Ξεσηκωμός!

Δεν θα επιτρέψουμε το κλείσιμο του Καραμανδάνειου Νοσοκομείου Παίδων!

 «Ο κόμπος έφτασε στο χτένι»! Η Κυβέρνηση και η 6^η ΥΠΕ, με τις αποφάσεις τους, βάζουν ουσιαστικά «λουκέτο» στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Παίδων, το οποίο εδώ και μέρες σταμάτησε να εφημερεύει και μια σειρά κλινικές δεν μπορούν να λειτουργήσουν.

Είναι χρέος όλων των εργαζομένων, του λαού της Πάτρας αλλά και ολόκληρης της περιοχής με την πάλη τους να μην επιτρέψουν να κλείσει το μοναδικό παιδιατρικό νοσοκομείο όλης της Δυτικής Ελλάδας. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των παιδιών μας!

Καλούμε όλα τα συνδικάτα της πόλης μας σε συναγερμό!

Τώρα είναι η ώρα του αγώνα, για να συνεχιστεί και να αναβαθμιστεί η λειτουργία του Καραμανδάνειου Παιδιατρικού Νοσοκομείου. Να μπει τέλος στα «μπαλώματα», με τη μεταφορά των γιατρών από Νοσοκομείο σε Νοσοκομείο.

Παίρνουμε όλοι έκτακτες αποφάσεις και με μαχητικό μαζικό τρόπο ενημερώνουμε όλους τους εργαζόμενους σε κάθε χώρο δουλειάς και κλάδο, σε κάθε γειτονιά. Συμμετέχουμε όλοι στη μεγάλη συγκέντρωση και κινητοποίηση που καλεί η Δημοτική Αρχή Πάτρας ως πρώτη απάντηση στη σημερινή κατάσταση.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΙΟΥΝΗ ΚΑΙ ΩΡΑ 7:30ΜΜ

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

 Απαιτούμε:

• Να στελεχωθεί πλήρως και να λειτουργήσει άμεσα το Αναισθησιολογικό Τμήμα του Καραμανδανείου, με άμεση, κατεπείγουσα προκήρυξη των απαιτούμενων μόνιμων θέσεων εργασίας και με έλεγχο αποκλειστικά των τυπικών προσόντων των υποψηφίων.
• Να αναβαθμιστεί περαιτέρω, με μόνιμες προσλήψεις όλου του αναγκαίου προσωπικού, ώστε να μπορεί να επιτελεί το ρόλο του, ως το μοναδικό εξειδικευμένο Παιδιατρικό Νοσοκομείο σε ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα.

Το Εργατικό Κέντρο Β.Σ.Δ. δεν θα συμμετάσχει στη σημερινή σύσκεψη που συγκαλείται για το θεαθήναι  με αφορμή την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Κω.

Ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του ξέρει απέξω και ανακατωτά τα προβλήματα,για τα οποία ευθύνεται, αφού η πολιτική που εφαρμόζει και υπηρετεί είναι η μήτρα τους. 

Οι  πάνω από 200 αντεργατικοί νόμοι που ψήφισε η κυβέρνηση της ΝΔ, που προστέθηκαν σε αυτούς των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ κλπ,είναι αυτοί που καταδικάζουν  τους εργαζόμενους  στην φτώχειακαι την εξαθλίωση.

Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός ξέρουν

1)για την  ακρίβεια στο καλάθι μας, για τον  λογαριασμό ρεύματος  που ξεπερνάει τον μισθό,για την βενζίνη στα 3 € στο νησί μας. Επειδή τα γνωρίζει άλλωστε πετάει τις αυξήσεις ψίχουλα στον κατώτατο και τα επιδόματα κοροϊδίας.

2)τα σοβαρά προβλήματα και τα κενά για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και την διόγκωσή τους με την  διαχείριση της πανδημίας με τα ανύπαρκτα πρωτόκολλα για χάρη του τουρισμού.Ακόμα και οι πέτρες ξέρουν για την απαράδεκτη κατάσταση στις δομές υγείας στο νησί μας, με τις ελλείψεις γιατρών, νοσηλευτών, υλικοτεχνολογικού εξοπλισμού, αφού  πολιτική της υποχρηματοδότησης, η εμπορευματοποίηση της υγείας  με  το ΝΕΟ ΕΣΥ θα τα κάνει ακόμα χειρότερα.

3)ότι το τουριστικό θαύμαστηρίχθηκε στην επιδότηση με δις ευρώ των μεγάλων  του κλάδου και στο ξεζούμισμα των εργαζομένων με ατελείωτα ωράρια και μισθούς πείνας. Η μεγάλη έλλειψη προσωπικού, μετατρέπεται για την μεγάλη εργοδοσία,με τα ανύπαρκτα μέτρα ελέγχων και το αντεργατικό οπλοστάσιο σε πλήρη ισχύ, σε δυνατότητα για την υπερεκμετάλλευση  του εργατικού δυναμικού.

4) τους κινδύνους που προκαλεί η βαθύτερη  εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο, μετατρέποντας την χώρα και την περιοχή  μας σε στόχο,την ώρα που οι ανταγωνισμοί εντείνονται και η συμμετοχή της χώρας στην λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ δεν μπορεί,με βάση τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά, να εξασφαλίσει την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς.

Οι εργαζόμενοι έχουν με τους πολύχρονους αγώνες τους καταθέσει τις διεκδικήσεις και τα αιτήματα τους. 

Το Εργατικό Κέντρο δεν πρόκειται να χάσει ούτε το 1,5 λεπτό που ορίζεται για παρέμβαση στην  σύσκεψη,από την μεγάλη και σημαντική προσπάθεια για να αποκαλυφθεί ολόπλευρα στους εργαζόμενους το επικίνδυνο και αντεργατικό περιεχόμενο των κυβερνητικών μέτρων.

Διέξοδος στα προβλήματα των εργαζομένων δεν βρίσκονται στις συνδιαλλαγές με τις κυβερνήσεις που  τα γεννούν.

Η  οργάνωση των εργαζομένων και η πρωτοπόρα δράση των σωματείων στους χώρους δουλειάς  είναι η  δύναμη μας.

Στους αγώνες για την ζωή που μας αξίζει είναι η ελπίδα.                       

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Εμείς οι εργαζόμενοι στο προσφυγικό, από το 2015 δίνουμε καθημερινά την μάχη μέσα σε αντίξοες συνθήκες για να αντεπεξέλθουμε στις δυσκολίες που έχει το πεδίο, δουλεύοντας με ένα από τα πιο ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού. Καλούμαστε όλα αυτά τα χρόνια να τοποθετούμε προσωρινούς επιδέσμους σε μια μόνιμα ανοιχτή πληγή, αντιμέτωποι με την αδιαφορία εργοδοσίας και κυβέρνησης.

Σήμερα και ενώ η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το δήθεν τέλος του προσφυγικού στα νησιά και την  επιτυχημένη διαχείριση του ζητήματος από μεριά της, η πραγματικότητα με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τους χιλιάδες εκτοπισμένους, έρχεται να μας δείξει με το πιο τρανταχτό τρόπο ότι το προσφυγικό δεν τελειώνει έτσι απλά, πόσο μάλιστα όταν βλέπουμε να επενδύονται τόσα πολλά στην δημιουργία και την θεσμοθέτηση νέων κλειστών κέντρων φυλακών.

Όλοι έχουμε δει ότι παρόλη αυτή την κατάσταση, οι εργαζόμενοι στο προσφυγικό είμαστε αντιμέτωποι με απολύσεις, τρομοκρατία κλπ. με πρόσχημα το κλείσιμο προγραμμάτων λόγω μειωμένου αριθμού προσφύγων στις δομές. Η εικόνα αυτή αποτυπώθηκε και στην σύσκεψη της επιτροπής 15/4 και σε συνέχεια των δράσεών μας καλούμε σε νέα σύσκεψη κάθε συνάδελφο/ισσα για να κλιμακώσουμε την δράση μας απέναντι σ’ αυτή την δύσκολη κατάσταση και να μην μείνουμε απλά σε κατάσταση αναμονής.

Όλοι και όλες  στην σύσκεψη της Επιτροπής Αγώνα εργαζομένων σε δομές και υπηρεσίες στο Προσφυγικό/Μεταναστευτικό, την Τρίτη 7 Ιουνίου, στις 20.00, στο πάρκο Χατζηδήμου (Οδός Κομνηνάκη).

 Ένα πράγμα είναι πια ξεκάθαρο: 

Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΜΟΝΟ ΟΠΛΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!

Συναδέλφισσες – συνάδελφοι,

την Κυριακή 5 Ιούνη στις 5:30 το απόγευμα θα πραγματοποιήσουμε Διοικητικό Συμβούλιο στο οποίο καλούμε τα Διοικητικά Συμβούλια των πρωτοβάθμιων σωματείων και τους εκλεγμένους αντιπροσώπους προκειμένου να οργανώσουμε από κοινού τη δράση μας για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των εργαζομένων του κλάδου που συζητήθηκαν στο πρόσφατο συνέδριο μας, αλλά και τα νέα που έχουν προκύψει στην πορεία, καθώς και να συζητήσουμε την πρόσκληση που μας έχει σταλεί για συμμετοχή της Ομοσπονδίας και των Α΄βάθμιων σωματείων στην πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ στις 18 και 19 Ιουνίου.

Πρόκειται για έναν σημαντικό σταθμό για την οργάνωση του αγώνα των εργαζομένων ενάντια στην ακρίβεια, την αντιλαϊκή και αντεργατική πολιτική, τον πόλεμο που μαίνεται, καθώς το ΠΑΜΕ είναι η συσπείρωση  σωματείων, ομοσπονδιών κι εργατικών κέντρων που από τη δημιουργία του το 1999 παλεύει για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για την κοινωνική ασφάλιση, ενάντια σε αντιλαϊκούς και αντεργατικούς νόμους (πιο πρόσφατα Νόμος Κατρούγκαλου, Νόμος Χατζηδάκη), για την προστασία από τις φυσικές καταστροφές, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, με συνεχείς προσπάθειες έμπρακτης αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες, για τη χειραφέτηση των σωματείων από τους μηχανισμούς της εργοδοσίας και του κράτους, την απομόνωση των χρυσαυγιτών και φασιστών, πρωτοστατώντας στη δίκη της Χρυσής Αυγής, ενώ σημαντικό κεφάλαιο υπήρξε και η συμβολή του στους αγώνες για μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Σήμερα οι εργαζόμενοι στην ειδική αγωγή βιώνουμε τη χειροτέρευση των εργασιακών μας σχέσεων, την πλήρη εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε, την εντατικοποίηση της εργασίας μας, την απαξίωση του ρόλου και του έργου μας παράλληλα με το κύμα ακρίβειας και το φόβο του πολέμου που παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Με τους νέους νόμους και στο όνομα της αποΐδρυματοποίησης θα προχωρήσουν στο κλείσιμο μιας σειράς οικοτροφείων και κλειστών δομών περίθαλψης ατόμων με αναπηρία. Αντί να τα ενισχύσουν και να διαμορφώσουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, τους νοιάζει μόνο πως θα απαλλαγεί το κράτος από το μεγάλο έξοδο και πως θα δώσουν φρέσκο χρήμα στους επιχειρηματίες του χώρου. Ήδη ξεκίνησαν με το οικοτροφείο του Παμμακάριστος που ψιθυρίζουν πως δεν πληροί τις προϋποθέσεις με βάση το νέο νόμο της κας Μιχαηλίδου και θα πρέπει να κλείσει αφήνοντας στον αέρα καμιά εικοσαριά ανθρώπους με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Στον ΕΡΜΗ που διαφημίζεται με τυμπανοκρουσίες η μετεγκατάσταση τους στις υπερσύγχρονες υποδομές που ετοιμάζονται στο Ελληνικό με τις χορηγίες των «ευαγών ιδρυμάτων» οι συνάδελφοι είναι απλήρωτοι για μήνες. Ενώ σε μια σειρά χώρους προσπαθούν να ξεκάνουν τη δίμηνη άδεια των εκπαιδευτών που με αγώνες είχε κατακτηθεί σε άλλες εποχές.

Τα προβλήματά μας είναι κοινά. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Ίσα ίσα έχουμε όλοι τον ίδιο εχθρό: την κυβέρνηση και την ΕΕ,  τους μεγαλοεπιχειρηματίες που τρέφονται με ζεστό κρατικό χρήμα βγαλμένο από τη φοροληστεία του λαού και την  εργοδοσία μας (φιλάνθρωπους κι επιχειρηματίες του χώρου) που δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Στηρίζουν τις κυβερνητικές αποφάσεις, τη στρατηγική της ΕΕ στα Ευρωπαϊκά φόρα, στέλνουν τα ΑμεΑ για βιτρίνα στις συναντήσεις με τους κυβερνητικούς εκπροσώπους. Ενώ οι επιχειρηματίες του χώρου δεν επενδύουν μόνο στην επιχείρηση που εργαζόμαστε αλλά και σε άλλες επιχειρήσεις του κλάδου ή ακόμα και άλλων κλάδων. Μιλάμε για επιχειρηματίες που αποκομίζουν κέρδη από πολλές δομές,  επεκτείνονται σε κατασκηνώσεις ΑμεΑ αλλά και αλλού όπως δομές για άτομα τυπικής ανάπτυξης, στον τουρισμό κ.α. Την ίδια ώρα που εκείνοι μετρούν τεράστια κέρδη, πολλοί από εμάς μετράμε αν μας φτάνουν για να βγάλουμε το μήνα.

Όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε! Το έχουν δείξει οι νικηφόροι αγώνες των εργαζομένων σε άλλους κλάδους με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό των οικοδόμων που κατάφεραν την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με σημαντικές αυξήσεις στα μεροκάματα, αλλά και των εργαζομένων στην COSCO και στην E-FOOD.

Συντονιζόμαστε με την Ομοσπονδία, δίνουμε δύναμη στον αγώνα.

Στην οργάνωση η δύναμη, στον αγώνα η ελπίδα, όπλο μας η αλληλεγγύη!

Τα δυο χρόνια της πανδημίας φανέρωσαν ακόμα περισσότερο τους πραγματικούς ήρωες, αυτούς που πραγματικά κινούν τα νήματα τη ζωής, του αγώνα και της εξέλιξης. Η πανδημία ήρθε να ξεγυμνώσει όσους επιχειρούν να φέρουν στα μέτρα τους τις εξελίξεις που φέρνει η ανάπτυξη των τεχνολογιών και των επιστημονικών επιτευγμάτων. Όσους επιδιώκουν να επαναφέρουν ιδεολογήματα γύρω από το τέλος της εργατικής τάξης ιδιαίτερα στους παραγωγικούς κλάδους. Όσους επιδιώκουν να πείσουν ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να θυσιάζουν την υγεία και τη ζωή τους, τη δουλειά και τα δικαιώματα τους, τις συνδικαλιστικές και ατομικές τους ελευθερίες για να μη θιγεί η ανάπτυξη της επιχειρηματικής δράσης και των κερδών τους. Ενάντια στις σάπιες αξίες της καπιταλιστικής εργοδοσίας, στην εκμετάλλευση και την καταστολή το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, τα συνδικάτα και οι συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, συνέχισαν να δίνουν πρωτοπόρα μάχες και πρόβαλλαν με συνέπεια και αγωνιστικότητα τα αιτήματα των εργαζομένων. Δεν πειθάρχησαν στα καλέσματα υποταγής, δεν είπαν “θα λογαριαστούμε μετά”, αλλά πρωταγωνίστησαν στην οργάνωση και στη μαχητική αντίσταση των εργαζομένων για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.

Σήμερα καλούμαστε εκ νέου να πληρώσουμε με νέες θυσίες τις συνέπειες του πολέμου. Είμαστε όμως πιο έμπειροι! Πρέπει να βρεθούμε πιο προετοιμασμένοι στη νέα επίθεση που εξελίσσεται, για να μην πληρώσουμε με νέες περιπέτειες τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, για να μπουν σε πρώτο πλάνο οι δικές μας ανάγκες. Οι νομοθετημένοι – καθηλωμένοι μισθοί με τις πρωθυπουργικές αυξήσεις που δεν φτάνουν ούτε στο μισό της ραγδαίας ανόδου του πληθωρισμού, την ίδια στιγμή που πληρώνουμε δισεκατομμύρια για νατοϊκούς εξοπλισμούς που δε σχετίζονται με τις αμυντικές ανάγκες της χώρας μας, φέρνουν σε αδιέξοδο χιλιάδες εργατικές – λαϊκές οικογένειες.

Σήμερα, είναι ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας στους χώρους δουλειάς του κλάδου, να δυναμώσει η αντεπίθεση του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος, να ριζώσει η οργανωμένη εργατική απάντηση παντού για:

   Ένα εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα που θα αγωνίζεται και θα διεκδικεί σύγχρονους όρους εργασίας, με αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, με διεύρυνση των κοινωνικών παροχών.

    Κίνημα ζωντανό που θα ξεπεράσει τις γραφειοκρατικές ηγεσίες και διαδικασίες. Με συνδικαλιστικές οργανώσεις που θα ενώνουν τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης, θα υπερασπίζονται τις ζωντανές, συλλογικές διαδικασίες με την ενεργή συμμετοχή των εργαζομένων, θα λειτουργούν με βάση αυτές. Σωματεία ανοιχτά και δημοκρατικά, πόλος έλξης για τους νέους εργαζόμενους, κάθε εργάτης να βλέπει στη δράση των σωματείων, τις διεκδικήσεις του, τις αγωνίες του, την αλληλεγγύη των συναδέλφων του.

   Κίνημα αντεπίθεσης και όχι ηττοπάθειας και συμβιβασμού. Συνδικαλιστικές οργανώσεις ανεξάρτητες από τις δαγκάνες της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων της, με ανοιχτό μέτωπο απέναντι τους.

    Κίνημα που θα πηγαίνει τον αγώνα ένα βήμα παραπέρα, προτάσσοντας συνολικά αιτήματα που να καλύπτουν τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και τις δυνατότητες που αναδύονται με βάση την επιστήμη και την τεχνολογία.

   Κίνημα που θα βρίσκεται πλάι στους όπου γης κατατρεγμένοι, με γνήσια διεθνιστική αλληλεγγύη, κόντρα στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που φέρνουν αιματοκυλίσματα αμάχων, δημιουργούν φτώχεια, δυστυχία και προσφυγιά.

Οι αγώνες που προηγήθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας μας τροφοδοτούν με νέα δύναμη, γίνονται σημαντικές παρακαταθήκες. Δείχνουν το δρόμο της προοπτικής, ότι η δύναμη των εργαζομένων βρίσκεται στην οργάνωση, στον αγώνα, στην αλληλεγγύη. Οι σημαντικοί αγώνες σε μεγάλους χώρους δουλειάς, στην Ε – FOOD, στην COSCO, στη ΛΑΡΚΟ, στα Πετρέλαια και στα Λιπάσματα της Καβάλας, οι αγώνες που αναπτύσσονται σε αρκετούς κλάδους για υπογραφές κλαδικών ΣΣΕ όπως η υπογραφή κλαδικών συμβάσεων στους Οικοδόμους και στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, οι κινητοποιήσεις των Υγειονομικών και των Εκπαιδευτικών, κάθε μικρότερη ή μεγαλύτερη κινητοποίηση που έγινε θέλουμε να γίνουν πείρα και δύναμη ώστε να πολλαπλασιαστούν οι εστίες αντίστασης, να αγκαλιάσουν περισσότερους κλάδους και χώρους δουλειάς, να συνενωθούν σε ένα μεγάλο ποτάμι διεκδίκησης, να μετρήσουμε νέες νίκες, να συμβάλουμε στην γενική ανάταση του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος.

Σημαντική προϋπόθεση σε μια τέτοια πορεία είναι να κλείσουμε την πληγή που δημιουργεί στο σώμα των εργαζομένων ο κυβερνητικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός, οι δυνάμεις που βρίσκονται στις ηγεσίες σε ΟΣΝΙΕ, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Είναι ηγεσίες που θέλουν το κίνημα δεμένο με χειροπέδες, αιχμάλωτο στα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων. Η αντιπαράθεση που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια των συνεδρίων μεγάλων Ομοσπονδιών εργαζομένων αλλά και στην ίδια τη ΓΣΕΕ δεν ήταν για το συσχετισμό και τις καρέκλες αλλά για τον προσανατολισμό και τη στάση που πρέπει να έχουν τα συνδικάτα, τον απεγκλωβισμό τους από την γραμμή της εργοδοσίας, την υιοθέτηση των αξιών της ανταγωνιστικότητας και του εταιρισμού, την απαλλαγή των συνδικάτων από το θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους κι εργοδοτών. Το ίδιο συνέβη και στην Πάτρα, με την κατάκτηση του Εργατικού Κέντρου της πόλης μας, το οποίο σταθερά βρίσκεται στο πλευρό των εργατοϋπαλλήλων και μπροστάρης σε κάθε λαϊκό πρόβλημα, για την υπεράσπιση των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων και τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Γιατί το ΠΑΜΕ είναι κατάκτηση της εργατικής τάξης! Είναι μια μεγάλη συσπείρωση εργατικών σωματείων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων, επιτροπών αγώνα, συνδικαλιστών. Από την πρώτη στιγμή της ίδρυσης του, το 1999, παλεύει ενάντια στην αδικία, στην εργοδοτική και κρατική καταστολή, ενάντια στην εκμετάλλευση και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η δύναμη και το κύρος του ΠΑΜΕ βρίσκεται στην πρωτοπόρα δράση των σωματείων και των εργαζομένων στους κλάδους και στους χώρους δουλειάς εκεί που γεννιέται η εκμετάλλευση. Δεν πηγάζει από συνδιαλλαγές με την εργοδοσία ούτε από την ταύτιση πίσω από τις κυβερνήσεις που υπερασπίζονται το σύστημα της εκμετάλλευσης. Κόντρα σε όσους προκαταβάλουν το τέλος των σωματείων, τον μετασχηματισμό τους σε ηλεκτρονικές λέσχες και την αντικατάσταση της ζωντανής συμμετοχής με ένα like, όλους όσους έχουν προεξοφλήσει το τέλος της απεργίας ως μορφή πάλης, όσους επιχειρούν να μετατρέψουν τα σωματεία σε ουρά των κυβερνητικών εναλλαγών και την ανάθεση του αγώνα σε μελλοντικούς-κυβερνητικούς Μεσσίες, είναι ανάγκη το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα να συζητήσει συλλογικά και οργανωμένα, να αποφασίσει την απάντηση του. Η διεύρυνση του ΠΑΜΕ με νέες αγωνιστικές δυνάμεις, με νέα συνδικάτα, είναι η απάντηση στην ένταση της επίθεσης, είναι η διέξοδος και η ελπίδα στις γραμμές των εργαζομένων, ο φόβος και το άγχος των εκμεταλλευτών μας.

ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ!

Όλοι στην πανελλαδική σύσκεψη που διοργανώνει το ΠΑΜΕ στις 18 – 19 Ιούνη,

στο Κλειστό Γήπεδο “Αριστείδης Παπαμιχαήλ”, στη Δραπετσώνα του Πειραιά.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΙΟΥΝΗ, 7:00μμ

(Στο Μουσείο Μακρονήσου, Ασωμάτων 31, Θησείο)

Ώρα Προσέλευσης: 6:30μμ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Συμμετέχουμε στη Γενική Συνέλευση του σωματείου μας, συζητάμε και οργανώνουμε τον αγώνα μας για συλλογικές συμβάσεις εργασίας,  αυξήσεις στους μισθούς μας, για ουσιαστικά μέτρα προστασίας και ενίσχυσης του εισοδήματος μας.  

Πιάνουμε το νήμα από τα μεγάλα συλλαλητήρια του προηγούμενου διαστήματος και την επιτυχία των απεργιών της 6^ης Απρίλη και της 1^ης Μάη, όπου διαδηλώσαμε μαζί με χιλιάδες συναδέλφους. Παίρνουμε κουράγιο και δύναμη από άλλους κλάδους που πρόσφατα υπέγραψαν ΣΣΕ με σημαντικές αυξήσεις στους μισθούς τους και κατοχύρωση δικαιωμάτων, μετά από πολύχρονους αγώνες, όπως οι οικοδόμοι και οι λιμενεργάτες της COSCO.

Είναι ζωτικής σημασίας ζήτημα να αυξηθεί η πίεση προς την κυβέρνηση και τους εργοδότες για υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) στα 825€, για  την υπογραφή κλαδικών και επιχειρησιακών συμβάσεων με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, με αυξήσεις που να είναι μεγαλύτερες από το κύμα των ανατιμήσεων σε είδη πρώτης ανάγκης.

Η αύξηση των 1,66 ευρώ τη μέρα στον κατώτατό μισθό αποτελεί κοροϊδία για όλους εμάς που δεν  μπορούμε να ανταποκριθούμε στο κύμα ακριβείας και στις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας. Είναι όχι μόνο αρκετά κάτω από τον μισθό που είχαμε πριν από 13 χρόνια αλλά και από τους ρυθμούς αύξησης του πληθωρισμού, ιδιαίτερα των τελευταίων μηνών που η ακρίβεια σε ενέργεια, καύσιμα, τρόφιμα,  εξανεμίζει καθημερινά το εισόδημα μας και ο μισθός δεν μας βγάζει ούτε μέχρι τα μέσα του μήνα.

Δεν είναι απάντηση η αναμονή για λύση στα προβλήματα μας από κάποια άλλη κυβέρνηση. Άλλωστε,  η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ συνέχισε το αντεργατικό νομοθετικό έργο των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, που προκάλεσαν δραματικές επιπτώσεις στη ζωή μας, στην ασφάλιση, στην εκπαίδευση των παιδιών μας, στην υγεία, στους μισθούς, στα ωράρια, στις εργασιακές σχέσεις, με αποκορύφωμα τον νόμο-έκτρωμα Χατζηδάκη.

Τώρα είναι η ώρα να αντεπιτεθούμε και να διεκδικήσουμε με όπλο το σωματείο μας αυτά που σήμερα έχουμε ανάγκη για να ζούμε και να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια. Όλα όσα μας στερούν κυβερνήσεις και επιχειρηματικοί όμιλοι για να αυξάνουν τα κέρδη τους.

Τώρα να πάρουμε την υπόθεση υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας στα χέρια μας. Να αντιμετωπίσουμε  την επίθεση κυβέρνησης και επιχειρηματικών ομίλων, τα νέα δεινά από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την ένταση της εκμετάλλευσης και της φτώχειας, της επίθεσης στα εργατικά δικαιώματα, το δυνάμωμα της κρατικής καταστολής και της εργοδοτικής βίας. 

ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ Η ΔΥΝΑΜΗ – ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ Η ΕΛΠΙΔΑ – ΟΠΛΟ ΜΑΣ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Συντονίζουμε την δράση μας με σωματεία, εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες συμμετέχοντας στην πλατιά πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ 18 – 19 Ιούνη. Κάνουμε ένα πιο αποφασιστικό βήμα στην οργάνωση μας στα σωματεία μας.

Η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων ( ΣΕΑΑΝ) καλεί  τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις, τις οικογένειές τους, τους εργαζόμενους στις δομές για ΑμΕΑ, κάθε φορέα που εμπλέκεται με την αναπηρία και τις χρόνιες παθήσεις σε σύσκεψη για την αποτίμηση των τοπικών προβλημάτων και  τον συντονισμό της δράσης μας στο νομό Πέλλας.

Κυριακή, 5 Ιουνίου, 19:00 μ.μ. στην αίθουσα υπολογιστών του Πνευματικού Κέντρου Γιαννιτσών

• Εμείς, τα άτομα με αναπηρία, οι χρονίως πάσχοντες και οι οικογένειές μας, έχουμε πληγεί με τον πιο σκληρό τρόπο από την οικονομική κρίση και τις οριζόντιες περικοπές, σε θεραπείες, μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και άλλες παροχές. Την ίδια την υποβάθμιση και συρρίκνωση των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών.
• Αντιμετωπίσαμε τεράστια προβλήματα με τραγικές συνέπειες μέσα στην πανδημία ως συνέπεια του εγκαταλελειμμένου και εμπορευματοποιημένου συστήματος υγείας και πρόνοιας.
• Με το “νέο ΕΣΥ” που ετοιμάζουν, γενικεύονται οι συγχωνεύσεις και τα κλεισίματα τμημάτων και νοσοκομείων, όπως έγινε και με τη ΜΕΘ του νοσοκομείου Έδεσσας και τον κίνδυνο κλεισίματος του Ογκολογικού τμήματος του νοσοκομείου Γιαννιτσών.
• Τα ειδικά σχολεία και οι υπόλοιπες δομές για παιδιά και ενήλικες με ειδικές ανάγκες ( ΚΔΑΠ, Κέντρα Ημέρας ) υπολειτουργούν με κενά σε ειδικευμένο προσωπικό και ελλείψεις σε κτιριακές και υλικοτεχνικές υποδομές όπως για παράδειγμα συμβαίνει στο Ειδικό Σχολείο Γιαννιτσών όπου δεν υπάρχει τουαλέτα για ΑμΕΑ.
• Σήμερα, έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα άνευ προηγουμένου κύμα ακρίβειας στα προϊόντα πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, στην ενέργεια, στα καύσιμα κ.α., που καθιστά αδύνατη ακόμα και την κάλυψη βασικών καθημερινών αναγκών.

Η παρουσία όλων είναι απαραίτητη γιατί μόνο με την δική μας δράση, την συσπείρωσή μας, την αγωνιστική διεκδίκηση, τα ίδια τα άτομα με αναπηρία, οι οικογένειές τους και  οι εργαζόμενοι σε αυτές τις δομές, μπορούμε να ασκούμε πίεση και να έχουμε αποτελέσματα.