Εργατικό ατύχημα με συμβασιούχο οδηγό του ΟΑΣΘ συνέβη το πρωί της Κυριακής 7.6.2026 στον τερματικό σταθμό «ΜΑΚΡΟ». Συγκεκριμένα ο συνάδελφος εργάζονταν στη γραμμή 39 (Κηφισιά-Δικαστήρια) και οδηγούσε λεωφορείο της εταιρίας ενοικίασης το οποίο κατά τη διάρκεια δρομολογίου παρουσίασε στο ταμπλό ενδείξεις για βλάβες. Ο οδηγός επικοινώνησε με το συνεργείο για να αναφέρει τις βλάβες και έλαβε την εντολή να ελέγξει τη στάθμη του υγρού ψύξης του κινητήρα. Τα ψυγεία στα συγκεκριμένα λεωφορεία βρίσκονται σε ψηλό σημείο και για να ελέγξει τα υγρά ο οδηγός χρησιμοποίησε απλή φορητή σκάλα (και όχι σταθερή, καθώς τέτοια δεν χορηγεί ο ΟΑΣΘ).
Όταν προσπάθησε να ανοίξει την τάπα πλήρωσης (η οποία δεν είχε βαλβίδα εκτόνωσης) τον «έλουσε» το -υπό πίεση- καυτό υγρό στο πρόσωπο, στο αριστερό χέρι και στο θώρακα.
Ευτυχώς φορούσε γυαλιά ηλίου και το υγρό δεν ήρθε σε επαφή με τα μάτια του.
Ο οδηγός υπέστη εγκαύματα Β’ βαθμού, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και αποχώρισε, ωστόσο δεν του χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια και σήμερα Δευτέρα εργάζεται κανονικά ! Να ευχηθούμε περαστικά στο συνάδελφο και να θέσουμε ορισμένα ζητήματα που προκύπτουν από όσα γνωρίζουμε και πληροφορηθήκαμε.
Το συγκεκριμένο λεωφορείο είναι καινούριο όταν όμως δεν υπάρχει προσωπικό συντήρησης, κατάλληλη εκπαίδευση, σωστά μέσα και προδιαγραφές, τότε το «ατύχημα» μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή και βέβαια να φορτωθεί από τον εργοδότη στον εργαζόμενο ως «ανθρώπινο λάθος» !
Τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας δεν είναι κενό γράμμα.
- Γιατί η τάπα πλήρωσης (από το εργοστάσιο κατασκευής στην Τουρκία) δεν είχε βαλβίδα εκτόνωσης ;
- Γιατί δεν υπάρχει τα Σαββατοκύριακα κινητό συνεργείο για να επεμβαίνει σε κάθε περίπτωση βλάβης, ή να μην ανακαλείται το λεωφορείο στο αμαξοστάσιο ώστε να μην γίνεται η διάγνωση από το τηλέφωνο ;
- Γιατί ο ΟΑΣΘ δεν έχει στα τέρματα σωστά μέσα και υποδομές και πρέπει οι οδηγοί να κάνουν τον «πελαργό» ισορροπώντας επάνω σε φορητές σκάλες ;
- Πέρα από τις εγκυκλίους και τις εντολές της υπηρεσίας, υπάρχει κάποια ουσιαστική εκπαίδευση των οδηγών «επι του πεδίου» για ανάλογες περιπτώσεις βλαβών, πυρκαγιών και γενικά εκτάκτων περιστατικών ;
Η απάντηση σε όλα τα παραπάνω είναι όχι, γιατί όλα αυτά θεωρούνται κόστος και το κόστος μειώνει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων ή αυξάνει τις δαπάνες λειτουργίας των εταιριών.
Οι τάπες πλήρωσης (και πολλά άλλα εξαρτήματα) με κατάλληλες προδιαγραφές για να μην συμβαίνουν ή να ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες σε ανάλογα περιστατικά μειώνουν το κέρδος για την εταιρία κατασκευής.
Ο προβλεπόμενος -από το οργανόγραμμα του- αριθμός έμπειρων τεχνιτών με τα απαραίτητα οχήματα και τον κατάλληλο εξοπλισμό ώστε το συνεργείο να δίνει άμεσα λύσεις σε κάθε τεχνικό πρόβλημα, αυξάνει το λειτουργικό κόστος του ΟΑΣΘ, ενώ η κυβέρνηση προσπαθεί να το μειώσει αυξάνοντας τα «πλεονάσματα» με τα οποία τροφοδοτεί τους εργολάβους της συγκοινωνίας (βλ. ΚΤΕΛ), τις εταιρίες ενοικίασης λεωφορείων κλπ.
Το ίδιο ισχύει και για τη συνεχή εκπαίδευση και επανεκπαίδευση των εργαζομένων για περιπτώσεις εκτάκτων συνθήκων, ατυχημάτων, πρώτων βοηθειών κλπ., για τα κατάλληλα μέσα και υποδομές στους τερματικούς σταθμούς και στα αμαξοστάσια ώστε να μην κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων κλπ.
Απέναντι στην πολιτική του «κόστους-οφέλους», του «πάμε κι όπου βγει» εμείς οι εργαζόμενοι απαντάμε με το σύνθημα που γεννήθηκε μέσα στους αγώνες : «ή τα κέρδη τους, ή οι ζωές μας» και επιλέγουμε τις ζωές και την ακεραιότητα των εργαζομένων με μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας, με τακτικούς και ουσιαστικούς ελέγχους από αναβαθμισμένες θεσμικά και με επάρκεια προσωπικού και μέσων Επιθεωρήσεων Εργασίας, με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με συγκροτημένα δικαιώματα και όχι συμβασιούχων εργαζομένων με ημερομηνία λήξης.
Απαιτούμε να γίνει άμεσα η καταγραφή του «ατυχήματος» και να παρθούν όλα εκείνα τα μέτρα για να μην υπάρξει ανάλογο όπως πολλές φορές έχει συμβεί στο παρελθόν.