«Άνθρωποι για τον άνθρωπο σε ένα περιβάλλον απάνθρωπο»

Η ΟΕΝΓΕ συγχαίρει τους συναδέλφους νοσοκομειακούς γιατρούς και λοιπούς υγειονομικούς του «Σκυλίτσειου» Γενικού Νοσοκομείου Χίου για την συγκινητική τους αυταπάρνηση στην περίθαλψη των θυμάτων ενός ακόμα εγκλήματος της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δείχνει ως υπαίτιους για το έγκλημα τους κατατρεγμένους από τη φτώχεια, τους πολέμους και την προσφυγιά.

Οι συνάδελφοι ανταποκρίθηκαν άμεσα άσχετα αν εφημέρευαν ή όχι. Οι συνάδελφοι όπως πάντα δεν έκαναν διάκριση, μπροστά στον πάσχοντα συνάνθρωπο, σχετική με περιουσιακή κατάσταση, εθνικότητα, «νομιμότητα» παρουσίας στην χώρα, απόχρωση του δέρματος, φυλή, θρήσκευμα, γλώσσα – τέτοιες διακρίσεις κάνουν οι κυβερνώντες που από την μια καθοδηγούν και συγκαλύπτουν εγκλήματα εναντίον φτωχών προσφύγων – μεταναστών και από την άλλη μοιράζουν “Golden Visa” σε πλούσιους εμίρηδες.

Οι συνάδελφοι καθημερινά δίνουν μαθήματα επιστημοσύνης και ανθρωπιάς παρά τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού και υποδομών. Όπως άλλωστε καθημερινά σε όλη την χώρα, σε όλα τα νοσοκομεία – ΚΥ – ΠΠΙ, στο ΕΚΑΒ. Αυτοί είμαστε.

Δεν πρόκειται να συνηθίσουμε τη βαρβαρότητα. Δεν πρόκειται να μείνουμε αμέτοχοι μπροστά στο έγκλημα να πνίγονται και να σκοτώνονται άνθρωποι για τα κέρδη των λίγων.

Απαιτούμε να διερευνηθούν οι αιτίες της τραγωδίας, να διασφαλιστεί ότι όλοι οι επιζώντες – εκτός των επιβεβαιωμένων δουλέμπορων – θα πάρουν άμεσα άσυλο και θα έχουν την προστασία που απαιτείται, ώστε να μπορούν χωρίς φόβο να πουν τι έγινε την μαύρη νύκτα στις 3 Φλεβάρη.

Με την παρούσα επιστολή εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας, γιατί οι Ομοσπονδίες μας, η Ομοσπονδία Οικοδόμων & Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γάλακτος, Τροφίμων & Ποτών, αποκλείστηκαν από την ακρόαση φορέων στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) του Υπουργείου Εργασίας.

Μας προκαλεί δικαιολογημένη αγανάκτηση αυτός ο αποκλεισμός, ιδιαίτερα που η Ομοσπονδία Οικοδόμων, εκπροσωπώντας χιλιάδες εργαζόμενους, έχει υπογράψει δύο συλλογικές συμβάσεις εργασίας τα τελευταία χρόνια (2022, 2025), με τις μεγαλύτερες εργοδοτικές οργανώσεις του κατασκευαστικού κλάδου, τις οποίες το Υπουργείο Εργασίας αρνείται με έωλα επιχειρήματα να τις επεκτείνει και να τις κηρύξει γενικώς υποχρεωτικές για το σύνολο των εργοδοτών του κλάδου. Επίσης, ο αποκλεισμός της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γάλακτος, Τροφίμων & Ποτών είναι εξίσου προκλητικός, αν όχι ακόμα περισσότερο, την ώρα που έχει συγκλονίσει το Πανελλήνιο το γνωστό εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα, όπου έχασαν τη ζωή τους πέντε εργαζόμενες μητέρες.

Αναρωτιόμαστε, ποιοι θα μιλήσουν για τις ΣΣΕ και για τους εργαζόμενους, αν αποκλείετε δύο ιστορικές Ομοσπονδίες που έχουν καταγράψει σημαντικούς αγώνες και κατακτήσεις για τους εργαζόμενους των κλάδων τους.

Ζητάμε να πάρουμε μέρος στη συζήτηση για το νομοσχέδιο για τις ΣΣΕ, έτσι ώστε να σας εκθέσουμε τις απόψεις μας εκπροσωπώντας τα συμφέροντα χιλιάδων εργαζομένων.

Η μεθόδευση της πλειοψηφίας του ΕΚΑ για ηλεκτρονικές εκλογές δεν θα περάσει – να διασφαλιστεί η ζωντανή λειτουργία και δράση του μεγαλύτερου Εργατικού Κέντρου της χώρας

Το Σαββατοκύριακο 7-8/2 πραγματοποιείται το 33^ο Συνέδριο του Εργατικού κέντρου Αθήνας. Σε μια περίοδο που κλιμακώνεται η πολεμική προετοιμασία, που κάθε ανάγκη και διεκδίκηση των εργαζομένων του κλάδου βρίσκει τοίχο τα κέρδη και τις αντοχές των μεγάλο εργοδοτών του κλάδου, στο όνομα των ανταγωνισμών, δυναμώνει περισσότερο και η ανάγκη για σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα στα χέρια των εργαζομένων, στην υπηρεσία των αναγκών τους.

Καταγγέλλουμε την προσπάθεια των παρατάξεων ΝΔ (ΔΑΚΕ, ΕΝΟΤΗΤΑ), του ΠΑΣΟΚ (ΠΑΣΚΕ) και των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ / Νέας Αριστεράς (ΕΜΕΙΣ, ΕΑΚ), που επιλέγουν συνειδητά τη διεξαγωγή ενός ηλεκτρονικού συνεδρίου–παρωδία. Πρόκειται για πρωτοφανές ιστορικά γεγονός σε δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο, που παραβιάζει κατάφωρα το καταστατικό του ΕΚΑ και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό.

Το Συνδικάτο Επισιτισμού Τουρισμού Ν. Αττικής, όλα τα προηγούμενα χρόνια, έδωσε σκληρές μάχες στην προσπάθεια της οργάνωσης της πάλης την συναδέλφων στα ξενοδοχεία, την εστίαση, στα catering, στη διανομή. Μάχες που στο επίκεντρο βάζουν τις ζωές των εργαζομένων και όχι τα κέρδη των μεγαλοξενοδόχων και των μεγάλων αλυσίδων στην εστίαση κ.ο.κ.

Αυτή η προσπάθεια περνούσε πάντα μέσα από τις ζωντανές διαδικασίες του συνδικάτου και των σωματείων του κλάδου που συσπειρώνονται με το Συνδικάτο, μέσα από μαζικές Γ.Σ., αγώνες, απεργίες, μέσα από την επιμονή καθημερινή δουλειά και επαφή με τους χιλιάδες εργαζόμενους του κλάδου στην Αττική. Προσπάθεια που συνέβαλλε ώστε να δυναμώσουν σωματεία, να δημιουργηθούν νέα, όπως στην Efood, την Wolt, στα McDonalds. Προσπάθεια που μετράει κατακτήσεις και νίκες σε μια σειρά χώρους δουλειάς.

Αυτή η προσπάθεια είχε το αντίκρισμα της και στις τελευταίες αρχαιρεσίες του Συνδικάτου μας, όπου παρά τον φόβο και την τρομοκρατία, χιλιάδες εργαζόμενοι έκαναν το βήμα, ήρθαν και ψήφισαν, βλέποντας ως αποκούμπι το Συνδικάτο μας στους καθημερινούς τους αγώνες.

Απευθυνόμαστε στο σύνολο των συναδέλφων μας στον κλάδο, τις γυναίκες  στους ορόφους, στην λάντζα, τους συναδέλφους μας σε όλα τα τμήματα και πόστα στα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια, τις μεγάλες αλυσίδες και τη διανομή, να μην επιτρέψουν να γίνει ένα συνέδριο παρωδία! Είναι υπόθεση όλων μας να διασφαλίσουμε τη λειτουργία και τη δράση του μεγαλύτερου Εργατικού Κέντρου στη χώρα μας!

Για ένα Εργατικό Κέντρο Αθήνας, που θα βγει από την αδράνεια, θα δώσει ώθηση στους μεγάλους αγώνες των εργαζομένων, απέναντι στην πολιτική των κυβερνήσεων και των αφεντικών που έχουν κάνει ΤΕΜΠΗ τις ζωές μας για να κερδίζουν μια χούφτα παράσιτα.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

Συλλαλητήριο Σάββατο 28 Φλεβάρη, στις 12 το μεσημέρι, στην Κεντρική Πλατεία

Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό. Λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη, ξεκινά η κύρια δίκη.

Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα. Δεν είναι «της μοίρας γραφτό» 2 τρένα να κινούνται στις ίδιες ράγες για 12 ολόκληρα λεπτά και να συγκρούονται.

Και πριν τα Τέμπη και μετά, τα εγκλήματα πολλά…

Μάνδρα, Μάτι, πλημμύρες και φωτιές που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές…

Χώροι δουλειάς που έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε σύγχρονα σφαγεία, με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους να φεύγουν για το μεροκάματο από το σπίτι και να μην ξέρουν αν θα γυρίσουν σώοι και αβλαβείς στα σπίτια τους, στις οικογένειές τους, στους φίλους τους.

Μόνο το 2025 η εργατική τάξη μέτρησε 201 νεκρούς από εργοδοτικά εγκλήματα, που βαφτίζονται «ατυχήματα», εκατοντάδες σακατεμένους που η κυβέρνηση προσπαθεί να «κρύψει» με διάφορες αλχημείες. Ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά απέναντι στις ζωές μας.

Αυτός ο πόλεμος, η εγκληματική πολιτική του κέρδους, με τη βούλα των νόμων που οι κυβερνήσεις τους κόβουν και τους ράβουν στα μέτρα της κερδοφορίας, κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Προκαλούν όσοι, πριν στεγνώσει το αίμα, σαν παπαγάλοι μιλούσαν για το «πλήγμα στην επιχειρηματικότητα», για «καινοτόμα επιχείρηση χωρίς καμινάδα» που έγινε ολόκληρη μια καμινάδα με την έκρηξη, ενώ είναι από τις επιχειρήσεις που πίεζαν να ψηφιστεί ο νόμος για τις 13 ώρες δουλειάς…

Μια ολόκληρη κοιλάδα των Τεμπών βρίσκεται μπροστά μας… Γιατί οι αιτίες και οι υπεύθυνοι είναι εδώ: η εγκληματική πολιτική του κέρδους που δε λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή, το εχθρικό για τον εργαζόμενο λαό κράτος που υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ και όλα τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της κερδοφορίας, της ανταγωνιστικότητας των ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

• Είναι εδώ οι σιδηρόδρομοι καρμανιόλα που λειτουργούν στο πλαίσιο της πολιτικής της απελευθέρωσης, των κατευθύνσεων και οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συναποφασίζουν και υλοποιούν όλες οι κυβερνήσεις. Γι’ αυτό βλέπουμε Τέμπη σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πρόσφατα στους σιδηρόδρομους στην Ισπανία και τη Ρουμανία. Μαζί με τα «Τέμπη του αέρα» που αναδείχθηκαν με εκκωφαντικό τρόπο πρόσφατα με το μπλάκ άουτ του συστήματος ελέγχου στο Ελ. Βενιζέλος, αποτελούν την ευρωπαϊκή κανονικότητα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και όχι μια ελληνική ιδιαιτερότητα.
• Είναι εδώ η ανασφάλεια και το αβέβαιο μέλλον που η ίδια πολιτική καταδικάζει τα παιδιά μας, τη νέα γενιά με την εμπορευματοποίηση της παιδείας και της υγείας, με ταβάνια στα σχολεία να πέφτουν σα βροχή, με σπουδές χωρίς υποδομές και ασφάλεια, τη στιγμή που δίνονται δις ευρώ για τους πολεμικούς εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας.
• Είναι εδώ οι δήθεν «θεσμοί» της «δημοκρατίας» των λίγων, του σάπιου κράτους τους, που είναι εξαρτημένοι από τα μεγάλα συμφέροντα και ανεξάρτητοι από το πραγματικό δίκαιο που αφορά τα δικαιώματα της μεγάλης εργατικής-λαϊκής πλειοψηφίας. Γι’ αυτό η δικαιοσύνη τους αφήνει τη συγκάλυψη να συνεχίζεται, βγάζει λάδι τους διάφορους ΟΠΕΚΕΠΕδες, γιατί αυτή είναι η νομιμότητα για αυτούς. Για τους εργαζόμενους που αγωνίζονται για τη ζωή τους επιφυλάσσει αυταρχισμό, καταστολή, νόμους για να τους τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί…

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Με τη μεγαλειώδη πανελλαδική απεργία στις 28 Φλεβάρη του 2025, ο λαός απέδειξε την τεράστια δύναμη που έχει όταν το αποφασίσει να φέρει τα πάνω-κάτω. Αυτός ο αγώνας είναι που “θορύβησε” την κυβέρνηση, που δεν επέτρεψε να ξεχαστεί το έγκλημα των Τεμπών.

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από τους περιβόητους “θεσμούς” αυτού του σάπιου κράτους που είναι και αυτοί “γρανάζια” της ίδιας πολιτικής που υπηρετεί τα μεγάλα συμφέροντα. Τέτοια είναι και η δικαιοσύνη τους, που αφήνει τη συγκάλυψη να συνεχίζεται, βγάζει λάδι τους διάφορους ΟΠΕΚΕΠΕδες, αλλά είναι ταχύτατη στην καταστολή και τις διώξεις του λαού που αγωνίζεται.

Η μόνη ελπίδα για να υπερασπιστούμε τη ζωή τη δική μας  είναι ο μαζικός, οργανωμένος και πανελλαδικά συντονισμένος αγώνας, που θα στρέφεται ενάντια στον πραγματικό ένοχο, την εγκληματική πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν.

Με τον κοινό αγώνα μας μέσα από τα σωματεία και τους συλλόγους μας, η εργατική τάξη, μαζί με τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες και επιστήμονες, έχουμε τη δύναμη να κατακτήσουμε μια καλύτερη ζωή, όπου οι σύγχρονες ανάγκες μας θα γίνουν πραγματικότητα και δεν θα θεωρούνται “κόστος”.

Δεν περιμένουμε τίποτα από κανέναν σωτήρα, κανέναν μεσσία που μας τάζει ότι θα φτιάξει τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, όσοι προωθούν διάφορα δήθεν κινήματα χωρίς οργάνωση και συνδικάτα, το μόνο που προσφέρουν είναι η πραγματική δικαίωση να παραπέμπεται στις καλένδες.

Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τα καθημερινά “Τέμπη” στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στα νοσοκομεία, κ.λπ. θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΣΤΟ 33ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΘΗΝΑΣ

 ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Το Σαββατοκύριακο 7 και 8 Φεβρουαρίου θα διεξαχθεί το 33ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας. Την ώρα που η επίθεση στους εργαζόμενους εντείνεται σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας όπου τα δικαιώματα τους και τα μέτρα για την προστασία της ζωής τους ψαλιδίζονται για να ενισχύονται οι επενδύσεις της πολεμικής οικονομίας και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.  Αυτό επιβεβαιώνει η συζήτηση για το νέο αντεργατικό έκτρωμα για τις κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις με βάση την «Κοινωνική Συμφωνία» που υπέγραψαν η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΕΒ και οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ. Αυτό επιβεβαιώνει και το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ, με τις 5 δολοφονημένες εργάτριες το επιβεβαιώνει.

Και όμως σε αυτές τις συνθήκες αντί όλες οι παρατάξεις να επιδιώκουν να γίνει ένα συνέδριο με μαζική συμμετοχή των αντιπροσώπων της εργατικής τάξης της Αθήνας, με δημοκρατικές διαδικασίες, ανταλλαγής απόψεων, διαπάλης και συλλογικών αποφάσεων που θα υπερασπίζεται τα συμφέροντα και τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, οι παρατάξεις της ΝΔ (ΔΑΚΕ, ΕΝΟΤΗΤΑ), του ΠΑΣΟΚ (ΠΑΣΚΕ) και των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ/ ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ (ΕΜΕΙΣ, ΕΑΚ) επιδιώκουν τη διεξαγωγή ηλεκτρονικού Συνεδρίου!!!! Δηλαδή χωρίς την ταυτοποίηση με φυσική παρουσία των αντιπροσώπων .

Πρόκειται για πρωτοφανές ιστορικά γεγονός, που παρόμοιο του δεν έχει ξαναγίνει σε επίπεδο δευτεροβάθμιου εργατικού συνδικαλιστικού οργάνου. Μια τέτοια εξέλιξη, που είναι σε αντιπαράθεση και παραβιάζει το καταστατικό του ΕΚΑ. Μια τέτοιου είδους απόφαση από τη πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΚΑ είναι άκυρη και κανείς δε μπορεί να επιτρέψει να συμβεί. 

Υλοποιούν χωρίς καμία ντροπή τη βασική επιδίωξη των αστικών κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων να σμπαραλιάσουν τη λειτουργία και τη δράση των συνδικάτων. Κανείς εργαζόμενος και αντιπρόσωπος, με οποιαδήποτε πολιτική και συνδικαλιστική αφετηρία, δεν μπορεί να επιτρέψει να μετατραπούν τα συνδικάτα σε λίστες followers και η συμμετοχή τους να περιορίζεται σε likes και reactions.

Το Διοικητικό Συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στις 2 Φλεβάρη διαπίστωσε το σώμα των αντιπροσώπων με τον αριθμό τους να ξεπερνά κάθε προηγούμενο των τελευταίων 13 ετών, αποτέλεσμα της σκληρής και βασανιστικής δουλειάς των πρωτοβάθμιων σωματείων για την οργάνωση των εργαζόμενων, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, πανδημίας, πολεμικής εμπλοκής, επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων αλλά και μεγάλων κινητοποιήσεων που συντάραξαν το κέντρο της Αθήνας. Όλα αυτά πρέπει να εκφραστούν στις συλλογικές διαδικασίες και αρχαιρεσίες του Συνεδρίου.

Αντί αυτού οι επικεφαλής των παρατάξεων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ/ ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ επιδιώκουν να μη γίνει καμία συζήτηση των νόμιμα εκλεγμένων και διαπιστωμένων αντιπροσώπων, αλλά μια fast truck διαδικασία που θα επικυρώσει άθλιες και αντικαταστατικές μεθοδεύσεις. Μια ηγεσία 20 συνδικαλιστών που πριν λίγους μήνες πέταξε στο δρόμο 50 σωματεία, που έφτασε στο σημείο το ίδιο το ΕΚΑ να μη μπορεί να στεγάσει ούτε μια σύσκεψη συνδικάτου (πόσο μάλλον το Συνέδριο του), τώρα θέλει να αφαιρέσει το λόγο και τη συμμετοχή από εκατοντάδες αντιπροσώπους. Δεν τους θέλουν εκεί, γιατί δε θέλουν να καταδικαστεί η αντεργατική πολιτική που υπερασπίζονται, ο κατήφορος στον οποίο έχουν οδηγήσει το μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας!

Απευθυνόμαστε σε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες της Αθήνας, στους εκλεγμένους αντιπροσώπους τους που λογοδοτούν σε αυτούς και όχι στα ηγετικά συνδικαλιστικά στελέχη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, και του ΣΥΡΙΖΑ/ Νέας Αριστεράς που τους απαξιώνουν και τους υποτιμούν. Ανεξάρτητα από τους προβληματισμούς, τις απόψεις, τις πολιτικές και συνδικαλιστικές διαφορές που υπάρχουν, τους καλούμε να υπερασπιστούν το Συνέδριο του ΕΚΑ από αυτές τις αυθαίρετες και αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις.

Οι αντιπρόσωποι να πάρουν μαζικά μέρος στο 33^ο Συνέδριο με βάση το καταστατικό του ΕΚΑ, να συμμετέχουν, να μιλήσουν, να ανταλλάξουν τις αγωνίες και τους προβληματισμούς τους, τις σκέψεις και τις προτάσεις τους για το τι Εργατικό Κέντρο , τι συνδικάτα , τι κίνημα έχουμε ανάγκη σήμερα.

Για ένα Συνέδριο που θα εκλέξει τη νέα διοίκηση του ΕΚΑ. Που θα το βγάλει από την απαξίωση και την αδράνεια, ανοίγοντας πάλι το ΕΚΑ στα σωματεία και σε όλους τους εργαζόμενους της Αθήνας, πραγματικό αποκούμπι σε κάθε σωματείο και εργαζόμενο που αγωνίζεται για το δίκιο του, εξασφαλίζοντας τις μαζικές, συλλογικές, δημοκρατικές διαδικασίες στη λειτουργία του.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026 στις 11.00 π.μ

στην αίθουσα συνεδριάσεων του ΠΑΣΑΣ/ΔΕΗ

(Αριστοτέλους 11-15, 5^ος όροφος)

Συνάδελφοι – ισσες

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδικάτου απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου να συμμετέχουν στη γενική μας συνέλευση. Εκεί θέλουμε να συζητήσουμε συλλογικά και να οργανώσουμε τους αγώνες μας το επόμενο διάστημα για να διεκδικήσουμε σε κάθε χώρο και συνολικότερα στον κλάδο Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) με αυξήσεις στους μισθούς και κατοχύρωση των εργασιακών μας δικαιωμάτων με βάση τις δικές μας ανάγκες.

Οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί από την πολιτική της κυβέρνησης που θυσιάζει τα δικαιώματά μας στο βωμό του κέρδους των μεγάλων επιχειρηματιών είναι ασφυκτικές σε όλους τους χώρους του κλάδου, όπως και για όλους τους εργαζόμενους γενικά. Την ίδια ώρα που παρακολουθούμε τις εξελίξεις σε ένα κόσμο που φλέγεται από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους, όλα αυτά κάνουν ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη για οργανωμένο αγώνα που να φέρνει στο προσκήνιο τις διεκδικήσεις μας.

Καθημερινά βλέπουμε τα εργασιακά μας δικαιώματα μαζί με το δικαίωμά μας στην Υγεία, την Παιδεία, την Κοινωνική Πρόνοια να αντιμετωπίζονται ως κόστος και να καταβαραθρώνονται σταθερά από ένα κράτος εχθρικό προς τα συμφέροντα μας. Την ίδια ώρα μπουκώνουν με δισεκατομμύρια ελέω πολεμικής οικονομίας τους μονοπωλιακούς ομίλους οι οποίοι θέλουν τους εργαζόμενους με σκυμμένο το κεφάλι να παράγουν φτηνά και αυτοί να πουλάνε ακριβά και ταυτόχρονα να χρηματοδοτούνται τα πολεμικά σφαγεία, ενώ για τις ανάγκες του λαού μπαίνουν δημοσιονομικοί κόφτες όπως είδαμε πρόσφατα με τις διεκδικήσεις των αγροτών.

Γι’ αυτό η κυβέρνηση εφαρμόζει σαν ευαγγέλιο όλες τις κατευθύνσεις της ΕΕ, εφοδιάζοντας διαρκώς τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους με σειρά αντεργατικών νόμων όπως η 13ωρη και ευέλικτη εργασία, η κατακρεούργηση των αδειών, η δυνατότητα να αξιοποιούν απλήρωτες υπερωρίες κ.α. για να βγάζουν όλο και μεγαλύτερα κέρδη από την δική μας εργασία.

Αυτή η πολιτική είναι που δημιουργεί την κατάσταση με την οποία ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι στους χώρους εργασίας. Την τεράστια εντατικοποίηση, τα μειωμένα εισοδήματα που τα κουτσουρεύει ακόμα περισσότερο η τεράστια ακρίβεια για την οποία υπεύθυνα είναι και πάλι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Με την ανυπαρξία, σε πολλές περιπτώσεις, μέτρων υγιεινής και ασφάλειας και την πρόκληση εργατικών ατυχημάτων με πολλούς συναδέλφους να μην γυρίζουν σπίτι τους αρτιμελείς.

Κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί και δεν πρέπει να συμβιβάζεται με την παραπάνω κατάσταση, πόσο μάλλον αν σκεφτούμε τις τεράστιες δυνατότητες που δημιουργεί η σημερινή πρόοδος της τεχνολογίας με βάση την οποία θα μπορούσαμε να εργαζόμαστε λιγότερο και να ζούμε καλύτερα, αν δεν γινόταν κι αυτή όπλο στα χέρια των επιχειρηματιών για ακόμα μεγαλύτερο ξεζούμισμα και κέρδος. Δεν χωράει κανένας εφησυχασμός απέναντι στην πολιτική που θυσιάζει τις ζωές μας μπροστά στα κέρδη τους.

Να μην πέσουμε στην παγίδα της κυβερνητικής εναλλαγής και των επίδοξων σωτήρων που όλοι τους με διάφορα σχήματα στο παρελθόν έχουν περάσει από τις πλάτες μας και έχουν αφήσει το αντεργατικό τους αποτύπωμα. Έχουμε πείρα πως για την σημερινή κατάσταση έχουν ευθύνη τόσο η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ όσο και οι προηγούμενες ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ καθώς και όλοι όσοι πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ που είναι η μήτρα όλων των αντεργατικών νόμων, των νόμων που βάζουν τα κέρδη πάνω από τις ανθρώπινες ζωές. Τα απανωτά σιδηροδρομικά ατυχήματα στην Ισπανία είναι άλλη μία τρανή απόδειξη για αυτό και μία απάντηση σε όσους ψάχνουν τις ευθύνες στους «μηχανοδηγούς», στην «κακιά των ώρα» κ.ά.

Καμία ελπίδα δεν πρέπει να στηρίξουμε για καλυτέρευση των όρων εργασίας στα πανηγύρια της «τρόικας» Κυβέρνησης – ΣΕΒ – ΓΣΕΕ για την υπογραφή της Τριμερούς Κοινωνικής Συμφωνίας. Λένε όλοι τους ψέματα χωρίς καμία ντροπή ότι δήθεν επαναφέρουν τις ΣΣΕ. Αυτό που θέλουν είναι να καλλιεργήσουν κλίμα κοινωνικής ειρήνης και να βάλουν στον πάγο τις εργατικές διεκδικήσεις. Το μόνο που τους ενδιαφέρει να κατοχυρώσουν είναι η πλήρης επιβολή όλων των αντεργατικών νομοσχεδίων που έχουν ψηφιστεί ώστε να εφαρμοστούν ακόμα και εκεί που έχουν μπλοκάρει στην πράξη καθώς και να διασφαλίσουν ότι δεν θα θιγεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Για αυτό αφήνουν στο απυρόβλητο την δυνατότητα της κυβέρνησης να καθορίζει τον κατώτατο μισθό με πράξη νομοθετικού περιεχομένου.

Για αυτό θέλουν να βάλουν σε ρόλο μαντρόσκυλου την ηγεσία της ΓΣΕΕ η οποία ήταν εκκωφαντικά απούσα ή υπονόμευσε κάθε εργατικό αγώνα, κάθε συλλογική διαπραγμάτευση και το ίδιο θα κάνει και τώρα.

Όλα τα παραπάνω θα τους ήταν αχρείαστα αν δεν έτρεμαν την οργάνωση και τον αγώνα των εργαζομένων, αν είχαν «δεμένο το γάιδαρό τους». Ξέρουν πολύ καλά ότι το μόνο που μπορεί σήμερα να τους χαλάσει τα αντεργατικά τους σχέδια είναι ακριβώς αυτό.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να μετατρέψουμε τον φόβο τους σε εφιάλτη. Να βάλουμε μπροστά τις διεκδικήσεις μας για ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις με συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να βελτιώσει τις ζωές μας και αυτό το μήνυμα δίνουν όλοι οι αγώνες και οι απεργιακές κινητοποιήσεις που δώσαμε ολόκληρο το προηγούμενο διάστημα. Αυτό μας δείχνουν και οι αγώνες σε άλλους κλάδους και χώρους δουλειάς όπως και ο μεγαλειώδης αγώνας των αγροτών που με την ενότητα και τη μαχητικότητά τους έκαναν κουρελόχαρτο κάθε προσπάθεια υπονόμευσης και διάσπασης, βάζοντας μπροστά τις δικές τους ανάγκες.  Σε αυτήν την κατεύθυνση θέλουμε να κουβεντιάσουμε και στην ΓΣ του κλάδου ώστε να καταφέρουμε να δώσουμε με καλύτερους όρους όλους τους αγώνες τους οποίους έχουμε μπροστά μας.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026 στις 11.00 π.μ

Το Συνδικάτο καταγγέλλει την απαράδεκτη πρακτική της επιχείρησης ΜΙΛΤΟΣ Α.Ε., η οποία καλεί τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν σε διαδικασία «αξιολόγησης» των λεγόμενων «υπεύθυνων» του καταστήματος.

Με αυτή τη διαδικασία, η επιχείρηση προσπαθεί να μεταφέρει τις ευθύνες της για τις άθλιες συνθήκες εργασίας στους ίδιους τους εργαζόμενους. Στήνει μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου, καλλιεργεί τον ανταγωνισμό και τη στοχοποίηση μεταξύ συναδέλφων και διασπά τη συλλογικότητα που είναι απαραίτητη στον χώρο δουλειάς.

Την ίδια στιγμή, δεν τίθεται κανένα ζήτημα αξιολόγησης της εργοδοσίας για:
• την εντατικοποίηση της δουλειάς στα παρασκευαστήρια
• τα ατελείωτα ωράρια, τα πήγαινε-έλα από κατάστημα σε κατάστημα
• την έλλειψη προσωπικού
• τους μισθούς πείνας
• την πίεση, την αγένεια και την εργασιακή ανασφάλεια που βιώνουμε καθημερινά.

Η λεγόμενη «αξιολόγηση» δεν στοχεύει στη βελτίωση της δουλειάς μας. Στοχεύει στη χειραγώγηση, στον εκφοβισμό και στη διάσπαση των εργαζομένων, ώστε να μένει στο απυρόβλητο ο πραγματικός υπεύθυνος: η εργοδοσία. Η βιτρίνα του ζαχαροπλαστείου γυαλίζει, τα δικαιώματα μας σκονίζονται!

Το Συνδικάτο δηλώνει καθαρά:

Στους χώρους δουλειάς δεν περισσεύει κανείς εργαζόμενος. Περισσεύει η εκμετάλλευση. Καλούμε τους συναδέλφους να μη λαμβάνουν σοβαρά τέτοιες διαδικασίες, να μην αποδεχτούν τον ρόλο του «κριτή» απέναντι σε άλλους εργαζόμενους και να οργανωθούν συλλογικά μέσα από το Συνδικάτο για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

Μόνο με ενότητα, αλληλεγγύη και αγώνα μπορούμε να επιβάλουμε ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς στους χώρους εργασίας. Οι εργαζόμενοι έχουμε ξεκάθαρα αιτήματα και δεν τα διαπραγματευόμαστε: πενθήμερο – 8ωρο, μόνιμη και σταθερή δουλειά, εργασία σε συγκεκριμένο κατάστημα και χωρίς μετακινήσεις ανάλογα με τις ανάγκες της εργοδοσίας.

Απαιτούμε αυξήσεις στους μισθούς, που να ανταποκρίνονται στο κόστος ζωής και στη δουλειά που πραγματικά παράγουμε. Μέτρα υγείας και ασφάλειας σε κάθε χώρο δουλειάς. Δεν ανεχόμαστε άλλο την εντατικοποίηση και την κοροϊδία. Με οργάνωση στο Συνδικάτο και συλλογικό αγώνα μπορούμε να επιβάλουμε τα δικαιώματά μας.

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΘΗΝΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Εκφράζουμε τη στήριξή μας στο κάλεσμα της ΔΑΣ και καλούμε όλους τους αντιπροσώπους να πάρουν μαζικά μέρος στο 33ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, ώστε να πραγματοποιηθεί με συλλογικές, και καταστατικά κατοχυρωμένες διαδικασίες.

Οι παρατάξεις της ΝΔ (ΔΑΚΕ, ΕΝΟΤΗΤΑ), του ΠΑΣΟΚ (ΠΑΣΚΕ) και των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ/ Νέας Αριστεράς (ΕΜΕΙΣ, ΕΑΚ) επιδιώκουν τη διεξαγωγή ηλεκτρονικού Συνεδρίου! Δηλαδή χωρίς την ταυτοποίηση με φυσική παρουσία των αντιπροσώπων.

 Πρόκειται για εκφυλισμό, που στόχο έχει την απαξίωση των μαζικών , μαχητικών και συλλογικών διαδικασιών την ώρα που η επίθεση στους εργαζόμενους εντείνεται, που σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας τα δικαιώματα μας και τα μέτρα για την προστασία της ζωής μας ψαλιδίζονται για να ενισχύονται οι επενδύσεις της πολεμικής οικονομίας και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Ακριβώς για αυτό πρέπει όλοι να επιδιώκουμε να γίνει ένα συνέδριο με μαζική συμμετοχή των αντιπροσώπων της εργατικής τάξης της Αθήνας, με δημοκρατικές διαδικασίες, ανταλλαγής απόψεων, διαπάλης και συλλογικών αποφάσεων που θα υπερασπίζεται τα συμφέροντα και τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.

Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί το Εργατικό Κέντρο Αθήνας σε μηχανισμό αποκομμένο από τα σωματεία και τους εργαζόμενους.

Σε αυτό το Συνέδριο κρίνεται αν στο ΕΚΑ θα αλλάξει ο συσχετισμός στο Διοικητικό του Συμβούλιο και κυρίως η κατεύθυνση, η λειτουργία και η δράση του για να σταθεί δίπλα σε κάθε εργαζόμενο. Για να είναι στην πρώτη γραμμή της πάλης για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Ένα Εργατικό Κέντρο που θα είναι ΑΝΟΙΧΤΟ για τα σωματεία και τα προβλήματα των εργαζομένων, και όχι όπως το κατάντησαν σήμερα με ευθύνη τους η πλειοψηφία όλων των παρατάξεων του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ (ΠΑΣΚΕ, ΕΝΟΤΗΤΑ, ΔΑΚΕ, ΕΜΕΙΣ, ΕΑΚ), φτάνοντας στο σημείο να μην μπορεί να φιλοξενήσει ούτε τις εκλογές του Συνεδρίου του.

Καλούμε όλους τους εκλεγμένους αντιπροσώπους, αλλά και συνολικά τους εργαζόμενους του κλάδου, ανεξάρτητα από πολιτικές και συνδικαλιστικές τοποθετήσεις, να υπερασπιστούν το Συνέδριο του ΕΚΑ, να απορρίψουν τις εκφυλιστικές μεθοδεύσεις και να συμβάλουν στη συγκρότηση ενός Εργατικού Κέντρου μαχητικού, αγωνιστικού και στο πλευρό των εργαζομένων.