ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 9/7 ΣΤΙΣ 5μμ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Την Τετάρτη 9/7 στο δημοτικό συμβούλιο πρόκειται να παρθεί απόφαση για το αν είναι υπέρ ή κατά στην αποθήκευση CO2 στον Πρίνο. Προηγήθηκε η συζήτηση- ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου την Δευτέρα 7/7,  σε μια διαδικασία φιέστα που προβλήθηκαν κατά κύριο λόγο οι θέσεις της κυβέρνησης και της εταιρείας (πολλοί φορείς και τα εργατικά σωματεία, τοποθετήθηκαν μετά τη 1 τα μεσάνυχτα).

Τα σωματεία τοποθετηθήκαμε από την σκοπιά ικανοποίησης των συμφερόντων των εργαζομένων. Χαιρετίσαμε τις ελπιδοφόρες και μαζικές κινητοποιήσεις όλου του προηγούμενου διαστήματος, σε Θάσο και Καβάλα. Αυτές οι κινητοποιήσεις δείχνουν τον δρόμο που πρέπει να πάρει η λαϊκή οργή, τον δρόμο της οργάνωσης και διεκδίκησης. Οι  εργαζόμενοι, ο απλός λαός, δεν έχει κανένα κοινό συμφέρον με τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Έτσι και οι εργαζόμενοι της ENERGEAN δεν έχουν απολύτως κανένα κοινό συμφέρον με την εταιρεία. Η ανάπτυξη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, τσακίζει τις ζωές των εργαζομένων και του λαού. Ανάπτυξη ήταν το θαλασσοδάνειο με εγγυητή το δημόσιο (δικά μας λεφτά δηλαδή) που πήρε η ENERGEAN το 2021 και προχώρησε αμέσως μετά στις μαζικές απολύσεις.

Σήμερα οι εργαζόμενοι της ENERGEAN ζούνε την αβεβαιότητα. Γιατί οι μισοί έχουν απολυθεί και οι άλλοι μισοί είναι σε διαθεσιμότητα, χωρίς  να γίνεται λόγος για το αν αυτοί οι άνθρωποι θα αξιοποιηθούν στην νέα επένδυση. Αυτό παρουσιάζουν ως ανάπτυξη. Για εμάς αυτό είναι  βία. Και το κυνήγι του κέρδους των επιχειρηματικών ομίλων γεννά «Τέμπη», βία, φτώχεια και εξαθλίωση για τον λαό. Οι εργαζόμενοι είμαστε κάτοικοι της περιοχής και άμεσα θα βιώσουμε τις επιπτώσεις της συγκεκριμένης επένδυσης. Αρχικά τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και φυσικά τα ζητήματα των εργασιακών δικαιωμάτων και τα θέματα της υγιεινής και ασφάλειας. Ήδη γνωρίζουμε καλά, παρόλο που η εταιρεία προσπαθεί να επιβάλλει τον νόμο της σιωπής, ότι υπάρχουν εργατικά ατυχήματα στις εγκαταστάσεις στον Πρίνο. Δεν μπορούμε να φανταστούμε τί θα γίνει σε περίπτωση ατυχήματος σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης CO2. Τη στιγμή μάλιστα που τα ΜΑΠ των εργαζομένων, θεωρούνται κόστος για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Η  επένδυση γίνεται  για το κυνήγι του μέγιστου δυνατού κέρδους του ομίλου. Αυτός ο στόχος προϋποθέτει τσακισμένα εργασιακά δικαιώματα, 13 ώρες δουλειά, ένταση της εκμετάλλευσης , χαμηλούς μισθούς, συμβάσεις-λάστιχο και μάλιστα με την βούλα του νόμου. Άλλωστε και το σημερινό κράτος δεν υπερασπίζεται τη ζωή και τις ανάγκες των εργαζομένων. Αυτό ονομάζουν ανάπτυξη. Ανάπτυξη ήταν και η Selecta στον Νέστο, για τους εργαζόμενους όμως αυτή η ανάπτυξη σημαίνει εργόσημο.

Έντυσαν την επένδυση αυτή με τον φιλοπεριβαλλοντικό μανδύα. Η λογική τους είναι : “Να συνεχίσουν οι βιομηχανίες να ρυπαίνουν, κι εμείς θα αποθηκεύουμε τους ρύπους».

Ποιος καλείται τώρα να “σώσει το περιβάλλον”; Η εταιρεία που για “περιβάλλον” δεν θεώρησε ποτέ τους εκατοντάδες εργαζόμενους και τους πέταξε στον δρόμο. Η εταιρεία που παίρνει θαλασσοδάνεια και δεν δίνει λογαριασμό. Η εταιρεία που είναι “φιλάνθρωπη” με τα παιδιά και την κοινωνία των απολυμένων. Που βράβευσε για την ανακύκλωση, μαθητές σχολείων της πόλης, που είναι παιδιά απολυμένων. Που προσπάθησε να ξεπλυθεί μέσω του πολιτισμού, μπαίνοντας χορηγός στο Φεστιβάλ Φιλίππων και πολύ σωστά αντέδρασε έντονα ο Πανελλήνιος μουσικός σύλλογος και άλλα πολιτιστικά σωματεία και αφαιρέθηκε. Η εταιρεία που κοιτάει τις μπίζνες της στα βαμμένα με αίμα νερά των παραλίων της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, έχοντας συμφωνίες δισεκατομμυρίων με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και όχι μόνο.

Η δημιουργία αποθήκης CO₂ στο κοίτασμα του Πρίνου έρχεται πακέτο στα πλαίσια της πράσινης ανάπτυξης της ΕΕ που δήθεν έρχεται να λύσει ζητήματα του περιβάλλοντος. Στην πραγματικότητα προσπαθούν να διαμορφώσουν τις προϋποθέσεις για νέες επενδύσεις ώστε να μεγιστοποιηθεί το κέρδος μεγάλων ομίλων. Τι κερδίσαμε εμείς, ο λαός, από την πράσινη ανάπτυξη; Το χρηματιστήριο ενέργειας, τους φουσκωμένους λογαριασμούς ρεύματος, βενζίνης, πετρελαίου, φυσικού αερίου και τελικά ενεργειακή φτώχεια. Το συμπυκνωμένο CO2 είναι ασφυξιογόνο. Αν απελευθερωθεί σε μεγάλες ποσότητες, εκτοπίζει τον αέρα του περιβάλλοντος. Επίσης είναι ιδιαίτερα διαλυτό στο νερό, σχηματίζοντας ανθρακικό οξύ, μια εξαιρετικά διαβρωτική ουσία η οποία μπορεί να αποδυναμώσει τα τοιχώματα των αγωγών, αυξάνοντας την πιθανότητα διαρροών. Αν το CO2 εγχέεται σε μικρό βάθος κοντά σε υδροφόρο ορίζοντα, υπάρχει κίνδυνος να διαρρεύσει στα πόσιμα υπόγεια ύδατα και να τα μολύνει. Η διεθνής εμπειρία επιβεβαιώνει τους κινδύνους από αυτόν τον σχεδιασμό των μονοπωλίων της Ενέργειας. Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:

• Το 2024  αγωγός υψηλής πίεσης CO2 στη Λουιζιάνα των ΗΠΑ παρουσίασε διαρροή. Περίπου 100.000 γαλόνια CO2 . Δεν υπήρχαν εγκατεστημένα συστήματα προειδοποίησης.  Επίσης το 2024 σημειώθηκε διαρροή CO2 σε χερσαίες βιομηχανικές εγκαταστάσεις του υπεράκτιου αιολικού πάρκου Hai Long στην Ταϊβάν, με 13 τραυματίες και 3 νεκρούς εργαζόμενους.
• Το 2020 έσπασε ένας αγωγός CO2 στη Σατάρτια του Μισισιπή. Δεκάδες άνθρωποι τραυματίστηκαν, ενώ 45 άτομα χρειάστηκαν νοσηλεία. Οι προσπάθειες εκκένωσης 200 κατοίκων αποδείχθηκαν άθλος, καθώς οι κινητήρες των αυτοκινήτων δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν από την έλλειψη οξυγόνου. Το ίδιο και το 2008 σε εργοστάσιο στο Μενχενγκλάντμπαχ της Γερμανίας, με 16 τραυματίες.
• Το 1986 στη λίμνη Nyos στο Καμερούν η ξαφνική απελευθέρωση περίπου 1,6 εκατομμυρίων τόνων CO2, μετά από ηφαιστειακή ή σεισμική δραστηριότητα, προκάλεσε ασφυξία σε ανθρώπους και ζώα σε απόσταση άνω των 20 χιλιομέτρων, με τραγικό απολογισμό τον θάνατο 1.746 ανθρώπων και 3.500 ζώων.
• Τα παραδείγματα της Νορβηγίας (Sleipner και Snohvit) που παρουσιάζονται ως πρότυπα. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική καθώς αρκετές φορές βρέθηκαν «μια ανάσα» πριν την διαρροή και παρά τις μελέτες και την τεχνογνωσία, η ασφάλεια και σταθερότητα των δύο εγκαταστάσεων έχει αποδειχθεί ότι είναι δύσκολο να προβλεφθεί

Τέτοιες επενδύσεις λοιπόν βάζουν στο στόχαστρο τα δικαιώματα του λαού, την ζωή μας και το περιβάλλον. Γι αυτό ανησυχούμε και αντιδράμε μπροστά σε τέτοιες επενδύσεις και σχεδιασμούς. Η πραγματική, ρεαλιστική και άμεση λύση για εμάς τους εργαζόμενους, τον λαό είναι αυτές οι επενδύσεις να γίνουν λαϊκή περιουσία. Να αξιοποιούνται προς όφελός μας, για την καλυτέρευση των όρων ζωής μας. Καλούμε τα σωματεία και τους φορείς να αναδείξουν το ζήτημα παντού. Καλούμε τους εργαζόμενους να οργανωθούν στα σωματεία τους, να παλέψουν ενάντια σε απολύσεις και διαθεσιμότητες.  Καλούμε το δημοτικό συμβούλιο να πάρει αρνητική απόφαση για την επένδυση.

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ-ΠΟΤΩΝ ΑΜΘ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ & ΣΥΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΜΠΟΡΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ & ΙΔ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν ΚΑΒΑΛΑΣ

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ- ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΠΕ ΚΑΒΑΛΑΣ- ΘΑΣΟΥ

Όπως κάθε καλοκαίρι έτσι και φέτος οι θερμοκρασίες στο λεκανοπέδιο Αττικής είναι ιδιαίτερα υψηλές, έχει ήδη ανακοινωθεί από την Μετεωρολογική Υπηρεσία ότι από την Κυριακή και μετά θα υπάρξει επιδείνωση του καιρού με το θερμόμετρο να ξεπερνάει του 40 βαθμούς κελσίου.

Οι υψηλές θερμοκρασίες είναι αυτές που καθιστούν ιδιαίτερα επικίνδυνες τις συνθήκες εργασίας στον κλάδο μας, σε συνδυασμό και με την εντατικοποίηση της δουλείας μας, τα ατελείωτα ωράρια που είναι πια καθεστώς, αυξάνοντας με αυτόν τον τρόπο την επικινδυνότητα σε εργατικά ατυχήματα και καταπόνηση της υγείας μας, κυρίως για όσους δουλεύουμε με μηχανάκι ( courier, ταχυδρόμοι ), αλλά και για όσους δουλεύουμε πεζοί, με αυτοκίνητο- van, σε χώρους που ο κλιματισμός- εξαερισμός είναι ανεπαρκής έως και ανύπαρκτος καθώς και για όσους ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΑΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΒΓΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΣ ΥΨΗΛΕΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ ΚΑΥΣΩΝΑ

Καλούμε την Κυβέρνηση και το Υπουργείο να πάρουν άμεσα μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειάς μας και την διακοπή των δρομολογίων όταν το θερμόμετρο καταγράψει υψηλές θερμοκρασίες (άνω των 38 βαθμών κελσίου).

Απαιτούμε:

• Να απαγορευτεί η διανομή από 38 βαθμούς και άνω στον καύσωνα. Τα μέτρα προστασίας να είναι μόνιμα και δεσμευτικά , παίρνοντας υπόψη ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε ακραία καιρικά φαινόμενα (καύσωνας, παγετός, πλημμύρες, πυρκαγιές).
• Πλήρης αποχή από την εργασία, όταν επικρατούν συνθήκες καύσωνα, των εργαζομένων που εντάσσονται σε ομάδες υψηλού κινδύνου (καρδιοπαθείς, πνευμονοπαθείς, διαβητικοί, νεφροπαθείς, εγκυμονούσες κ.λπ.). Πλήρης καταβολή του ημερομισθίου.
• Να μην χαθεί μεροκάματο ή ημέρα άδειας.
• Να διασφαλιστούν όλα τα απαραίτητα μέτρα της υγείας και της ασφάλειας με ευθύνη της εργοδοσίας.
• Ύπαρξη διαλειμμάτων κατάλληλης διάρκειας για τη μείωση της θερμικής καταπόνησης των εργαζομένων.
• Δημιουργία κλιματιζόμενων χώρων διαλείμματος για την ξεκούραση των εργαζομένων.
• Διάθεση πόσιμου δροσερού νερού για τους εργαζόμενους κοντά στο χώρο εργασίας τους.

ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΦΥΓΗΣ ΣΤΟ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ  ΚΤΙΡΙΟ «ΛΙΡΑ» ΤΗΣ Π.Ε.Α.Α ….ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ

 Μετά από δεκαετίες εγκατάλειψης και συνεχών παρεμβάσεων του Συλλόγου μας, αναρτήθηκε  στο κτίριο «ΛΙΡΑ», όπου στεγάζονται οι υπηρεσίες της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής σχέδιο διαφυγής σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Αντί αυτή η κίνηση να αποτελέσει την απαρχή ουσιαστικής ενίσχυσης της ασφάλειας των εργαζομένων και των πολιτών, έγινε η αφορμή να αποκαλυφθεί ξανά το βάθος της αδιαφορίας και της ανευθυνότητας της Διοίκησης (συνημμένο φωτογραφικό υλικό).

Δύο μήνες περίπου  μετά την ανάρτηση του σχεδίου διαφυγής, σημειώθηκε πτώση σοβάδων από σαθρά στοιχεία του κτιρίου (ανακοίνωση ΣΥΠΑ με α.π. 119/4-6-2025, «Πέφτουν σοβάδες στο κτίριο ΛΙΡΑ και η περιφερειακή Αρχή αδιαφορεί»).

Η «λύση» που επέλεξε τότε η Περιφερειακή Αρχή ήταν εξοργιστική και επικίνδυνη. Βρήκε επιτέλους ένα συνεργείο να απομακρύνει τα πολύ σαθρά στοιχεία γύρω από το κτίριο αλλά όμως, λόγω και της γενικότερης άθλιας κατάστασης του κτιρίου, δεν διασφαλιζόταν η πιθανότητα να μην υπάρξουν και άλλες πτώσεις οικοδομικών στοιχείων. Τί έκανε για να ξεπεράσει και αυτό το πρόβλημα η διοίκηση;;;  Απέκλεισε όλες τις κεντρικές και βοηθητικές εισόδους/εξόδους του κτιρίου, με αποτέλεσμα να υπάρχει ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΟΔΟΣ ΔΙΑΦΥΓΗΣ για εργαζόμενους και επισκέπτες, κατά πλήρη παραβίαση της κείμενης νομοθεσίας και των κανονισμών πυρασφάλειας. Με άλλα λόγια το αναρτημένο σχέδιο διαφυγής κατευθύνει τους χρήστες του κτιρίου εδώ και ένα μήνα στο αδιέξοδο σε περίπτωση ανάγκης!!!

Λίγες ημέρες μετά τον αποκλεισμό των εξόδων διαφυγής, σε συνάντηση με υπαλλήλους της Ανατολικής Αττικής η Αντιπεριφερειάρχης δήλωσε ότι σε 4 μήνες θα φύγουν οι υπηρεσίες από αυτό το κτίριο!!! Σε όλα τα γραφεία της Ανατολικής Αττικής τώρα ακούγεται αυτή η δήλωση σαν ανέκδοτο. Γιατί και εμπειρία έχουμε αλλά και μάτια και βλέπουμε. Η εμπειρία μας λέει ότι από τη δεκαετία του 1990 ακόμα ακούγεται ότι θα φύγουν τα γραφεία της Π.Ε.Α.Α.  από το κτίριο ΛΙΡΑ και ακόμα εδώ είναι, ενώ με τα μάτια μας δεν έχουμε δει πουθενά να έχει κινηθεί η απαραίτητη διαδικασία που χρειάζεται για να βρεθεί νέο κτίριο. Όμως και η υπομονή μας έχει όρια και δεν ανεχόμαστε άλλο να μας κοροϊδεύουν.

Καταγγέλλουμε:

• Την πλήρη αδιαφορία της Διοίκησης για την ασφάλεια και υγεία εργαζομένων και πολιτών.
• Την αντιφατική και προσχηματική στάση που θέλει «σχέδιο διαφυγής» μόνο για τα χαρτιά, ενώ στην πράξη αποκλείει κάθε δυνατότητα εφαρμογής του.
• Την παράνομη απόφραξη εξόδων κινδύνου, που συνιστά ποινικά και διοικητικά κολάσιμη πράξη.
• Την επανάληψη των ίδιων φαινομένων επικινδυνότητας και ακαταλληλότητας του κτιρίου ΛΙΡΑ που έχουμε καταγγείλει πολλές φορές.

Απαιτούμε:

1. Άμεση αποκατάσταση όλων των εξόδων κινδύνου και πιστοποιημένη λειτουργικότητά τους.
2. Απομάκρυνση των επικίνδυνων αρχιτεκτονικών στοιχείων και στατική/τεχνική επιθεώρηση του συνόλου του κτιρίου.
3. Να γίνουν άμεσα όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την πλήρη επισκευή του κτιρίου ΛΙΡΑ και ταυτόχρονα να δρομολογηθεί η εύρεση ακόμα και η κατασκευή επιτέλους νέου κτιρίου.

Ο Σύλλογός μας δεν θα επιτρέψει να θρηνήσουμε θύματα ούτε να γίνουμε εξιλαστήρια υποκείμενα της αδιαφορίας της Περιφερειακής Αρχής.

Το δικαίωμα στην ασφαλή εργασία είναι αδιαπραγμάτευτο.

Όλοι στην πικετοφορία ενάντια στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την δουλειά «ήλιο με ήλιο»-13ωρο!

Την Παρασκευή 11 Ιούλη στις 19.00 στον Άγιο Νικόλαο

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ!

 Το σχέδιο νόμου για την δουλειά «ήλιο με ήλιο» και την «δουλειά λάστιχο» είναι ακόμη ένα αντεργατικό νομοσχέδιο κομμένο και ραμμένο στα “θέλω” της μεγαλοεργοδοσίας, μακριά από τις ανάγκες των εργαζόμενων για ζωή και δουλειά με δικαιώματα!

 Έρχεται ως συνέχεια των εκτρωματικών νόμων των προηγούμενων χρόνων (νόμοι Χατζηδάκη και Γεωργιάδη) που ψηφίστηκαν από την κυβέρνηση της ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ! Η κυβέρνηση της ΝΔ επιδιώκει να βάλει οριστική ταφόπλακα στο 8ωρο και στον σταθερό χρόνο εργασίας με την καθιέρωση των 13 ωρών δουλειάς σε έναν εργοδότη και την εργασία λάστιχο μέσω της «διευθέτησης» του εργάσιμου χρόνου με 10ωρη απασχόληση χωρίς προσαύξηση στην αμοιβή όλο τον χρόνο σύμφωνα με τις ανάγκες της εργοδοσίας!

Ανάμεσα στα άλλα που νομοθετεί για την εργοδοσία είναι η μείωση στις ασφαλιστικές εισφορές που θα πληρώνουν οι εργοδότες, εκτός από υπερεργασία, υπερωρίες κ.λπ. και σε άλλες προσαυξήσεις, όπως αυτές που προβλέπονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για να μειωθεί κι άλλο το “εργατικό κόστος” και να ενταθεί ακόμα περισσότερο η εκμετάλλευση της εργατικής τάξης!

Επίσης θα δίνεται η δυνατότητα στην εργοδοσία, και ιδίως στα δουλεμπορικά γραφεία να έχουν τους εργαζόμενους σε καθεστώς διαρκούς «εφεδρείας» και να τους «ενεργοποιούν» όποτε και για όσο χρειάζεται η κάθε επιχείρηση.

Είναι τουλάχιστον προκλητική η δικαιολογία της υπουργού εργασίας ότι οι εργαζόμενοι ζητούν να δουλέψουν 13 ώρες!! Οι εργαζόμενοι  εξαναγκάζονται να δουλεύουν 13 ώρες είναι γιατί δεν τους φτάνουν τα λεφτά, γιατί είναι χαμηλοί οι μισθοί και όχι επειδή το θέλουν! Ξέρουμε πολύ καλά μέσα στους χώρους δουλειάς τι σημαίνει «… με την ελεύθερη συναίνεση» του εργαζόμενου, που λέει και ξαναλέει η υπουργός εργασίας.

Το νομοσχέδιο έρχεται σε μια περίοδο όπου η ΕΕ προωθεί την «πολεμική οικονομία» και προβλέπει δαπάνες 800 δις για εξοπλισμούς. Για να γίνει πράξη, πρέπει οι εργαζόμενοι να δουλεύουν ακόμα περισσότερες ώρες για να διασφαλιστεί η μέγιστη παραγωγικότητα, όχι μόνο στον σκληρό πυρήνα  και σε επιχειρήσεις που σχετίζονται με την πολεμική οικονομία, αλλά στο σύνολο της παραγωγής.

Γυρνάμε την πλάτη στην συμβιβασμένη και υποταγμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ, βαδίζουμε στον δρόμο της ανατροπής!

Για μια ακόμα φορά φάνηκε ο βρώμικος ρόλος της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ,  που μπροστά στο νέο νομοσχέδιο αυτό που βρήκε να πει είναι ότι το νομοσχέδιο αποτελεί παρέμβαση υπέρ πολύ συγκεκριμένων εργοδοτών(!) και φυσικά δεν βρήκε τίποτα να πει για τις συνέπειες στην ζωή των εργαζόμενων. Το μόνο που τους ένοιαξε είναι αν έγινε κοινωνικός διάλογος.  Τι πιο συνηθισμένο θα πει κανείς, αφού η στάση τους όλα αυτά τα χρόνια αποτέλεσε τον βασικό σύμμαχο των κυβερνήσεων για να περάσει και να εφαρμοστεί όλο αυτό το αντεργατικό οικοδόμημα! Επικαλείται μάλιστα το «εργατικό δίκιο της ΕΕ», όταν και αυτό το νομοσχέδιο, όπως και τα προηγούμενα, έρχονται να «κουμπώσουν» στις οδηγίες της ίδιας της ΕΕ και αυτό που ονομάζουν «κανονικότητα», δηλαδή το ξεζούμισμα των εργαζομένων για όσες ώρες και μέρες θέλουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι για την μεγιστοποίηση της κερδοφορίας τους.

Η εργασιακή ζούγκλα που βιώνουμε δεν είναι ούτε «εκσυγχρονισμός», ούτε «πρόοδος»! Σύγχρονο για εμάς τους εργαζόμενους, εν έτη 2025, με την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας, είναι η μείωση του εργάσιμου χρόνου, η σταθερή δουλειά, η κατάργηση κάθε μορφής «ευελιξίας», μισθοί  και δικαιώματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας, η αύξηση του δημιουργικού ελεύθερου χρόνου.

 Απευθύνουμε κάλεσμα σε όλα τα συνδικάτα, τις οργανώσεις των εργαζομένων της περιοχής μας, να εντείνουν τη δράση και τον  αγώνα τους.

Οι εργαζόμενοι με τους αγώνες μας έχουμε την δύναμη αυτό το νομοσχέδιο θα μείνει στα χαρτιά!

Να στείλουμε στο καλάθι των αχρήστων το νέο αντεργατικό τερατούργημα!

Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για να κλιμακωθεί ο αγώνας και η διεκδίκηση για:

• Να μην τολμήσει η κυβέρνηση να καταθέσει το Νομοσχέδιο.
• Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που υπονομεύουν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και τον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας.
• 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Όχι στην 6ήμερη εργασία, στις ελαστικές μορφές απασχόλησης, στην απλήρωτη εργασία και στις απλήρωτες υπερωρίες, στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.
• Αυξήσεις στους μισθούς και Συλλογικές Συμβάσεις. Ρήτρα αναπροσαρμογής των μισθών με βάση τον πληθωρισμό. Επαναφορά της συλλογικής διαπραγμάτευσης της ΕΓΣΣΕ.
• Επαναφορά κατακτήσεων, όπως οι τριετίες, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου 2012 – 2023, η αρχή της ευνοϊκότερης σύμβασης, η μετενέργεια και η συρροή, η κυριακάτικη αργία, η πληρωμή υπερωριών.
• Ουσιαστική προστασία των εργαζόμενων γυναικών και της μητρότητας μέσα από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
• Ουσιαστικές αυξήσεις στις συντάξεις. Επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης. Ενσωμάτωση της προσωπικής διαφοράς και κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης. Καμία σύνταξη κάτω από 80% του μισθού.
• Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους και χωρίς προϋποθέσεις στο 80% του μισθού.
• Μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς. Να στελεχωθούν οι Επιθεωρήσεις Εργασίας με το απαραίτητο προσωπικό, ώστε να μπορούν να πραγματοποιούν ελέγχους.

Όλοι και όλες στα σωματεία! Όλοι και όλες στον αγώνα για ζωή και δουλειά με δικαιώματα!

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟΥ Ν. ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ «Μ. ΠΑΠΑΡΗΓΑΣ»

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤ. ΥΠΑΛ. ΒΟΛΟΥ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ – ΚΑΘΑΡΙΣΤΩΝ Ν. ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Δεν θα δεχθούμε σαν «κανονικότητα» τον εργασιακό μεσαίωνα. Τα σχέδια για το 13ωρο θα μείνουν στα χαρτιά.

Το νέο νομοσχέδιο της κυβέρνησης, επεκτείνει τα μέτρα εναντίον των εργαζομένων που έφεραν ο νόμοι Χατζηδάκη και Γεωργιάδη τα προηγούμενα χρόνια, θεσμοθετεί τις 13 ώρες δουλειά τη μέρα σε έναν εργοδότη ως κανονικότητα. Κάνει ακόμα πιο φθηνές τις υπερωρίες για τους εργοδότες, αφού μειώνει την προσαύξηση στις εισφορές που πληρώνουν. Βάζει στόχο μέχρι και τη καλοκαιρινή άδεια καταργώντας την υποχρέωση του εργοδότη για χορήγησή της στο συγκεκριμένο διάστημα και χωρίς κατάτμηση. Είναι ένα σχέδιο νόμου βγαλμένο από τα συρτάρια των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Εδώ και καιρό ζούμε τις συνέπειες των ατέλειωτων υπερωριών,  του standby, των βραδινών deployments, τη δουλειά τα σ-κ, της πίεσης και της εντατικοποίησης για να βγει το project, να πιαστούν οι στόχοι. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα αποτελέσει ένα νέο «εργαλείο» στα χέρια και της Vodafone, που ήδη αξιοποιεί πλήρως το υπάρχον αντεργατικό πλαίσιο. Αρνείται την υπογραφή ΣΣΕ, προχωρά σε απολύσεις όταν δεν της βγαίνουν τα νούμερα, δίνει μηδενικές αυξήσεις, έχει διαχωρίσει το διάλειμμα από το χρόνο εργασίας με 8,5ωρες και 9ωρες συμβάσεις.

Κυβέρνηση και εργοδοσία ντύνουν με τραγικά επιχειρήματα την προσπάθειά τους να διαφημίσουν τα σχέδιά τους. Ακούμε πως δήθεν διευκολύνουν τον εργαζόμενο, να μη χρειάζεται να έχει δύο δουλειές, αλλά στη βασική του δουλειά να μπορεί να δουλεύει παραπάνω για να τα βγάλει πέρα. Λένε ότι έτσι εξασφαλίζεται ξεκούραση 11 ωρών την ημέρα, επειδή δε θα χάνουμε ώρα στο δρόμο!

Θα πρέπει να μας προβληματίσει, αν την εποχή που οι εργοδότες προσπαθούν να συνδέσουν το μισθό μας με την απόδοση και την αξιολόγησή μας, θα έχουμε πραγματικά την ελευθερία να διαλέξουμε ανάμεσα στο 8ωρο και το 13ωρο, να επιλέξουμε αν θα σπάσουμε την άδειά μας σε κομμάτια και πότε θα την πάρουμε.

Κρύβουν την αλήθεια: ότι θέλουν να αυξήσουν τον χρόνο δουλειάς για να βγάλουν ακόμα περισσότερα από την ήδη απλήρωτη εργασία μας. Παραδέχονται εμμέσως ότι οι μισθοί δεν φτάνουν και ότι πολλοί αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε και δεύτερη δουλειά. Παίρνουν τα εύσημα από την Ε.Ε., που δια στόματος του Επιτρόπου Άμυνας ζητά να εξαντληθεί κάθε δυνατότητα για ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου, ξεκινώντας από την κοινοτική οδηγία για τη 13ωρη εργασία, ώστε να “πιάσουν τόπο” τα 800 δισ. ευρώ που προορίζονται για πολεμικές δαπάνες.

Τα αποτελέσματα του ξεχειλώματος του εργάσιμου χρόνου τα βιώνουμε ήδη: με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία, άγχος, ψυχολογική φθορά, κινδύνους για την ασφάλεια στην εργασία. Αυτή είναι η πολιτική του κέρδους: που δεν λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή, που λειτουργεί μόνο για τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και είναι εχθρική για τους εργαζόμενους.

Είναι δυνατόν στην εποχή των δικτύων νέας γενιάς, στην εποχή των αυτοματισμών και της Τεχνητής Νοημοσύνης να μιλάμε για δουλειά 13 ώρες την ημέρα; Εμείς οι ίδιοι εργαζόμενοι στη Vodafone και σε όλο τον κλάδο που αναπτύσσουμε αυτά τα τεχνολογικά επιτεύγματα, γνωρίζουμε ότι σήμερα υπάρχουν οι δυνατότητες να δουλεύουμε λιγότερες ώρες και να έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο για εμάς και τις οικογένειες μας. Να δουλεύουμε όχι 13ωρα αλλά ακόμη λιγότερο και από 8, με σταθερό ωράριο, ξεκούραση και ποιοτικό ελεύθερο χρόνο ενώ παράλληλα να αμειβόμαστε καλύτερα.

Το Σωματείο μας καλεί όλους τους εργαζόμενους να ανατρέψουμε αυτή τη κατάσταση. Τώρα πρέπει να δυναμώσει ακόμα περισσότερο το Σωματείο μας, η φωνή των εργαζομένων απέναντι στην επίθεση της εργοδοσίας. Με οργάνωση και αγώνα μπορούμε να βάλουμε τέλος στα σχέδια για 13ωρα, τις υπερωρίες και να διεκδικήσουμε δουλειά με δικαιώματα, ζωή με αξιοπρέπεια.

Απαιτούμε:

• Να μη κατατεθεί το νέο αντεργατικό σχέδιο νόμου.
• 7ωρο-5ημερο-35ωρο με βάση τις δυνατότητες που δίνει η εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης.

• Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
• Αυξήσεις στους μισθούς. Κανένας εργαζόμενος κάτω από 1000 ευρώ μισθό.
• Επαναφορά 3ετιών και αναγνώριση τους για όλο τον εργασιακό μας βίο.
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς

Χαιρετίζουμε την αγωνιστική κινητοποίηση και την μεγάλη συμμετοχή των εργαζομένων στην στάση εργασίας στην καπνοβιομηχανία Καρέλια. Μαζί με το σωματείο τους παλεύουν για να ανακληθεί η απόλυση του συναδέλφου τους. Είμαστε δίπλα τους σε όποια απόφαση πάρουν για την συνέχεια του δικαίου αγώνα τους.

Συμπαραστεκόμαστε στους συναδέλφους γιατί οι εργαζόμενοι στις βιομηχανίες τροφίμων του νομού μας ξέρουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει απόλυση, εντατικοποίηση, πίεση της δουλειάς, εργατικά ατυχήματα και τόσα άλλα.

Οι εργάτες δεν είναι αναλώσιμοι! Είναι αυτοί που παράγουν τον πλούτο που καταλήγει στις τσέπες μιας χούφτας εργοδοτών. 

Ενωμένοι όλοι οι εργαζόμενοι μπορούμε να βάλουμε εμπόδια, να κερδίσουμε τα αιτήματα μας! 

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια…

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα κατά τη συγκρότηση του προεδρείου του Γενικού Συμβουλίου της Ε.Δ.Ο.Θ. (Ένωση Δημοσίων Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης), γίνεται προσπάθεια από τις δυνάμεις των «ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ» να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, δηλαδή τη στάση τους, η οποία βοήθησε τις παρατάξεις των ΔΑΚΕΘ – ΔΗΣΥ(ΠΑΣΚΕ) – ΔΙΚΤΥΟ(ΣΥΡΙΖΑ) να στερήσουν από τη Δ.Α.Σ. τη θέση του προέδρου από το Γενικό Συμβούλιο της Ε.Δ.Ο.Θ. (ως πρώτη δύναμη).

Σύντομα, θυμίζουμε πως η Ε.Δ.Ο.Θ. είναι το μεγαλύτερο Νομαρχικό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ στην Ελλάδα, που εκπροσωπεί πάνω από 22.000 εργαζομένους και πριν λίγες μέρες η Δ.Α.Σ. (το ψηφοδέλτιο που στηρίζουν οι δυνάμεις του Π.Α.ΜΕ.) κατέκτησε την πρώτη θέση για πρώτη φορά. Η επιλογή αυτή των εργαζομένων  αποτέλεσε ένα ακόμα ηχηρό μήνυμα καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής της Ν.Δ. και ταυτόχρονα μια επιλογή ανατροπής της κατάστασης στο σωματείο, που με ευθύνη της πλειοψηφίας των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού είχε οδηγηθεί στην πλήρη απαξία και τον εκφυλισμό, με τελευταίο επεισόδιο το καραμπινάτο περιστατικό νοθείας από τη ΔΑΚΕΘ, όπου προσπάθησαν να εμφανίσουν σωματείο τελωνιακών απαρτιζόμενο από δασκάλους!!

Κατά τη διάρκεια της συγκρότησης του Γενικού Συμβουλίου, ΔΗΣΥ και ΔΙΚΤΥΟ ψήφισαν τον εκπρόσωπο του ΔΙΚΤΥΟΥ για πρόεδρο του ΓΣ (4η δύναμη) και στην πορεία η ΔΑΚΕΘ έλαβε την θέση του γραμματέα.

Η ηγεσία των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ έκανε πολιτική επιλογή διευκόλυνσης των ΔΗΣΥ και ΔΙΚΤΥΟ και μέσω του «λευκού» που ψήφισε στέρησε τη θέση του προέδρου του Γενικού Συμβουλίου από την Δ.Α.Σ. με το «επιχείρημα» πως «πάγια θέση των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ είναι να τοποθετούνται υπέρ των προγραμματικών προεδρείων».

Είναι όμως πραγματικά έτσι; Ή μήπως η ηγεσία των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ προσπαθεί να κρύψει κάτι, που όμως η ίδια η ζωή με τραγικό τρόπο το διέψευσε;

Αλήθεια νούμερο 1: Η ηγεσία των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ, πιστή στον τυχοδιωκτικό της χαρακτήρα, δε διστάζει να ακολουθεί την τακτική της διγλωσσίας και να επιχειρεί να κοροϊδεύει κατάμουτρα τους εργαζόμενους. Σε μια σειρά Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε. π.χ. βρίσκει απ’ ό,τι φαίνεται «προγραμματικές συγκλίσεις» με δυνάμεις που αξιολογούν, που υλοποιούν στα σχολεία την κυβερνητική πολιτική, και δεν διστάζει να κάνει μαζί τους προεδρεία. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός πως στον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ροδόπης οι «ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ» συγκροτούν προεδρείο με τη ΔΑΚΕ και τη ΔΗΣΥ; Ομοίως στους Συλλόγους Καλαμάτας, στο Ζ’ ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης, Λάρισας, πριν λίγα χρόνια στη Ρόδο κ.α.

Αλήθεια νούμερο 2: Κάποιος καλοπροαίρετος θα πει πως αυτά είναι πρωτοβάθμια Σωματεία. Έλα όμως που στην Ομοσπονδία Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ) μια χαρά και μπήκανε σε αναλογικό προεδρείο και μια χαρά θέση πήρανε (Γενικό Γραμματέα). Βέβαια στην ΕΙΝΑΠ ξαναθυμήθηκαν την «θέση αρχών» και δεν μπήκαν σε αναλογικό προεδρείο. Για τέτοια σταθερότητα και προσήλωση «αρχών» μιλάνε!

Αλήθεια νούμερο 3: Κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, προκειμένου να βάλουν εμπόδια στις δυνάμεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, οι οποίες αποτελούν «καρφί στο μάτι» των αντιλαϊκών κυβερνήσεων. Πολιτική επιλογή έκαναν στη ΔΟΕ και δεν ψήφισαν πρόεδρο από την Α.Σ.Ε. (για πρώτη φορά στην ιστορία της μεγαλύτερης Ομοσπονδίας στο Δημόσιο), ομοίως και στο Ερευνητικό Ινστιτούτο της  (Ι.Π.Ε.Μ – Δ.Ο.Ε.) και μάλιστα με αντιπαραθετική στην ΑΣΕ υποψηφιότητα της ΔΑΚΕ. Στη δε Ελεγκτική Επιτροπή της Δ.Ο.Ε., εκεί που υπήρξε αυτό που επικαλούνται, «πλειοψηφία των αγωνιστικών – προοδευτικών δυνάμεων» επέλεξαν πάλι να ψηφίσουν «λευκό»!! Πραγματικά η μοναδική συνέπεια που δείχνουν είναι στα αντι- ΠΑΜΕ αντανακλαστικά τους.

Αλήθεια νούμερο 4 (και ο πραγματικός λόγος για τη στάση τους): Πίσω από τη στάση αυτή και τα μεγάλα λόγια κρύβεται η απουσία συγκροτημένης πρότασης πραγματικής ρήξης και ανατροπής με την αντιλαϊκή πολιτική που εκφράζεται από τις κυβερνήσεις αστικής διαχείρισης. Κρύβεται η χρεοκοπημένη λογική των «μεταβατικών προγραμμάτων», των «προγραμματικών συγκλίσεων», κάτι αντίστοιχο δηλαδή που λένε αυτό τον καιρό οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ περί «προοδευτικής διακυβέρνησης της χώρας». Στον χώρο της εκπαίδευσης μάλιστα αυτό αποτελεί τη μόνιμη επωδό των συνδικαλιστικών παρατάξεων (ΔΗΣΥ και ΔΙΚΤΥΟ).

Μέσω της συγκρότησης των προεδρείων στα σωματεία, τα οποία αποτυπώνουν ουσιαστικά τη βούληση των συναδέλφων/-ισσών, η ηγεσία των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ, με τη λογική δήθεν των «προγραμματικών προεδρείων» (όπου φυσικά το θυμάται),  εκφράζει τη λογική της ενσωμάτωσης μαζί με τις υπόλοιπες «συστημικές» δυνάμεις της λαϊκής δυσαρέσκειας. Τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται με λογοκοπίες και «επαναστατικές διακηρύξεις». Στο τέλος της ημέρας όμως οδηγεί στην απογοήτευση, τη μοιρολατρία, την ενσωμάτωση.

Δε μπορούμε να μη θυμηθούμε, μέρες που είναι, τη στάση που κρατούσαν στο δημοψήφισμα του 2015, όταν στη ΔΟΕ έψαχναν να βρουν το «πρόσημο» της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και πανηγύριζαν από κοινού στο Σύνταγμα και στις πλατείες, μιλάγανε για περήφανη διαπραγμάτευση με το κίνημα στο δρόμο (δηλαδή θα έπρεπε οι εργαζόμενοι να ζητωκραυγάζουν για το μνημόνιο των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ). Ήταν την ίδια εποχή που οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ στη ΔΟΕ, ως 2^η δύναμη, διεκδικούσαν την προεδρία αθροίζοντας μέσα στις «αγωνιστικές δυνάμεις» και τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ (παρατάξεις τότε ΕΡΑ και ΑΕΕΚΕ), για να μην πάμε πιο πίσω, όταν σε πάνω από 150 σωματεία του Δημοσίου είχαν κοινά «σχήματα» με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Την ίδια, «ξαναζεσταμένη και ξινισμένη σούπα» προσφέρουν και σήμερα στους εργαζόμενους στο Δημόσιο, προτάσσοντας απίθανες, δήθεν προοδευτικές λύσεις, που περιλαμβάνουν «εθνικοποιήσεις τραπεζών», «κρατικοποιήσεις στρατηγικών τομέων» στο έδαφος αυτού του συστήματος που έχει ως θεό του το κέρδος, χωρίς οριστική ρήξη με το σάπιο σύστημα που καθημερινά ζέχνει από τη μπόχα των σκανδάλων, των πολέμων, της οικονομικής εκμετάλλευσης και ασφυξίας των εργαζόμενων, της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Δεν είναι τυχαίο που οι δυνάμεις αυτές σηκώνουν πολύ μεγάλη πολεμική απέναντι στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, την περίοδο αυτή που συνεχίζεται, δυναμώνει και βαθαίνει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία, στις Ομοσπονδίες, στα Εργατικά Κέντρα, δυναμώνει η πάλη και η διεκδίκηση για να ζουν οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώμα στο ύψος των αναγκών του σήμερα. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτές τις μέρες που τα σωματεία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα οργανώνουν τον αγώνα ενάντια στο αίσχος της 13ωρης εργασίας, καταψηφίζουν σε ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ ακόμα και την σύσκεψη συντονισμού που καλεί το ΕΚΠ για την Πέμπτη 10/7 με απίθανες δικαιολογίες. Στα λόγια κάποιοι μιλάνε για αγωνιστικά προγράμματά δράσης…από Σεπτέμβρη όμως, γιατί τώρα υπάρχει και ο θερμός θόλος. Η κυβερνητική επίθεση όμως δε σταματάει.

Ευτυχώς οι εργαζόμενοι έχουν μάτια και βλέπουν, έχουν πείρα και κριτήρια. You can run, you can’t hide. Τα παιχνίδια που παίζουν τόσο οι δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού, όσο και οι συγκαλυμμένοι  σύμμαχοί τους, θα αποκαλύπτονται, θα καταδικάζονται και οι αγώνες των εργαζομένων για να ζουν με αξιοπρέπεια στον 21^ο αιώνα θα δυναμώσουν. Ας ματαιοπονούν λοιπόν οι παραπάνω δυνάμεις, το ποτάμι δε γυρίζει πίσω!

Ζορμπάς Αχιλλέας, δάσκαλος,

Οργανωτικός Γραμματέας του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.

Το Εργατοϋπαλληλικό  Κέντρο  Πειραιά στηρίζει και συμμετέχει στην  αυριανή διαμαρτυρία ενάντια στον πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας στην Καλλιθέα, στην οποία καλούν σωματεία και φορείς της περιοχής.

Τα κοράκια της dovalue είναι για ακόμη μια φορά έτοιμα να πετάξουν στον δρόμο από την κύρια κατοικία της ακόμη μια λαϊκή οικογένεια, την στιγμή μάλιστα που η συγκεκριμένη  διαθέτει άλλο ακίνητο που μπορεί να εκποιηθεί.

Ευθύνη για αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση έχουν όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις που με την πολιτική τους ξεσπιτώνουν τον λαό ακόμη και για μερικές χιλιάδες ευρώ.

Τους προειδοποιούμε κάτω τα χέρια από τα σπίτια του λαού.

Όλοι την Τετάρτη 9 Ιούλη σε μοτοπορεία στις 8.30 π.μ. με σημείο συνάντησης τη συμβολή των οδών Αρχιμήδους και Αναξαγόρα και στον αποκλεισμό της «do value».

Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας καταγγέλλει το νέο θανατηφόρο εργατικό ατύχημα που σημειώθηκε πριν από λίγες μέρες  σε οικοδομή στο Νέο Ψυχικό, επί της οδού Θεμιστοκλέους 60, όπου έχασε τη ζωή του ο συνάδελφος Θ.Π., συνταξιούχος του ΝΑΤ, που εργαζόταν αναγκαστικά λόγο της πενιχρής του σύνταξης.

Ο συνάδελφος βρήκε τραγικό θάνατο από πτώση κατά τη διάρκεια της εργασίας του. Τίποτα δεν στάθηκε ικανό να τον συγκρατήσει – τίποτα, αφού ούτε μέτρα ασφαλείας υπήρχαν, ούτε προστασία, ούτε επιτήρηση.

Η κατασκευαστική εταιρεία Θέκλα, που έχει αναλάβει το έργο, έχει επανειλημμένα καταγγελθεί για εργατικά ατυχήματα και παραβίαση των μέτρων υγείας και ασφάλειας.

Η αθλιότητα τους ξεπέρασε κάθε όριο φανερώνοντας και το πώς λογαριάζουν την ζωή του εργαζόμενου , αφού ενημέρωσαν την οικογένεια του με sms.

Η εργοδοτική αυθαιρεσία συνεχίζεται ανενόχλητη, με την ανοχή και τη συνενοχή των κυβερνήσεων, που διαλύουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, αφήνουν ασύδοτους τους εργοδότες και τώρα μας ζητούν να δουλεύουμε 13 ώρες τη μέρα, με ελάχιστα δικαιώματα και καθόλου προστασία. Αιτία όλων των δεινών όπως και αυτή των εργοδοτικών εγκλημάτων το κέρδος των λίγων.

Η ζωή των εργαζομένων δεν είναι αναλώσιμο υλικό. Δεν είναι κόστος για να ελαχιστοποιείται  από τους εργολάβους ,τις εταιρίες και τους ομίλους ,για να βγαίνει το “μεροκάματο του τρόμου”.

Απόδοση ευθυνών στην κυβέρνηση της ΝΔ και των υπολοίπων κομμάτων που κυβέρνησαν όπου με διαδοχικά αντιδραστικούς νόμους ενίσχυσαν το αντεργατικό οπλοστάσιο ώστε να αναγκάζει συνταξιούχους να γυρνάνε στην δουλειά

Τώρα πρέπει να δυναμώσει ο αγώνας των οικοδόμων για μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς . Συσπειρωμένοι στο συνδικάτο μας να φουντώσει ο αγώνας για δουλειά με δικαιώματα σε όλα τα εργοτάξια , για 7ωρο πενθήμερο 35ωρο .

Απαιτούμε:

• Άμεση και πλήρη διερεύνηση του δυστυχήματος.
• Απόδοση ευθυνών στην εταιρεία Θέκλα και σε όποιον άλλον εμπλέκεται.
• Να σταματήσει ΤΩΡΑ η ανοχή στα εργοδοτικά εγκλήματα.
• Να παρθούν ουσιαστικά μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.
• Να πέσει στο κενό η προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ για επιβολή 13ωρου για να αυξάνονται τα κέρδη των μεγάλων εταιριών.

Νόμος είναι το δικό μας δίκιο και νόμιμη κάθε δράση μας για την υπεράσπιση από το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις που το υπηρετούν.

Να ενισχυθούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και να τιμωρούνται όσοι θέτουν τη ζωή των εργατών σε κίνδυνο.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του συναδέλφου. Στεκόμαστε στο πλευρό της για κάθε δυνατή βοήθεια .

Καλούμε τους εργαζόμενους να οργανωθούν, να μη δεχτούν άλλο νεκρό για τα κέρδη των εργοδοτών.

Τέρμα πια στις θυσίες των εργατών!

ή η ζωή μας η τα κέρδη τους.

Φιέστες «Συνέδρια» χωρίς εργαζόμενους, στρατηγικές χωρίς στρατηγική και κέρδη για τους λίγους από τον δημόσιο πλούτο – Η πλήρης εισβολή του ΣΜΕ για την αρπάγη του Ορυκτού μας Πλούτου.

Η εικόνα των μεταλλευτικών παραγόντων στο διήμερο «συνέδριο» της ΕΑΓΜΕ με τίτλο «Ερευνώντας τον εθνικό υπόγειο πλούτο» (3–4 Ιουλίου 2025) ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση αυτού που ζούμε χρόνια τώρα: υποκρισία, αλαζονεία και μια κακoστημένη προσπάθεια ελέγχου του δημόσιου λόγου.

Το «συνέδριο» περιλάμβανε 17 συνεδρίες με 4-5 ομιλητές ανά συνεδρία, ανάμεσά τους πανεπιστημιακοί, διευθυντικά στελέχη, εκπρόσωποι εταιρειών και στελέχη της ΕΑΓΜΕ. Ούτε μία θέση δεν προβλέφθηκε για εκπροσώπους εργαζομένων, τοπικούς φορείς, συνδικάτα ή κοινωνικά κινήματα από περιοχές που πλήττονται καθημερινά από μεταλλευτικές δραστηριότητες.

Αντί για διάλογο, υπήρξε μονόλογος επιχειρηματικών και τεχνοκρατικών ελίτ. Ακόμη χειρότερα, αρκετοί από τους ομιλητές χλεύασαν ή απαξίωσαν επικριτικές φωνές που προέρχονται από την κοινωνία και τους εργαζόμενους, θεωρώντας τις “παραπληροφόρηση” ή “λαϊκισμό” χωρίς καν να υπάρχει αντίλογος.

Αυτό δεν είναι απλώς υποτίμηση των κοινωνικών εταίρων. Είναι φόβος απέναντι στην αλήθεια. Είναι φόβος απέναντι στην κοινωνική λογοδοσία.

Μισθοί ως «ανταποδοτικά», εργάτες ως βαρίδια

Σε μια αποστροφή του λόγου o Πρόεδρος του ΣΜΕ, κ. Γιαζιτζόγλου, δήλωσε ότι «Ανταποδοτικά δεν είναι τα χρήματα που δίνουμε στον Δήμαρχο για να βάφει τους κάδους πράσινους, αλλά οι μισθοί των εργαζομένων».

Δηλαδή οι μισθοί – που είναι θεμελιώδες εργασιακό δικαίωμα – παρουσιάζονται ως φιλανθρωπία…(!)

Την ίδια στιγμή, εδώ και 6 χρόνια, δεν έχει υπογραφεί καμία Συλλογική Σύμβαση Εργασίας μεταξύ ΣΜΕ και Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδος (ΟΜΕ). Αντί για συλλογική διαπραγμάτευση και κατοχύρωση δικαιωμάτων, οι εργαζόμενοι ζουν σε καθεστώς ατομικών συμβάσεων, επισφάλειας και σιωπής.

Η Μήλος δεν είναι μόνο αριθμοί

Ο Γενικός Διευθυντής της Imerys και πρώην Πρόεδρος του ΣΜΕ, κ. Κεφάλας, απάντησε στις κοινωνικές ανησυχίες των κατοίκων της Μήλου με… νούμερα ενώ έκανε μια ιδιότυπη σύγκριση αριθμών. Συνέκρινε τον αριθμό επισκέψεων την καλοκαιρινή περίοδο από τουρίστες σε σχέση με την παραγωγή της IMERYS προσπαθώντας είτε να πείσει ότι η εξόρυξη είναι πιο συμφέρουσα από τον τουρισμό, είτε ότι η εξόρυξη συνυπάρχει με τον τουρισμό και όλα «καλώς» γενόμενα..

Ούτε λέξη για την άποψη της τοπικής κοινωνίας για την εξορυκτική δραστηριότητα.

Ούτε λέξη για τις επιπτώσεις στην καθημερινότητα.

Ούτε λέξη για τη σκόνη, τη ρύπανση, την καταστροφή παραλιών, την έλλειψη αποκατάστασης, την εικόνα του νησιού σαν ένα σεληνιακό τοπίο.

Ούτε ίχνος αυτοκριτικής ή πρότασης για ουσιαστική συνύπαρξη εξόρυξης και κοινωνίας.

Η ΛΑΡΚΟ: Από «σαπάκι» σε φιλέτο – πώς στήνεται η αρπαγή

Η ΤΕΡΝΑ, που εμφανίστηκε στον διπλό διαγωνισμό για εργοστάσιο και μεταλλεία της ΛΑΡΚΟ, φρόντισε στο «συνέδριο» μέσω εκπροσώπου της, του κου Δημητριάδη να χαρακτηρίσει τη βιομηχανία «σαπάκι».

Παρ’ όλα αυτά, η Κυβέρνηση και η Ειδική Διαχείριση την ανέδειξαν Προτιμητέο Επενδυτή. Η ΤΕΡΝΑ έκανε πίσω, ο διαγωνισμός ματαιώθηκε, και οι πάνω από 1.000 εργαζόμενοι έμειναν στον δρόμο.

Σήμερα, με τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ εκτός, ετοιμάζεται νέος διαγωνισμός «κομμένος και ραμμένος» στα μέτρα της ΤΕΡΝΑ. Τώρα δηλώνουν ότι «ενδιαφέρονται», ότι «θα επενδύσουν», και ότι «θέλουν να βοηθήσουν τη χώρα»…(!)  «Επενδυτής» κακομαθημένο παιδάκι που της τα δίνουν όλα και δεν τα θέλει, γιατί τα θέλει όπως τα θέλει….(!)

Η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδος έχει ήδη καταγγείλει την ΤΕΡΝΑ για απαράδεκτες απολύσεις και μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας στα μεταλλεία Μαντουδίου.

Η ΤΕΡΝΑ μέσω της Θυγατρικής ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι Α.Ε. αποδεικνύει καθημερινά τι εννοεί όταν λέει «ανάπτυξη» στο Μαντούδι Ευβοίας. Όπως κατήγγειλε πρόσφατα η ΟΜΕ, η εταιρεία απέλυσε αιφνιδιαστικά 5 ακόμα γυναίκες εργαζόμενες αορίστου χρόνου, ανεβάζοντας τον αριθμό των απολυμένων σε 17 μέσα σε λίγους μήνες. Ανάμεσά τους γυναίκες με έως και 12 έτη εργασίας σε αντίξοες συνθήκες, με σακατεμένα σώματα και χωρίς ίχνος σεβασμού στην προσφορά τους. Εργαζόμενες στην χειροδιαλογή. Σήκωναν ογκόλιθους κάθε μέρα από την ταινία μεταφοράς ασυντήρητου μηχανήματος σε άθλιες συνθήκες εργασίας (δεν είχαν ούτε καθαρό νερό για να πλένονται), σακατεύοντας τα κορμιά τους με υποσχέσεις παραμονής σε μια εύρωστη εταιρεία, …«εθνικό» εργολάβο. Παρά τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις σε συναντήσεις με τα σωματεία για επανεξέταση και τοποθέτηση σε άλλα πόστα, η εταιρεία ανακοίνωσε με ένα απλό τηλεφώνημα πως δεν υπάρχει περίπτωση επιστροφής. Σε κάποιες προτάθηκε μια προσβλητική «φιλανθρωπική» αποζημίωση, η οποία και αυτή δεν υλοποιήθηκε, εμπαίζοντας τα συνδικάτα, αλλά κυρίως τις απολυμένες γυναίκες Ο τοπικός προϊστάμενος δεν δίστασε να απολύσει ακόμα και εργαζόμενη με αναρρωτικές άδειες, επειδή —κατά φήμη— βρέθηκε σε καφενείο! Την προειδοποίησε, όπως είπε με μήνυμα μέσω τρίτου ατόμου. Δεν σεβάστηκε τίποτα ούτε κράτησε έστω τα προσχήματα. Η διοίκηση απαίτησε ξεδιάντροπα μάλιστα από το Σωματείο να μη «δημιουργεί κλίμα ανησυχίας» ώστε να απολύουν ανενόχλητα, όποτε θέλουν και όποιον θέλουν. Οι εργαζόμενοι στον χώρο, δουλεύουν με πολύ χαμηλούς μισθούς, χωρίς συλλογική σύμβαση, σε απαρχαιωμένες υποδομές, με εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες. Κι όλα αυτά την ώρα που η εταιρεία επεκτείνει τις επενδύσεις της και απολαμβάνει τις «ευλογίες» του κράτους και των διαγωνισμών. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της «στρατηγικής επένδυσης».

Κρίσιμες πρώτες ύλες για λίγους – Όχι για τη ΛΑΡΚΟ

Κατά τραγική ειρωνεία, στο ίδιο συνέδριο έγιναν εκτενείς αναφορές στην ανάγκη αξιοποίησης των κρίσιμων πρώτων υλών και στην ενσωμάτωσή τους στη στρατηγική της Ε.Ε.

Συζητήθηκε επίσης η δυνατότητα και η ελευθερία αποφάσεων και δράσεων που δίνεται από την Ε.Ε. σε κάθε Χώρα ώστε να θεωρηθούν κρίσιμης σημασίας και άλλες βιομηχανίες της Χώρας όπως π.χ. οι τσιμεντοβιομηχανίες. Όταν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ ούρλιαζαν για αυτή την δυνατότητα που θα μπορούσε να κρατήσει την επιχείρηση ανοικτή και κερδοφόρα, τότε όλοι κώφευαν και σιώπαιναν, διότι αποδείχτηκε ότι ήθελαν να ξεμπερδεύουν με όλο το μάχιμο προσωπικό και την ξεπουλήσουν σε «κολλητό»…

Η ΛΑΡΚΟ, που παρήγαγε σιδηρονικέλιο – απαραίτητο για τον ανοξείδωτο χάλυβα – δεν χαρακτηρίστηκε ποτέ στρατηγικής σημασίας, ούτε χαρακτηρίστηκε κρίσιμη πρώτη ύλη, αλλά ούτε και ο ανοξείδωτος χάλυβας που θα μπορούσε να παραχθεί από τις εγκαταστάσεις της και να προσδώσει προστιθέμενη αξία αξιοποιώντας και τα Ελληνικά κοιτάσματα σιδηροχρωμίου.

Γιατί όχι; Γιατί η ΛΑΡΚΟ ήταν δημόσια και δεν μπορούσε να καρπωθεί τα κέρδη η επιχειρηματική ελίτ. Έπρεπε να τη φέρουν στα μέτρα τους, χωρίς εργαζόμενους, χωρίς περιβαλλοντικές και επιχειρηματικές δεσμεύσεις, για να κερδοσκοπήσουν τα κοράκια και ο Λαός να πεινάει και να μην έχει καλύτερη υγεία, παιδεία, ενέργεια.

Δημόσια η ιδιωτική μεταλλευτική έρευνα

Στο στημένο ερώτημα απάντησε με κυνισμό ο πρόεδρος του ΣΜΕ και εν μέρει ο γγ ΥΠΕΝ Αϊβαλιώτης. «Δημόσια έρευνα». Το Δημόσιο μέσω του ΙΓΜΕ θα πρέπει να δίνει ακριβή στοιχεία αποθεμάτων, γεωμετρίας κοιτάσματος και περιεκτικότητας έτσι ώστε να μειωθεί το ρίσκο του «επενδυτή». Επίσης χρηματοδοτικά εργαλεία θα πρέπει να δημιουργηθούν για να χρηματοδοτήσουν την «επένδυση». Δηλαδή θα επενδύσει το δημόσιο, με δημόσιο χρήμα η με τραπεζικά κεφάλαια με εγγύηση δημοσίου, θα ερευνήσει το δημόσιο με όλο το προσωπικό του ΙΓΜΕ και θα έχουμε τον μεταλλειοκτήτη να κερδίζει και να επαίρεται ότι δίδει μισθούς σαν ανταποδοτικά της καταστροφής της περιοχής. Είναι πάντως χαρακτηριστική η άνεση και ο κυνισμός που είχαν όλοι αυτοί οι χαρτογιακάδες έχοντας την βεβαιότητα πως βρίσκονται σε απόλυτα ελεγχόμενο και φιλικό περιβάλλον με συνέπεια να εκστομίζονταν απόψεις που δεν θα έβγαιναν σε άλλη περίπτωση

Το Περιβάλλον σαν εμπόδιο ανάπτυξης.

Με περισσό θράσος αναφέρθηκε η βούληση των τοπικών κοινωνιών για μια ήπια ανάπτυξη των περιοχών τους σαν φαντασίωση. Σε κοινή σύμπλευση ΣΜΕ και γγ ΥΠΕΝ μας πληροφόρησαν για τις κοινές τους προσπάθειες να εξαιρεθεί η υπόγεια εκμετάλλευση από τις απαγορεύσεις σε περιοχές NATURA.   Εξέφρασαν αγανάκτηση για την στρεβλή ευρωπαϊκή νομοθεσία που δεν επιτρέπει ακόμη την εξόρυξή σε NATURA. Το ποσοστό της έκτασης της χώρας που υπόκειται σε περιβαλλοντικούς περιορισμούς θεωρήθηκε επίσης ως υπερβολικό από τους ιδίους.

Μεταλλευτική έρευνα (γιατί τώρα).

Ο γγ. ΥΠΕΝ κ. Αϊβαλιώτης, όπως ήδη έχει δημοσιεύσει και καταγγείλει η ΟΜΕ, ανέφερε ειλικρινέστατα πως η πολεμική βιομηχανία και οι ελλείψεις σε μέταλλα λόγω της πολιτικής Readiness 2030 (Το Readiness 2030 (προηγουμένως ReArm Europe) είναι μια πρωτοβουλία στρατηγικής άμυνας η οποία προτάθηκε από την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στις 4 Μαρτίου 2025, με στόχο την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σχέδιο αποσκοπεί στη διάθεση τουλάχιστον 800 δισεκατομμυρίων ευρώ για την ενίσχυση των αμυντικών υποδομών της Ευρώπης ως απάντηση σε γεωπολιτικές απειλές, όπως είναι ο εν εξελίξει πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά και λόγω αβεβαιοτήτων σχετικά με τη συνέχιση της στρατιωτικής υποστήριξης των ΗΠΑ), έδωσαν ώθηση στην μεταλλευτική δραστηριότητα και ευκαιρίες στους «επενδυτές», με χρηματοδότηση από τον ευρωπαίο φορολογούμενο. Το αντιμόνιο είναι το κλασσικό παράδειγμα απαραίτητου μετάλλου στην πολεμική βιομηχανία. Μας θυμίζει κάτι αυτό. Την Χίο και τους φακέλους που το ΙΓΜΕ ετοίμαζε κατά παραγγελία για να δοθούν οι δημόσιοι μεταλλευτικοί χώροι.

Νερό (βασική ανθρώπινη ανάγκη ή μήπως ευκαιρία για business😉

Eναν χρόνο μετά τον Daniel αποτιμήσαμε τον «βίο και την πολιτεία» εν Ελλάδι της HVA η οποία με τις πλάτες της κυβέρνησης, αφού «ξεπέταξε» χωρίς ουσιαστική δημόσια διαβούλευση το Master Plan για τη διαχείριση των υδάτων στην Θεσσαλία, ανέλαβε τώρα και την Κρήτη με αμοιβή χορηγούμενη από την ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ. Η εμπορική εταιρεία HVA αποδεικνύεται μια «Ολλανδέζα από τον Ταύρο». Ο σημερινός Διευθύνων Σύμβουλός της είναι ο Μιλτιάδης Γκουζούρης και ήταν προσκεκλημένος στην φιέστα. Πρόσωπο με ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις που διαμορφώθηκαν στην εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης, όταν εκείνος πολιτεύτηκε στον χώρο του «ακραίου κέντρου» μέχρι τελικά να καταλήξει στην Νέα Δημοκρατία.

Όλα φαίνεται πως ξεκινούν από το γνωστό δόγμα της «κρίσης που γεννάει ευκαιρίες». Όταν οι καταστροφικές πλημμύρες του Daniel ξέσπασαν στις 5 Σεπτεμβρίου του 2023, κάπου στα μέσα Σεπτεμβρίου, ακούμε για πρώτη φορά ότι «Ολλανδοί ειδικοί» θα αναλάβουν να «σώσουν» την Θεσσαλία.

Ξεκινάει και μια επικοινωνιακή εκστρατεία της κυβέρνησης ότι οι Ολλανδοί ξέρουν να τιθασεύουν τα νερά. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2023, ο τότε Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, σίγουρος για την επικράτησή του στις εκλογές του Οκτωβρίου, γράφει ότι ενημέρωσε τους «Ολλανδούς επιστήμονες», «για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή μετά το πρωτοφανές καιρικό φαινόμενο». Στο Master Plan που παρέδωσε αρχικά μόνον στα αγγλικά, η HVA προτείνει μεταξύ άλλων την δημιουργία του ΟΔΥΘ για την λειτουργία του οποίου, μάλιστα, προδιαγράφεται κόστος άνω των 6 εκατομμυρίων ευρώ για λογισμικό, άλλα υλικά και αμοιβές προσωπικού. Το σχέδιο που μεταφράστηκε προχείρως στα ελληνικά (κυρίαρχο κείμενο είναι εκείνο στα αγγλικά) αναφέρει όμως και πλούσιες αμοιβές, συνολικού ύψους 3 εκατομμυρίων ευρώ, για την διοίκηση του ΟΔΥΘ: «Για να εξασφαλιστεί ισχυρή ηγεσία εντός του Οργανισμού Διαχείρισης Υδάτων προτείνεται η συγκρότηση μιας ομάδας ανώτατης διοίκησης που θα αποτελείται από 10 διευθυντές και έναν δικηγόρο με σχετικό ετήσιο προϋπολογισμό λίγο κάτω από 1 εκατ. Ευρώ».

Για τον εξορθολογισμό των διαδικασιών, η πρόταση περιλαμβάνει τον επανασχεδιασμό της διαδικασίας δανειοδότησης, με προϋπολογισμό 0,5 εκατ. ευρώ. Οι ετήσιες μισθολογικές αποδοχές των βασικών θέσεων εργασίας, περιλαμβανομένων και 20 υπαλλήλων υφιστάμενων φορέων διαχείρισης υδάτων που πρόκειται να μετακινηθούν στον Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων εκτιμώνται σε περίπου 3 εκατ. ευρώ κατά την πλήρη λειτουργία όλων των τμημάτων του Οργανισμού».

Άλλα κρίσιμα σημεία του Master Plan για την Θεσσαλία περιλαμβάνουν: – Την εκτέλεση έργων συνολικού ύψους 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, η πλειονότητα των οποίων αφορούν μπετά και κατασκευές στον κάμπο. – Την ιδιωτικοποίηση του νερού, καθώς αναφέρεται ότι σκοπός είναι η «συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην αποτελεσματική διαχείριση των υδάτων – την εύρεση νερού και – τη συνολική διαχείριση των υδάτινων πόρων». – Την εκτροπή του Αχελώου, δηλαδή τη «μεταφορά νερού από τη λεκάνη του Αχελώου στη λεκάνη του Πηνειού», που «πρέπει να υλοποιηθεί προκειμένου η Θεσσαλία να συνεχίσει να είναι μια βιώσιμη γεωργική περιοχή». Το εντυπωσιακό είναι ότι η HVA, την ώρα που προτείνει τόσο μεγάλα έργα για την «σωτηρία της Θεσσαλίας», εμφανίζεται ήδη από τον περασμένο Απρίλιο να σχεδιάζει επενδυτικό πλάνο που μπορεί να φτάσει το 1 δισ. ευρώ για να αλλάξει το «παραγωγικό μοντέλο» της περιοχής.

Οι κρίσεις γεννούν ευκαιρίες λοιπόν. Το νερό, αγροτικό και πόσιμο σε διαβούλευση, εκχώρηση και τιμολόγηση με σκοπό τα κέρδη της εταιρείας «διαχείρισης υδάτων». Τιμολογείστε και τον αέρα που αναπνέουμε.

Ο ρόλος του ΙΓΜΕ

Ο ρόλος του ΙΓΜΕ στην Readiness 2030 εποχή ανακοινώθηκε όχι από την πολιτική ηγεσία αλλά από τον ΣΜΕ, τον ουσιαστικό σχεδιαστή της μεταλλευτικής πολιτικής της χώρας. Η πολιτική ηγεσία φάνηκε καθαρά ότι παίζει τον ρόλο της υλοποίησης ειλημμένων αποφάσεων και κατευθύνσεων του ΣΜΕ. Η παρουσία στο ΔΣ του ΙΓΜΕ του διευθύνοντα συμβούλου του ΣΜΕ, δεν ήταν και δεν είναι τυχαία. Είναι ο μοχλός αλλαγής του ρόλου του ΙΓΜΕ από επίσημο σύμβουλο της πολιτείας σε θέματα γεωεπιστημών ώστε να σχηματιστεί πολιτική, σε εργαλείο που θα δίδει το επιστημονικό άλλοθι σε προαποφασισμένες πολιτικές.

Με το έλεγχο του ΙΓΜΕ και μέσω της κλασσικής και πετυχημένης συνταγής που ξεκινά με την εσκεμμένη υποστελέχωση. Ακολουθεί η ξαφνική «ανάδειξη» της υποστελέχωσης και η απόφαση στα πλαίσια της ανάγκης υλοποίησης έργων (ποιων έργων, σχεδιασμένων από ποιους και με ποιο σκοπό;) να δοθούν αντικείμενα στην αγορά.

Έτσι τα αποτελέσματα θα είναι πλήρως ελεγχόμενα και η καθοδήγηση του ΙΓΜΕ ολική. Το ιστορικό επιστημονικό Ινστιτούτο θα παίζει τον ρόλο που ήδη έχει αρχίσει να παίζει, δηλαδή του πολιτικού εργαλείου.

Δημόσιο χρήμα, ελληνικό και ευρωπαϊκό, για δημόσια έρευνα. Μείωση μέχρι μηδενισμού του επιχειρηματικού ρίσκου και δημόσια χρηματοδότηση των κατ’ ευθυμισμό επενδύσεων.

Υπάρχει ένα κενό. Η υποστελέχωση του ΙΓΜΕ. Ο γ.γ. Αϊβαλιώτης έβγαλε και εκεί λαβράκι. Νομοθετική πρωτοβουλία είναι στα σκαριά για να παρακάμπτεται το ΑΣΕΠ, έτσι ώστε το ΙΓΜΕ να στελεχώνεται από την  «αγορά». Έτσι θα έρθουν τα «στελέχη» που θέλει ο ΣΜΕ να κάνουν δημόσια έρευνα.

1. Θα ελέγχονται τα αποτελέσματα έτσι ώστε να βολεύουν
2. Θα πληρώνονται με μισθούς αγοράς
3. Το ΙΓΜΕ με την μεγάλη σφραγίδα του θα ξεπλένει στην κολυμπήθρα και θα δίνει την εγγύηση του ονόματός του. Το μοντέλο της Χίου και της συμμετοχής υπαλλήλων του ΙΓΜΕ στις προθέσεις του ΣΜΕ και του ΥΠΕΝ, για εκμετάλλευση του αντιμονίου καθώς και της συμμετοχής στην επιτροπή του διαγωνισμού εκποίησης είναι πρόσφατο. Επιδέχεται βελτιώσεις αλλά έτσι προδιαγράφεται το μέλλον του Ινστιτούτου από τον πλήρη έλεγχο του ΣΜΕ.
4. Η «εργαλειοποίηση» του ΙΓΜΕ μαζί με την παράκαμψη οποιουδήποτε ελέγχου στελέχωσής του θα φέρει μαζί με στελέχη του ΣΜΕ και τα «εκλεκτά» δικά τους παιδιά.

 Όπως είπε και ο Γ.Δ. του ΙΓΜΕ …«λεφτά υπάρχουν»…(!)

Τελικά τι λένε οι  «σωτήρες»;

– Μισθοί = φιλανθρωπία

– ΛΑΡΚΟ = σαπάκι

– Μήλος = στατιστικά

– Ανάπτυξη = χωρίς κοινωνία

– Διάλογος = μόνο μεταξύ εργοδοτών-κυβέρνησης

– Εργασία = χωρίς δικαιώματα και αξιοπρεπείς μισθούς

Αυτό είναι το πρόσωπο της δήθεν «βιώσιμης ανάπτυξης» που προωθούν οι εκπρόσωποι των μεταλλευτικών επιχειρήσεων, «αξιοποιώντας» το ιστορικό ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΕΩΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ.

Η απάντηση έρχεται από την κοινωνία και την Εργατική Τάξη που παράγει τον πλούτο!

• Ο ορυκτός πλούτος της χώρας ανήκει στον λαό και στους εργάτες και όχι στα παράσιτα τους κεφαλαιοκράτες .
• Η εργασία είναι δικαίωμα, όχι ανταποδοτικό.
• Η ανάπτυξη χωρίς εργασιακά δικαιώματα και κοινωνική δικαιοσύνη είναι αρπαγή.
• Η σιωπή δεν είναι συναίνεση – είναι αποτέλεσμα φίμωσης.
• ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ
• Για εργασία με δικαιώματα – Για αξιοπρέπεια – Για τον φυσικό πλούτο του τόπου μας
• Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και δεν πρέπει να αρπάξουν την τιμολόγηση τα κοράκια

Υ.Γ.

Αξίζει να θυμίσουμε ότι πέρυσι τέτοια εποχή, στις 23 Μαΐου 2024, υπό το βάρος της αγωνίας για τις ομαδικές απολύσεις στη ΛΑΡΚΟ, είχε πραγματοποιηθεί ημερίδα με πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδος (Ο.Μ.Ε.), σε συνεργασία με τα Σωματεία Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ, ΙΓΜΕ και το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΓΜΕ.

Σε εκείνη την ημερίδα είχαν προσκληθεί όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, συμπεριλαμβανομένων της Κυβέρνησης, του ΣΜΕ, της Ειδικής Διαχείρισης της ΛΑΡΚΟ και των μεταλλευτικών επιχειρήσεων, ώστε να υπάρξει ειλικρινής και δημιουργικός διάλογος με συμμετοχή εργαζομένων και κοινωνίας.

Αποτέλεσμα; Δεν ήρθε κανείς.

Προφανώς, κάποιοι δυσκολεύονται να συζητούν με ανθρώπους εργαζομένους που παράγουν τον πλούτο. Εμφανίζονται μόνο όταν υπάρχουν καλοστημένα πάνελ στα μέτρα τους, προεπιλεγμένοι ομιλητές, προσχεδιασμένες ερωτήσεις, και απουσία αντίλογου.

Όταν η κοινωνία μιλάει, κάνουν ότι δεν ακούνε. Όταν η εργοδοσία μιλάει, χειροκροτούν μόνοι τους.