Ένωση Ιατρών Νοσοκομείου και Κέντρων Υγείας Ν. Καρδίτσας: Κανένας φαντάρος και κανένας αξιωματικός έξω από τα σύνορα

Να ακυρωθεί η ποινή που επιβλήθηκε στον στρατιώτη Ρήγα Τσούνη για τη συμμετοχή του στην Πανελλαδική Σύσκεψη Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών και Συνδικάτων

Η ΕΙΝΚΥΝΚ καταδικάζει και καταγγέλλει την απαράδεκτη ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στο στρατιώτη Τεθωρακισμένων Ρήγα Τσούνη, ο οποίος υπηρετεί τη θητεία του στην 79 ΕΑΡΜΕΘ στη Σάμο. Η τιμωρία του αποτελεί πράξη αυταρχισμού και τρομοκρατίας, επειδή από το βήμα της πανελλαδικής σύσκεψης Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών και Συνδικάτων στην Καισαριανή κατήγγειλε την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Η κυβέρνηση της ΝΔ και το Υπουργείο Άμυνας συνεχίζουν την προσπάθεια καλλιέργειας κλίματος φόβου και καταστολής. Επιχειρούν να φιμώσουν τους νέους στρατευμένους που αρνούνται να γίνουν κρέας για τα κανόνια και να συμβιβαστούν με τη βαρβαρότητα του πολέμου και με την πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες του λαού για τα κέρδη των λίγων.

Αυτή η πολιτική βρίσκει δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς και για αποστολή ελληνικών φρεγατών στην άλλη άκρη του πλανήτη, την ίδια ώρα που μετακυλίει το οικονομικό βάρος της θητείας στις τσέπες των εργατικών – λαϊκών οικογενειών των παιδιών που υπηρετούν. Αυτή η πολιτική βάζει στο γύψο τις κοινωνικές ανάγκες, τους μισθούς, την Υγεία, την Παιδεία και την Πρόνοια.

Θέλουν να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου, κουλτούρα φερέτρων και τυφλή υποταγή, μέσα κι έξω από τα στρατόπεδα, για να μπλέκουν τη χώρα μας όλο και πιο βαθιά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με βάσεις που λειτουργούν ως ορμητήρια θανάτου και με φρεγάτες και οπλικά συστήματα, όπως η συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, να αξιοποιούνται για την προώθηση των συμφερόντων της ελληνικής αστικής τάξης και των συμμάχων της, της ΕΕ, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ.

Είμαστε περήφανοι για τη στάση των νέων στρατευμένων, που παρά τις ποινές και την τρομοκρατία στέκονται στο πλευρό των αγώνων του εργατικού – λαϊκού κινήματος. Κάτω τα χέρια από τα παιδιά του λαού, που υπηρετούν τη θητεία τους. Έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη τους, να υπερασπίζονται τη ζωή τους, τα δικαιώματά τους, την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς και την πάλη για μια πατρίδα χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους.

Απαιτούμε να παρθεί άμεσα πίσω η άδικη ποινή που του επιβλήθηκε. Να ακυρωθεί κάθε ποινή σε στρατευμένο που στέκεται στο πλευρό του αγωνιζόμενου λαού και ενάντια στην πολεμική εμπλοκή.

Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο

Κανένας φαντάρος και κανένας αξιωματικός έξω από τα σύνορα

Συνέντευξη Τύπου της ΔΑΣ για το 39ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ (ΒΙΝΤΕΟ-ΦΩΤΟ)

ΦΩΤΟ

https://flic.kr/s/aHBqjCR5p6

 

Συνέντευξη Τύπου του ΠΑΜΕ για το 39ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ

Ηράκλειο Κρήτης, Πέμπτη 16 Απρίλη 2026

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι δημοσιογράφοι καλημέρα,

Θα θέλαμε ξεκινώντας τη σημερινή συνέντευξη τύπου να σας ενημερώσουμε για τις περιοδείες και τις συγκεντρώσεις που κάνουμε από εχθές και θα συνεχίσουμε και αύριο το πρωί σε δεκάδες χώρους δουλειάς, μιλώντας με χιλιάδες εργαζόμενους της Κρήτης. Ακούμε τις αγωνίες και τα προβλήματα τους και μεταφέρουμε τις θέσεις του ΠΑΜΕ, που πιστεύουμε ότι δίνουν διέξοδο στους προβληματισμούς τους. Μεταφέρουμε την πείρα αγωνιστικών κινητοποιήσεων συνδικάτων σε χώρους δουλειάς και σε κλάδους που κατάφεραν πολλά, κυρίως τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται να στηθούν δεκάδες νέα σωματεία σε χώρους δουλειάς σε όλη τη χώρα γιατί γνωρίζουμε καλά ότι εργατική τάξη μόνο οργανωμένη και ενωμένη έχει τη δύναμη να επιβάλει το δίκιο της όταν παλεύει κόντρα στην εκμετάλλευση, την αδικία και τον πόλεμο που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις και οι επιχειρηματικοί όμιλοι για τα κέρδη τους.

Μέσα από τις περιοδείες μας εδώ στην Κρήτη που γίνεται ορμητήριο και σημείο εμπλοκής της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας στα τοπικά εργατικά σωματεία και στο λαϊκό κίνημα για την απομάκρυνση της Αμερικανικής Βάσης της Σούδας που έχει μετατρέψει το νησί σε στόχο αντιποίνων όπως επιβεβαιώθηκε πρόσφατα από την επίθεση που δέχτηκε με drones. Ενημερώσαμε και ζητήσαμε να εκφραστεί μαζικά η στήριξη σε συναδέλφους που υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία και οι οποίοι καταδικάζουν τη συμμετοχή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους όπως ο συνάδελφος Ρήγας Τσούνης που υπηρετεί στα τεθωρακισμένα και τιμωρήθηκε με «φυλακή» γιατί χαιρέτησε στην πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ.

Νιώθουμε την ανάγκη να προβάλλουμε όλη αυτή τη δραστηριότητα γιατί γνωρίζουμε καλά ότι στην συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων της Κρήτης αλλά και όλης της χώρας ακούγοντας για το Συνέδριο της ΓΣΕΕ, το μυαλό τους πάει αμέσως σε μια αποκρουστική εικόνα χλιδής και καλοπέρασης που απολαμβάνουν οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού και ταυτόχρονα απαξίωσης κάθε δημοκρατικής διαδικασίας που υπάρχει στο συνδικαλιστικό κίνημα. Και έχουν δίκιο. Γιατί αυτή τη φορά ξεπέρασαν τον εαυτό τους οργανώνοντας – με τη συμφωνία των παρατάξεων του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ/ Νέας Αριστεράς – το πιο χλιδάτο Συνέδριο που έχει γίνει ποτέ στην ιστορία της ΓΣΕΕ, σε ένα υπερπολυτελές πεντάστερο ξενοδοχείο, μακριά από τους ίδιους τους εργαζόμενους και τα προβλήματα τους.

Θα περίμενε κάποιος ότι το σκάνδαλο με τα ευρωπαϊκά προγράμματα και τον εκατομμυριούχο πρόεδρο της ΓΣΕΕ να έβαζε έναν αυτοπεριορισμό στην ηγετική ομάδα των εργατοπατέρων. Όμως δεν πρέπει να υπάρχει καμία αυταπάτη. Αυτή η ομάδα των υποτιθέμενων συνδικαλιστών στη διοίκηση της ΓΣΕΕ, πολλοί εκ των οποίων θα έπρεπε να είναι ήδη συνταξιούχοι αλλά η κυβέρνηση και η εργοδοσία τους κρατούν στη «δουλειά» για να βάζουν πλάτη στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, δεν έχουν τσίπα. Δεν αισθάνονται καμία ντροπή να προβάλλουν έναν υπερπολυτελή τρόπο ζωής την ίδια στιγμή που ο λαός μας υποφέρει. Την ίδια στιγμή που το εισόδημα των εργαζομένων εξανεμίζεται στις 15 κάθε μήνα από την μεγάλη ακρίβεια.

Απ’ αυτή τη σκοπιά μόνο ως τρολάρισμα μπορεί να θεωρηθεί η προσπάθεια αποκλεισμού των εκπροσώπων της Ομοσπονδίας συνταξιούχων ΙΚΑ από το συνέδριο της ΓΣΕΕ για λόγους… οικονομίας!

Πρόκειται λοιπόν για δυο τελείως διαφορετικούς κόσμους που εκφράζουν και διαχρονικά δυο γραμμές στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Από τη μια τα εκατοντάδες συνδικάτα, οι Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ ή βρίσκονται σε μια κοινή πορεία μαζί του ανεξάρτητα από διαφωνίες και παρατηρήσεις. Που βρίσκονται καθημερινά στους χώρους δουλειάς, αντιμετωπίζοντας την εργοδοτική και κρατική καταστολή, δουλεύοντας δραστήρια για την οργάνωση των εργαζομένων, ξεδιπλώνοντας στην πράξη το «τι κίνημα χρειάζεται σήμερα» απέναντι στον κόσμο του πολέμου και της εκμετάλλευσης που φλέγεται.

Οργανώνοντας κάθε μικρό αλλά και μεγάλους αγώνες που σημάδεψαν τα τελευταία χρόνια, κόντρα μάλιστα στην απεργοσπασία και στις επιδιώξεις της ηγεσίας της ΓΣΕΕ να επιβληθεί «σιγή νεκροταφείου». Οργανώνοντας την κοινή δράση με τους βιοπαλαιστές αγρότες όπως έγινε στις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις των προηγούμενων μηνών, αλλά και με τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης και τα παιδιά μας, τους φοιτητές και τους μαθητές, για όλα τα μεγάλα προβλήματα που βασανίζουν το λαό μας και τη νεολαία από την πολιτική της ΕΕ και των μονοπωλίων.

Και από την άλλη ο στενός εναγκαλισμός της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και συνολικότερα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού με τις κυβερνήσεις και τις εργοδοτικές ενώσεις. Μας ηγετικής ομάδας που έβαλε την υπογραφή της στην «Κοινωνική Συμφωνία» της ντροπής, παραδίδοντας δηλαδή την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και τον κατώτατο μισθό στην κυβέρνηση που τον καθορίζει με τον αλγόριθμο της φτώχειας ενώ η κυβέρνηση και οι επιχειρηματίες δίνουν ρόλο «πορτιέρη» των κλαδικών Συμβάσεων στη ΓΣΕΕ για να κρατήσουν τους κλαδικούς μισθούς στο ύψος του κατώτατου. Αυτό συνέβη άλλωστε με τις δυο κλαδικές συμβάσεις στα Ζαχαρώδη και των Επισιτισμό που υπέγραψε η ΓΣΕΕ κατοχυρώνοντας ταυτόχρονα τις 12 και 13 ώρες δουλειάς την ημέρα, τις 6 και 7 ημέρες δουλειάς την εβδομάδα.

Αυτή είναι η επιδίωξη κυβέρνησης, επιχειρηματικών ομίλων και εργατοπατέρων. Οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα να είναι υποταγμένοι στη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας, ειδικά σε συνθήκες εμπλοκής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Στις συνθήκες δηλαδή που πρέπει να προχωρήσουν οι στόχοι της πολεμικής οικονομίας και η περικοπή κοινωνικών δαπανών στην υγεία, στην πρόνοια, στην εκπαίδευση, ο περιορισμός των διεκδικήσεων σε μισθούς και δικαιώματα, η καταστολή του συνδικαλιστικού κινήματος και ο περιορισμός των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων για να γιγαντωθούν τα κέρδη των μονοπωλίων.

Αυτή τη σαπίλα ανέδειξε άλλωστε και το σκάνδαλο με τα ευρωπαϊκά προγράμματα στη ΓΣΕΕ. Αυτό που το ΠΑΜΕ έχει αποκαλύψει από το 2013, το έχει καταγγείλει αποχωρώντας από τότε από το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και δικαιώνεται από τις ίδιες τις εξελίξεις. Ανέδειξε αυτό που γνώριζαν οι περισσότεροι, το μηχανισμό που έχουν στήσει επιχειρηματικοί όμιλοι, κυβερνήσεις και εργατοπατέρες ώστε όχι μόνο να στηρίζεται η αντεργατική πολιτική με το αζημίωτο αλλά και να αναπαράγεται η σαπίλα του εργοδοτικού και κυβερνητικού μηχανισμού μέσα από σωματεία μαϊμούδες που στήνονταν όπου γίνονταν αυτά τα προγράμματα ώστε να εκλέγονται αντιπρόσωποι που με τη σειρά τους επανεξέλεγαν τη συγκεκριμένη ηγετική ομάδα στη ΓΣΕΕ.

Όταν έγιναν αυτές οι αποκαλύψεις από το ΠΑΜΕ και ειδικά στα Συνέδρια της ΓΣΕΕ των προηγούμενων ετών ορισμένοι παπαγάλοι μιλούσαν για «ομάδες τραμπούκων που διαλύουν συνέδρια», μόνο και μόνο για να καλύψουν αυτό το μηχανισμό. Η ίδια προσπάθεια γίνεται και σήμερα από μερίδα του τύπου, με άλλα επιχειρήματα φυσικά. Η αποκάλυψη αυτής σαπίλας, της σχέσης κυβέρνησης – επιχειρηματικών ομίλων – εργατοπατέρων είναι που ενοχλεί και επιδιώκεται το σκάνδαλο να περιοριστεί μόνο στο φαγοπότι των εκατομμυρίων των προγραμμάτων. Να κρύψουν ότι αυτά τα φαινόμενα γεννιούνται και γιγαντώνονται εκεί που τα συνδικάτα έχουν χάσει τον πραγματικό τους ρόλο, έχουν χάσει το διεκδικητικό τους χαρακτήρα στην υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων και έχουν απωλέσει τις μαζικές – δημοκρατικές τους διαδικασίες. Εκεί που τα σωματεία έχουν γίνει εταίροι και στήριγμα της αντιλαϊκής πολιτικής και έχουν μετατραπεί σε γραφεία ανάθεσης υπηρεσιών και εξυπηρετήσεις των επιχειρηματικών και κυβερνητικών συμφερόντων.

Δεν είναι τυχαίο ότι η παράταξη του Παναγόπουλου στη ΓΣΕΕ είναι η βασική κυβερνητική παράταξη της ΝΔ μπροστά ακόμα και από τις άλλες παρατάξεις του κυβερνητικού κόμματος. Όλοι μαζί, στελέχη του προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ έχουν βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους στην αντιλαϊκή πολιτική, καταψήφιζαν αγωνιστικές – απεργιακές κινητοποιήσεις, συμμετείχαν στο ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και στη διαχείριση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και φυσικά όλοι παίρνουν μερίδιο από την αναπαραγωγή των νόθων αντιπροσώπων.

Όμως τα στοιχεία που παρουσιάζουμε και εφέτος είναι ενδεικτικά αλλά και αμείλικτα:

Η εντυπωσιακή άνοδος συμμετοχής των εργαζομένων που εμφανίζουν Εργατικά Κέντρα σε συγκεκριμένους νομούς που είναι πρωταθλητές στην υλοποίηση προγραμμάτων ή που παρεμβαίνει με άμεσο τρόπο η εργοδοσία, είναι αποκαλυπτική. Ενώ μέσα στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης, της πανδημίας, των μεγάλων αντεργατικών νόμων και ανατροπών η ύπαρξή τους αγνοείται, εμφανίζουν δεκάδες χιλιάδες ψηφίσαντες και εκλέγουν δεκάδες αντιπροσώπους για τη ΓΣΕΕ. Δεν οργανώνουν κινητοποιήσεις, δεν έχουν επαφές με τους χώρους δουλειάς, δεν βγάζουν ανακοινώσεις και ως διά μαγείας εμφανίζουν μια εκπληκτική συνδικαλιστική συσπείρωση, πρωτοφανή για όλη τη χώρα.

Το ΕΚ Φθιώτιδας, που εδώ και 38 μήνες που οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ δίνουν έναν τεράστιο αγώνα είναι εξαφανισμένο, πρόκειται για «συνδικάτο – φάντασμα», αλλά εμφανίζει αύξηση ψηφισάντων 75%! Πρόκειται για το ΕΚ που ο ΣΔΟΕ τού καταλόγισε πρόστιμο σχεδόν 1 εκατ. ευρώ για διασπάθιση χρηματοδοτήσεων από αντίστοιχα προγράμματα το 2016, και οι εργατοπατέρες άλλαξαν ΑΦΜ και άνοιξαν νέο «μαγαζί» για να συνεχίσουν τις μπίζνες. Η πρόεδρος του ΕΚ είναι παρεμπιπτόντως και εργαζόμενη στο ΙΝΕ της ΓΣΕΕ.

Τα πρακτικά των αρχαιρεσιών των πρωτοβάθμιων σωματείων αυτού του ΕΚ παρουσιάζουν εκατοντάδες διπλοψηφίες. Γίνονται εκλογοαπολογιστικές γενικές συνελεύσεις όπου οι εργαζόμενοι προσέρχονται με απόλυτη αλφαβητική σειρά. Σε ένα σωματείο μάλιστα, φαίνεται να υπάρχουν 128 εργαζόμενοι με το ίδιο επώνυμο!!! Σε ορισμένα σωματεία οι εκλογές για εφορευτική γίνονται ταυτόχρονα με τις εκλογές για διοίκηση, σε άλλο ξεκίνησαν πρώτα οι εκλογές για διοίκηση και την επόμενη ημέρα οι εκλογές για εφορευτική επιτροπή. Υπάρχουν σωματεία που δεν έχουν κάνει εκλογές για εκπροσώπηση στη ΓΣΕΕ ή άλλα, τα περισσότερα, όπου ψηφίζουν για εκπροσώπηση αλλά εκατοντάδες φάκελοι δεν καταμετρούνται ποτέ. Το αποτέλεσμα είναι φυσικά ίδιο, όλα εκπροσωπούνται στη ΓΣΕΕ μέσο του ΕΚ.

Το ΕΚ Ρόδου παρουσιάζει αύξηση ψηφισάντων 113% μέσα από την «απογείωση» της συμμετοχής στο σωματείο ξενοδοχοϋπαλλήλων του νησιού. Προφανώς αποτελεί σύμπτωση το γεγονός ότι αυτό το σωματείο υπέγραψε τοπική Συλλογική Σύμβαση στα ξενοδοχεία για δουλειά 7 μέρες τη βδομάδα, ξεπερνώντας και τους ίδιους τους νόμους της ΝΔ. «Μέλι στάζει» η υπουργός Εργασίας Κεραμέως για το συγκεκριμένο σωματείο.

Το ΕΚ Χαλκιδικής παρουσιάζει αύξηση ψηφισάντων 527%. Τι κι αν οι εργαζόμενοι στα Μεταλλεία Χαλκιδικής έδωσαν έναν τιτάνιο αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους και το ΕΚ έλαμψε διά της απουσίας του; Ομως εμφανίζει μια τεράστια αύξηση ψηφισάντων, που προφανώς είναι αποτέλεσμα της τεράστιας πείρας του προέδρου του ΕΚ, ο οποίος είναι και τουλάχιστον 10 χρόνια μεγαλύτερος σε ηλικία από τον συνταξιούχο πρόεδρο της ΓΣΕΕ!

Σε ορισμένους νομούς όπου η ανεργία είναι μεγάλη, όπως στη Δυτική Μακεδονία και στην Ημαθία, όπου η παραγωγή της Ενέργειας, η αγροτική παραγωγή κ.α. έχουν χτυπηθεί από την αντεργατική πολιτική και όπου τα σεμινάρια από τα ευρωπαϊκά προγράμματα διαδέχονται το ένα το άλλο, κατά έναν περίεργο τρόπο εμφανίζεται μια συνδικαλιστική πυκνότητα που διεκδικεί παγκόσμιες πρωτιές. Έτσι στο Νομό Κοζάνης η συνδικαλιστική πυκνότητα ξεπερνάει το 70%, στην Ημαθία το 56% και στη Φλώρινα το 51%.

Για να υπάρχει στοιχείο σύγκρισης, οι ψηφίσαντες στα πρωτοβάθμια σωματεία σε όλη τη χώρα για αντιπροσώπους στη ΓΣΕΕ μετά «βίας και νοθείας» φτάνουν το 13% των εργαζομένων, ενώ στα μεγαλύτερα αστικά κέντρα όπως στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στο Ηράκλειο, στον Πειραιά, στην Πάτρα, η συνδικαλιστική πυκνότητα κυμαίνεται από 10% έως 13%.

ΕΚ Βέροιας. Πραγματικά…τέτοια τάξη, τέτοια αλφαδιά! Πρόκειται για Εργατικό Κέντρο που ενώ στις συγκεντρώσεις του δεν συμμετέχουν ούτε τα μέλη της διοίκησής του, η συνδικαλιστική συνείδηση των εργαζομένων εμφανίζει μεγάλο βαθμό ωριμότητας, τέτοιον που όλα τα μέλη των σωματείων είναι οικονομικά εντάξει και ψηφίζουν καθολικά! Έτσι σε 7 πρωτοβάθμια σωματεία είναι εγγεγραμμένοι 6.667 εργαζόμενοι, είναι όλοι τακτοποιημένοι οικονομικά και ψηφίζουν το 99,7% των μελών!

Πρόκειται για παγκόσμια συνδικαλιστική πρωτιά σε δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση. Με τέτοια επιτυχία, σίγουρα δεν είναι τυχαίο που ο αναπληρωτής πρόεδρος της ΓΣΕΕ, και για δεκαετίες πρώην πρόεδρος και τώρα στη διοίκηση του ΕΚ Βέροιας, αποφάσισε κι αυτός – παρότι θεμελίωσε συνταξιοδοτικό δικαίωμα από το 2025 – να μείνει για άλλα τρία χρόνια στη «δουλειά».

Φυσικά αυτές οι δουλειές δεν γίνονται χωρίς τα κατάλληλα νομικά στηρίγματα. Εντυπωσιάζει όμως συγκεκριμένος δικηγόρος στο ΕΚ Έδεσσας – Αλμωπίας ο οποίος έχει κάνει τις αρχαιρεσίες του ίδιου του Εργατικού Κέντρου αλλά και τις αρχαιρεσίες σε 20 πρωτοβάθμια σωματεία. Μάλιστα σε δύο από αυτά έκανε ταυτόχρονα εκλογές την ίδια μέρα, στις 4/12/2022!

Αυτός ο τρόπος λειτουργίας, δηλαδή διαδικασίες άγνωστες για τους εργαζόμενους, κρυφές από την τοπική κοινωνία, κρυμμένες στα σκοτάδια και μακριά από τη δημοσιότητα εκφράζονται και στην ίδια τη λειτουργία της ΓΣΕΕ. Η διοίκηση της Συνομοσπονδίας με το ζόρι συνεδριάζει δυο φορές το χρόνο όταν μέσα στην τριετία έχουν περάσει δεκάδες αντεργατικοί νόμοι και έχουν γίνει συγκλονιστικές απεργίες για τον εργάσιμο χρόνο, τους μισθούς και τα Τέμπη. Εδώ υπέγραψαν την «Κοινωνική Συμφωνία» της ντροπής πριν να συνεδριάσει η διοίκηση της.

Αυτά είναι ορισμένα μόνο από τα στοιχεία που επιβεβαιώνουν την αξιοποίηση των διαφόρων προγραμμάτων και την παρέμβαση της εργοδοσίας στην αναπαραγωγή της εργατικής αριστοκρατίας στην ηγεσία της ΓΣΕΕ.

Γι’ αυτό είναι κρίσιμο ζήτημα η μαζικοποίηση των συνδικάτων και η αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στα συνδικάτα, ώστε να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης στην κυρίαρχη πολιτική. Και το βήμα μπορεί να γίνει και στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, από πολλούς αντιπροσώπους που δεν συμβιβάζονται με τη σαπίλα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Που δεν ανέχονται άλλο την υποταγή από τις κυβερνητικές παρατάξεις του Παναγόπουλου και της ΝΔ. Που δεν θέλουν να δώσουν συγχωροχάρτι στις παρατάξεις της σοσιαλδημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ που έβαλαν γερή πλάτη στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής. Τους καλούμε να κάνουν το βήμα και να υπερψηφίσουν το ψηφοδελτίο της ΔΑΣ.

Σήμερα δεν υπάρχει περιθώριο για νέες αυταπάτες, ούτε αναμονής για νέους σωτήρες που θα «σπρώχνονται» από το κίνημα. Απαιτείται η σύγκρουση εφ’ όλης της ύλης με τη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και των πολέμων. Αυτό το κάλεσμα απευθύνει το ΠΑΜΕ, αυτή την αντιπαράθεση θα δώσουμε και στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ αυτές τις τέσσερις ημέρες.

Μπορούμε να βαδίσουμε μαζί το ελπιδοφόρο δρόμο που άνοιξε η μεγαλύτερη πανεργατική σύσκεψη που έχει οργανωθεί στην Ελλάδα. Η πανελλαδική σύσκεψη που κάλεσε το ΠΑΜΕ και στην οποία ανταποκρίθηκαν πάνω από 2.000 συνδικαλιστές και 720 συνδικαλιστικές οργανώσεις από κάθε γωνιά και άκρη της Ελλάδας. Συναντηθήκαμε σε έναν τόπο ποτισμένο με το αίμα των 200 εκτελεσμένων από τους ναζί την Πρωτομαγιά του 1944 κομμουνιστών, πρωτοπόρων εργατών συνδικαλιστών, στέλνοντας μήνυμα μάχης και ανυποχώρητου αγώνα.

Σε αυτή την κατεύθυνση χτυπά η καρδιά του πιο ζωντανού και μαχητικού τμήματος του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας μας, των συνδικάτων και των συνδικαλιστών που δίνουμε μεγάλες ταξικές μάχες απέναντι στην εργοδοσία και το αστικό κράτος, για να ανασάνει η εργατική τάξη, να βγει στο προσκήνιο και να συγκρουστεί με την πολιτική του κέρδους, που εγκληματεί καθημερινά στους χώρους δουλειάς, τσακίζει μισθούς, συντάξεις, εργασιακά και λαϊκά δικαιώματα, και σήμερα σέρνει τον λαό στον όλεθρο του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Τώρα είναι η ώρα τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες και τα συνδικάτα να βγουν μπροστά, να οργανώσουν την απεργιακή απάντηση και να ριχτούν με όλες τους τις δυνάμεις στην οργάνωση της απεργίας της Πρωτομαγιάς, ώστε να γίνει σταθμός κλιμάκωσης και αντεπίθεσης. Γιατί η Πρωτομαγιά με το διαχρονικό της μήνυμα μας δείχνει και τον δρόμο, τον δρόμο της ταξικής πάλης, του αγώνα, της αξιοπρέπειας, της συλλογικότητας, του αγώνα της ανατροπής ενάντια στα κέρδη και στους πολέμους για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

 

Συνδικάτο Τροφίμων Ποτών Αττικής:Όλοι στη συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς στις 10.30 πμ, στο Σύνταγμα

ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΩΣ ΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ

ΖΗΤΩ Η 1Η  ΜΑΗ ΚΑΙ Η ΠΑΛΗ Η ΤΑΞΙΚΗ

Όλοι στη συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς στις 10.30 πμ, στο Σύνταγμα

 

Σε ένα κόσμο που φλέγεται, ο γίγαντας λαός μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις στον δρόμο της ανατροπής της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Αυτό επιβεβαιώνει η ιστορία των αγώνων της τάξης μας.

140 χρόνια από το Σικάγο του 1886 και τους αγώνες για το 8ωρο ως την ματωμένη Πρωτομαγιά του 1936 στη Θεσσαλονίκη και την ηρωική θυσία των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 ένα κόκκινο νήμα συνδέει την ασίγαστη πάλη για την απελευθέρωση από τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

Η Πρωτομαγιά, το σύμβολο αυτό της ταξικής σύγκρουσης, αποκτά αυτές τις μέρες ακόμα πιο βαθύ περιεχόμενο, σε συνθήκες που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος γενικεύεται και η χώρα εμπλέκεται όλο και πιο βαθιά. Την ίδια ώρα άλλωστε ο λαός φορτώνεται τα βάρη της πολεμικής οικονομίας, της ακρίβειας, της φτώχειας, της έντασης της εκμετάλλευσης, της καταστολής και της αντιλαϊκής επίθεσης. Γι’ αυτό η Πρωτομαγιά πρέπει να γίνει μαχητική απάντηση στην πολιτική της εμπλοκής, της εκμετάλλευσης και της υποταγής, κρίκος για την παραπέρα οργάνωση και κλιμάκωση του αγώνα.

Οι εργαζόμενοι, εμείς που παράγουμε τον πλούτο αυτής της χώρας, έχουμε τη δύναμη και πρέπει να μετατρέψουμε τον φόβο τους, σε εφιάλτη. Να βάλουμε στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες για απεμπλοκή της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, για ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις με συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να βελτιώσει τις ζωές μας και αυτό το μήνυμα δίνουν όλοι οι αγώνες και οι απεργιακές κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος.

Οι αγώνες των αγροτών με τον πολυήμερο αγώνα στα μπλόκα τους, όπου εκφράστηκε η έμπρακτη αλληλεγγύη, η μεγαλειώδης απεργία στις 28 Φλεβάρη, 3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, η απεργία στις 6 Φλεβάρη σε Πειραιά και Θριάσιο με τη συμμετοχή Εργατικών Κέντρων, πρωτοβάθμιων σωματείων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και σε 20 λιμάνια της Μεσογείου για να μην δουλεύουν οι εργάτες για τους πολέμους του κεφαλαίου καθώς και η απεργία που δώσαμε στον Κλάδο για να μην υπάρξουν ξανά «ΒΙΟΛΑΝΤΕΣ», για να μην υπάρξουν άλλα εργοδοτικά εγκλήματα, για να μην υπάρξει ξανά εργαζόμενος που δε θα γυρίσει σπίτι του στη μάχη για το μεροκάματο.

Αυτός είναι ο δρόμος μας!

Στον κλάδο μας με την οργάνωση και την πάλη του οι συνάδελφοι στην PEPSICO στις 10 Μάρτη Απέργησαν μαζικά για την υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης, στη Δέλτα οι συνάδελφοι κατάφεραν να υπογράψουν για τρίτη συνεχόμενη φορά Σύμβαση Εργασία αλλά και η συγκλονιστική Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ στις 4 Απρίλη με τη συμμετοχή πάνω από 2.000 συνδικαλιστών που εκπροσωπούσαν 720 συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Έχουμε τη δύναμη να τα καταφέρουμε. Το αποδεικνύουν οι εργαζόμενοι που σηκώνονται όρθιοι. Με πείσμα απέναντι στις δυσκολίες, στη μοιρολατρία, στη λογική τού “δεν γίνεται τίποτα”. Με σχέδιο, οργάνωση και καθαρό προσανατολισμό. Για να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας. Για να μπορούμε να αναπνεύσουμε. Για να ζήσουμε όπως μας αξίζει, σπάζοντας τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

Οργανώσου στο Συνδικάτο σου!

Προλετάριοι Όλων Των Χωρών Ενωθείτε!

Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας: Όλοι στην Γενική Συνέλευση του Σωματείου την Κυριακή 26 Απριλίου

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

10:30 π.μ. ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Η φετινή Πρωτομαγιά σημαδεύεται από τις πρωτόγνωρες εξελίξεις κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου και των επεμβάσεων στο Ιράν, στο Λίβανο, την Υεμένη, την Παλαιστίνη, την Ουκρανία, την Βενεζουέλα και αλλού. Όλος ο κόσμος είναι ένα καζάνι που βράζει με τους λαούς να ματώνουν για τα κέρδη μιας χούφτας παρασίτων, για τον έλεγχο των πετρελαίων, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, τους δρόμους μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων. Ενώ ο κίνδυνος γενικευμένης ανάφλεξης στο πλαίσιο του ανταγωνισμού ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Κίνα είναι όλο και πιο κοντά.

Είμαστε βέβαιοι πως δεν θα διστάσουν μπροστά σε κανένα έγκλημα προκειμένου να διασφαλίσουν την κερδοφορία τους. Όπως η δική μας κυβέρνηση με την σύμφωνη γνώμη όλων των αστικών κομμάτων, δε διστάζει να μας κάνει στόχους αντιποίνων, μπλέκοντας μας σε αυτούς τους σχεδιασμούς. Προκειμένου να διασφαλίσει την «γεωστατική αναβάθμιση», δηλαδή το μερίδιο της πίτας για τα ελληνικά μονοπώλια.

Δε διστάζει να περνάει μια σειρά αντιλαϊκά νομοσχέδια για χατίρι της εργοδοσίας, όπως το πρόσφατο 13ωρο, γυρίζοντας μας έναν αιώνα πίσω. Να αποδεκατίζει την Επιθεώρηση Εργασίας δίνοντας το ελεύθερο στην εργοδοσία να κάνει ότι θέλει, με αποτέλεσμα να μετράμε 10δες εργατικά ατυχήματα,  5 συνάδελφους μας που άφησαν την τελευταία τους πνοή στη βάρδια από την πίεση και την εντατικοποίηση. Αλλά και να κόβει από τους μισθούς μας, τις ανάγκες μας σε παιδεία,  υγεία,  υποδομές για να δίνει πακτωλούς χρημάτων στο ΝΑΤΟ, τους επιχειρηματικούς ομίλους και την πολεμική βιομηχανία.

Μυρίζονται χρήμα από τον πόλεμο και τη δυστυχία των λαών, για αυτό και σε μεγάλα σούπερ μάρκετ στοκάρουν προϊόντα και μάλιστα σε ακατάλληλους χώρους, με ελλιπείς υποδομές. Ανεβάζουν τις τιμές στα ύψη αλλά κάνουν εκπτώσεις στα δικαιώματα των εργαζομένων, στην υγεία και την ασφάλεια τους.

Τσακίζουν ακόμα περισσότερο κάθε έννοια ελεύθερου χρόνου, επιβάλλοντας ατέλειωτες υπερωρίες, προσλαμβάνοντας μέχρι και 10ωρους εργαζόμενους όπως στην Public, μετατρέποντας συμβάσεις σε 7ημερες όπως στα Σπάτα!

Τώρα χρειάζεται και από εμάς να σημάνει συναγερμός, σε κάθε χώρο δουλειάς, να δυναμώσει η δική μας οργάνωση. Για να γίνει πράξη το καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!

Από την τιμημένη Πρωτομαγιά του 1886, μέχρι την Πρωτομαγιά του 1944 των 200 εκτελεσμένων της Καισαριανής και το σήμερα,  αποδεικνύεται πως στην κοινωνία υπάρχουν δυο γραμμές.  Αυτή της υπεράσπισης των μονοπωλιακών ομίλων και των κερδών τους και αυτή του αγώνα και της θυσίας για το δίκιο του λαού, που πρόσφατα ζωντάνεψε μπροστά στα μάτια μας!

Οι εργαζόμενοι, η νεολαία έχουμε κάθε λόγο να εμπνεόμαστε, να νιώθουμε περήφανοι για την ιστορία μας και τις θυσίες του λαού μας. Παίρνουμε δύναμη από αυτήν και οργανώνουμε τους δικούς μας αγώνες!

Το παράδειγμα δίνουν οι εργαζόμενοι στα ΝΟΤΟΣ, που έπειτα από τις πετυχημένες στάσεις εργασίας και απεργίες δίνουνε συνέχεια στον αγώνα τους για αυξήσεις στους μισθούς και συμβάσεις πλήρους απασχόλησης. Οι εργαζόμενοι στο ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ, που δίνουνε τη μάχη για υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης στο ύψος των αναγκών των εργαζομένων και όχι της εργοδοσίας.

Οι συνάδελφοι μας στα PRAKTIKER, που μετά από 17χρόνια αγώνα επέβαλαν την υπογραφή  επιχειρησιακής σύμβασης με αυξήσεις στους μισθούς, μέσα από κινητοποιήσεις, απεργίες και συλλογικές διαδικασίες των εργαζομένων.

Αλλά και οι εκατοντάδες εργαζόμενοι που απέργησαν στις 28 Φλεβάρη,  αρκετοί για πρώτη φορά. Όσοι συνάδελφοι αντέδρασαν μπροστά σε απολύσεις, απληρωσιά, στην εντατικοποίηση και την κακοπληρωμένη εργασία,  αποδεικνύοντας πως και σήμερα υπάρχει δρόμος για να έχουμε κατακτήσεις.  Ότι αν οι εργαζόμενοι το αποφασίσουμε έχουμε τη δύναμη να βάλουμε εμπόδιο στα σχέδια τους.

Με τέτοιο τρόπο χρειάζεται να δυναμώσουμε την αντίδραση σε κάθε κατάστημα, κάθε αποθήκη και γραφείο. Δεν βάζουμε στον πάγο τα δικαιώματα μας, για ξένα συμφέροντα, δυναμώνουμε τον αγώνα μας για απεμπλοκή της χώρας μας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς, για να μην πληρώσουμε πάλι εμείς για τα κέρδη τους!

Βγαίνοντας από τη μεγάλη πανελλαδική σύσκεψη σωματείων, ομοσπονδιών και εργατικών κέντρων, με την πείρα των εργαζομένων από όλους τους κλάδους και εξοπλισμένοι με τις αποφάσεις μας. Δίνουμε συνέχεια στον αγώνα μας συμμετέχουμε μαζικά στη Γενική Συνέλευση του σωματείου μας, την Κυριακή 26 Απριλίου 11:00 π.μ. οργανώνουμε την επιτυχία της απεργίας και του συλλαλητηρίου της Πρωτομαγιάς!

Συνδικάτο Φαρμάκου Αττικής – Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση την Παρασκευή 1η Μάη

Όλοι κ όλες  στην απεργιακή συγκέντρωση, την Παρασκευή 1η Μάη στο Σύνταγμα στις 10:30πμ

140 χρόνια μας χωρίζουν από την 1η Μάη του 1886. Τότε που οι εργάτες του Σικάγο ύψωσαν το ανάστημά τους και απαίτησαν να πάψουν να ζουν σαν μηχανές. Πάλεψαν για να ζουν σαν άνθρωποι και νίκησαν. Οι καπιταλιστές και το κράτος τους, τους αποκάλεσαν “ταραξίες”. Η Ιστορία τους δικαίωσε ως πρωτοπόρους της ανθρωπότητας. Το 8ωρο δεν χαρίστηκε. Κατακτήθηκε με αγώνες, απεργίες, φυλακίσεις, εξεγέρσεις και επαναστάσεις.

  • Η φλόγα εκείνης της εξέγερσης έγινε φάρος για όλους τους καταπιεσμένους σε όλο τον κόσμο μέχρι και σήμερα! Έγινε παγκόσμιο σύμβολο της ακατανίκητης δύναμης της εργατικής τάξης, της δύναμης που γεννιέται όταν οι πολλοί καταλαβαίνουν ότι χωρίς αυτούς τίποτα δεν κινείται.
  • Αυτή τη φλόγα την είδαμε να ανάβει και στη Θεσσαλονίκη τον Μάη του 1936. Εκεί όπου οι καπνεργάτες βγήκαν στους δρόμους, αψηφώντας σφαίρες και καταστολή. Εκεί όπου το αίμα έβαψε το οδόστρωμα, αλλά δεν έσβησε την ελπίδα. Αντίθετα, την έκανε πείσμα. Και κορυφώθηκε ηρωικά στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944. Διακόσιοι κομμουνιστές, στην πλειοψηφία τους πρωτοπόροι συνδικαλιστές του Μεσοπολέμου, στάθηκαν μπροστά στο απόσπασμα χωρίς να λυγίσουν.
  • Διακόσιοι ήρωες της εργατικής τάξης, που δεν υπέκυψαν ούτε στην εργοδοτική εκμετάλλευση ούτε στη βαρβαρότητα ενός κράτους που θυσίαζε τα εργατικά δικαιώματα στο βωμό της πολεμικής προετοιμασίας για την ανθρωποσφαγή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Περπάτησαν προς τον θάνατο περήφανοι, με πίστη στη ζωή, με τη βεβαιότητα ότι η θυσία τους θα γίνει σπόρος. Και έγινε. Η σκυτάλη είναι τώρα στα δικά μας χέρια.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ.

Για πρώτη φορά, 81 χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η ανθρωπότητα νιώθει ξανά την απειλή ενός γενικευμένου παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Ο ανταγωνισμός ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα κατακαίει λαούς. Από τον Ειρηνικό και τα στενά της Ταΐβάν, μέχρι την Ουκρανία όπου ο πόλεμος ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ με τη Ρωσία μαίνεται εδώ και τέσσερα χρόνια. Από τις κυρώσεις και τις επεμβάσεις στη Βενεζουέλα μέχρι τον εγκληματικό αποκλεισμό της Κούβας. Από την Αρκτική, τη Γροιλανδία, μέχρι τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, ο κόσμος σπρώχνεται σε μια γενικευμένη σύγκρουση για τα μερίδια των κερδών, για τις πηγές και τους δρόμους μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων, για τις σπάνιες γαίες.

Η εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο δεν είναι υποθετικό σενάριο. Συμβαίνει τώρα, είναι ζωντανή και επικίνδυνη πραγματικότητα. Με ευθύνη των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ, η χώρα έχει γεμίσει με αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, στρατηγεία, η Ελλάδα έγινε ορμητήριο πολέμου. Με στρατιωτικές αποστολές στην Ερυθρά Θάλασσα, στα Βαλκάνια, με συμφωνίες. Με την εμπλοκή της συστοιχίας των “Patriot” στη Σαουδική Αραβία πατήθηκε η σκανδάλη της εμπλοκής της χώρας μας στον πόλεμο. Ενάντια στο λαϊκό συμφέρον, λιμάνια που χτίστηκαν με τον ιδρώτα των εργατών φορτώνουν φονικά φορτία. Η ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν, η κλιμάκωση του πολέμου από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, οι απειλές, οι αποκλεισμοί, οι δολοφονίες αμάχων είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας για το κυνήγι του κέρδους.

ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ – ΚΑΜΙΑ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΜΠΛΟΚΗ

Η πολεμική οικονομία είναι η άλλη όψη της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής που συνθλίβει τον λαό και απαιτεί νέες, σκληρές θυσίες.

Στην Ελλάδα οι στρατιωτικές δαπάνες για ΝΑΤΟικούς σκοπούς προβλέπεται να ξεπεράσουν τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ τα επόμενα χρόνια, ενώ ήταν πάνω από 7 δισ. το 2025. Πρόκειται για δαπάνες που δεν έχουν καμία σχέση με την άμυνα της χώρας.

Η εντατικοποίηση, η επέκταση και ο κατακερματισμός του εργάσιμου χρόνου, η συμπίεση μισθών, το χτύπημα στην Κοινωνική Ασφάλιση, η ανασφάλεια, η ακρίβεια και η φτώχεια δεν είναι “στρεβλώσεις”, αλλά η φυσιολογική λειτουργία ενός εκμεταλλευτικού συστήματος που από καιρό έχει πιάσει τα όριά του.  Η Υγεία, η Παιδεία, η Πρόνοια, οι κοινωνικές ανάγκες, η προστασία από φυσικές καταστροφές, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, οι μισθοί, οι συντάξεις θυσιάζονται για να ενισχυθούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι της πολεμικής οικονομίας, για να αγοραστούν πολεμικοί εξοπλισμοί, να εξυπηρετηθούν οι ΝΑΤΟικές υποχρεώσεις της αστικής τάξης.

Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι. Η αύξηση-κοροϊδία της κυβέρνησης των 90 λεπτών του ευρώ την ημέρα στον κατώτατο μισθό εξαναγκάζει εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να ζουν με λιγότερα από 771 ευρώ τον μήνα καθαρά. Η ακρίβεια θερίζει, τα ενοίκια είναι σε αδιανόητα ύψη. Οι δαπάνες των εργαζομένων για ρεύμα, νερό, καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα, εξετάσεις, νοσηλείες μηδενίζουν τον μισθό, τη σύνταξη, μέσα στις πρώτες ημέρες του μήνα. Οι νέες γενιές πνίγονται στην ανασφάλεια.

Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.
Βάζουμε στο προσκήνιο τα δικά μας συμφέροντα, τη δική μας προοπτική.

Η πείρα από τους αγώνες που έδωσαν οι συνάδελφοι μας στον κλάδο  με το Συνδικάτο μας το τελευταίο διάστημα, για την υπογραφή Κλαδικής Σύμβασης, για τη διεκδίκηση Μέτρων Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, ενάντια στις απολύσεις και την τρομοκρατία, στην BOEHRINGER, FAMAR, PHARMATHEN, UNI-PHARMA, MEDICHROM, ADELCO, ΠΡΟΣΥΦΑΠΕ, COSMOFARM και άλλες μικρές ή μεγαλύτερες μάχες, μας δίνουν δύναμη και αισιοδοξία ότι οι εργαζόμενοι ενωμένοι και οργανωμένοι μπορούμε να νικήσουμε! Να σπάσουμε την εργοδοτική τρομοκρατία, να αποσπάσουμε κατακτήσεις.

Όλοι κ όλες  στην απεργιακή συγκέντρωση,
την Παρασκευή 1η Μάη στο Σύνταγμα στις 10:30πμ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ – ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ

Συνδικάτο Εργατ/λων Ταχυδρομείων – Ταχυμεταφορών Ν. Αττικής: 140 χρόνια μετά το Σικάγο, στον 21ο αιώνα, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να ζήσουμε όπως μας αξίζει

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1Η ΜΑΗ 2026 ΤΙΜΑΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 10.30πμ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

140 χρόνια μετά από το Σικάγο του 1886, και τους αγώνες των εργατών για το 8ωρο ως την ματωμένη Πρωτομαγιά του 1936 στη Θεσσαλονίκη και την  θυσία των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, η κυβέρνηση της ΝΔ και οι επιχειρηματικοί όμιλοι επιτίθενται στα δικαιώματά μας.

Στον κλάδο των Ταχυδρομείων–Ταχυμεταφορών και των Ηλεκτρονικών Πλατφορμών αυτό αποτυπώνεται καθημερινά την εφαρμογή όλων των αντεργατικών νόμων και κατευθύνσεων: τις 13 ώρες δουλειά, την διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την  εντατικοποίηση της δουλειάς μας,τις ευέλικτες μορφές εργασίας (ενοικιαζόμενη εργασία,extras,15ημερες και μηνιαίες συμβάσεις, δουλειά με το κομμάτι κ. α).

Συνεχίζουμε να παλεύουμε, παίρνοντας παράδειγμα από τους αγώνες του παρελθόντος απέναντι στο σύστημα που γεννά φτώχεια, πολέμους και εκμετάλλευση!

Η μεγάλη «Πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ», που πραγματοποιήθηκε στις 4 Απρίλη με τη συμμετοχή 718 σωματείων και πάνω από 2000 συνδικαλιστές στέλνει μήνυμα αισιοδοξίας στην εργατική τάξη, ώστε να συνεχίζει να αγωνίζεται, να βγει μπροστά και να συγκρουστεί με την εγκληματική πολιτική του κέρδους, που τσακίζει καθημερινά τα δικαιώματά μας και τους μισθούς μας και σέρνει τον λαό μας στον όλεθρο του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ

Το ζήτημα του πολέμου αφορά όλη την Ε.Τ και μας αφορά άμεσα. Σε συνθήκες όξυνσης των ανταγωνισμών και πολεμικής προετοιμασίας, εντείνεται συνολικά η πίεση για “αντοχή” και προσαρμογή της εργατικής τάξης, ενώ το κόστος μετακυλίεται πάντα στους εργαζόμενους, είτε σε περίοδο ανάπτυξης, είτε κρίσης, είτε πολέμου.

Αυτό το βλέπουμε και στον κλάδο μας, όπου το αυξημένο κόστος ζωής έχει κάνει πρακτικά αδύνατο να βγει ο μήνας με έναν μισθό. Πολλοί από εμάς αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε σε δύο και τρεις δουλειές για να καλύψουμε βασικές ανάγκες, όπως το ενοίκιο, τα φροντιστήρια των παιδιών και τα καθημερινά έξοδα. Δεν είμαστε λίγοι που πρωί δουλεύουμε ως courier και αμέσως μετά ως διανομείς σε ηλεκτρονική πλατφόρμα, δουλεύουμε ήλιο με ήλιο, ακόμη και 12–15 ώρες τη μέρα, με κίνδυνο για την ίδια μας τη ζωή!

Η πείρα που έχουμε αποκτήσει από την πανδημία που δουλεύαμε στην πρώτη γραμμή στα όρια της εξάντλησης με την εντατικοποίηση να χτυπάει κόκκινο για να αντιμετωπιστεί όπως μας έλεγαν τότε αυτή η «έκτακτη κατάσταση» είναι που μας δίνει κίνητρο, ώστε να μην ανεχτούμε να πληρώσουμε ξανά, βάζοντας πλάτη για να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους οι εργοδότες εις βάρος της ίδιας μας της ζωής.

Βάζουμε στο στόχαστρο τα μονοπώλια και την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα τους. Αυτό καθορίζει και το τι κίνημα χρειάζεται σήμερα. Ένα κίνημα που δεν συμβιβάζεται, που δεν σκύβει το κεφάλι, που δεν είναι αποκομμένο από τα σωματεία και τη συλλογική οργάνωση των εργαζομένων.

 Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από δήθεν σωτήρες, δεν έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της ΝΔ και στα κόμματα που είναι πιστοί υποστηρικτές των ΝΑΤΟ- ΗΠΑ και ΕΕ. Η εμπειρία δείχνει ότι, ανεξάρτητα από κυβερνήσεις και διαχειρίσεις, η πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών οδηγεί σταθερά στην επιδείνωση των όρων ζωής και δουλειάς των εργαζομένων. Σε κάθε πόλεμο, αυτοί που την πληρώνουν είμαστε εμείς οι εργαζόμενοι, με το αίμα μας, με τη φτώχειαμας, με το μέλλον των παιδιών μας. Γι’ αυτό και η δική μας απάντηση πρέπει να είναι η αλληλεγγύη, η οργάνωση, η άρνηση να γίνουμε γρανάζι σε αυτή τη μηχανή.

Να σταματήσει τώρα κάθε εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο, να επιστρέψουν οι στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων, να κλείσουν τώρα οι βάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ! Δεν θα περιμένουμε πότε θα έρθει η σειρά μας, ούτε θα γίνουμε θύτης άλλων λαών. Τη στιγμή μάλιστα που η Υγεία και η Παιδεία υποχρηματοδοτούνται, η κυβέρνηση βρίσκει ζεστό χρήμα για τους ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς που καμία σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας και την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αφού στέλνονται χιλιόμετρα μακριά, όπως στην επιχείρηση της ΕΕ στην Ερυθρά θάλασσα, ή οι Patriot στη Σ. Αραβία.

140 χρόνια μετά το Σικάγο, στον 21ο αιώνα, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να ζήσουμε όπως μας αξίζει!

Δυναμώνουμε σήμερα τον αγώνα μας για:

  • αυξήσεις στους μισθούς και υπογραφή ΣΣΕ σε κάθε χώρο δουλειάς, σταθερό ωράριο, 7ώρο – 5μέρο – 35ώρο,
  • απεμπλοκή της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να επιστρέψουν όλες οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων, να κλείσουν οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στη χώρα.

Το Σ.Ε.Τ.Τ.Α καλεί τα σωματεία του κλάδου των Ταχυδρομείων-Ταχυμεταφορών και Ηλεκτρονικών πλατφορμών, όλους τους εργαζόμενους, να οργανώσουμε την απεργία της Πρωτομαγιάς και να δώσουμε μαζικά το παρών στη Συγκέντρωση στις 10:30πμ, στο Σύνταγμα.

 ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2026 – ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ,

 ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ – ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1Η ΜΑΗ 2026 ΣΤΙΣ 10:30πμ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

 

Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Σάμου: Να ανακληθεί η απαράδεκτη ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον στρατιώτη της 79 ΕΑΡΜΕΘ στη Σάμο

Ο Σύλλογος Ιδιωτικώς Υπαλλήλων Ν. Σάμου καταδικάζει και ζητά την ανάκληση της απαράδεκτης ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον στρατιώτη Τεθωρακισμένων Ρήγα Τσούνη, ο οποίος υπηρετεί στην 79 ΕΑΡΜΕΘ στη Σάμο, για το γεγονός ότι συμμετείχε στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ!

Το κύμα τρομοκρατίας που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση της ΝΔ απέναντι στους νέους στρατευμένους, που παίρνουν θέση ενάντια στα πολεμικά τους σχέδια, που δεν υιοθετούν την «κουλτούρα των φέρετρων» του Δένδια, αυτή η επίθεση λοιπόν ενάντια σε εργαζόμενους νέους που εκπληρώνουν την θητεία τους δεν θα περάσει!

Ας καταλάβει η κυβέρνηση ότι όσες ποινές και αν υποδείξουν να επιβληθούν το δεν πρόκειται να τρομοκρατήσουν τους νέους που αντιτίθενται στους πολέμους για τα κέρδη των λίγων που θυσιάζονται οι πολλοί!

Στεκόμαστε στο πλευρό του στρατιώτη και συναδέλφου μας και ζητάμε

  • Να παρθεί άμεσα πίσω η άδικη ποινή του στρατιώτη Ρήγα Τσούνη
  • Να καταδικαστεί κάθε άλλη απόπειρα φίμωσης και τρομοκράτησης των φαντάρων
  • Να παρθούν πρωτοβουλίες ενάντια στην πολεμική εμπλοκή
  • Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο
  • Κανένας φαντάρος και κανένας αξιωματικός έξω από τα σύνορα

Συνδικάτο Ταχυδρομείων Ταχυμεταφορών Ν. Αττικής: Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα

Το Σ.Ε.Τ.Τ.Α καταδικάζει και καταγγέλλει την απαράδεκτη προσπάθεια της κυβέρνησης να φιμώσει τους στρατευμένους που αρνούνται να γίνουν κρέας για τα κανόνια του ιμπεριαλιστικού πολέμου, όπως ο στρατιώτης Ρήγας Τσούνης, ο οποίος υπηρετεί τη θητεία του στην 79 ΕΑΡΜΕΘ στη Σάμο.

Ο φαντάρος διώκεται με ποινή φυλάκισης, γιατί εναντιώθηκε στην εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τάχθηκε ενάντια στις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, στην μεγαλειώδη πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ στην Καισαριανή.  Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκεται η τρομοκράτηση των νέων στρατευμένων και γενικά του λαού που βιώνουν καθημερινά τις τραγικές συνέπειες από τους ανταγωνισμούς και τους πολέμους των ιμπεριαλιστών με την ακρίβεια, την εκτόξευση του κόστους ζωής, αλλά και τους κινδύνους για το λαό μας από την μετατροπή της χώρας σε απέραντη ΝΑΤΟϊκη βάση.

Έχει μεγάλη ευθύνη η κυβέρνηση ΝΔ, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και η διοίκηση της μονάδας. Η απαράδεκτη αυτή εξέλιξη αποτελεί συνέχεια της στάσης διαχρονικά των κυβερνήσεων απέναντι στους στρατευμένους και τα δικαιώματα τους. Επιδιώκουν να στερήσουν από τους νέους στρατευμένους το αναφαίρετο δικαίωμα τους να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις, τις σκέψεις και τους προβληματισμούς τους κατά την διάρκεια της θητείας τους. Οι στρατευμένοι νέοι έχουν κάθε δικαίωμα και λόγο να εκφράζουν την αντίθεση τους σε αυτόν τον πόλεμο, καθώς κατά τη διάρκεια της θητείας τους διατηρούν όλα τα πολιτικά κατοχυρωμένα δικαιώματα τους.

Το Σ.Ε.Τ.Τ.Α καταγγέλλει την απαράδεκτη αυτή ποινή και καλεί όλα τα επιχειρησιακά σωματεία του κλάδου να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και να καταδικάσουν αυτές τις τακτικές εκφοβισμού και τρομοκρατίας. 

 ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ ΤΩΡΑ Η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΠΟΙΝΗ! ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ.

ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΣΤΟΙΧΊΕΣ PATRIOT. ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ!

 

Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών: Κάλεσμα για το 22ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

ΜΑΖΙ κάνουμε το ΒΗΜΑ για την ανατροπή!

Ήρθε η ώρα για Ομοσπονδία των εκπαιδευτικών και όχι των κυβερνήσεων

Στις εκλογές για το Συνέδριο της ΟΛΜΕ

→ δίνουμε ηχηρή απάντηση στην κυβερνητική πολιτική της Ν.Δ.

→ γκρεμίζουμε την κυβερνητική παράταξη της ΔΑΚΕ στην Ομοσπονδία

→ αλλάζουμε τους συσχετισμούς, με 1η δύναμη την ΑΣΕ, για να κάνουμε την οργή μας δύναμη αγώνα και διεκδίκησης

Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα αυτών των εκλογών, αν στην πρώτη θέση θα είναι οι φρόνιμοι και πρόθυμοι συνομιλητές ή αν θα ακούγεται η φωνή των αναγκών και των προβλημάτων μας!

Να κάνουμε την ανατροπή, όπως στην ΑΔΕΔΥ, στη ΔΟΕ, στην Υγεία, στους φοιτητές!

Συναδέλφισσα συνάδελφε,

  • Όλοι εμείς οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί που δεν συμβιβαζόμαστε

…με τους μισθούς πείνας και τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας,

…με τα εμπόδια που υψώνει η κυβερνητική πολιτική στους μαθητές μας, στερώντας τους το δικαίωμα στη μόρφωση, στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους και στη δυνατότητα να κάνουν πράξη τα όνειρά τους.

  • Όλοι εμείς που αγανακτούμε μπροστά στο καθεστώς στοχοποίησης, φόβου και καταστολής που θέλει να επιβάλει η κυβέρνηση και στεκόμαστε περήφανοι μπροστά στους μαθητές.

Ήρθε η ώρα να βάλουμε τη σφραγίδα μας στον προσανατολισμό και τη δράση της Ομοσπονδίας.

Ήρθε η ώρα να μπούμε πιο αποφασιστικά στην πρώτη γραμμή του αγώνα για μισθούς, δουλειά με αξιοπρέπεια, για τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας.

Ήρθε η ώρα να αποκτήσουμε Ομοσπονδία αντάξια των αναγκών και των αγώνων μας, μια ΟΛΜΕ που θα στέκεται δίπλα στους εκπαιδευτικούς και όχι απέναντί τους.

Συμμετέχουμε μαζικά στις Γενικές Συνελεύσεις και τις εκλογές των ΕΛΜΕ για το 22ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ.

Εκλέγουμε αντιπροσώπους που μοιραζόμαστε τις ίδιες ανησυχίες, που βρεθήκαμε μαζί όλο το προηγούμενο διάστημα στους αγώνες του κλάδου, στις μεγάλες πανεργατικές απεργίες και στις πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις.

Εκλέγουμε αντιπροσώπους που δεν στέκονται στην ίδια πλευρά με τη διοίκηση και την εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά παλεύουμε μαζί για τις ανάγκες του κλάδου, ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες.

Από εμάς εξαρτάται! Εκλέγουμε αντιπροσώπους από τα ψηφοδέλτια της ΑΣΕ!

Δυναμώνουμε την ΑΣΕ για να κάνουμε την ανατροπή στην ΟΛΜΕ!

Η Ομοσπονδία που έχουμε ανάγκη!

Αυτό που κρίνεται στο 22ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ είναι αν θα αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης και κυρίως η κατεύθυνση, η λειτουργία και η δράση της Ομοσπονδίας.

Σε μια περίοδο που ο κόσμος φλέγεται από τους πολέμους και τους ανταγωνισμούς, που κλιμακώνεται η επίθεση στα εργασιακά μας δικαιώματα και στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, που μέσα στα σχολεία εντείνονται οι πιέσεις, οι απειλές και η προσπάθεια επιβολής κλίματος φόβου, είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να δυναμώσει ο αγώνας των εκπαιδευτικών.

Για αυτό είναι αναγκαία μια ΟΛΜΕ που θα στηρίζει αποφασιστικά τους αγώνες των εκπαιδευτικών και των ΕΛΜΕ και θα συμβάλλει στην οργάνωση της πάλης του κλάδου σε πανελλαδικό επίπεδο.

Μια ΟΛΜΕ που θα οργανώνει την πάλη για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για σχολείο δημόσιο και δωρεάν για όλα τα παιδιά και όχι σύμφωνα με τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας, που στερεί πόρους από την παιδεία και τις κοινωνικές ανάγκες.

Μια ΟΛΜΕ που δεν θα αποδέχεται τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους των ΗΠΑ – ΕΕ – ΝΑΤΟ, που έχουν μετατρέψει τη χώρα και τον λαό μας σε στόχο.

Μια ΟΛΜΕ που δεν θα προσαρμόζεται στις «αντοχές της οικονομίας» και στους δημοσιονομικούς περιορισμούς, που δεν θα λειτουργεί ως σκαλοπάτι εναλλαγής κυβερνήσεων και επίδοξων «σωτήρων», αλλά θα βάζει μπροστά τις ανάγκες των εκπαιδευτικών και των μαθητών.

Μια ΟΛΜΕ που δεν θα αποδέχεται την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, την ιδιωτικοποίηση πλευρών της εκπαίδευσης, την είσοδο στα σχολεία χορηγών και «ευεργετών».

Μια ΟΛΜΕ που θα στέκεται απέναντι στην πολιτική της καταστολής, των πειθαρχικών διώξεων και της στοχοποίησης συναδέλφων και συναδελφισσών και θα οργανώνει έμπρακτα την αλληλεγγύη και τη συλλογική δράση του κλάδου.

Αυτή την Ομοσπονδία έχουμε ανάγκη: μια ΟΛΜΕ μαχητική, αγωνιστική, ανοιχτή στους εκπαιδευτικούς και στις ΕΛΜΕ, στην πρώτη γραμμή του αγώνα για τα δικαιώματα εκπαιδευτικών και μαθητών.

Σε αυτή την κατεύθυνση μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά η ανάδειξη της ΑΣΕ σε 1η δύναμη στο 22ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, ώστε να αλλάξει ο συσχετισμός και να ανοίξει ο δρόμος για μια Ομοσπονδία πραγματικά στο πλευρό των εκπαιδευτικών.

Η σημερινή πλειοψηφία της ΟΛΜΕ βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία μ’ αυτό που ο κλάδος έχει ανάγκη!

Δυστυχώς, η στάση της ΟΛΜΕ, με ευθύνη συγκεκριμένων δυνάμεων, τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με τις ανάγκες του κλάδου και με την Ομοσπονδία που έχουμε ανάγκη.

Η πλειοψηφία που έχει διαμορφωθεί στην ΟΛΜΕ ανάμεσα στην κυβερνητική παράταξη της ΔΑΚΕ, τις ΣΥΝΕΚ και την ΠΕΚ καθορίζει σε αποφασιστικό βαθμό τα τελευταία χρόνια τις αποφάσεις της Ομοσπονδίας και συνολικά την κατεύθυνσή της. Οι αποφάσεις των δύο τελευταίων Συνεδρίων, του 20ού και του 21ου, αλλά και όλες οι εισηγήσεις προς τις Γενικές Συνελεύσεις – που ελάχιστες υπερψηφίστηκαν – αποτελούν αποτέλεσμα της σύμπλευσής τους. Έχουν οδηγήσει την Ομοσπονδία σε κατάσταση αδράνειας, βάζοντας συνειδητά εμπόδια ώστε ο κλάδος να μη συγκρουστεί συνολικά με την κυβερνητική πολιτική.

Έχουν φτάσει μάλιστα στο σημείο ώστε, από την αρχή της σχολικής χρονιάς, να μην έχει αποφασιστεί ούτε μία κλαδική κινητοποίηση -ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία της Ομοσπονδίας. Ούτε καν μια στοιχειώδης παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Παιδείας, σε μια περίοδο που η κατάσταση στα σχολεία είναι εκρηκτική και οι τοπικές ΕΛΜΕ προχωρούν σε αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις.

Συνεχώς επαναφέρουν τον μύθο του «ακομμάτιστου» και του «κλαδικού» συνδικαλισμού, ενώ η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Η πρόσδεσή τους στα κόμματα που στηρίζουν είναι τέτοια, που τους εμποδίζει να πάρουν οποιαδήποτε απόφαση αποκαλύπτει τα πραγματικά αίτια των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι εκπαιδευτικοί, αλλά και να προτείνουν ουσιαστικές και ριζοσπαστικές λύσεις.

Η κυβερνητική παράταξη της ΝΔ στην εκπαίδευση, η ΔΑΚΕ, συναγελάζεται με τους/τις υπουργούς της κυβέρνησης, εισπράττει τα συγχαρητήρια για τις επιτυχίες της. Δίνει μάχη στα σχολεία και στις ΕΛΜΕ για την προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής. Κάθε ψήφος στη ΔΑΚΕ σημαίνει στήριξη στη βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ.

Η παράταξη των ΣΥΝΕΚ αρνείται συστηματικά να ψηφίσει οποιαδήποτε απόφαση αναφέρεται στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και για ζητήματα στα οποία έχει ήδη τοποθετηθεί ξεκάθαρα η Ομοσπονδία.

Αντίστοιχα, η παράταξη της ΠΕΚ αρνείται να στηρίξει αποφάσεις που αναδεικνύουν τις ευθύνες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, όπως για παράδειγμα την πρώτη εφαρμογή του λεγόμενου «Εθνικού Απολυτηρίου» από τον Αρσένη.

Σε μια περίοδο έντασης των διεθνών ανταγωνισμών, της πολεμικής προετοιμασίας και οικονομίας, κρύβουν τους πραγματικούς υπεύθυνους. Δεν τολμούν να αναφέρουν το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης, τα κέρδη που αποκομίζουν οι μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι και οι εφοπλιστές από τις συγκρούσεις, ούτε τους κινδύνους που πληρώνει ήδη και θα πληρώσει ο λαός από αυτή την πορεία.

Αρνούνται να αναδείξουν την ουσία των αλλαγών στην εκπαίδευση, τη στρατηγική σύμπλευση όλων των κυβερνήσεων στα κύρια ζητήματα του κλάδου, τις επιπτώσεις που είχαν αυτές οι αλλαγές στις βασικές χώρες της Ευρώπης αλλά και στις ΗΠΑ όπου και εφαρμόστηκαν. Περιορίζονται σε μια επιδερμική, ακίνδυνη κριτική που βολεύει τα κόμματά τους. Έτσι αποδεικνύεται στην πράξη πόσο «ανεξάρτητος» είναι ο συνδικαλισμός που επικαλούνται, όταν ακόμη και η στοιχειώδης αναφορά στις πολιτικές ευθύνες των κομμάτων που στηρίζουν μετατρέπεται σε απαγορευμένο πεδίο για την Ομοσπονδία.

Όσες φορές ο κλάδος μπόρεσε να ανασάνει, αυτό έγινε όταν αυτή η συμμαχία έσπασε κάτω από την πίεση των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων και της ίδιας της βάσης των εκπαιδευτικών. Οποιαδήποτε απόφαση σε θετική κατεύθυνση, όπως για το εθνικό απολυτήριο, όποια πρωτοβουλία πήρε η ομοσπονδία, όπως η μέρα δράσης για τα «Ωνάσεια, η απεργία-αποχή από τις διαδικασίες της αξιολόγησης, οι προσφυγές των νεοδιόριστων κ.α. ήταν προϊόν της πίεσης που άσκησε η ΑΣΕ στο ΔΣ της ΟΛΜΕ, δημιουργώντας ρήγμα στην πλειοψηφία.

Μονόδρομος για να αλλάξει αυτή η κατάσταση είναι να γκρεμιστεί από την πρώτη θέση η κυβερνητική παράταξη της ΔΑΚΕ, που αποτελεί τον βασικό πυρήνα αυτής της πλειοψηφίας, ώστε να δημιουργηθούν ουσιαστικοί τριγμοί στη γραμμή της συναίνεσης και στους συνοδοιπόρους της.

Σε όλη αυτή την προσπάθεια σύγκρουσης με την πλειοψηφία και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, ο ρόλος των Παρεμβάσεων περιορίζεται ουσιαστικά σε αυτόν του κομπάρσου. Με τη στάση τους υπονομεύουν τη συμπόρευση με τους φυσικούς συμμάχους του κλάδου, τους γονείς, τους μαθητές, με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, που αποτελεί βασική προϋπόθεση για να διαμορφωθούν όροι νίκης, όπως φάνηκε και στη μάχη ενάντια στα Ωνάσεια σχολεία.

Παρά την «αγωνιστική» ρητορική και την πλειοδοσία σε μορφές πάλης που ούτε οι ίδιοι υλοποιούν, υπηρέτησαν διαχρονικά τη γραμμή των αυταπατών και της κυβερνητικής εναλλαγής, με κορυφαία περίοδο τη στάση τους στα χρόνια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να καταψηφίζουν ή να υπονομεύουν απεργιακές πρωτοβουλίες, χαρακτηρίζοντάς τες «τουφεκιές στον αέρα», καλλιεργώντας συνειδητά κλίμα απεργοσπασίας και λειτουργώντας ανασταλτικά στη διαμόρφωση μιας μεγάλης εργατικής – λαϊκής αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.

Δεν μπορούμε να περιμένουμε. Δεν μπορούμε να δεχτούμε μια πολιτική που θέλει τον εκπαιδευτικό φτωχοποιημένο και το σχολείο να λειτουργεί με τα ελάχιστα.

Οι εκλογές αυτές είναι ευκαιρία να δώσουμε αποφασιστική απάντηση σε όσους θέλουν τον εκπαιδευτικό να μετακινείται από σχολείο σε σχολείο, να ζει με χαμηλούς μισθούς και να αναγκάζεται ακόμη και σε δεύτερη δουλειά για να επιβιώσει.

Σήμερα ζούμε την ίδια αντίφαση που βιώνουν συνολικά οι εργαζόμενοι: το σχολείο στενάζει από την έλλειψη χρηματοδότησης και προσωπικού, τις χιλιάδες χαμένες διδακτικές ώρες, τις κακοσυντηρημένες-επικίνδυνες υποδομές, την απουσία σχολικών νοσηλευτών, ψυχολόγων, φυλάκων και γραμματειακής υποστήριξης. Την ίδια στιγμή, μοιράζονται  δισεκατομμύρια για επιδοτήσεις στους ομίλους, για εξοπλισμούς και για τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας. Αντί το κράτος να καλύπτει πλήρως τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου, το κόστος μεταφέρεται στους γονείς και στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Δεν πρόκειται για αστοχία. Είναι πολιτική επιλογή.

Την ίδια ώρα, τα κέρδη των τραπεζών, οι επιδοτήσεις στους ενεργειακούς ομίλους και τα δισεκατομμύρια των φορολογικών εσόδων δείχνουν καθαρά ότι χρήματα υπάρχουν, απλώς δεν κατευθύνονται στις ανάγκες της εκπαίδευσης και της κοινωνίας.

Και όταν οι εκπαιδευτικοί αντιστέκονται, επιστρατεύονται τα πειθαρχικά. Όχι για τους «επίορκους», αλλά για να λειτουργήσουν ως φόβητρο απέναντι σε όποιον σηκώνει κεφάλι.

Θέλουν τον εκπαιδευτικό μόνο και φοβισμένο για να περάσουν το σχολείο της αγοράς: το σχολείο των αλλεπάλληλων εξετάσεων, του «Εθνικού Απολυτηρίου», της Τράπεζας Θεμάτων και των ταξικών φραγμών. Ένα σχολείο που μαθαίνει στα παιδιά ότι οι πολλοί θα στερούνται για να κερδίζουν οι λίγοι.

Μπορούμε! Αλλάζουμε σελίδα στην Ομοσπονδία! Πιο πολλοί – πιο δυνατοί!

Η ΟΛΜΕ παραμένει η μοναδική μεγάλη ομοσπονδία στο Δημόσιο που η κυβερνητική παράταξη είναι 1η δύναμη. Αυτό πρέπει και μπορεί να αλλάξει.

Αυτόν τον δρόμο τον δείχνουν ήδη σήμερα μια σειρά Ομοσπονδίες και σωματεία του Δημοσίου, αλλά και ΕΛΜΕ σε όλη τη χώρα. Αυτή την κατεύθυνση θέλουμε να εκφράζει συνολικά η ΟΛΜΕ.

Οι ΕΛΜΕ που οργάνωσαν κινητοποιήσεις στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, συμμετείχαν μαζικά στις πανεργατικές απεργίες, στάθηκαν δίπλα στους μαθητές και στους γονείς για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου.

Οι ΕΛΜΕ που στήριξαν τους συναδέλφους απέναντι στα πειθαρχικά. Οι ΕΛΜΕ που μπήκαν μπροστά στις κινητοποιήσεις ενάντια στην κατηγοριοποίηση των σχολείων.

Αυτή την Ομοσπονδία θέλουμε: μια ΟΛΜΕ που θα λειτουργεί όπως οι αγωνιστικές ΕΛΜΕ του κλάδου, δίπλα στους εκπαιδευτικούς και στις ανάγκες τους.

Είναι η καλύτερη απάντηση απέναντι σε νοσηρά φαινόμενα που εμφανίζονται στο συνδικαλιστικό κίνημα τόσο σε επίπεδο ΓΣΕΕ όσο και στην ΑΔΕΔΥ.

Παλεύουμε για:

  • Να δοθούν τώρα αυξήσεις 20% στους μισθούς. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και των μισθολογικών κλιμακίων του 2016–17. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Σύγχρονες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στην εκπαίδευση. Μείωση του κόστους εξαγοράς των πλασματικών χρόνων στα προμνημονιακά επίπεδα.
  • Μέτρα ουσιαστικής στήριξης απέναντι στο κύμα ακρίβειας: κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς κατανάλωσης, μείωση της τιμής του ρεύματος και του φυσικού αερίου, κατάργηση των φόρων στα καύσιμα και συνολικά στην Ενέργεια.
  • Όχι στο «Εθνικό Απολυτήριο» που μετατρέπει το Λύκειο σε εξεταστική «αρένα». Κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής και της Τράπεζας Θεμάτων.
  • Δραστική αύξηση της χρηματοδότησης για ασφαλή και σύγχρονα σχολεία.
  • Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Μονιμοποίηση των αναπληρωτών που εργάζονται τα τελευταία χρόνια στα σχολεία. Καμία απόλυση αναπληρωτή. Να μην τολμήσει η κυβέρνηση να φέρει νέο διαγωνισμό ΑΣΕΠ.
  • Εξίσωση δικαιωμάτων μόνιμων και αναπληρωτών με τη θεσμοθέτηση όλων των αναγκαίων διατάξεων. Μέτρα σίτισης και στέγασης για τους μετακινούμενους εκπαιδευτικούς.
  • Στοχευμένα εκπαιδευτικά και παιδαγωγικά μέτρα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της φτωχοποίησης και της πολεμικής οικονομίας στη μαθησιακή και ψυχοκοινωνική κατάσταση των μαθητών. Νομική στήριξη των εκπαιδευτικών.
  • Απεμπλοκή της χώρας από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους. Καμία συμμετοχή σε πολεμικές αποστολές. Να επιστρέψουν οι φρεγάτες και όλες οι στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων. Να κλείσουν οι βάσεις ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στη χώρα μας.

Με τους αγώνες μας κάνουμε την ανατροπή και στην ΟΛΜΕ!

Ψηφίζουμε – Στηρίζουμε

 

Διακήρυξη_22ο-ΟΛΜΕ.pdf