8^η ΜΑΡΤΗ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ!

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Η 8^η Μάρτη δεν είναι μέρα  γιορτής ή μνημόσυνο. Είναι μέρα αγώνα και διεκδίκησης. Είναι η ημέρα της γυναίκας εργάτριας, της αυτοαπασχολούμενης, της αγρότισσας, της μετανάστριας που θαλασσοπνίγεται, της συναδέλφισσας που συμμετέχει στο σωματείο της, της μάνας που αντέδρασε, που δεν έσκυψε το κεφάλι. Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των κλωστοϋφαντουργών του Σικάγο του 1857 που διεκδίκησαν με το αίμα τους ίση αμοιβή για ίση εργασία με αυτή των ανδρών φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής και οργανωμένης δράσης. Για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας. Ειδικά σήμερα, σε έναν κόσμο που σαπίζει και φλέγεται.

Στρέφουμε τα βέλη μας ενάντια στα αίτια της γυναικείας ανισοτιμίας και της αναπαραγωγής παλιών και νέων μορφών βίας και καταπίεσης, ενάντια στην εκμετάλλευση, που θυσιάζει τις ανάγκες μας στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και των ανταγωνισμών τους που φτάνουν μέχρι τις πολεμικές συγκρούσεις.

Ειδικότερα στον κλάδο μας, όπου η εργοδοσία καταπατάει ακόμα και τα ελάχιστα δικαιώματα που έχουν απομείνει. Και δεν διστάζει να κάνει εγκλήματα για να αυξήσει την τεράστια κερδοφορία της. Τα παραδείγματα με τις διαρροές προπανίου σε δύο φαρμακοβιομηχανίες. Με το καζάνι σε χώρο παραγωγής που έσκασε και σακάτεψε συνάδελφο σε  μεγάλη φαρμακοβιομηχανία. Η καθημερινότητα με τα μυοσκελετικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στη συσκευασία, στην παραγωγή, στην αποθήκη, στη διανομή του φαρμάκου και των καλλυντικών. Οι κάμερες σε χώρους δουλειάς να καταγραφούν ακόμα και ήχο για να παρακολουθούν κάθε κίνηση μας, εντατικοποιούν την εργασία μας. Ο κακός εξαερισμός, η απουσία απαγωγών αέρα σε σημεία με υψηλή συγκέντρωση σκόνης, τα επικίνδυνα υλικά σε εργαστήρια και χημεία, κάνουν ακόμα πιο επιβλαβή την εργασία μας και μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε αρένες θανάτου. Ενώ ταυτόχρονα η μαύρη στατιστική, όπου κάθε 3 μέρες 1 εργαζόμενος δεν  γυρνάει από το μεροκάματο του, κάνει ακόμα πιο δύσκολη την καθημερινότητα μας. Με την απόλυση πριν τελειώσει η προστασία της μητρότητας σε φαρμακείο, με τη λήξη συμβάσεων – απολύσεις όταν μάθει η εργοδοσία ότι η εργαζόμενη κυοφορεί, με τις απολύσεις σε φαρμακοβιομηχανία επειδή δεν δέχτηκαν τις απλήρωτες υπερωρίες. Με τους πλειστηριασμούς και τις εξώσεις από τα σπίτια μας. Για όλα αυτά δεν φταίει «η κακιά η ώρα»,  ούτε είναι θέμα ενός «κακού» εργοδότη, δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Είναι η πολιτική που τσακίζει τη ζωή μας, που καθημερινά επιβεβαιώνει ότι το δίλημμα και τότε και σήμερα είναι ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας. Πάντα επιλέγουμε τη ζωή μας .

Συναδέλφισσα – συνάδελφε,

Η ζωή μας μπορεί και πρέπει να αλλάξει μέσα από συλλογικούς και οργανωμένους αγώνες. Υψώνουμε τοίχος αλληλεγγύης και προστασίας,  γυναίκες και άντρες από κοινού σε αυτό τον αγώνα, συσπειρωνόμαστε –  εγγραφόμαστε  στο Συνδικάτο μας, συμμετέχουμε και διεκδικούμε την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών μας. Στρέφουμε την οργή μας απέναντι στον πραγματικό ένοχο, στο σημερινό αντιλαϊκό κράτος, την κυβέρνηση και όλα τα κόμματα που βαδίζουν στις ράγες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Το κράτος τους δεν είναι «ανίκανο» ούτε «ανύπαρκτο». Είναι «παντού» κόβοντας από τις ανάγκες μας και χαρίζοντας απλόχερα στους  επιχειρηματικούς ομίλους. Η πολιτική τους ευθύνεται για το χάλι στα νοσοκομεία και τα σχολεία. Για τις πλημμυρισμένες γειτονιές μας, τα καμμένα δάση, τα σπίτια και τις οικογένειες που τύλιξαν οι φλόγες. Η πολιτική τους είναι αυτή που δεν διαθέτει κονδύλια για αντιπλημμυρικά-αντιπυρικά έργα και για αντισεισμική προστασία. Αυτοί προώθησαν την απελευθέρωση των σιδηροδρομικών μεταφορών που οδήγησε βήμα-βήμα στο τραγικό έγκλημα των Τεμπών. Αυτοί δίνουν άδειες λειτουργίας σε εργοστάσια-τάφους όπως η «Βιολάντα», σκοτώνουν εργαζόμενες μανάδες και θωρακίζουν με τους αντεργατικούς τους νόμους τα κέρδη τους που είναι βουτηγμένα στο αίμα. Την ίδια στιγμή χαρίζουν δισεκατομμύρια σε μια χούφτα επιχειρηματικούς ομίλους για τις μπίζνες τους.

Απαντάμε μαχητικά στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, σε κάθε πλευρά της ζωής μας. Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις στην Κύπρο, αλλά και σε άλλες χώρες της περιοχής, από μόνες τους επιβάλουν η Ελλάδα εδώ και τώρα να απεμπλακεί από τη φωτιά του πολέμου που άναψαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ με τη στρατιωτική επίθεσή τους στο Ιράν και το Λίβανο.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

 1) Σταθερή εργασία, με σταθερό ωράριο και να απολαμβάνουμε ποιοτικό ελεύθερο χρόνο. Άμεσα   να υπογραφεί η κλαδική και οι επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

2)Αξιοπρεπείς μισθούς που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες μας.

3) Ασφαλείς συνθήκες εργασίας με μέτρα προστασίας της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού.

4)Δημόσιες και δωρεάν κρατικές υπηρεσίες υγείας – παιδείας – πρόνοιας για εμάς και τις οικογένειές μας.

5)Πραγματικά ελεύθερη επιλογή για την προσωπική μας ζωή, τη δημιουργία οικογένειας.

Συμμετέχουμε:

• Στην κοινή εκδήλωση της ΟΓΕ και σωματείων την Κυριακή 08 Μαρτίου στις 17:30 στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με θέμα: «Δυναμώνουμε τον Αγώνα για προστασία της εργαζόμενης γυναίκας και μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς ενάντια στην εντατικοποίηση».
• Στην Παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Εργασίας, τη Δευτέρα 09 Μαρτίου στις 18:00 για να επιδοθεί ψήφισμα με κοινό πλαίσιο αιτημάτων για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας.

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ!

ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ, ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΣΑΝ ΜΕ ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ ΤΗΣ OIL ONE ΣΤΗ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ!

Σήμερα το πρωί σημειώθηκε διαρροή λαδιού στα καζάνια της Oil One στην Δραπετσώνα, που βρίσκονται δίπλα στα σπίτια μας, λίγο καιρό μετά τη φωτιά στο Πέραμα! Το λάδι, σύμφωνα με την πυροσβεστική, ήταν στους 300°C, δηλαδή μια σπίθα θα μπορούσε να τινάξει τις εγκαταστάσεις στον αέρα! Οι αναθυμιάσεις έφτασαν μέχρι τα σχολεία, με μαθητές και εκπαιδευτικούς να μένουν κλειδαμπαρωμένοι για να μην εισπνέουν τα επικίνδυνα αέρια και τους καπνούς!

Να σημειωθεί πως στο σημείο βρέθηκε ο ιδιοκτήτης της Oil One, Δ. Μελισσανίδης, ο οποίος καταφέρθηκε, με τραμπουκισμούς και υβρεολόγιο, ενάντια σε όσους εκφράζουν για άλλη μια φορά την ανησυχία πως οι ζωές τους παίζονται στα ζαριά! Ενώ αστυνομικός της ασφάλειας έβγαζε φωτογραφίες τις πινακίδες των αυτοκινήτων των εργαζομένων που ήταν στην κινητοποίηση!

Για άλλη μια φορά φαίνεται ότι παίζουν καθημερινά τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας στα ζάρια για τα κέρδη!

l Όλοι/ες σήμερα Πέμπτη 5/3 στις 18:30 στο τρίγωνο Ευφραιμίδη (Εθνικής Αντιστάσεως & Αγίου Παντελεήμονα) στη Δραπετσώνα.

l Όλοι/ες οι συνάδελφοι/ισσες του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας αύριο Παρασκευή 6/3 στις 10:00 έξω από τις εγκαταστάσεις της Oil One, με κλειστά σχολεία!

Κανένα περιθώριο αναμονής! Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!

Να φύγουν όλα τα καζάνια από την περιοχή μας! Με πολιτική απόφαση να παρθούν πίσω οι άδειες λειτουργίας τους!

Τα Τέμπη είναι στη γειτονιά μας! Ή τα κέρδη τους ή  οι ΖΩΕΣ μας!

Η σημερινή εξέλιξη με τη διαρροή λαδιού στις εγκαταστάσεις της Oil Οne στη Δραπετσώνα, οι πυκνοί καπνοί που έπνιξαν τα σχολεία και τη γειτονιά μέχρι την Αμφιάλη επιβεβαιώνουν για ακόμα μία φορά ότι η πολιτική της κυβέρνησης της σημερινής αλλά και των προηγούμενων, του εχθρικού για το λαό κράτος δεν υπολογίζουν τις ανθρώπινες ζωές. Δεν πάνε μόλις λίγες εβδομάδες από την πυρκαγιά στα καζάνια του «θανάτου» στο Πέραμα αλλά και σήμερα έλειπε μια σπίθα για να γίνει παρανάλωμα του πυρός η Δραπετσώνα και όλος ο Πειραιάς. Έχουν τεράστιες ευθύνες όλες οι κυβερνήσεις που έδωσαν και επέκτειναν τις άδειες λειτουργίας της συγκεκριμένης επιχείρησης αλλά και των άλλων πετρελαϊκών εταιρειών. Τώρα με πολιτική απόφαση να ξεκουμπιστούν από τις γειτονιές μας. Δεν θα επιτρέψουμε για τα κέρδη των εφοπλιστών και των άλλων παράσιτων να καιγόμαστε, να πνιγόμαστε και να πεθαίνουμε από καρκίνο.

Αποδεικνύεται πως αυτή η πολιτική, αυτή η ανάπτυξη που δεν λογαριάζει τις ζωές μας και στηρίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κυβερνήσεις, πολιτικά κόμματα, περιφερειακές και δημοτικές αρχές είναι επικίνδυνη. Αφορά το πώς θα αυγαταίνουν, σε βάρος μας, τα κέρδη των εφοπλιστών και των βιομήχανων.

Τώρα χρειάζεται να δυναμώσει κι άλλο ο αγώνας των εργατικών σωματείων, των εργαζομένων, των κατοίκων, της νεολαίας και των φορέων της περιοχής για να αντιπαλέψουμε στην πράξη και όχι στα λόγια αυτήν την πολιτική. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει! Όποιος ψάχνει μεσοβέζικες λύσεις είναι με την πλευρά του  κεφαλαίου κόντρα και απέναντι στις ανάγκες του λαού.

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά από την πρώτη στιγμή δίνει μαζί με τα σωματεία μέλη του, το λαό της περιοχής αγώνα για να ξεκουμπιστούν από τις γειτονιές μας τα καζάνια, υπερασπιζόμενο, τόσο το λαό όσο και τους εργαζόμενους, που δουλεύουν στην περιοχή.

Δεν θα αφήσουμε κανέναν να παίζει με τις ζωές και τις οικογένειές μας.

Καλούμε αύριο στην κινητοποίηση της Ένωσης Γονέων και Κηδεμόνων Κερατσινίου Δραπετσώνας στις 10.00 έξω από τα καζάνια στη Δραπετσώνα.

Κυριακή 8^η Μάρτη 2026 / Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Εκδήλωση της Ένωσης Γυναικών Λάρισας (μέλος ΟΓΕ) και του Εργατικού Κέντρου Λάρισας

Ισόγεια αίθουσα Εργατικού Κέντρου (Εργατικής Πρωτομαγιάς 6) στις 7:00 μμ

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας η θεατρική ομάδα «Γιάννης Νεγρεπόντης» του ΕΚΛ παρουσιάζει ένα πρωτότυπο έργο με τίτλο  «Είναι δικός σου όλος ο κόσμος». Είναι μια παράσταση βασισμένη σε κείμενα και στίχους του σπουδαίου στιχουργού και λογοτέχνη Γιάννη Νεγρεπόντη η οποία σκιαγραφεί τις κοινωνικές και ταξικές ανισότητες με επίκεντρο την εργαζόμενη γυναίκα. Έχει σκοπό να δημιουργήσει προβληματισμό, ερεθίσματα για γνώση, δίνοντας ταυτόχρονα ώθηση για μαχητικούς αγώνες. (Συμμετέχει ο μουσικός Ηλίας Νικολαΐδης / Σκηνοθεσία: Βασίλης Καρμίρης)

Η Ένωση Γυναικών Λάρισας (μέλος ΟΓΕ) και το Εργατικό Κέντρο Λάρισας τιμούν την 8^η Μάρτη και απευθύνονται σε όλες τις γυναίκες του μόχθου τις εργαζόμενες, τις αυτοαπασχολούμενες, τις αγρότισσες, τις φοιτήτριες, τις νέες μητέρες, τις μετανάστριες- πρόσφυγες τονίζοντας ότι οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.

Τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας απαντάμε μαχητικά στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, σε κάθε πλευρά της ζωής στην πόλη μας!

Στρέφουμε τα βέλη μας ενάντια στην αιτία της γυναικείας ανισοτιμίας και της αναπαραγωγής παλιών και νέων μορφών βίας και καταπίεσης, ενάντια στην εκμετάλλευση, που θυσιάζει τις ανάγκες μας στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και των ανταγωνισμών τους που φτάνουν μέχρι τις πολεμικές συγκρούσεις.

Σηκώνουμε ανάστημα και υψώνουμε τείχος στις πολιτικές που:

• Τσακίζουν τις αυτοαπασχολούμενες και νέες επιστήμονες. Τις σκλαβώνουν στους τέσσερις τοίχους του μαγαζιού ή του γραφείου, συχνά μαζί με τα παιδιά τους, αφού δεν έχουν πού να τα αφήσουν, χωρίς ωράριο, χωρίς προστασία της μητρότητας, παρά τις υπέρογκες ασφαλιστικές κρατήσεις και τη φοροληστεία.
• Ξεκληρίζουν τις αγρότισσες και τους αγρότες. Εκτοξεύουν το κόστος παραγωγής των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων και τις τιμές τους στα ράφια, για να θησαυρίζουν οι σύγχρονοι τσιφλικάδες, τα supermarkets, οι μεγαλέμποροι και οι βιομήχανοι.
• Στερούν το δικαίωμα των μαθητριών, των σπουδαστριών και των φοιτητριών στην ολόπλευρη μόρφωση, με αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία, για να μπορούν απρόσκοπτα να αφοσιωθούν στις σπουδές τους, να βρίσκουν εργασία στο αντικείμενο επιλογής τους.
• Θαλασσοπνίγουν χιλιάδες γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες και τα παιδιά τους, που καταλήγουν στα κυκλώματα trafficking, στα κολαστήρια των κέντρων κράτησης ή μετατρέπονται σε πάμφθηνο και χωρίς δικαιώματα εργατικό δυναμικό.

Αντιπαλεύουμε την πολιτική της Ε.Ε. και των κυβερνήσεων που θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και πνίγει τις δικές μας ανάγκες. Γι’ αυτό:

• στο όνομα της «ισότητας των φύλων», κατάργησε την απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία, που ήταν σημαντική κατάκτηση του εργατικού και γυναικείου κινήματος για την προστασία του γυναικείου οργανισμού.
• στο όνομα της «συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής», επιβάλλουν στις εργαζόμενες τη δουλειά όπως, όποτε και για όσο έχει ανάγκη η μεγαλοεργοδοσία και τα κέρδη της, ενώ τα βάρη της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των χρονίως πασχόντων εξακολουθούν να βαραίνουν τις πλάτες τους. Οι ανάγκες των γυναικών και των παιδιών για αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες υγείας, παιδείας, πρόνοιας θυσιάζονται στο ζύγι του «κόστους» για το κράτος και του οφέλους για τους ομίλους, οδηγώντας σε τραγικές ελλείψεις, και στην εμπορευματοποίηση τους .
• μας καταδικάζει σε μια ασφυκτική καθημερινότητα. Με την ακρίβεια, την ενεργειακή φτώχεια, τους πλειστηριασμούς, τα πανάκριβα ενοίκια. Μας φέρνει αντιμέτωπες με τα καθημερινά ατελείωτα «Τέμπη», την ανυπαρξία πρόληψης για Βιομηχανικά Ατυχήματα Μεγάλης Έκτασης, αντισεισμικής θωράκισης σε σπίτια και σχολεία, αντιπλημμυρικών έργων, ασφαλών μεταφορών. Σε αυτό το πλαίσιο 5 αυταδέλφισσες μας έχασαν με τραγικό τρόπο τη ζωή τους στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα.
• αφήνει απροστάτευτες τις γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής και άλλων μορφών κακοποίησης. Με τις τεράστιες ελλείψεις αντίστοιχων δημόσιων και δωρεάν δομών και υπηρεσιών, την κρατική & αστυνομική αυθαιρεσία, τις μακροχρόνιες πολυδάπανες νομικές διαδικασίες, την ανυπαρξία εξειδικευμένων κέντρων για θύματα βιασμού και σεξουαλικής βίας.
• καλλιεργεί το έδαφος για το στήσιμο κάλπικων διπόλων περί «προόδου- συντήρησης» με στόχο τον εγκλωβισμό της συνείδησης των γυναικών «εντός των τειχών» του συστήματος. Γι’ αυτό ξαναζεσταίνονται σκοταδιστικές αντιλήψεις για την κοινωνική θέση της γυναίκας ακόμα και για την αμφισβήτηση του δικαιώματος στη νόμιμη και ασφαλή άμβλωση. Πλασάρει ως δήθεν προοδευτικό την εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος. Αναπαράγει σάπιες αξίες που οδηγούν στην κακοποίηση, ακόμα και τη δολοφονία γυναικών.

Βαδίζουμε στα χνάρια των μεγάλων γυναικείων εργατικών αγώνων. Δυναμώνουμε τη συλλογική μας πάλη για το δικαίωμα στην σταθερή εργασία- στο σταθερό ωράριο- για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο.

Βάζουμε στην αιχμή του δόρατος του αγώνα μας τις σύγχρονες ανάγκες μας. Μόνο η ικανοποίησή τους μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική ισοτιμία και χειραφέτηση των γυναικών του μόχθου.

 Σας καλούμε να παλέψουμε μαζί!

ΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ!

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΡΩΙΔΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ!

Το Σωματείο Εργαζομένων ICAP τιμά αγωνιστικά την 8^η Μάρτη, παγκόσμια ημέρα της γυναίκας! Δεν πρόκειται για μία τυπική επέτειο, καθώς εν έτει 2026 ακόμα οι εργαζόμενες γυναίκες παλεύουν για τα αυτονόητα δικαιώματά τους, ενώ παραμένει η γυναικεία ανισοτιμία. Στον 21^ο αιώνα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες, ούτως ώστε οι γυναίκες συνάδελφοι να μπορούν να συνδυάσουν εργασία και μητρότητα, να αμείβονται στο ύψος των αναγκών τους. Αυτά φυσικά έρχονται σε αντίθεση με την πρόθεση των μεγάλων επιχειρήσεων να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, τα οποία περνάνε μέσα από τα τσακισμένα δικαιώματα όλων των εργαζομένων που απασχολούν.

Η ICAP δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Ως σωματείο έχουμε εντοπίσει φαινόμενα όπου η εργοδοσία, πατώντας σε διάφορα νομικά παραθυράκια, αρνείται σε μητέρες να πάρουν τις σχολικές και τις γονικές άδειες που δικαιούνται, προκειμένου να «βγαίνει η παραγωγή». Έχουμε έρθει σε σύγκρουση με την εργοδοσία μας και τους εκπροσώπους της, καθώς υπάρχει πλήρης έλλειψη ενσυναίσθησης απέναντι στις πολλές πιέσεις που υφίστανται αντικειμενικά, ειδικά οι μονογονείς, με αποτέλεσμα λιποθυμίες, κρίσεις πανικού και ούτω καθεξής. Η αναλγησία φάνηκε και στην πρόσφατη κακοκαιρία, όπου η εταιρεία αρνούνταν σε εργαζόμενες να δουλέψουν από το σπίτι ή να φύγουν νωρίτερα, πριν καταστεί αδύνατη η αποχώρησή τους, ενώ είχαν παιδιά που περίμεναν μόνα στο σπίτι! Φυσικά απαντήσαμε κατάλληλα και καμία συνάδελφος δεν έμεινε απροστάτευτη απέναντι στις επιθέσεις της εργοδοσίας.

Άλλωστε, η ICAP αντιμετωπίζει τις εργαζόμενες που απασχολεί ως ενδεχόμενο φτηνό εργατικό δυναμικό με μειωμένες απαιτήσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο CEO της εταιρείας, που περηφανευόταν για τα ρεκόρ εσόδων (την ίδια ώρα συνεχίζουν να δίνουν στους εργαζόμενους ψίχουλα), ανέφερε πως κριτήριο για το άνοιγμα νέων γραφείων εκτός Αττικής, όπως στα Γιάννενα, έγινε με κριτήριο ότι υπήρχε κόσμος με μειωμένες απαιτήσεις, όπως μητέρες και φοιτητές! Δεν είναι επίσης καθόλου τυχαίο ότι στις πρόσφατες κινητοποιήσεις μας, στην στάση εργασίας στις 13/2 και στην μεγαλειώδη απεργία στις 28/2 πραγματοποιήθηκε προσπάθεια εκφοβισμού από προϊσταμένους, αξιοποιώντας τον οικονομικό στραγγαλισμό, αναφέροντας το ότι θα κοπεί το μεροκάματο ως αντικίνητρο για μη συμμετοχή των εργαζόμενων, ειδικά σε μητέρες συναδέλφους! Οι φιέστες που οργανώνει κάθε χρόνο η ICAP με λογύδρια και γλυκανάλατα stories σε tik tok, Instagram κτλ δεν πείθουν κανέναν, γιατί βιώνουμε την επίθεση που δεχόμαστε στην πράξη!

Οι συναδέλφισσες γνωρίζουν καλά πως ο αγώνας για σύγχρονα δικαιώματα αποτελεί υπόθεση όλων των εργαζομένων. Μαζί όλοι οι εργαζόμενοι της ICAP θα διασφαλίσουμε τους όρους, ούτως ώστε να συμφωνηθεί Επιχειρησιακή Σύμβαση Εργασίας, που θα προβλέπει αύξηση στους μισθούς για όλους, μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, επιδόματα, αργίες, κατάλληλες γονικές και σχολικές άδειες! Παλεύουμε όλοι μαζί για να μην καταλήξουν πατεράδες, αδέρφια ή γιοι συναδέλφων να γίνουν κρέας στα κανόνια των μακελάρηδων που μας μπλέκουν σε εμπόλεμες αναμετρήσεις!

Πετυχαίνουμε στους αγώνες μας για κάθε μικρό και μεγάλο ζήτημα μέσα από την οργάνωσή μας και τη συμμετοχή στο σωματείο μας! Αυτό αποδείξαμε και μέσα από την μεγαλειώδη απεργιακή μας συγκέντρωση για τα Τέμπη στις 28 Φλεβάρη, για να μην υπάρξει άλλος γονιός που θα θρηνήσει το παιδί του σε οποιοδήποτε κρατικό ή εργοδοτικό έγκλημα.

Τώρα έχει σημασία να δυναμώσει η γυναικεία συμμετοχή στην οργάνωση και δράση, για να διασφαλιστεί η προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για ασφάλεια στον χώρο δουλειάς μας, για υπαρκτό και ποιοτικό ελεύθερο χρόνο!

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΑ ΣΦΑΓΕΙΑ!

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ, ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ!

Ο κόσμος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις μετά από την απαράδεκτη επίθεση των μακελάρηδων ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν. Τα εργατικά σωματεία και άλλοι φορείς του κινήματος έδωσαν ήδη μία πρώτη απάντηση ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας, με μαζικό παναττικό συλλαλητήριο στη 1/3 στην αμερικανική πρεσβεία, αμέσως μετά τη συγκλονιστική συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις για τα Τέμπη στις 28/2. Παράλληλα έγιναν συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα, με την συγκέντρωση στην βάση της Σούδας να ξεχωρίζει, όπου εργαζόμενοι και άλλοι λαϊκοί φορείς απαίτησαν να κλείσει η βάση που χρησιμοποιείται για ανεφοδιασμό των δολοφόνων και να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο!

Ήδη έχει επιβεβαιωθεί πως η βάση στην Σούδα αποτέλεσε στόχο των ιρανικών αντιποίνων, αφού στην προχθεσινή επίθεση δύο drones στην βρετανική βάση στην Κύπρο, άλλα δύο κατευθύνονταν προς την Κρήτη! Τραγικές είναι οι εικόνες που έχουν δημοσιευθεί από Έλληνες ναυτεργάτες που βρίσκονται στην Μέση Ανατολή και βλέπουν εμπορικά πλοία δίπλα τους να καίγονται. Είμαστε ήδη μπλεγμένοι μέχρι τα μπούνια σε έναν πόλεμο που δεν είναι δικός μας!

Τώρα απαιτείται ξεσηκωμός! Να δώσουμε αποφασιστική απάντηση στους πολεμοκάπηλους πριν έρθει η σειρά μας! Ήδη οι αγωνιστές ναυτεργάτες των σωματείων ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ απέτρεψαν να αποπλεύσει πλοίο με πολεμικές προμήθειες! Να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις, από τη Σούδα της Κρήτης μέχρι την Αλεξανδρούπολη και τη Λάρισα, να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία Patriot από τη Σαουδική Αραβία και να επιστρέψουν πίσω όλες οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού, τα F-16 και κάθε ελληνικό πολεμικό μέσο που βρίσκεται εκτός συνόρων. Να διασφαλιστεί ότι όλοι οι εργαζόμενοι σε εμπορικά πλοία θα επιστρέψουν άμεσα και δεν θα γίνουν θύματα των συμφερόντων των εφοπλιστών! Οι εργαζόμενοι δεν θα γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους!

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στα ναυτεργατικά σωματεία που έχουν πάρει απόφαση για απεργία στις 5/3. Βρισκόμαστε σε επιφυλακή και δυναμώνουμε την πάλη για την απεμπλοκή από τους πολεμικούς σχεδιασμούς! Κανένας μόνος του! Θα μας βρουν απέναντί τους! Δεν θα βάλουμε υπογραφή στα βρώμικα παιχνίδια τους!

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΗΜΕΡΙΔΑ

«Δυναμώνουμε τον αγώνα για προστασία της εργαζόμενης γυναίκας και μέτρα υγείας &  ασφάλειας στους χώρους δουλειάς ενάντια στην εντατικοποίηση»

Κυριακή 8 Μάρτη 2026 στις 17:30, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Αμφιθέατρο «Σάκη Καράγιωργα ΙΙ» (Λεωφ. Συγγρού 136)

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΟΓΕ)
Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, Συνδικάτο Επισιτισμού – Τουρισμού Ξενοδοχείων Αττικής, ΣΕΤΗΠ, Συνδικάτο Φαρμάκου – Καλλυντικού Αττικής , Συνδικάτο Γάλακτος – Τροφίμων – Ποτών Αττικής και Νήσων