπημα στον σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, την ανατροπή συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που κατακτήθηκαν με πολύχρονους ταξικούς αγώνες.

Μπροστά σ αυτήν την επίθεση,στόχος τους είναι να υπάρξει σιγή νεκροταφείου από το εργατικό κίνημα, να μην υπάρξουν αντιδράσεις στην υλοποίηση του αντεργατικού σχεδιασμού, να μην οργανώνεται η πάλη των εργαζομένων διεκδικώντας τα δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες τους. Γι’ αυτό πηγαίνουν χέρι-χέρι με τις παρεμβάσεις στην λειτουργία του κινήματος, στην λήψη αποφάσεων, στους τρόπους διαμαρτυρίας κ.α.

Οι κυβερνήσεις νομοθετούν. ΑΚΕ και Aurora εφαρμόζουν.

Από την πρώτη στιγμή αναδεικνύαμε ότι αυτές οι δυνάμεις επι της ουσίας συμφωνούν με το περιεχόμενο του νόμου.

Μην ξεχνάμε την ΑΚΕ που δήλωνε ότι συμφωνεί με την διευθέτηση του χρόνου εργασίας που στις εταιρίες μας εφαρμόζεται εδώ και χρόνια, δηλαδή οι υπερωρίες να μην πληρώνονται αλλά «να τα βρίσκουμε με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο». Τελικά και οι εργαζόμενοι δουλεύουν εξαντλητικά ωράρια που αποδιοργανώνουν την ζωή τους και οδηγούν σε burnout και δεν πληρώνονται και ρεπό δεν παίρνουν…

Μην ξεχνάμε και την AURORA που θεωρούσε προοδευτική την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στον κλάδο μας γιατί με αυτόν τον τρόπο «δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους στις καφετέριες»…

Γι’ αυτό και τώρα αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά ότι δεν τους απασχολούν τα υγειονομικά μέτρα αλλάυποκλίνονται στην νομιμότητα για να αποφύγουν την οργάνωση των εργαζομένων. Να υπενθυμίσουμε ότι απολύσεις και μειώσεις μισθών έγιναν, κουπόνια της παρηγοριάς έδωσαν, μέτρα που θα καθορίζουν όλη την υπόλοιπη εργασιακή μας ζωή πέρασαν και Γενική Συνέλευση έχει να γίνει εδώ και χρόνια παρόλο που είχαμε πολλαπλώς προτείνει τρόπους να γίνει με τήρηση υγειονομικών πρωτοκόλλων. Αλλά και πολύ πριν την πανδημία, προφάσεις έβρισκαν για να μην μαζεύονται οι εργαζόμενοι να συζητήσουν, και από την ΑΚΕ που δεν έβρισκε τον χρόνο ή τον λόγο να συζητήσουμε (!) και από την AURORA που θεωρούσε ότι δεν αξίζει τον κόπο επειδή οι εργαζόμενοι δεν θα έρθουν (!).

Η ηλεκτρονική ψηφοφορία δεν διασφαλίζει τις δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά στοχεύει στην αποδυνάμωση των συνδικάτων και την οργάνωση των εργαζομένων, την αποξένωση.

Είναι επικίνδυνη στρέβλωση να θεωρείται δημοκρατική διαδικασία η διεξαγωγή εκλογών χωρίς ενημέρωση, χωρίς ζωντανή συζήτηση, χωρίς αντιπαράθεση, χωρίς ανταλλαγή απόψεων. Καμία δημοκρατική διαδικασία δεν διασφαλίζεται με το πάτημα ενός κουμπιού (like/dislike), μπροστά από την οθόνη ενός υπολογιστή ή από τον καναπέ του σπιτιού.

Το βασικό δεν είναι μόνο το φιάσκο που αποδεικνύεται από την πείρα των ηλεκτρονικών ψηφοφοριών που έχουν ήδη γίνει, με τους αριθμούς να μην «βγαίνουν» με καμία ικανότητα μαγειρικής. Το βασικό δεν είναι καν το κατά πόσο μπορεί η πληροφορία του «ποιος συμμετέχει» και «τι κάνει» εύκολα να βρεθεί στα χέρια της εργοδοσίας. Και χωρίς πολύ εξεζητημένες διαδικασίες όπως έχουν αποκαλύψει καταγγελίες εργαζομένων στο παρελθόν που οι διευθυντές καλούσαν τους εργαζόμενους να ψηφίζουν από τον υπολογιστή στο γραφείο του για να εξασφαλίσουν το αποτέλεσμα που τους εξυπηρετούσε.

Η ουσία είναι ότι ζωντανή λειτουργία είναι πρώτα απ’ όλα μέσα από την ζωντανή συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των εργαζομένων και την λήψη αποφάσεων μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις. Γιατί η δύναμη του σωματείου είναι η δύναμη των μελών του, η συλλογική δύναμη των εργαζομένων. Γι’ αυτό επιμέναμε και όλο το προηγούμενο διάστημα ότι με όλες τις αναγκαίες προσαρμογές χρειάζεται να εξασφαλίζεται η μαζικότητα και η συλλογικότητα του σωματείου.

Σαν δυνάμεις του ΠΑΜΕ δεσμευόμαστε ότι θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας στον χώρο να προασπίσουμε το σωματείο και τις διαδικασίες του που είναι κατάκτηση των εργαζομένων και όχι τσιφλίκι του καθενός. Η οργάνωση σε επιχειρησιακό και κλαδικό επίπεδο με το κλαδικό μας συνδικάτο ΣΕΤΗΠ είναι η δύναμή μας ενάντια σε κυβερνήσεις ΕΕ εργοδοσία. Θα είμαστε παρόντες σε κάθε εταιρία κάθε κτίριο.Θα επιμείνουμε για ζωντανές διαδικασίες και την άμεση σύγκλιση Γενικής Συνέλευσης.

Οι μαχητικές απεργιακές απαντήσεις που δώσαμε μαζικά οι εργαζόμενοι στην Intracom μαζί με χιλιάδες άλλους εργαζομένους να αποτελέσουν παρακαταθήκη για την συνέχεια του αγώνα μας.

Προβολές ταινιών στον κήπο του Εργατικού Κέντρου με ελεύθερη είσοδο

             Το Εργατικό Κέντρο Λευκάδας – Βόνιτσας διοργανώνει δύο προβολές ταινιών για τον μήνα Σεπτέμβριο. Οι προβολές θα γίνονται στον κήπο του Εργατικού Κέντρου λαμβάνοντας όλα τα μέτρα προστασίας της υγείας και θα αρχίζουν στις 8 μ.μ..Επειδή οι θέσεις είναι περιορισμένες, κρατήσεις συμμετοχής θα γίνονται στο τηλέφωνο 6972268402 και ώρες 6μμ – 9μμ.

Σε περίπτωση εκδήλωσης μεγάλου ενδιαφέροντος, η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου θα εξετάσει το ενδεχόμενο επανάληψης της προβολής. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου

«Τα Παράσιτα» – 2019 Νότια Κορέα, σκηνοθεσία: Μπονγκ Τζο Χο

Περίληψη: Ο μεγαλύτερος γιος μιας οικογένειας ανέργων γνωρίζεται με τους ευκατάστατους Παρκ και εισβάλλει στη ζωή τους με έναν απρόοπτο για όλους τρόπο. Η ταινία αποτελεί μια αλληγορία για τη σύγχρονη κοινωνία και τις ανισότητες της. Δίπλα στον αμύθητο πλούτο συνυπάρχει η φτώχεια και η εξαθλίωση. Στην ουσία, η ταινία είναι ένας καθρέφτης της κοινωνίας μας.

Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου

Αφιερωμένη στην επέτειο των 80 χρόνων από την ίδρυση του ΕΑΜ (27 Σεπτέμβρη 1941)

«Το Τελευταίο Σημείωμα» – 2017 Ελλάδα, σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης

Περίληψη: Στο επίκεντρο της ταινίας βρίσκεται το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου και η ζωή των κρατούμενων κομμουνιστών σ’ αυτό με κεντρική μορφή αυτή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Αποτυπώνεται η καθημερινότητα των κρατουμένων μέχρι την εκτέλεση των 200κομμουνιστών στην Καισαριανή, το 1944. Στην ταινία αποτυπώνεται το κλίμα της εποχής και σκιαγραφείται ο χαρακτήρας του κομμουνιστή πρωταγωνιστή και των συντρόφων του μέχρι την ώρα της εκτέλεσης τους.