Σωματείο Εργαζομένων Hellenic Quality Foods Εύβοιας : 22 Ιούνη έκτακτη γενική συνέλευση
ΕΚΤΑΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΙΟΥΝΙΟΥ 13:00 – 15:00 στον προαύλιο χώρο του πτηνοσφαγείου
Θέματα: 1. Ενημέρωση για τη συνάντηση με την εταιρεία.
- Απόφαση και συμμετοχή στην 24ωρη απεργία 30 Ιουνίου.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Η Γενική συνέλευση πραγματοποιείται στο χώρο εργασίας για να διευκολυνθεί η μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή των συναδέλφων.
Για την πραγματοποίηση της Γενικής Συνέλευσης έχουμε ενημερώσει την εταιρεία ότι εκείνη την ώρα θα υπάρχει στάση εργασίας και το εργοστάσιο δεν θα δουλεύει.
Σωματείο Εργαζ. Νοσοκομείου Θριασίου : ΟΧΙ στο «ΝΕΟ ΕΣΥ» των νοσοκομείων – επιχειρήσεων, των ιδιωτικοποιήσεων και συγχωνεύσεων μονάδων υγείας
ΟΧΙ στο «ΝΕΟ ΕΣΥ» των νοσοκομείων – επιχειρήσεων, των ιδιωτικοποιήσεων και συγχωνεύσεων – καταργήσεων μονάδων υγείας, των αναστολών εργασίας και των απολύσεων χιλιάδων εργαζομένων
ΟΧΙ στα απλήρωτα δεδουλευμένα, το «πάγωμα» μισθών, τη φοροληστεία και τις ανατιμήσεις στα καύσιμα, το ρεύμα και τα είδη λαϊκής κατανάλωσης
ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΙΟΥΝΙΟΥ – ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (7 π.μ. – 3 μ.μ.)
Συγκέντρωση στις 9 π.μ. στην Πλατεία Μαβίλη και πορεία στο Υπουργείο Υγείας
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ και ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ γιατί οι πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες για το «νέο ΕΣΥ», όπως το «ονειρεύονται» οι ιδιοκτήτες ασφαλιστικών εταιρειών, ιδιωτικών κλινικών και διαγνωστικών κέντρων, απαιτείται να ΣΗΜΑΝΟΥΝ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ σε κάθε εργαζόμενο, σε κάθε λαϊκή οικογένεια.
Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη δήλωση της αναπλ. υπουργού Υγείας, σε επίσκεψη στον ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ οτι «δεν εκδίδει νέους οργανισμούς νοσοκομείων διότι σκοπεύει να κλείσει αρκετά νοσοκομεία όποτε θα τους φτιάξει μετά την συγχώνευση τους»!!!
Εξίσου αποκαλυπτική ήταν και η δήλωση του υπουργού Υγείας, στη Βουλή, ότι το νοσοκομείο Σαντορίνης – που με νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, «λειτουργεί ως υποκατάστημα» της Ανώνυμης Εταιρείας Μονάδων Υγείας – είναι «πιλότος» για τη λειτουργία των νοσοκομείων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Ήδη, η κυβέρνηση της ΝΔ έχει αποδειχθεί «άξιος συνεχιστής» της πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων. Με διαδοχικούς νόμους, προωθεί τη λειτουργία των νοσοκομείων Κομοτηνής, Παιδιατρικού Θεσσαλονίκης και Σπάρτης ως ΝΠΙΔ..
Για τις συνέπειες της λειτουργίας των νοσοκομείων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις εκπροσώπων επιχειρηματικών ομίλων:
«Οι προτάσεις για τη μετατροπή των νοσοκομείων σε ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που θα λειτουργούν με τις διοικητικές προδιαγραφές των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων, είναι ένα αναγκαίο βήμα για την ενοποίηση της αγοράς.».
«Είναι λάθος να μιλάμε για δημόσια δωρεάν Υγεία. Η Υγεία είναι προϊόν, έχει κόστος και πληρώνεται. Το νοσοκομείο είναι επιχείρηση (…) και το μεγάλο σαράκι είναι η μονιμότητα των εργαζομένων».
Αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, ότι οι σχεδιασμοί για λειτουργία των μονάδων υγείας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια ΔΕΝ οφείλονται σε «νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία» της κυβέρνησης της ΝΔ.
Αποτελούν συνειδητή επιλογή των κυβερνήσεων ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ για την υλοποίηση της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μετατροπή των δημόσιων νοσοκομείων σε «αυτοτελείς επιχειρηματικές μονάδες».
Αξιοσημείωτο είναι ότι για την μετατροπή των νοσοκομείων σε ΝΠΙΔ, «αξιοποιούνται» δωρεές του Ιδρύματος Νιάρχου, αποκαλύπτοντας και τον πραγματικό ρόλο της «κοινωνικής δράσης» των καπιταλιστών και των ιδρυμάτων τους.
Αυτούς τους σχεδιασμούς υπηρετεί και ο πρόσφατος νόμος για τον ΕΟΠΥΥ και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, που προωθεί νέες περικοπές στην υγειονομική περίθαλψη, αύξηση των πληρωμών των ασθενών και επέκταση των ιδιωτικοποιήσεων και της επιχειρηματικής λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων
Βασικό χαρακτηριστικό του «νέου ΕΣΥ» είναι η λειτουργία των μονάδων υγείας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με βάση τις κατευθύνσεις του ΟΔΙΠΥ Α.Ε. (για την «αύξηση του ανταγωνισμού μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών νοσοκομείων») και τα κριτήρια «Κοστολόγησης Ομοιογενών Διαγνωστικών Κατηγοριών» (DRGs) που διαμόρφωσε το ΚΕΤΕΚΝΥ Α.Ε. (μετεξέλιξη της ΕΣΑΝ Α.Ε.) στη διάρκεια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.
Θυμίζουμε ότι η εφαρμογή των DRG είναι βασική απαίτηση των ασφαλιστικών εταιρειών, όχι μόνο για να μειωθεί η ασφαλιστική κάλυψη για εξετάσεις και θεραπείες, αλλά και για να διαμορφωθούν παρόμοιοι όροι λειτουργίας μεταξύ δημόσιων νοσοκομείων και ιδιωτικών κλινικών.
Τη διαμόρφωση κοινών προτύπων λειτουργίας δημόσιων και ιδιωτικών μονάδων υγείας υπηρετεί και η εισαγωγή των εντύπων του ΟΔΙΠΥ Α.Ε. η οποία δημιουργεί νέα προβλήματα στη λειτουργία των νοσηλευτικών τμημάτων.
Αυξάνεται ο φόρτος εργασίας των λιγοστών νοσηλευτών ανα τμήμα που δεν αρκούν ούτε για να καλύψουν τις βασικές ανάγκες νοσηλευτικής φροντίδας των ασθενών.
Μέχρι να εξασφαλισθεί επαρκής στελέχωση των νοσηλευτικών τμημάτων, είναι πρακτικά αδύνατο και κυριολεκτικά επικίνδυνο να εφαρμοστεί το νέο μοντέλο εκτίμησης της νοσηλευτικής φροντίδας.
Νοσοκομεία – Επιχειρήσεις με ασθενείς – πελάτες και εργαζόμενους με ημερομηνία λήξης και πετσοκομμένα δικαιώματα
Στο νοσοκομείο – επιχείρηση, το κόστος λειτουργίας θα καλύπτεται κυρίως από τις πληρωμές των ασθενών – πελατών, είτε άμεσα είτε μέσω ασφαλιστικών εισφορών.
Δεδομένου ότι στο κόστος λειτουργίας συμπεριλαμβάνεται και η μισθοδοσία του προσωπικού, για να μπορεί το νοσοκομείο – επιχείρηση να είναι «αποδοτικό» και «ανταγωνιστικό» με τις αντίστοιχες ιδιωτικές κλινικές, ώστε να «κλείνει συμφωνίες» με τις ασφαλιστικές εταιρείες και τον ΕΟΠΥΥ (που θα λειτουργεί ως «ιδιωτικός ασφαλιστικός οργανισμός») θα πρέπει να έχει όσο το δυνατό λιγότερο και φθηνότερο προσωπικό.
Στο σχεδιασμό αυτό εντάσσεται η διαιώνιση των μεγάλων ελλείψεων προσωπικού και η επέκταση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Γι’ αυτό, απορρίπτεται, από όλες τις κυβερνήσεις, το αίτημα μας για μονιμοποίηση των συμβασιούχων συναδέλφων και σε δεκάδες νοσοκομεία προχωρεί η διαδικασία για την ανάθεση της καθαριότητας, της φύλαξης και της σίτισης σε εργολαβικές εταιρείες.
Αντί για την κάλυψη των ελλείψεων, συνεχίζεται η μείωση του αριθμού των μονίμων εργαζομένων στην Υγεία ακόμη και εν μέσω επιδημίας (από 77532 τον Μάρτιο 2020 σε 74196 τον Απρίλιο 2022).
- Ταυτόχρονα, συνεχίζεται η αξιοποίηση του εμβολιασμού, από βασικό όπλο για την αντιμετώπιση της επιδημίας, σε εργαλείο εκβιασμών ανατροπής εργασιακών σχέσεων και χιλιάδες συνάδελφοι εξακολουθούν να βρίσκονται σε αναστολή εργασίας.
- Κερδισμένοι είναι οι ιδιοκτήτες διαγνωστικών κέντρων, ιδιωτικών κλινικών και ασφαλιστικών εταιρειών, που τα κέρδη τους αυξάνονται, την ίδια στιγμή που η φτώχεια «θεριεύει» στις λαϊκές οικογένειες.
- Τσακίζουν τα δικαιώματα και τις ζωές μας για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων
Ταυτόχρονα, επιμένουν να διατηρούν «παγωμένους» τους βασικούς μισθούς μας – ενώ η ακρίβεια «θερίζει» – και αρνούνται την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.
Απλήρωτα παραμένουν τα δεδουλευμένα μας (τακτικές και πρόσθετες εφημερίες, υπερωρίες, εργασία νυχτερινή, σε αργίες – Κυριακές) αλλά η κυβέρνηση ψήφισε τροπολογία για την επιδότηση της αεροπορικής εταιρείας «Ellinair» με 9.2 εκατ. ευρώ (που προστίθενται στα 120 εκατ. ευρώ επιδότηση στην «Aegean» το 2021).
Για πολλούς από εμάς, οι καλοκαιρινές διακοπές είναι «όνειρο θερινής νυκτός» αλλά οι εφοπλιστικοί όμιλοι έχουν 41 προκλητικές φοροαπαλλαγές (κατοχυρωμένες με τις ψήφους ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ στην πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση), η ετήσια επιδότηση τους έχει φτάσει τα 138 εκατ. ευρώ, ενώ θα εισπράξουν επιπλέον 670 εκατ. ευρώ από τα ΕΣΠΑ και το πρόγραμμα “Νέαρχος”! (η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ προς την κυβέρνηση είναι ότι …. «δεν είναι αρκετά!!!)
Αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, ότι τόσο στη φάση της κρίσης όσο και της ανάκαμψης, χαμένοι είμαστε οι εργαζόμενοι, που πληρώνουμε, με την ένταση της εκμετάλλευσης, της φοροληστείας και τις ανατιμήσεις, είτε για να «διασωθούν» είτε για να αυξηθούν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Συνεχίζουμε τον αγώνα μας ενάντια στον πραγματικό μας εχθρό – τους επιχειρηματικούς ομίλους και την πολιτική κυβερνήσεων και Ευρωπαϊκής Ένωσης που τους υπηρετεί – και διεκδικούμε:
► Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων (εφημεριών, υπερωριών, για εργασία νυχτερινή, σε αργίες – Κυριακές)
► Αυξήσεις στους μισθούς. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, ξεκινώντας με καταβολή επιδόματος αδείας
► Ανάκληση των αναστολών εργασίας των εργαζομένων σε μονάδες υγείας και πρόνοιας
► Ενίσχυση των δημόσιων μονάδων υγείας και πρόνοιας με επείγουσες προσλήψεις και μονιμοποίηση των συμβασιούχων
► Επέκταση ανθυγιεινού επιδόματος και ένταξη στα ΒΑΕ όλων όσων εργάζονται σε αντίστοιχες συνθήκες
► Κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης σε Υγεία, Πρόνοια και Κοινωνική Ασφάλιση. Ένταξη των ιδιωτικών μονάδων, μαζί με το προσωπικό τους, σε Αποκλειστικά Δημόσιο Δωρεάν Σύστημα Υγείας και Πρόνοιας.
► Κατάργηση της Ρήτρας Αναπροσαρμογής, του ΦΠΑ και των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης στο ρεύμα, τα καύσιμα και τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης
Τοποθέτηση του Θανάση Κολιζέρα, Γ. Γραμματέα της Ομοσπονδίας Τροφίμων στην Πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ
Η Ομοσπονδία και τα συνδικάτα του κλάδου χαιρετίζουμε αυτή τη μεγαλειώδη ζωντανή διαδικασία, την πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ. Παίρνουμε όλοι θάρρος, κουράγιο και δύναμη για να συνεχίσουμε ακόμα πιο αποφασιστικά στο δύσκολο αλλά ωραίο δρόμο της ταξικής πάλης.
Τα σωματεία από όλη τη χώρα που συμμετέχουν, μεταφέρουν μια ζωντανή πείρα από τους χώρους δουλειάς, κύρια από τον τρόπο που οργανώσαμε τις μάχες για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα που απασχόλησε τους συναδέλφους.
Η αντικειμενική αποτίμηση και η συζήτηση της συλλογικής πείρας είναι η δύναμή μας. Είναι η δύναμη για να τονωθεί η αυτοπεποίθηση πάνω στα αντικειμενικά καλά που έχουμε κάνει και εξετάζοντας τις αδυναμίες, να τις διορθώνουμε για να προχωρήσει με σταθερά βήματα ο στόχος της ανασύνταξης του κινήματος.Με αυτή την ανταλλαγή πείρας, την ουσιαστική – συνειδητή συμφωνία στο πλαίσιο πάλης και των αιτημάτων, συνειδητοποιούμε στην πράξη τη δύναμη της ενότητας των εργαζομένων απέναντι στις επιθέσεις της εργοδοσίας και των μηχανισμών της.
Συναδέλφισσες – συνάδελφοι, είναι γεγονός ότι στα έξι χρόνια που μεσολάβησαν από την προηγούμενη πανελλαδική συνάντησή μας, και ιδιαίτερα το τελευταίο τρίχρονο σε αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες της πανδημίας, δώσαμε πολλές μικρές και μεγάλες μάχες για τα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων,με το μεγαλύτερο βάρος αντικειμενικά να πέφτει στην προστασία της υγείας και της ζωής, πάντα με σταθερό προσανατολισμό στην οργάνωση τους.
Έτσι μεγάλωσε το κύρος και η εμπιστοσύνη στην Ομοσπονδία και τα συνδικάτα στις συνειδήσεις χιλιάδων εργαζομένων, Ελλήνων και μεταναστών, νέων και γυναικών. Εργαζομένων δηλαδή που γνώρισαν τη δράση και την αλληλεγγύη του ταξικού κινήματος.
Αυτό το κύρος και η εμπιστοσύνη, αποτυπώνεται με τον τριπλασιασμό της δύναμης της Ομοσπονδίας. Με τη δημιουργία και ένταξή τους στην Ομοσπονδία 8 νέων σωματείων (ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ-ΒΟΙΩΤΙΑΣ-ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ-ΝΗΡΕΑΣ ΑΙΤ/ΝΙΑΣ-ΝΗΣΕΛΑΝ ΕΥΒΟΙΑΣ-ΜΙΜΙΚΟΣ-ΚΕΛΑΙΔΙΤΗΣ/ΣΚΑΛΕΖΑ-ΔΕΛΤΑ ΘΕΣ/ΚΗ) κάτι που μας χαροποιεί και μας γεμίζει αισιοδοξία για τη συνέχεια.
Η μαζικοποίηση όλων των κλαδικών συνδικάτων, η δημιουργία 3 επιτροπών μεταναστών κυρίως εργατών γης, μέσα από μαζικές Γενικές Συνελεύσεις στην ΑΤΤΙΚΗ, είναι μια προσπάθεια που βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη και αναδεικνύει τις μεγάλες δυνατότητες και τα περιθώρια ώστε η Ομοσπονδία και τα σωματεία να γίνουν ο φόβος και ο τρόμος των βιομηχάνων, να γίνουν οι οργανωτές των δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων του κλάδου.
Σίγουρα έχουμε κάνει πολλά και θετικά βήματα, ανοίξαμε καλύτερη τη συζήτηση μέσα στους χώρους δουλειάς δένοντας τις εξελίξεις στον κλάδο με τις γενικότερες, αναδεικνύοντας την ουσία και τις αιτίες της αντεργατικής πολιτικής, συζητώντας για το ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει το κίνημα σήμερα, ποιον προσανατολισμό.
Ωστόσο είναι απαραίτητο να ανέβει κι άλλο η μαχητικότητα από όλες τις δυνάμεις, η παρουσία και η παρέμβασή μας στον κλάδο, σε όλη την χώρα, πρέπει να είναι περισσότερο ορατή και δυναμική. Να χτίζουμε συνεχώς βάσεις των συνδικάτων μέσα στους χώρους δουλειάς για να μπορούμε να δουλέψουμε με καλύτερους όρους.Με συνεχή προσπάθεια για να σπάει ο συντεχνιασμός, να συνενώνουμε σε ενιαία αντίληψη και αγώνα όλους τους εργαζόμενους του κάθε χώρου.
Παράλληλα να παίρνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να θωρακίζεται αυτή η προσπάθειααπό την εργοδοσία που θα παρέμβει για να αποτρέψει την οργάνωση των εργαζομένων Έχουμε αρνητική πείρα στην Αργολίδα και συγκεκριμένα στον όμιλοΑvramar.
Υποτιμήσαμε τον αντίπαλο, ένα μεγάλο μονοπώλιο, δεν προστατέψαμε τη δουλειά μέχρι να «ριζώσει» γερά, σε συνδυασμό με τον παρορμητισμό και των ενθουσιασμό των εργαζομένων, εκτέθηκε σημαντικός πυρήνας που συσπειρώθηκε στο κλαδικό συνδικάτο, στην οργή της εργοδοσίας. Απολύσεις μαζικές και χρηματισμοί με πολλά λεφτά ήταν η απάντηση στην προσπάθεια οργάνωσης που δεν μπορέσαμε να αντιμετωπίσουμε, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, αφού η ίδια η ζωή και οι άθλιες συνθήκες εργασίας βάζουν σε προβληματισμό τους εργαζόμενους και δημιουργούν τις προϋποθέσεις για οργάνωση.
Συναδέλφισσες – συνάδελφοι αυτή τη περίοδο είμαστε σε διαδικασία διαπραγματεύσεων με τον ΣΕΒ για υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ.Παρά τη δήθεν συμφωνία που εκφράζουν οι εκπρόσωποι των εργοδοτών ότι πρέπει να υπογραφεί νέα ΣΣΕ, κωλυσιεργούν γιατί στην πραγματικότητα για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι να μην θίγει η κερδοφορία τους .
Μιλούν για «νομικά κωλύματα», για την «τεράστια αύξηση του κόστους στο ρεύμα, στα καύσιμα, στις πρώτες ύλες που πλήττει τους βιομήχανους!!!» οδηγώντας επί της ουσίας σε αδιέξοδο την διαπραγμάτευση.
Αποτελεί μεγάλη πρόκληση να μιλούν για «δύσκολους καιρούς» αυτοί που έχουν θησαυρίσει όλα τα προηγούμενα χρόνια από τις πλάτες των εργαζομένων, με τους χαμηλούς μισθούς, την εντατικοποίηση, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τα ανύπαρκτα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
Η μόνη αλήθεια είναι ότι οι βιομήχανοι αυξάνουν από χρόνο σε χρόνο σε δυσθεώρητα ύψη την κερδοφορία τους, σε αντίθεση με τους εργαζόμενους, που αγωνιούμε καθημερινά για ένα κομμάτι ψωμί, μη μας κόψουν το ρεύμα, μη μας ξεσπιτώσουν.
Η μόνη αλήθεια είναι ότι οι εργαζόμενοι πληρώσαμε τα 13 τελευταία χρόνια τις κρίσεις τους – σε ένα κλάδο που δεν γνώρισε κρίση! – με δραστικές περικοπές των μισθών και εκτίναξη της φορολογίας, πληρώνουμε την ανάπτυξη με τη ραγδαία επιδείνωση του πενιχρού εισοδήματός μας που ροκανίζει ο πληθωρισμός.
Γι’ αυτό στις 30 Ιούνη απεργούμε στον κλάδο και στέλνουμε ξεκάθαρο μήνυμα στην μεγαλοεργοδοσία, ότι είμαστε αποφασισμένοι και θα διεκδικήσουμε δυναμικά την υπογραφή ΣΣΕ, με όρους που θα επιτρέπουν να ζούμε εμείς και οικογένειες μας με αξιοπρέπεια και όχι με το καθημερινό άγχος για επιβίωση
Στέλνουμε ξεκάθαρο μήνυμα στην μεγαλοεργοδοσία ότι τους νόμους όλων των κυβερνήσεων που διαδοχικά ξήλωναν και ξηλώνουν εργατικά δικαιώματα και κατακτήσεις, με αποκορύφωμα την αθλιότητα Χατζηδάκη, δεν τους αναγνωρίζουμε και θα τους ανατρέψουμε με οργανωμένο αγώνα στους χώρους δουλειάς
Στέλνουμε ξεκάθαρο μήνυμα στην μεγαλοεργοδοσία ότι θα κλιμακώσουμε τον αγώνα μας. Ότι ξεκινά ένας νέος κύκλος κινητοποιήσεων, σκληρών και αποφασιστικών ταξικών αγώνων μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματα μας, να υπογραφεί ΣΣΕ.
Με οργάνωση, με αγώνα, με αλληλεγγύη από όλο το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, το ΠΑΜΕ, θα τα καταφέρουμε.Θα μεγαλώσει η οργάνωση, θα μεγαλώσουν τα σωματεία, θα δημιουργηθούν νέα, η ανασύνταξη θα προχωρήσει ότι και να λένε, ότι και να κάνουν οι βιομήχανοι, οι κυβερνήσεις τους και τα τσιράκια τους στο κίνημα,οι οπαδοί του κοινωνικού εταιρισμού. Η Ανασύνταξη θα προχωρήσει.
ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΟΛΙΖΕΡΑΣ, ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΊΑΣ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΛΛΉΛΩΝ ΓΆΛΑΚΤΟΣ ΤΡΟΦΊΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ – ΠΡΌΕΔΡΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΓΆΛΑΚΤΟΣ ΤΡΟΦΊΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΏΝ ΑΡΓΟΛΊΔΑΣ ΚΟΡΙΝΘΊΑΣ.
Ομιλία του Παναγιώτη Πολίτη, Προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ στην Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Εκ μέρους των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ εκφράζω από καρδιάς τους θερμούς και ευχαριστήριους χαιρετισμούς για την έμπρακτη αλληλεγγύη που έχει εκφραστεί στον αγώνα μας, την αλληλεγγύη που είναι το αποκούμπι, η ανάσα, η τροφή, είναι η δύναμη που μας βαστά όρθιους για να συνεχίσουμε μέχρι την νίκη.
Το περιεχόμενο και τα συμπεράσματα που βγήκαν αυτό το διήμερο είναι δεδομένο ότι θα μεταφερθούν σε εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους και θα αξιοποιηθούν διεξοδικά το επόμενο διάστημα για την οργάνωση της πάλης σε κάθε χώρο δουλειάς.
Δεν θα σας πω σήμερα τι είναι η ΛΑΡΚΟ. Είναι η μοναδική βιομηχανία παραγωγής σιδηρονικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και 6η στον κόσμο και αυτό αρκεί, για να αποδείξουμε τις παραγωγικές δυνατότητες που έχει η χώρα μας.
Θα τονίσω τις δυσκολίες που έχουμε αποτελεσματικά αντιμετώπιση στην καθημερινότητα του 30μηνου αγώνα.
Αρχικά, τα εμπόδια αποτελεσματικής άμυνας και αποφασιστικής αντεπίθεσης των εργαζομένων ήταν πολλά.
- Οι πολυδιάστατες εργασιακές σχέσεις ήταν εμπόδιο στην ενότητα.
- Η υπονόμευση από μηχανισμούς των Κυβερνήσεων που εμπλέκονται στενά, με και μέσα τους εργαζόμενους με κρίκο τον κυβερνητικό εργοδοτικό συνδικαλισμό, δεν βοηθούσε στη εμπιστοσύνη και συσπείρωση των εργαζομένων γύρω από τα σωματείο.
- Η συνεννόηση μεταξύ συνδικαλιστών και σωματείων με διαφορετική πολιτική και συνδικαλιστική αφετηρία, σε ένα χώρο που διαχρονικά υπάρχει σφοδρή αντιπαράθεση, δυσκόλευε τα πράγματα.
- Τα αστικά ΜΜΕ και η προπαγάνδα της Κυβέρνησης όπου μέσα από αυτά παρουσίαζε την ΛΑΡΚΟ «ως βαρέλι δίχως πάτο», τους εργαζόμενους «βολεμένους» και την πολιτική της ως «ρεαλιστικό μονόδρομο». Οι μηχανισμοί παραπληροφόρησης μέσα και έξω από τους χώρους εργασίας, οι πρωτόγνωρες συνθήκες πανδημίας και απαγορεύσεων, όλα αυτά ήταν αντικειμενικά προβλήματα που εμπόδιζαν την διεξαγωγή του αγώνα.
Και όμως, αν έχεις πίστη στο δίκιο και τις δυνατότητες των εργαζομένων μπορείς να ξεπεράσεις τα πάντα.
Η παρέμβαση των δυνάμεων του ΠΆΜΕ σε αυτή την κατεύθυνση ήταν καθοριστική.
Με ένα πλατύ άνοιγμα και με αφαιτερεια μια μεγάλη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 19, άρχισε η ταξική «τριβή» με συνδικαλιστές, σωματεία και εργαζόμενους.
Αυτό, μεταλαμπαδεύτηκε, γέννησε την ελπίδα, ανέβασε την ενότητα μεταξύ των ίδιων των εργαζομένων.
Παραμερίζοντας τις επιμέρους διαφορές δώσαμε και πήραμε εμπιστοσύνη με τις συνδικαλιστικές τίμιες και υγιής δυνάμεις, βασιστηκαμε στις συνθήκες εργασίας στη ΛΑΡΚΟ που είναι σκληρές, στα κοινά προβλήματα.
Αυτό η πρωτοβουλία αποτέλεσε «μήτρα» της ανάγκης που «γέννησε» την ενότητα και κράτησε όλους τους εργαζόμενους μέχρι σήμερα.
Η ανταπόκριση στο άνοιγμα σε άλλα επαγγέλματα της περιοχής που εξαρτώνται από την λειτουργία και το εισόδημα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, σε συνδυασμό με την μεγάλη πανελλαδική έκφραση αλληλεγγύης, μας έδειξε τους φυσικούς συμμάχους, ήταν και είναι τροφή αντοχής.
Το γεγονός ότι την φωνή μας την άκουσαν όλοι οι εργαζόμενοι της χώρας, αποδεικνύει ότι τα μέσα χειραφέτησης που ελέγχουν είναι αδύναμα μπροστά στην αλληλεγγύη και την ενημέρωση που μπορεί να πραγματοποιήσει με πολύμορφους τρόπους η εργατική τάξη και η σύμμαχοί της.
Μέσα από αυτόν τον αγώνα μάθαμε να συζητάμε καλύτερα και ποιο συλλογικα, ανοιχτά, επιδιώκοντας την συμμετοχή στις διεργασίες λήψεων αποφάσεων των ίδιων των εργαζομένων.
Αυτό διαμόρφωνε περιεχόμενο, αιτήματα και μορφές αγώνα που γινόντουσαν κτήμα των ίδιων των εργαζομένων.
Η αποφασιστικότητα και η αυταπάρνηση των πρωτοπόρων συνδικαλιστικών δυνάμεων γέννησε την ελπίδα, έφερε την συνεργασία και τον κοινό αγώνα με άλλους τίμιους συνδικαλιστές, έφερε την ενότητα σε ταξική βάση.
Αν στην ΛΑΡΚΟ δεν υπήρχε η πρωτοπορία των δυνάμεων του ΠΆΜΕ, δεν θα υπήρχε πρωτοβουλία και κατά συνέπεια, αγώνας.
Αν δεν γινόταν άνοιγμα εμπιστοσύνης, δεν θα υπήρχε συζήτηση, διεργασίες λήψεων αποφάσεων και συσπείρωση.
Αν δεν εκφραζόταν η αλληλεγγύη, δεν θα είχαμε αντέξει.
Δεν είναι εύκολο. Απαιτεί θυσίες.
30 μήνες η πρωτοπορία των εργαζομένων που βαστά αυτόν τον αγώνα έχει ξεχάσει πατέρα, μάνα, σπίτι, σύζυγο, παιδιά, συγγενείς και φίλους.
Έχει ιεραρχήσει στην καθημερινότητα, τους συναδέλφους, τους συναγωνιστές, την επιτυχία του στόχου κάθε φάσης, την επιτυχία του αγώνα.
Αλλά αξίζει τον κόπο.
Μας λείπουν τα παιδιά μας, αλλά τα ανταμώνουμε στο πεζοδρόμιο με τους συμμαθητές τους ακούγοντας να «φωνάζουν έξω από την ΛΑΡΚΟ δεν πρόκειται να βγούμε».
Μας λείπουν οι γυναίκες μας, αλλά τα ανταμώνουμε στην συγκέντρωση, στην σύσκεψη, εκεί, μαζί με τις γυναίκες των συναδέλφων κρατώντας στην αγκαλιά το βρέφος κρατούν τα πλακάτ.
Περπατούμε στις πόλεις και στα χωριά και μας φιλούν στο μέτωπο η ηλικιωμένη και ο ηλικιωμένος άγνωστος και μας δίνει την ευχή του για νίκη, μέσα από την καρδιά του, σαν την φυσική μάνα, σαν το φυσικό πατέρα.
Αυτό το συναίσθημα δεν αγοράζεται, δεν κληρονομείται, δεν πουλιέται. Δεν σε ψωνίζει.
Είναι κατάκτηση που σε μαθαίνει να βγαίνεις πάντα όρθιος, σε κάθε δυσκολία της ζωής.
Που σε μαθαίνει να μην το βάζεις κάτω και να συνεχίζεις.
Στον αγώνα κάνεις αδελφό τον συνάδελφο που σου σφίγγει το χέρι και ας μην ξέρεις το όνομα του και ας μην ξέρεις από είναι, δεν σε νοιάζει ποιος είναι, αλλά γνωρίζεις ότι νοιάζεται για σένα και νοιάζεσαι το ίδιο για αυτόν.
Έναν τέτοιο αγώνα ζούμε στην ΛΑΡΚΟ και είναι τόσο όμορφο αυτό που ζούμε, που αν γύριζες το χρόνο πίσω, πάλι τον ίδιο δρόμο θα διαλέγαμε.
Είμαστε σε νέα φάση.
Ο νόμος για τις απολύσεις ψηφίστηκε, μέσα στο καλοκαίρι θα δεχτούμε επίθεση. Απολύσεις, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μείωση αποδοχών, παύση λειτουργίας, εξώσεις από σπίτια στους οικισμούς. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
Μπορεί η ανοιχτή προσπάθεια συναίνεσης των εργαζομένων με όπλο τον κυβερνητικό εργοδοτικό συνδικαλισμό να τσακίστηκε από τους ίδιους τους εργαζόμενους σε αυτή την φάση, όμως γνωρίζουμε καλά ότι η υπονόμευση θα συνεχιστεί και δεν χωράει εφησυχασμός.
Με εγγυητή τον χειρισμών την πείρα και θεμέλιο την ταξική ενότητα με τα υγιή στοιχεία στο κίνημα από όπου και να προέρχονται πολιτικά και συνδικαλιστικά, σχεδιάζουμε την στάση των εργαζομένων στην νέα φάση, επιδιώκοντας να γίνει κτήμα τόσο των εργαζομένων, της εργατικής τάξης και των συμμάχων μας.
Σταθμός διεργασιών, αποφάσεων και συντονισμού θα πρέπει να είναι μία νέα σύσκεψη στη ΛΑΡΚΟ μέσα στο επόμενο 20ημερο.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Στην ΛΑΡΚΟ, όπως και στην Cosco, τα πετρέλαια και τα Λιπάσματα, την e food και τους οικοδόμους, η αναμέτρηση ήταν και είναι με το σύνολο των μηχανισμών, οι εργαζόμενοι έχουν απέναντι τα οικονομικά συμφέροντα, τις κυβερνήσεις και το κράτος.
Αυτοί οι αγώνες και τα συμπεράσματα που βγαίνουν μας δείχνουν τις Απέρι δυνατότητες της οργανωμένης ταξικής πάλης.
Σε αυτή την βάση η σημερινή εκδήλωση είναι παρακαταθήκη.
Στην ΛΑΡΚΟ αποδείχτηκε ότι μπορούμε να κουβεντιάζουμε, να αποφασίζουμε, να μας εμπιστεύονται οι εργαζόμενοι, να συσπειρώνονται στα σωματεία και να υλοποιούμε με επιτυχία.
Έτσι αντέξαμε 30 μήνες.
Έτσι, με μεγαλύτερο άνοιγμα και περισσότερη συζήτηση θα συνεχίσουμε.
Δεν μετανιώνουμε για τον δρόμο της σύγκρουσης που έχουμε πάρει.
Είμαστε περήφανοι που μέσα σε αυτόν τον αγώνα γνωριστήκαμε καλύτερα μεταξύ μας, βγήκαν μπροστά οι γυναίκες και τα παιδιά μας, ανταμώσαμε με άλλους συναδέλφους από άλλους χώρους.
Αν γύριζε ο χρόνος πίσω, χωρίς δισταγμούς, πάλι τον ίδιο δρόμο θα βαδιζαμε.
Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική δικαίωση.
Σας ευχαριστώ
Πολίτης Παναγιώτης
Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ
Σύλλογος Σπουδαστών Δημοσίων ΙΕΚ : Ανοιχτή επιστολή
ü Σχετικά με τις διαγραφές εργαζόμενων φοιτητών εξαιτίας απουσιών.
ü Σχετικά με το πιεστικό χρονικό πλαίσιο ολοκλήρωσης της πρακτικής άσκησης.
ü Σχετικά με τους στρατευμένους συναδέλφους και το χρονικό πλαίσιο της πρακτικής άσκησης.
Στη δύσκολη αυτή περίοδο που διανύουμε οι σπουδαστές των δημοσίων Ι.Ε.Κ., υποχρεούμαστε να εργαζόμαστε ταυτόχρονα με τις σπουδές μας, ώστε να καταφέρουμε να επιβιώσουμε. Ελλείψει επιδομάτων και μέτρων στήριξης προς τους σπουδαστές κατά τη διάρκεια των σπουδών μας, αλλά και με το καθεστώς της πολύ χαμηλά αμειβόμενης (και «εφάπαξ»), είτε απλήρωτης πρακτικής άσκησης, οι περισσότεροι από εμάς δουλεύουμε πριν ή και μετά τα μαθήματά μας, με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνουμε να παρακολουθήσουμε μέρος των ωρών των μαθημάτων ή ιδιαίτερα της πρώτης ώρας. Το παραπάνω έχει ως αποτέλεσμα να παίρνουμε απουσίες κάθε μέρα, ακριβώς επειδή κάνουμε το «έγκλημα» ως προς το Υπ. Παιδείας, να εργαζόμαστε για να επιβιώσουμε! Οι απουσίες αυτές συναθροίζονται, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σπουδαστές, όπως ενημερωθήκαμε, που δεν τους επιτρέπεται η συμμετοχή τους στις τελικές εξετάσεις και μένουν από απουσίες!!
- Απαιτούμε να μην κοπεί κανένας εργαζόμενος σπουδαστής από απουσίες!
- Να δοθεί τώρα άμεση λύση από τους αρμόδιους φορείς και τα υπουργεία!
- Απαιτούμε την ΑΜΕΣΗ παραγραφή των απουσιών αυτών και τη συμμετοχή όλων των σπουδαστών στις τελικές εξετάσεις!
Όπως ήδη αναφέρθηκε εισαγωγικά, ένα σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι αυτό της πρακτικής άσκησης, όπως καθορίζεται από το νέο Φ.Ε.Κ. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι όσοι σπουδαστές τελείωσαν τον κύκλο σπουδών τους μέχρι και το Δ’ εξάμηνο του 2020 και δεν ολοκληρώσουν τη πρακτική τους άσκηση έως τον Δεκέμβρη του 2022, θα διαγραφούν από το Ι.Ε.Κ. τους, χωρίς να αναγνωριστούν τα μαθήματα που έχουν περάσει!
Την ίδια στιγμή που εν μέσω της πανδημίας Covid-19 οι πρακτικές ασκήσεις των σπουδαστών ήταν σε αναστολή και δεν μπορούσαν να ξεκινήσουν! Στην υπάρχουσα πίεση του περιθωρίου των 2 χρόνων για την πραγματοποίηση της πρακτικής άσκησης από την τελευταία εξεταστική που συμμετείχε ο σπουδαστής, τώρα, χωρίς καμία προηγούμενη προειδοποίηση, προστίθεται η μείωση του περιθωρίου αυτού υπό την απειλή διαγραφής. Χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε μέριμνα από τις διοικήσεις των Ι.Ε.Κ. και τα αρμόδια Υπουργεία για εύρεση πρακτική άσκησης, ενώ θα έπρεπε να είναι ευθύνη τους! Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυτή να είναι στην ατομική ευθύνη των σπουδαστών (ή να το πούμε καλύτερα, να περιπλανιόμαστε από εργοδότη σε εργοδότη!) .
Το πιεστικό περιθώριο των πρακτικών ασκήσεων, αποτελεί πραγματική «θηλιά στο λαιμό» για άλλη μια κατηγορία συναδέλφων. Αυτών που έχουν ανεκπλήρωτες στρατιωτικές υποχρεώσεις, οι οποίες συμπέφτουν ή ξεπερνούν το χρονικό όριο της πρακτικής άσκησης, με δεδομένο ότι πλέον η θητεία έχει φτάσει τους 12 μήνες. Έχουν αρχίσει να καταφθάνουν ήδη αρκετές αντίστοιχες καταγγελίες για τέτοια περιστατικά στον Σύλλογο!
- Απαιτούμε κανένας σπουδαστής που επιθυμεί να ολοκληρώσει την πρακτική του άσκηση και δεν τα έχει καταφέρει, να μη διαγραφεί! Να δοθεί άμεσα μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο τουλάχιστον ενός έτους!
- Η εύρεση πρακτικής άσκησης να είναι στην ευθύνη των διοικήσεων των ΙΕΚ και των αρμόδιων υπουργείων, ΟΧΙ ατομική υπόθεση των σπουδαστών!
- Απαιτούμε να υπάρξει ειδική μέριμνα για τους στρατευμένους συναδέλφους! Κανένας που υπηρετεί τη θητεία του, να μη χάσει την πρακτική άσκηση! Να μπορεί να αναγνωριστεί η υπηρεσία στα αντικείμενα των σπουδών κατά τη διάρκεια της θητείας ως πρακτική άσκηση!










