Για την  Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της βίας κατά των Γυναικών

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών, η ΟΓΕ απευθύνεται σ’ όλες τις γυναίκες του μόχθου που είναι αντιμέτωπες με την πολύμορφη βία, που προβληματίζονται και ανησυχούν ψάχνοντας διέξοδο από τις βίαιες και εξουθενωτικές συνθήκες της ζωής και της δουλειάς τους.

Η ΟΓΕ σας καλεί να δυναμώσουμε μαζί τον συλλογικό αγώνα ενάντια σε κάθε μορφής βία που εντείνει τη γυναικεία ανισοτιμία και βάζει φραγμό στην ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας. Να οργανώσουμε την πάλη μας ενάντια στις αιτίες που γεννούν και τρέφουν τη βία σε κάθε πλευρά της ζωής μας. Να ενισχύσουμε το ρεύμα μαχητικής διεκδίκησης με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες μας στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην κοινωνική προστασία της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, στη στήριξη της οικογένειας, στην κοινωνική ζωή και δράση.

Τιμάμε αγωνιστικά την 25η Νοέμβρη και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στις γυναίκες που βιώνουν τις τραγικές συνέπειες της βίας του πολέμου και της προσφυγιάς. Είμαστε στο πλευρό των γυναικών που οι ίδιες και οι λαοί τους είναι τα τραγικά θύματα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, όπως συμβαίνει στην Παλαιστίνη και στην Ουκρανία, όπως συμβαίνει σε 56 ενεργά πολεμικά μέτωπα σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

Δεν ανεχόμαστε όλες αυτές οι γυναίκες της Γάζας που συνεχίζουν να σφαγιάζονται καθημερινά, ακόμα και μετά τη λεγόμενη εκεχειρία, από το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ στην Παλαιστίνη, όπως και οι γυναίκες που είναι θύματα στους άλλους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, να μην καταγράφονται ως θύματα βίας από κυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμούς και ΜΜΕ, που κατά τα άλλα “κόπτονται για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών”.

Δυναμώνουμε την πάλη μας ενάντια στην ολοένα και πιο βαθιά εμπλοκή της χώρας μας στα πολεμικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στη στήριξη του εγκλήματος του κράτους – δολοφόνου του Ισραήλ σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού, για να αναβαθμίζουν το ρόλο και τα κέρδη τους οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Εντείνουμε τη δράση μας ενάντια στην πολιτική της πολεμικής οικονομίας που στηρίζουν όλες οι ευρωατλαντικές δυνάμεις στη χώρα μας. Δεν ανεχόμαστε να μοιραστούν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στα γεράκια του πολέμου τη στιγμή που οι δικές μας ανάγκες, όπως και η στήριξη των κακοποιημένων γυναικών, δεν είναι “επιλέξιμες” από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κυβερνήσεις.

Αντιπαλεύουμε τη βία σε κάθε πλευρά της ζωής μας. Τα αποκρουστικά φαινόμενα της σεξουαλικής βίας και παρενόχλησης στους χώρους δουλειάς, του βιασμού, όπως και της ενδοοικογενειακής βίας που φτάνει μέχρι και τη δολοφονία γυναικών, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθούν και να φουντώσουν στο έδαφος της βίας :

• της εργασιακής ζούγκλας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, του 13ώρου,
• του μισθού που δεν φτάνει για να βγάλουμε το μήνα,
• της απόλυσης όταν μείνουμε έγκυοι, της έλλειψης προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας για την οποία πρέπει να χρυσοπληρώσουμε είτε για προγεννητικό έλεγχο, είτε για τον τοκετό, είτε για την Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή,
• της εμπορευματοποίησης της Υγείας, της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ΑμΕΑ, των χρονίως πασχόντων,
• των πλειστηριασμών και των εξώσεων για να κερδίζουν τα κοράκια των τραπεζών και των funds,
• της καταστολής των νόμων που περιορίζουν τη συλλογική και συνδικαλιστική μας δράση καθώς μας θέλουν μόνες, απομονωμένες, ανήμπορες, απελπισμένες.

Αποκαλύπτουμε ότι πάνω σε αυτό το έδαφος, γεννιούνται και αναπαράγονται οι αποκρουστικές ιδέες, αξίες και συμπεριφορές που υποτιμούν την προσωπικότητα και απαξιώνουν την ανθρώπινη ζωή, που αντιμετωπίζουν τη γυναίκα ως “ιδιοκτησία”. Στην αρένα της εκμεταλλευτικής κοινωνίας το γυναικείο σώμα και η σεξουαλικότητα εμπορευματοποιούνται, ενώ η πορνεία πλασάρεται ως “σεξεργασία” για να εξωραϊστεί στη συνείδηση των νέων γυναικών.

Αντιπαλεύουμε τη βαρβαρότητα της κοινωνίας της εκμετάλλευσης και καταπίεσης που όχι μόνο διατηρεί τις οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις που γεννούν και αναπαράγουν την βία κατά των γυναικών, αλλά αφήνει και τις κακοποιημένες γυναίκες απροστάτευτες, αναγκασμένες να προσφεύγουν σε ΜΚΟ και ιδιώτες.

Καταγγέλλουμε την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεων, που λογαριάζει τη βία κατά των γυναικών ως κόστος για το κράτος. Γι αυτό οι κακοποιημένες γυναίκες είναι αντιμέτωπες:

– με την ανυπαρξία ή τις μεγάλες ελλείψεις δημόσιων και δωρεάν δομών και υπηρεσιών στήριξης τους (συμβουλευτικά κέντρα, ξενώνες κλπ.)

– με την κρατική και αστυνομική αυθαιρεσία και τις μακροχρόνιες και πολυδάπανες νομικές διαδικασίες,

– με την ανυπαρξία εξειδικευμένων κέντρων για τις γυναίκες θύματα βιασμού και σεξουαλικής βίας, που θα παρέχουν άμεσα δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες.

 Δεν ανεχόμαστε να εξαρτάται η χρηματοδότηση και λειτουργία του δικτύου των δομών για τις κακοποιημένες γυναίκες από ευρωπαϊκά προγράμματα που έχουν “ημερομηνία λήξης”, αντί για την εξασφάλιση γενναίας κρατικής χρηματοδότησης που θα καλύπτει όλες τις ανάγκες. Το τρέχον πρόγραμμα, μάλιστα, λήγει στις 31 Δεκέμβρη 2025 και δεν έχει εξασφαλιστεί η ανανέωσή του, τη στιγμή που η στροφή στην πολεμική οικονομία φέρνει νέους κόφτες στη χρηματοδότηση των κοινωνικών υποδομών.

Είμαστε στο πλευρό των εργαζομένων στις δομές που με ευθύνη της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων παραμένουν σε ομηρία, έως και 14 χρόνια κάποιοι από αυτούς, καθώς υποχρεώνονται να υπογράφουν συμβάσεις με “ημερομηνία λήξης” χωρίς δικαιώματα. Καταγγέλλουμε το ισχύον αντεργατικό πλαίσιο που δεν επιτρέπει προσλήψεις προσωπικού με μόνιμη και σταθερή δουλειά στις δομές, αφού η “μονιμοποίηση” δεν είναι στις “επιλέξιμες” δαπάνες της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης. Σ’ αυτό έρχεται να προστεθεί και το άρθρο 57 του ν/σχεδίου του Υπουργείου Ανάπτυξης που συζητιέται αυτές τις ημέρες στη Βουλή, που προβλέπει ότι μόνο σε περίπτωση παράτασης του προγράμματος ΕΣΠΑ στο οποίο εντάσσεται το δίκτυο δομών θα παρατείνονται και οι συμβάσεις των εργαζομένων σε αυτό.

Προβάλλουμε τις διεκδικήσεις που είναι απαραίτητες για να σηκώσουν κεφάλι οι γυναίκες και να καταγγείλουν, να αντιπαλέψουν κάθε μορφής βία, αλλά και να απεγκλωβιστούν από παθογόνες οικογενειακές και διαπροσωπικές σχέσεις:

• Σταθερή εργασία με μισθούς που θα καλύπτουν τις ανάγκες μας, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, κοινωνική προστασία της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού και κάλυψη των αναγκών των ίδιων και των οικογενειών τους με δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας.
• Γενναία κρατική χρηματοδότηση για ένα εκτεταμένο δίκτυο κρατικών κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών, όπως ξενώνων, συμβουλευτικών κέντρων, κέντρων ψυχικής υγείας για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και την ολόπλευρη και δωρεάν στήριξη των κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους στελεχωμένων με ειδικευμένο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή δουλειά, χωρίς την εμπλοκή ΜΚΟ, ιδιωτών, εκκλησίας κλπ.

Καλούμε στην Αθήνα σε συγκέντρωση στις 25.11.2025 στις 18.00μμ στο Υπουργείο Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής (Σταδίου και Δραγατσανίου).

Καταδικάζουμε την τρομοκρατική και καταχρηστική απόλυση συναδέλφου συνδικαλιστή από την εταιρεία «Θαλάσσιες Ιχθυοκαλλιέργειες Γαλαξιδίου». Η απόλυση έχει στόχο να φιμώσει και να εμποδίσει τόσο τον ίδιο αλλά και όλους τους εργαζόμενους της επιχείρησης, για να σταματήσουν τις διεκδικήσεις όπως αυξήσεις στους μισθούς, βελτίωση των μέτρων υγιείας και ασφάλειας, την καλυτέρευση του εργασιακού βίου.

Τα προσχηματικά επιχειρήματα της εργοδοσίας «ότι δεν ανταποκρίνεται στα καθήκοντα του» δεν πιάνουν μετά από 25 συναπτά έτη εργασίας.

Ενώνουμε τη φωνή μας με τα Εργατικά Κέντρα και τα Σωματεία της περιοχής, απαιτώντας από την εργοδοσία να ανακαλέσει εδώ και τώρα την απόλυση και ο συνάδελφος να επιστρέψει στην εργασία του!

Καλούμε την εργοδοσία να ανακαλέσει την απόλυση και να επαναπροσλάβει τον συνάδελφο.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ Η ΠΑΛΗ ΘΑ ΤΗΝ ΣΠΑΣΕΙ

Μετά τους σοβάδες που πέφτουν στα δημόσια σχολεία, τις πλημμυρισμένες αίθουσες, ήρθαν και τα εργατικά ατυχήματα για τις σχολικές καθαρίστριες και ποιος ξέρει τι μας περιμένει ακόμα!

Στο 11^ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά η συναδέλφισσα που εργαζόταν στο σχολείο έπαθε ηλεκτροπληξία από γυμνό καλώδιο και νοσηλεύεται στο νοσοκομείο!

Η υποχρηματοδότηση έχει χτυπήσει κόκκινο στα δημόσια σχολικά κτίρια. Με αποτέλεσμα την ελλιπή συντήρηση των σχολείων με επικίνδυνες συνέπειες για όλη τη σχολική κοινότητα. Καθημερινά κινδυνεύουν μαθητές, εκπαιδευτικοί και βοηθητικό προσωπικό και σε λίγο τα ατυχήματα θα είναι δυστυχήματα αν δεν παρθούν μέτρα. Η έλλειψη προσωπικού, σε όλες τις υπηρεσίες του Δήμου (υδραυλικοί-ηλεκτρολόγοι-οικοδόμοι κ.α.) υπεύθυνους για την αποκλειστική συντήρηση, για τον έλεγχο των σχολικών μονάδων δημιουργεί συνθήκες ανασφάλειας για όλη τη σχολική κοινότητα.

Ο τραυματισμός της συναδέλφισσας δεν είναι ατύχημα! Είναι το αποτέλεσμα της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, των προηγούμενων κυβερνήσεων και της δημοτικής αρχής που συμφωνεί και εφαρμόζει μέχρι κεραίας τη λογική κόστους-οφέλους και το «ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ».

Την ώρα που με μεγάλο θράσος μιλάνε για τα αιματοβαμμένα πλεονάσματα και τη φοροληστεία στο εισόδημά μας, την ίδια ώρα δεν υπάρχουν λεφτά για την παιδεία, την υγεία, τις ανάγκες του λαού μας και μπουκώνουν με ζεστό χρήμα τους εργολάβους στους δήμους.

Δε θα επιτρέψουμε, σε κανέναν εργοδότη-το κράτος τους-τις δημοτικές αρχές, να βάζουν σε κίνδυνο την υγεία μας, την ασφάλειά μας, την ίδια μας τη ζωή!

Η συναδέλφισσα είναι μάνα πέντε παιδιών, εκ των οποίων τα τρία είναι ανήλικα και πρέπει να γυρίζει σπίτι της ασφαλής και αρτιμελής.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

• Να γίνουν όλοι οι απαραίτητοι έλεγχοι σε όλα τα σχολεία του Πειραιά και να διορθωθούν όλες οι παραλείψεις και οι κακοτεχνίες!
• Να δοθούν όλα τα μέτρα ατομικής προστασίας στους εργαζόμενους στη σχολική καθαριότητα. (Η συναδέλφισσα εργαζόταν με τα δικά της αθλητικά παπούτσια που είναι ακατάλληλα για εργασίες).
• Γενναία κρατική χρηματοδότηση σε όλα τα σχολεία και όχι εργασίες με προγράμματα και εργολάβους.
• Να γίνει άμεσα η συνάντηση με το Δήμαρχο που έχει ζητήσει το σωματείο μας για να εκθέσουμε αναλυτικά τις συνθήκες και τους όρους εργασίας των εργαζομένων στη σχολική καθαριότητα (καθηκοντολόγιο-ΜΑΠ-ωράριο κ.α.).

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΜΑΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 7:00μμ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Συνάδελφοι οικοδόμοι, εργαζόμενοι στα συναφή επαγγέλματα και τις κατασκευές,

Οι δυο μεγάλες απεργιακές Πανελλαδικές μάχες που δίναμε τον Οκτώβρη, απέναντι στο νόμο έκτρωμα για το 13ωρο, είναι η αγωνιστική παρακαταθήκη, που τροφοδοτεί νέους αγώνες με επίκεντρο τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και συνεχώς οξύνονται. Η κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, με την πολιτική  τους και τους αντεργατικούς νόμους που προωθούν και ψηφίζουν, εξασφαλίζουν στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους,  τους μεγαλοεργολάβους και τους μεγαλοκατασκευαστές, συνθήκες  και προνόμια για να αυξάνουν την εντατικοποίηση  της  δουλειάς και την εκμετάλλευση.

Ο κύκλος της επίθεσης κυβέρνησης και εργοδοσίας θα συνεχιστεί.

Έχουμε καθήκον να αγωνιστούμε για να αποκρούσουμε την επίθεση, να ανατρέψουμε τη βάρβαρη πραγματικότητα που βιώνουμε, να πετύχουμε νίκες και να τους υποχρεώσουμε να κάνουν πίσω σε όσα σχεδιάζουν. Στην αντεργατική τους ατζέντα, βρίσκεται η αύξηση  των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Είναι επιζήμια η αναμονή, για λύσεις στα προβλήματά μας από τις κυβερνήσεις. Η προσμονή  ότι θα υπάρξει φως στο τούνελ, ότι κάτι καλό θα γίνει και για εμάς, από τις συμφωνίες που κλείστηκαν με αμερικάνικους ενεργειακούς κολοσσούς, είναι η προσπάθεια της κυβερνητικής προπαγάνδας να δημιουργήσει μια ψευδαίσθηση  που καμιά σχέση δεν έχει με τις δυσκολίες και τα προβλήματα, με την πραγματική ζωή. Συμφωνίες και μπίζνες γίνονται σήμερα, έγιναν και στο παρελθόν, αλλά ο απλός λαός μετράει συνεχώς  απώλειες στη ζωή του για τα κέρδη των λίγων. Δε νοιάζονται για τη ζωή και τις ανάγκες των εργατών. Για τα κέρδη τους κάνουν τα πάντα, βγάζουν ακόμη και τα μαχαίρια του πολέμου, θυσιάζουν τις ζωές  μας.

 Όσα έχουμε ανάγκη, για να ζούμε αξιοπρεπώς  τον 21ο αιώνα, πρέπει να τα διεκδικήσουμε με την πάλη μας. Τίποτα δεν μας χαρίστηκε. Ό, τι κερδίσαμε το κατακτήσαμε με τον αγώνα και το αίμα μας.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

• Κήρυξη Υποχρεωτικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για όλους τους εργοδότες.
• 7ωρο – 5ήμερο -35ωρο.
• Αναγνώριση και διανομή των υπέρ αγνώστων ενσήμων.
• Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων. Μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των οικοδόμων και των εργαζόμενων στα βαρέα.
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς που έχουν μετατραπεί σε «αρένες θανάτου».

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ  Ή Η ΖΩΗ ΜΑΣ!

ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ!

Για άλλη μια χρονιά μπροστά στην BLACK FRIDAY και το εορταστικό ωράριο, η εργοδοσία προετοιμάζει μαύρες μέρες για τους εργαζόμενους, με εξαντλητικά ωράρια, δουλειά τις κυριακές, υπερωρίες κ.α . Έχει ήδη προηγηθεί η περίοδος από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο που σε πολλές περιπτώσεις τα καταστήματα άνοιξαν Κυριακές. Επίσης με αφορμή τη φωταγώγηση του χριστουγεννιάτικου δέντρου ενδεχομένως να έχουμε και τη ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ που καθιερώθηκε δήθεν για να βελτιωθεί το κλίμα στην αγορά λες και φταίει η “κακή ψυχολογία” και όχι ότι ο μισθός δεν φτάνει ούτε για τα βασικά.

Για άλλη μια χρονιά δηλαδή θέλουνε να επωφεληθούν από την ανάγκη εργαζομένων και καταναλωτών για φτηνά προϊόντα, ιδιαίτερα σήμερα που η ακρίβεια τσακίζει το εισόδημά μας, λιώνοντας μας στη δουλειά με ατελείωτες ώρες στην εξυπηρέτηση, στα ράφια, στις αποθήκες και τα γραφεία. Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση που προσπαθούν να μας επιβάλλουν σαν κανονικότητα χρειάζεται να προετοιμαστούμε και εμείς! Να προετοιμάσουμε την οργανωμένη αντίδραση μας μέσα σε κάθε κατάστημα ώστε να μην τους περάσει!

Η εργοδοσία είναι γελασμένη εάν πιστεύει πως με τις πλάτες του κράτους και τους νόμους που έχουν ψηφίσει όλες οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα, μπορεί έτσι απλά να μας επιβάλει ότι όρους εργασίας επιθυμεί. Οι εργαζόμενοι δεν είμαστε μόνοι μας, έχουμε δύναμη, όπλο μας είναι η οργάνωση, η συλλογική δράση και η διεκδίκηση μέσα από το σωματείο μας.

Τον 21ο αιώνα με την εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης δεν μας ταιριάζει να δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ, να μη φτάνει ο μισθός να πληρώσουμε λογαριασμούς και σούπερ μάρκετ. Να έχουμε εμπόδια στη πρόσβαση στην υγεία και την παιδεία.

Κόντρα στη κόλαση που θέλουν να μας επιβάλουν μονόδρομος για εμάς είναι η οργάνωση στο σωματείο σε κάθε κατάστημα και αλυσίδα έτσι ώστε μέσα από τη συλλογική δράση να επιβάλουμε το δίκιο μας.

ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ – ΔΟΚΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ!

Βάζουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες,  κόντρα στα θέλω της εργοδοσίας! Απαιτώντας εδώ και τώρα αυξήσεις στους μισθούς, να εφαρμοστεί το 7ωρο 5ήμερο 35ωρο, επιβάλλοντας το δικαίωμα μας στην ξεκούραση, το σταθερό πρόγραμμα, το δικαίωμα μας να κάνουμε γιορτές  με τις οικογένειες μας, ώστε να μην περάσει στην πράξη η εφαρμογή του 13ωρου στους χώρους δουλειάς.

Διεκδικούμε:

• Υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ,  με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
• Απαγόρευση του σπαστού, του 6ήμερου και της διευθέτησης του χρόνου εργασίας. Επαναφορά της Κυριακής Αργίας.
• 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, σταθερή δουλειά με δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους. Μηνιαίο πρόγραμμα με κυλιόμενα ρεπό.
• Καμία αλλαγή προγράμματος, καμία υπερωρία εν όψει του BlackFriday.
• Πρόσληψη του απαιτούμενου προσωπικού σε όλους τους χώρους, επαναφορά των ειδικοτήτων.
• Να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι, που υπονομεύουν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και νομιμοποιούν τις ευέλικτες και ελαστικές μορφές απασχόλησης.
• Επαναφορά των τριετιών συμπεριλαμβανομένης της περιόδου 2012 – 2023.
• Ουσιαστική προστασία των εργαζόμενων γυναικών και της μητρότητας.
• Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους και χωρίς προϋποθέσεις στο 80% του μισθού.
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Να ανακληθεί η απόλυση συνδικαλιστή στην εταιρεία «Θαλάσσιες Ιχθυοκαλλιέργειες Γαλαξιδίου»

Το Εργατικό Κέντρο Πάτρας καταγγέλλει την απαράδεκτη, τρομοκρατική, παράνομη και καταχρηστική ενέργεια της εταιρείας «Θαλάσσιες Ιχθυοκαλλιέργειες Γαλαξιδίου» να απολύσει συνδικαλιστή συνάδελφο, ταμία του Σωματείου Χειριστών Φωκίδας.

Η απόλυση αυτή έρχεται σε μια περίοδο που οι εργαζόμενοι διεκδικούν αξιοπρεπείς μισθούς, ασφαλείς συνθήκες εργασίας και ουσιαστική βελτίωση των εργασιακών συνθηκών ειδικά σε έναν κλάδο ανθυγιεινό και επικίνδυνο, με συχνούς τραυματισμούς και θανατηφόρα περιστατικά. Η επίκληση της εργοδοσίας ότι ο εργαζόμενος μετά από 25 χρόνια «δεν ανταποκρίνεται στα καθήκοντά του» δεν πείθει κανέναν.

Είναι σαφές πως η συνδικαλιστική δίωξη στοχεύει να τρομοκρατήσει τον ίδιο αλλά και όλους τους εργαζόμενους, ώστε να σταματήσουν τις διεκδικήσεις τους για μισθολογικές αυξήσεις, μέτρα υγιεινής και ασφάλειας και την προστασία των δικαιωμάτων τους. Τέτοιες πρακτικές εντάσσονται στη γενικότερη επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι: προσπάθειες επιβολής εξαντλητικών ωραρίων, υπονόμευση των Συλλογικών Συμβάσεων και ενίσχυση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων σε μια περίοδο που η ΕΕ προσαρμόζει την παραγωγή στους σχεδιασμούς των πολεμικών συγκρούσεων