Ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας χαιρετίζει την απόφαση των εργαζομένων στα ΝΟΤΟS να προχωρήσουν σε νέα στάση εργασίας την Κυριακή 18/1, με αίτημα τους την αύξηση των μισθών τους κατά 20% και τη μετατροπή όλων των συμβάσεων εργασίας σε πλήρους απασχόλησης. Οι εργαζόμενοι στα ΝΟΤΟS δίνουν συνέχεια στον αγώνα τους έπειτα από την πετυχημένη στάση εργασίας στις 28/12/2025, μέρα Black Friday.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους συναδέλφους μας στα πολυκαταστήματα NOTOS, στη συνέχεια κλιμάκωσης της πάλης τους. Η αποφασιστική τους δράση, παρά την προσπάθεια της εργοδοσίας να τους εμποδίσει, αποτελεί μήνυμα και ελπίδα για κάθε εμποροϋπάλληλο. Απόδειξη πως ο μόνος δρόμος για εμάς τους εργαζόμενους είναι η πάλη ενάντια στους επιχειρηματικούς ομίλους, το κράτος τους και τους νόμους των κυβερνήσεων. Όπλο μας η συλλογική δράση, η αλληλεγγύη και η διεκδίκηση σε κάθε χώρο δουλειάς!

ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ

ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ!

Πρόσκληση

Σύσκεψη κωφών, βαρήκοων και γονιών και κηδεμόνων

Η σύσκεψη θα είναι δια ζώσης και θα υπάρχει διερμηνεία στην νοηματική γλώσσα. Μπορεί να γίνει παρακολούθηση και παρέμβαση μέσω zoom με τα παρακάτω στοιχεία:

https://us02web.zoom.us/j/83341749429?pwd=egvVuktjwspplN661jmzCZy2obyYbd.1

Meeting ID: 833 4174 9429

Passcode: 867218

Στην σύσκεψη εκπρόσωπος της πανελλαδικής γραμματείας της ΣΕΑΑΝ θα ενημερώσει για τις εξελίξεις και τα προβλήματα σε σχέση με τους κωφούς, τους βαρήκοους, αλλά και των ΑμεΑ γενικότερα, θα εξηγήσει γιατί λέει η ΣΕΑΑΝ ότι έρχονται χειρότερα ιδιαίτερα για τα ΑμεΑ, θα παρουσιάσει τις προτάσεις του αγωνιστικού αναπηρικού και γονεϊκού κινήματος, τις διεκδικήσεις για τα προβλήματα των κωφών και βαρήκοων, των οικογενειών των ΑμεΑ. Καλά ενημερωμένοι με τον αγώνα και την αλληλεγγύη, με υγεία, μπορούμε να έχουμε μια καλή χρόνια.

Σχόλια με αφορμή την αντιπαράθεση για το σποτ της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών για την πρόληψη της εγκεφαλικής παράλυσης

Αντιπαράθεση μακριά από τα μεγάλα προβλήματα των ΑμεΑ, των ανθρώπων με εγκεφαλική παράλυση, καλύπτοντας συνειδητά τις αιτίες και τους υπεύθυνους, γιατί απλά είναι κομμάτι τους.

Τις τελευταίες μέρες βρίθει το διαδίκτυο, με αφορμή ένα σποτ της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών για την πρόληψη της εγκεφαλικής παράλυσης, την μείωση των γεννήσεων παιδιών με εγκεφαλική παράλυση με τον τίτλο «λιγότερα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση”.

Το σποτ κατά την γνώμη μας δεν ανταποκρίνεται στον σκοπό του, δεν βοηθάει δηλαδή τα νέα ζευγάρια να καταλάβουν τι πρέπει να κάνουν, όσο περνάει από το χέρι τους, για να έχουν έναν φυσιολογικό τοκετό, ενός υγιούς παιδιού. Πολύ περισσότερο, δεν τα βοηθάει να καταλάβουν τι πρέπει να διεκδικήσουν από την ίδια την πολιτεία, ώστε να εξασφαλίζονται όλες εκείνες οι προϋποθέσεις, από τις συνθήκες ζωής και εργασίας μέχρι την απρόσκοπτη πρόσβαση σε ένα δημόσιο και δωρεάν ενιαίο για όλους σύστημα υγείας που θα τους στηρίξει και θα τους καθοδηγήσει με βάση την εξέλιξη της επιστήμης σε μία ασφαλή κύηση με τη σωστή παρακολούθηση και φροντίδα της εγκύου και του ζευγαριού. Με συνθήκες εργασίας και άδειες για την έγκυο γυναίκα  τέτοιες που δεν θα επιβαρύνεται η κύηση και η ανάπτυξη του εμβρύου, δεν θα προκαλείται προωρότητα λόγω των συνθηκών εργασίας που είναι μία από τις βασικότερες αιτίες γέννησης παιδιών με εγκεφαλική παράλυση.

Το φυλλάδιο της εταιρείας προστασίας σπαστικών μπορεί να αποδίδει τους όρους που προκαλούν την γέννηση ενός παιδιού με εγκεφαλική παράλυση, εξαρτώντας όμως αυτούς τους όρους από την ατομική ευθύνη του νέου ζευγαριού και κύρια από την νέα μητέρα. Λες και δεν παίζει κανέναν ρόλο το τι σύστημα υγείας έχουμε, δηλαδή το ότι η μαιευτική κατά κανόνα είναι στα χέρια του ιδιωτικού τομέα, αλλά και στο δημόσιο λειτουργεί με την λογική του κέρδους. Βεβαίως, κουβέντα δεν λένε σε ποιο περιβάλλον ζούμε, τι αναπνέουμε, τι νερό πίνουμε, τι τρώμε. Το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας σπαστικών, χρόνια τώρα, «παίζει  το παιχνίδι του κράτους» μιας και έρχεται να καλύψει ένα κομμάτι στην εκπαίδευση και αποκατάσταση της αναπηρίας από το οποίο το κράτος θέλει διακαώς να απαλλαγεί μιας και τέτοιου είδους υπηρεσίες του κοστίζουν ακριβά. Χώροι όπως η ΕΠΣ αξιοποιούνται διαχρονικά και από όλες τις κυβερνήσεις στην κατεύθυνση της απαλλαγής τους από την ευθύνη, της εμπορευματοποίησης της πρόνοιας, της ειδικής αγωγής και αποκατάστασης, της εμπορίας των αναγκών των αναπήρων, της ίδιας της αναπηρίας.

Στην ίδια λογική και ας φαίνεται ότι είναι σε αντιπαράθεση είναι και η ανακοίνωση της κίνησης αναπήρων «μηδενική ανοχή», γεμάτη από αντιρατσιστικές διακηρύξεις, αλλά αναπαράγοντας πέρα για πέρα αντιδραστικά πρότυπα και αντιλήψεις.

Καμία κουβέντα για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι ανάπηροι και οι άνθρωποι με εγκεφαλική παράλυση και για το ποιοι είναι οι υπεύθυνοι. Οι ανάπηροι, τα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση σε ποιές συνθήκες ζουν; Χειροτερεύει ή όχι η ζωή τους σε όλα τα επίπεδα ως συνέπεια των πολιτικών της ΕΕ, του κεφαλαίου, με όλες τις κυβερνήσεις των περικοπών, των ιδιωτικοποιήσεων, της λογικής του κόστους οφέλους, της εμπορευματοποίησης των αναγκών τους σε όλα τα επίπεδα. Αυτά και στην χώρα μας αλλά και στις άλλες χώρες της «πολιτισμένης ΕΕ». Όλα αυτά πασπαλισμένα με τις διακηρύξεις περί δήθεν  ένταξης, συμπερίληψης, ίσων ευκαιριών, απασυλοποίησης και αποιδρυματοποίησης. Με αποτέλεσμα σε όλους τους τομείς να απουσιάζει η κρατική μέριμνα και ευθύνη αφού οι δομές στήριξης των ανθρώπων με αναπηρία θεωρούνται “άσυλα” και “ιδρύματα” με αποτέλεσμα παντού να επιχειρεί ο ιδιωτικός τομέας, από την πρώιμη διάγνωση, την έγκαιρη παρέμβαση, την ειδική αγωγή και την αποκατάσταση, μέχρι τα τεχνολογικά βοηθήματα για αναπήρους. Η ανεργία να ρημάζει, ιδιαίτερα τους νέους ανάπηρους και τα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, ενώ το 50% των ΑμεΑ ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και το προσδόκιμο ζωής τους πέφτει διαρκώς αφού οι  άνθρωποι επειδή δεν έχουν να πληρώσουν κάνουν πλημμελώς τις θεραπείες  τους ή τις σταματάνε τελείως.

Και βεβαίως σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να ταυτίζουμε την πρόληψη με την ευγονική και με αυτόν τον τρόπο να αρνούμαστε την αξία της πρόληψης σε όλα τα επίπεδα ή ότι η αναπηρία είναι «κοινωνική κατασκευή» και εάν η κοινωνία δεν με θεωρεί ανάπηρο δεν είμαι κιόλας ανατρέποντας κάθε έννοια αντικειμενικής πραγματικότητας αλλά και θετικής διάκρισης από το κράτος που έχουν ανάγκη οι άνθρωποι με αναπηρία για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες τους!

Συνάδελφοι, είναι ανάγκη σήμερα με αυτό το επίπεδο ανάπτυξης και π[προόδου της επιστήμης να διεκδικούμε την πλήρη κάλυψη των αναγκών των ανθρώπων με αναπηρία, να απαιτήσουμε πολιτικές πρόληψης της αναπηρίας όλοι μαζί οι εργαζόμενοι, οι άνθρωποι με αναπηρία και οι οικογένειές μας.

Είναι θέμα αυτοπροσδιορισμού του εμβρύου και δικαίωμά του να γεννηθεί ανάπηρο ή είναι θέμα κάθε ανθρώπου που σέβεται τον εαυτό του να παλεύει για πολιτική πρόληψης της αναπηρίας, για δικαίωμα των νέων ζευγαριών σε δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες και οικογενειακού προγραμματισμού με δωρεάν προγεννητικό έλεγχο, με υψηλού επιπέδου υπηρεσίες παρακολούθησης της εγκύου,  με  υποχρέωση των εργοδοτών να εξασφαλίζουν ανάλογους όρους εργασίας για την έγκυο εργαζόμενη με κριτήριο την ασφάλειά τη δική της και του εμβρύου. Ανάπτυξη του δημόσιου συστήματος υγείας για να σταματήσει ο τοκετός να είναι αντικείμενο της πιο αισχρής εμπορευματοποίησης αλλά να ολοκληρώνεται με ασφάλεια στα πλαίσια ενός ισχυρού, υψηλής ποιότητας και δωρεάν δημόσιου συστήματος υγείας με ισχυρό δίκτυο γυναικολογικών και μαιευτικών κλινικών, με καμία οικονομική επιβάρυνση, καμία οικονομική σχέση γυναικολόγου με το ζευγάρι, με την επίτοκο.

Άλλωστε, όλοι αυτοί που το τελευταίο διάστημα κοκορομαχούν με αφορμή το σποτ της ΕΠΣ επί της ουσίας δεν διαφωνούν γιατί αποδέχονται αυτό που τώρα συμβαίνει και το υπηρετούν μέσω των αντιλήψεων που εκατέρωθεν  διαδίδουν. Όπως και παλιότερα, όταν με σκοταδιστικό τρόπο είχαν αντιταχθεί στη ίδρυση ειδικού σχολείου στο Χαλάνδρι, δηλαδή εξειδικευμένης δομής εκπαίδευσης για παιδιά με αναπηρία, με την δικαιολογία ότι οι ειδικές δομές εκπαίδευσης αποτελούν ιδρυματοποίηση, απλώνοντας με αυτόν τον τρόπο βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης που άλλο που δε θέλει από το να απαλλαγεί από την ευθύνη να τις παρέχει, συνηγορώντας στην πραγματικότητα υπέρ του κλεισίματος των ειδικών σχολείων και των εξειδικευμένων υπηρεσιών για την  αναπηρία.

Έτσι εμείς μετράμε την αξία της ανθρώπινης ζωής, διεκδικώντας ζωή με δικαίωμα στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην κατοικία, στην υγεία για όλους καθολικά με ευθύνη του κράτους. Έχει να κάνει με το πως τα επιτεύγματα της επιστήμης αξιοποιούνται σε όφελος της κοινωνίας και των ανθρώπων ώστε να βελτιώσουν τη ζωή τους και να καλύψουν τις ανάγκες τους ιδιαίτερες ή μη είτε είναι άνθρωποι με αναπηρία, είτε γυναίκες, είτε μετανάστες είτε έγχρωμοι, είτε λευκοί χωρίς διακρίσεις και περιορισμούς!

Συνάδελφοι,

Οι εργαζόμενοι στο λιμάνι του Πειραιά συνεχίζουμε να ζούμε υπό την πίεση του καθηλωμένου εισοδήματός μας που το κατατρώει η ακρίβεια, του ξεχειλώματος του ωραρίου, το άγχος για το αν φεύγοντας από το σπίτι για τη βάρδια μας θα γυρίσουμε σώοι και αβλαβείς στις οικογένειές μας λόγω της εντατικοποίησης και των ελλιπών μέτρων υγείας και ασφάλειας στη δουλειά.

Οι συνθήκες της δουλειάς και της ζωής μας επιδεινώνονται από τις εξαιρετικά επικίνδυνες εξελίξεις που τον ρόλο που καλούνται να παίξουν τα λιμάνια της χώρας στους ανταγωνισμούς που οξύνονται διεθνώς. Γιατί για να κερδίσουν οι εκμεταλλευτές μας στον ανταγωνισμό είναι μονόδρομος για αυτούς να εντείνουν την εκμετάλλευσή μας.

Οι λιμενικές υποδομές της χώρας, και ιδιαίτερα το λιμάνι του Πειραιά, βρίσκονται κυριολεκτικά στο μάτι του κυκλώνα της αντιπαράθεσης μονοπωλιακών ομίλων με αιχμή τον ανταγωνισμό ΗΠΑ – Κίνας. Μια αντιπαράθεση που διεξάγεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης και την πληρώνουν οι εργαζόμενοι λαοί ακόμα και με τη μετατροπή τους σε κρέας για τα κανόνια.

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από το αν η ιδιοκτησία του λιμανιού του Πειραιά θα είναι κινέζικη, αμερικάνικη, με δημόσιο ή ιδιωτικό έλεγχο. Γιατί ξέρουμε ότι όποιο φερετζέ και να φορέσουν προορίζεται να λειτουργεί ως κρίκος στους ανταγωνισμούς για τον έλεγχο των υποδομών και εμπορευματικών διαδρόμων, λειτουργώντας με «διττή χρήση» είτε σε περίοδο «ειρήνης» με το πιστόλι στον κρόταφο των εργαζομένων, είτε σε περίοδο πολέμου, που προετοιμάζεται πυρετωδώς και με την βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς με ευθύνη της κυβέρνησης και των κομμάτων που στηρίζουν με χέρια και με πόδια την κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα των ομίλων.

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από την κούρσα των πολεμικών εξοπλισμών και τη μετατροπή των λιμανιών σε διόδους πολεμικού υλικού. Γιατί είμαστε καθημερινά εκτεθειμένοι σε οποιοδήποτε «ατύχημα» που αφορά τη μεταφορά πολεμικού υλικού και στην αντεργατική επίθεση και τη φορολεηλασία στο εισόδημά μας, βάζοντας χέρι στα ασφαλιστικά μας ταμεία και στα ΒΑΕ που με τόσο αγώνα κατακτήσαμε, για να εξοικονομούνται πόροι για εξοπλισμούς που μάλιστα δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας.

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από την αντιπαράθεση και συζήτηση που έχει ανοίξει σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς στο λιμάνι της Ελευσίνας και του Πειραιά. Δυο λιμάνια που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν στο λαό μας, λειτουργώντας σε συνεργασία για να έχει ασφαλείς μεταφορές και προμήθεια φθηνών και ποιοτικών προϊόντων, αλλά μετατρέπονται σε μαγνήτη αντιπαραθέσεων με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους εργαζόμενους σε αυτά και τον λαό της ευρύτερης περιοχής. Γιατί η μεγάλη αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν «ουδέτερες» υποδομές.

Απέναντι σε αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις οι λιμενεργάτες από διάφορες χώρες προτάσσουμε τη διεθνιστική μας ενότητα και αλληλεγγύη, με την πρωτοβουλία του Διεθνούς Συντονισμού των Λιμενεργατών, στην οποία παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο το σωματείο μας, το ΕΝΕΔΕΠ.

Η πολεμική εμπλοκή και προετοιμασία έχει ως προαπαιτούμενο την ένταση της εκμετάλλευσης. Οι λιμενεργάτες του Πειραιά βιώνουμε καθημερινά μια κατάσταση που δεν μπορούμε και δεν θα αποδεχτούμε.

Κάθε βάρδια, κάθε καράβι, κάθε ντόκος αποδεικνύει ότι για την εργοδοσία της COSCO και της DPORT μετράνε μόνο τα κέρδη και όχι η ζωή μας. Το τελευταίο διάστημα επιχειρείται η επιβολή σιγής νεκροταφείου με εξώδικα, αναφορές και στοχοποίηση συναδέλφων. Όποιος μιλάει, όποιος καταγγέλλει, όποιος δεν σκύβει το κεφάλι μπαίνει στο στόχαστρο, την ίδια στιγμή που εδώ και δεκαπέντε χρόνια δεν υπάρχει κανονισμός εργασίας, παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις του Σωματείου μας και ζήσαμε πριν λίγες μέρες το τραγικό συμβάν με τις έντονες βροχοπτώσεις στην Αττική η εργοδοσία να θέτει σε κίνδυνο τις ζωές μας και συναδέλφους, να καλούνται να δουλέψουν, να πηδάνε τελευταία στιγμή από τα αυτοκίνητα τους για να μην πνίγουν και όλα αυτά γιατί κάποιοι έχουν μόνο σκοπό τη κερδοφορία τους.

Η αυθαιρεσία αυτή έχει διαμορφώσει μια επικίνδυνη πραγματικότητα στο λιμάνι. Επόπτες «ασφαλείας» λειτουργούν σαν μηχανισμός καταστολής, χωρίς στοιχειώδη γνώση του αντικειμένου. Υποτιθέμενοι εργολάβοι και οι βοηθοί τους δίνουν αντικρουόμενες εντολές για κρίσιμες εργασίες πάνω στα πλοία και στο ντόκο, παίζοντας κορώνα-γράμματα τη ζωή μας. Αυτό συνάδελφοί δεν είναι οργάνωση δουλειάς. Είναι συνταγή εργατικού «ατυχήματος», και εμείς έχουμε χρέος να μην μείνουμε με σταυρωμένα χέρια.

Οι ελλείψεις στα μέτρα υγείας και ασφάλειας είναι καθημερινές. Ο κίνδυνος να θρηνήσουμε ξανά συνάδελφο παραμονεύει σε κάθε πόστο: στο πλοίο, στο ντόκο, στις αποθήκες, στον φυσικό έλεγχο, στους checkers, στα μηχανήματα. Η ανακύκλωση εργατικού δυναμικού οδηγεί σε πρόχειρη και ανεπαρκή εκπαίδευση. Το σωματείο ΕΝΕΔΕΠ τα έχει αναδείξει επανειλημμένα. Δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν τα βλέπουμε και ζητάμε εδώ και τώρα από  Cosco, Dport, εργολάβους και κυβέρνηση να συσταθούν μικτές επιτροπές υγείας και ασφάλειας που θα απαρτίζουν από κατάλληλους επιθεωρητές, στελέχη του λιμενικού για διαφάνεια των ελέγχων και εκπροσώπους των εργαζομένων, που θα ελέγχουν αν μπορούν να πραγματοποιηθούν εργασίες σε ασφαλή συνθήκες .

Την ίδια ώρα συνεχίζεται η υπονόμευση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Εργαζόμενοι δουλεύουν με το καθεστώς των δουλεμπόρων της ΟΦΕ, χωρίς δικαιώματα, χωρίς σταθερότητα, χωρίς προστασία. Αυτό δεν είναι «ευελιξία», είναι διάλυση κάθε έννοιας αξιοπρεπούς εργασίας και επειδή εμείς τηρούμε τον λόγο μας , ζητάμε αυτοί οι εργαζόμενοι να συμπεριληφθούν στους όρους της ΣΣΕ.

Παραμένει επίσης ανεκπλήρωτη η απαίτησή μας για πραγματικές εργονομικές μελέτες ανά θέση εργασίας. Αντί γι’ αυτό, πραγματοποιήθηκε μια εργομετρική έρευνα, τα στοιχεία της οποίας δεν έχουν δοθεί ποτέ. Απαιτούμε μελέτες που να αναδεικνύουν τις αιτίες των ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών που σακατεύουν τους λιμενεργάτες.

Μέσα σε όλα αυτά προστίθεται η ακρίβεια. Το μεροκάματο δεν φτάνει, την ώρα που δισεκατομμύρια κατευθύνονται σε εξοπλισμούς και πολεμική προετοιμασία. Τα λιμάνια μετατρέπονται σε κρίκους της πολεμικής αλυσίδας, ενώ οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν ξανά τον λογαριασμό.

Ξέρουμε τι είναι αυτό που φοβάται η εργοδοσία: την ενότητά μας, την οργάνωσή μας, τη διεκδίκησή μας για τα πραγματικά μας δικαιώματα. Δεν τσιμπάμε σε μεγάλα λόγια που ακούγονται στην κούρσα του ανταγωνισμού για το ποιος από τις ΗΠΑ- Κίνα θα βγει κερδισμένος από τον έλεγχο των λιμανιών. Γιατί το προβάδισμα στον ανταγωνισμό προϋποθέτει την ένταση της εκμετάλλευσης και το τσάκισμα των δικαιωμάτων μας.

Έχουμε γνώση και εμπειρία: για να κερδίσουμε εμείς που χωρίς τη δουλειά μας το λιμάνι είναι απλά ένα κουφάρι, πρέπει να χάσουν αυτοί. Δε γίνεται διαφορετικά, και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος!

Εμείς δηλώνουμε καθαρά: δεν διαλέγουμε εκμεταλλευτή, δεν διαλέγουμε στρατόπεδο ληστών του κόπου και το ιδρώτα μας. Δεν θα γίνουμε γρανάζι της πολεμικής μηχανής. Παλεύουμε για λιμάνια της ειρήνης και της ζωής, όχι των κερδών, των εξοπλισμών και των ανταγωνισμών.

Γι’ αυτό το σωματείο ΕΝΕΔΕΠ προχωρά σε κινητοποίηση στην Κοινή Ημέρα Δράσης στις 6 του Φλεβάρη, σε κοινό συντονισμό με λιμενεργάτες από την Ιταλία, την Τουρκία, τη Χώρα των Βάσκων, το Μαρόκο και τη Γαλλία, τους εργαζόμενους στο Θριάσιο που έχουν κηρύξει ήδη 24ωρη απεργία.

Καλούμε όλα τα σωματεία του λιμανιού του Πειραιά, τους ναυτεργάτες, τους μεταλλεργάτες,τις ομοσπονδίες ΠΝΟ και ΟΜΥΛΕ, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά να στηρίξουν.

Ό,τι κατακτήθηκε στο λιμάνι κατακτήθηκε με αγώνα. Και ό,τι δεν υπερασπιστούμε θα μας το πάρουν. Στις 6 Φλεβάρη είναι ημέρα μάχης και αγώνα! Δεν λείπει κανείς! Για τα δικαιώματά μας, ενάντια στην αντεργατική επίθεση για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς που μυρίζει μπαρούτι και αίμα.

Διεκδικούμε: -Ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας- Μικτή επιτροπή Υγείας και Ασφάλειας – Συλλογική Σύμβαση που να καλύπτει όλους τους εργαζόμενους – Κατάργηση των δουλεμπορικών καθεστώτων, όπως της ΟΦΕ -Εσωτερικό κανονισμό εργασίας, που θα βάλει τέλος στην αυθαιρεσία – μόνιμη και σταθερή δουλειά, για όλους – Μείωση του εργάσιμου χρόνου, για την προστασία της υγείας των εργαζομένων – Ολοκλήρωση της ένταξης στα ΒΑΕ, με προτεραιότητα στους συναδέλφους που είναι στο ηλικιακό όριο για να βγουν στη σύνταξη.

Απάντησή μας  κοινός αγώνας των λιμενεργατών σε Ελλάδα, Ευρώπη, όλο τον κόσμο!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΡΙΤΗ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026 ΣΤΟ ΣΕΜΠΟ ΣΤΙΣ 14:00 ΓΙΑ ΛΗΨΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

Για τα αποτελέσματα των εκλογών του Σ.Ε.Ι.Τ.ΠΕ, σωματείου εργαζομένων ιδιωτικού τομέα Νομού Πέλλας, που ολοκληρώθηκαν την Τρίτη 13/01/2026.

Το βήμα έγινε! Μεγαλύτερη συμμετοχή στις εκλογές και ενίσχυση του Σ.Ε.Ι.Τ.ΠΕ. Χαιρετίζουμε τους εκατοντάδες συναδέλφους που στήριξαν μαζικά με την ψήφο τους το Συνδικάτο, δίνοντας δύναμη και ελπίδα σε όλους τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα για νέες διεκδικήσεις και κατακτήσεις μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς.

Με την ολοκλήρωση των εκλογών του Συνδικάτου μας την Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2026 και την άνοδο που σημειώσαμε, καταφέραμε να ενισχύσουμε τη δύναμή μας και να δυναμώσουμε τη φωνή των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα στον Νομό Πέλλας.

Το Σ.Ε.Ι.Τ.ΠΕ βρίσκεται και θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Για την υπογραφή κλαδικών και επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Απέναντι σε κυβέρνηση και εργοδοσία. Για να καλυτερέψει η ζωή όλων μας.

ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ Σ.Ε.Ι.Τ.ΠΕ – ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΑΣ – ΟΛΟΙ ΣΤΟ Σ.Ε.Ι.Τ.ΠΕ

Το ΣΕΤΗΠ στηρίζει την απόφαση των συναδέλφων και προκηρύσσει 24ωρη Απεργία την Παρασκευή 16 Γενάρη. Καταγγέλλουμε την εργοδοσία της Giant και καλούμε όλους τους συναδέλφους να συμμετέχουν μαζικά, να νεκρώσουν την εταιρεία και να απαιτήσουν δυναμικά την καταβολή των δεδουλευμένων τους.

Οι εργαζόμενοι στην Giant παραμένουν απλήρωτοι από την αρχή του μήνα,ενώ βάσει σύμβασης πρέπει να πληρώνονται έως 3 εκάστου μήνα. Έτσι, η εργοδοσία οφείλει στους εργαζόμενους την μισθοδοσία Δεκεμβρίου. Μετά από πρώτη αγωνιστική κινητοποίηση, η εργοδοσία κατέβαλε μόλις 500 ευρώ ως προκαταβολή, ενώ υποστηρίζει ότι θα πληρώσει τα δεδουλευμένα στις 20 του μήνα. Την ίδια στιγμή, και τους προηγούμενους μήνες οι πληρωμές γίνονταν με συστηματικές καθυστερήσεις 4–5 ημερών.

Η εργοδοσία εμπαίζει τους εργαζόμενους και αρνείται να καταβάλει την μισθοδοσία, την ίδια ώρα που στον κλάδο της Πληροφορικής και των Τηλεπικοινωνιών ρέουν εκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης, δίνονται κρατικές ενισχύσεις και επιδοτήσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ οι εργαζόμενοι καλούνται να κάνουν υπομονή και να δουλεύουν απλήρωτοι. Αυτή είναι η «ανάπτυξή» τους: κέρδη για τις εταιρείες, ανασφάλεια για τους εργαζόμενους.

Τίποτα δεν χαρίζεται. Ό,τι κατακτήθηκε, κατακτήθηκε με αγώνα, συλλογική οργάνωση και σύγκρουση με την εργοδοσία.

Το ΣΕΤΗΠ καλεί όλους τους εργαζόμενους να δώσουν δύναμη στη φωνή τους, να γίνουν μέλη του ΣΕΤΗΠ.

Η απάντησή μας πρέπει να είναι συλλογική και οργανωμένη, μέσα από τα σωματεία μας. Η οργάνωση στο Κλαδικό Συνδικάτο είναι η δύναμή μας.

Καμιά εμπιστοσύνη στις «υποσχέσεις» της εργοδοσίας!

Συμμετέχουμε μαζικά στην απεργία την Παρασκευή 16/1

Συναγερμός! ΗΠΑ-Ισραήλ-ΕΕ βάζουν ξανά φωτιά στην γειτονιά μας, ετοιμάζουν επίθεση στο  Ιράν

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

ΗΠΑ και Ισραήλ εντείνουν τις πολεμικές προετοιμασίες για μία νέα επίθεση κατά του Ιράν. Χιλιάδες αμερικανοί στρατιωτικοί μετακινούνται από τις στρατιωτικές βάσης στην ευρύτερη  περιοχή ενώ ο εναέριος χώρος πάνω από το ΙΡΑΝ έκλεισε για πάνω από 5 ώρες. Χρησιμοποιούν ως πρόσχημα την «προστασία» του ιρανικού λαού, ο οποίος κινητοποιείται εδώ και δύο βδομάδες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και του κράτους, έχοντας να αντιμετωπίσει τόσο την αιματηρή κρατική καταστολή, όσο και τις προβοκάτσιες που στήνονται μεταξύ άλλων από ξένες μυστικές υπηρεσίες.

Οι απειλές για πιθανό χτύπημα στο Ιράν από τις ΗΠΑ και το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ έχουν στόχο τον καθορισμό των πολιτικών εξελίξεων και σε αυτή τη χώρα προς όφελος των δικών τους γεωπολιτικών συμφερόντων. Έρχεται ως συνέχεια της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Βενεζουέλα και των απειλών απέναντι στην Κούβα, την Κολομβία, το Μεξικό, τη Γροιλανδία.

Μόνος υπεύθυνος να καθορίσει τις εξελίξεις στο Ιράν είναι ο ίδιος ο Ιρανικός λαός και κανένας άλλος. Οι μαζικές κινητοποιήσεις του Ιρανικού λαού τις έχει πυροδοτήσει η ακρίβεια, η διατήρηση σε πολύ χαμηλά επίπεδα των μισθών, την ίδια στιγμή που το κράτος του Ιράν χρησιμοποιεί καταστολή κατά των λαϊκών κινητοποιήσεων, σκοτώνει διαδηλωτές, απαγορεύει τη δράση πολιτικών κόμματων και την άσκηση των πολιτικών δικαιωμάτων.

Καλούμε τους επαγγελματίες της Αττικής σε επιφυλακή. Καλούμε την Κυβέρνηση να μην τολμήσει να σκεφτεί την αποστολή Ελληνικού στρατού και πολεμικού Υλικού εκτός συνόρων!!!. Να επιστρέψει κάθε τμήμα των Ενόπλων Δυνάμεων από ευρωατλαντικές αποστολές στο εξωτερικό, όπως η πυροβολαρχία “Πάτριοτ” που έχει σταλεί στη Σαουδική Αραβία και η φρεγάτα που βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα».

ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026

Παναττική Στάση Εργασίας των εργαζομένων μέσω προγραμμάτων της ΔΥΠΑ στις δημόσιες μονάδες υγείας

Συγκέντρωση στη 1 μ.μ. στο Υπουργείο Εργασίας

Με επιστροφή στην ανεργία απειλούνται εκατοντάδες εργαζόμενοι, που μέσω των προγραμμάτων απασχόλησης  μακροχρονίων ανέργων της ΔΥΠΑ, καλύπτουν σημαντικό μέρος των μεγάλων ελλείψεων προσωπικού στις δημόσιες μονάδες υγείας, λόγω της λήξης του «Ειδικού προγράμματος στον δημόσιο τομέα της υγείας για την πρόσληψη ανέργων ηλικίας 55 ετών και άνω» της ΔΥΠΑ.

Ήδη, έχουν αρχίσει οι απολύσεις εργαζομένων του προγράμματος σε δεκάδες νοσοκομεία πανελλαδικά ενώ έχουν απολυθεί και χιλιάδες εργαζόμενοι που κάλυπταν κρίσιμες ανάγκες σε ΟΤΑ και άλλες δημόσιες υπηρεσίες.

Οι εργαζόμενοι των προγραμμάτων, που οι μισθοί τους είναι κατώτεροι από όσα προβλέπει το μισθολόγιο των υπολοίπων εργαζομένων στο Δημόσιο, έχουν αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία για τη λειτουργία των φορέων όπου εργάζονται και η απόλυση τους επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την υποστελέχωση και προκαλεί σοβαρότατα προβλήματα επιβίωσης στους ίδιους και τις οικογένειες, δεδομένου ότι και λόγω της ηλικίας τους είναι δύσκολο να βρουν νέα εργασία. Για πολλούς από αυτούς η απόλυση με  τη λήξη της σύμβασης, τους στερεί τη δυνατότητα για συμπλήρωση του αναγκαίου χρόνου ασφάλισης για συνταξιοδότηση.

Στις δημόσιες μονάδες υγείας, που είναι ήδη δραματικά υποστελεχωμένες, οι συμβασιούχοι συνάδελφοι όλων των κατηγοριών καλύπτουν κρίσιμες ανάγκες και αναπληρώνουν ένα σημαντικό μέρος των μεγάλων ελλείψεων σε προσωπικό, που μεγαλώνουν διαρκώς όπως αποδεικνύεται από τη συνεχιζόμενη μείωση των μονίμων εργαζομένων στην Υγεία (από 93580 τον Ιανουάριο 2013 σε 78220 τον Ιανουάριο 2020 και σε 71.684 τον Αύγουστο 2025).

Ταυτόχρονα, διατηρείται η μισθολογική αδικία σε βάρος των εργαζομένων του προγραμμάτος «4.000 στην Υγεία» της ΔΥΠΑ, που οι μισθοί είναι κατώτεροι από όσα προβλέπει το μισθολόγιο των υπολοίπων εργαζομένων στο Δημόσιο, δεν αναγνωρίζεται η προϋπηρεσία και οι μεταπτυχιακοί τίτλοι σπουδών τους για μισθολογική εξέλιξη και δεν δικαιούνται επιδόματα τέκνων και παραμεθορίου.

Γνωρίζουμε ότι η επέκταση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων αποτελούν υλοποίηση της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για χτύπημα της μόνιμης εργασίας για χτύπημα της μόνιμης εργασίας και σε συνδυασμό με την επιδείνωση των ελλείψεων προσωπικού, εντάσσονται στο σχεδιασμό για λειτουργία των δημόσιων μονάδων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με όσο το δυνατό λιγότερο και φθηνότερο προσωπικό.

Απόδειξη της διαχρονικής «κοροϊδίας» σε βάρος των συμβασιούχων συναδέλφων είναι η ψήφιση του άρθρου 242 του Ν. 4512/2018, από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ,  που «απαγορεύει τη μετατροπή των συμβάσεων σε αόριστης διάρκειας» καθώς και η απόρριψη, από τις κοινοβουλευτικές ομάδες ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ της πρότασης εκατοντάδων σωματείων και ομοσπονδιών για τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων με τροποποίηση του άρθρου 103 του Συντάγματος.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για να δυναμώσει η διεκδίκηση για:

► να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος. Να παραταθούν οι συμβάσεις ολων των εργαζομένων του προγράμματος Απασχόλησης Μακροχρονίων Ανέργων 55 ετών και άνω της ΔΥΠΑ μέχρι τη συνταξιοδότηση τους;

► να μετατραπούν, με νομοθετική ρύθμιση, οι συμβάσεις όλων των συμβασιούχων στις δημόσιες μονάδες υγείας σε αορίστου χρόνου με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα

►Οι εργαζόμενοι μέσω Προγραμμάτων της Δ.ΥΠ.Α και οι ειδικευόμενοι νοσηλευτές να αμείβονται με τις αποδοχές που προβλέπονται για τους υπόλοιπους εργαζομένους στο Δημόσιο. Να αναγνωρισθεί πλήρως η προϋπηρεσία τους και οι μεταπτυχιακοί τίτλοι σπουδών και να τους καταβάλλονται επιδόματα τέκνων και παραμεθορίου.

►να καταργηθούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι των κυβερνήσεων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, που αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, αναγκάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι να συνεχίζουν να εργάζονται μέχρι τα 67 έτη