Ομοσπονδία Τύπου – Χάρτου : Όλοι στα συλλαλητήρια των ταξικών συνδικάτων στις 11 Ιούνη

image_pdfimage_print

Πληρώσαμε πολλά, δεν θα πληρώσουμε πάλι την κρίση τους!

Αγωνιστικά απαντάμε στην προσπάθεια που γίνεται από την κυβέρνηση της ΝΔ και το κεφάλαιο, να φορτωθεί για άλλη μια φορά η καπιταλιστική κρίση στις πλάτες του λαού και των εργαζομένων.

Όμως το 2020 δεν είναι 2010! Η πείρα για τους εργαζόμενους, για το εργατικό κίνημα είναι πλούσια και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι ιδιοκτήτες των επιχειρηματικών ομίλων, η κυβέρνηση και τα κόμματά τους, γι’ αυτό ζητάνε «ομοψυχία», διαλαλούν πως τάχα είμαστε «όλοι μαζί στο ίδιο καράβι», για να υποταχθούμε στους δικούς τους στόχους, στη δική τους αντεργατική πολιτική. Το επιβεβαιώνει και η κατασυκοφάντηση στην οποία επιδόθηκαν, αυτοί και τα παπαγαλάκια τους, για τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες των ταξικών συνδικάτων, για την Εργατική Πρωτομαγιά. Ξέρουν πως αυτές οι κινητοποιήσεις δίνουν θάρρος σε περισσότερους εργαζόμενους, ακόμα και σε όσους δεν συμμετέχουν στη ταξική πάλη και αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για την οργανωμένη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

Κάνοντας απολογισμό των μέτρων που πήρε με αφορμή την πανδημία η κυβέρνηση, με την συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ, εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει πως αποτελούν τις πάγιες αξιώσεις των επιχειρηματικών ομίλων για να γίνει ακόμα πιο «ευέλικτη» η εκμετάλλευση των εργαζομένων. Πέρα από το ζεστό χρήμα, τα κίνητρα και τις φοροαπαλλαγές οι καπιταλιστές παίρνουν «προίκα» μια βεντάλια αντεργατικών μέτρων που διαμορφώνουν το νέο εργασιακό τοπίο. Μέτρα δήθεν προσωρινά όσο προσωρινά ήταν και τα προηγούμενα αυτά των μνημονίων και αποτελούν σήμερα το σκαλοπάτι για τα καινούργια.

Έτσι η εργοδοσία μπορεί να έχει ταυτόχρονα εργαζόμενους με αναστολή σύμβασης, σαν εφεδρεία που θα τους πληρώνει το κράτος με 534 ευρώ το μήνα, άλλους με καθεστώς ημιαπασχόλησης επιβάλλοντας εκ περιτροπής εργασία για δυο βδομάδες κάθε μήνα, γλυτώνοντας τον μισό μισθό. Μπορεί να μετατρέπει την κανονική απασχόληση σε μερική απασχόληση. Μπορεί να δανείζει εργαζόμενους σε άλλες επιχειρήσεις, να επιβάλλει μονομερώς τηλεργασία απογειώνοντας την εκμετάλλευση και μειώνοντας τα λειτουργικά έξοδα της επιχείρησης.

Όσο για τις «ρήτρες διατήρησης των θέσεων» εργασίας που τόσο διαφημίζει η κυβέρνηση, αυτές δεν περιλαμβάνουν τις οικιοθελείς αποχωρήσεις, τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου ενώ 45 μέρες μετά τη λήξη της αναστολής της σύμβασης οι εργοδότες μπορούν να διώχνουν ανενόχλητοι τους εργαζόμενους.

Με τις τελευταίες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου μπήκε στο στόχαστρο ο σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας, το 8ωρο, μια και επιχειρήσεις που «πλήττονται σημαντικά» ή ανεστάλη η λειτουργία τους μπορούν να προσαρμόζουν το ωράριο των εργαζομένων στο ωράριο λειτουργίας τους. Με το λεγόμενο πρόγραμμα επιδότησης της μερικής εργασίας (SURE), μειώνουν το μέσο μισθό στο ύψος του κατώτατου.

Παράλληλα κάνοντας χρήση του νόμου Βρούτση- Αχτσιόγλου επιβάλλεται η διατήρηση του βασικού μισθού στα ψίχουλα των 650 ευρώ για όλο το 2020. Αντεργατικά μέτρα που δεν εφαρμόζονται λόγο κορονοϊού, αλλά για τη διαχείριση της οικονομικής  κρίσης σε όφελος των καπιταλιστών, αφού συμβάλλουν στην ενίσχυση των κερδών τους.

Στον κλάδο η επίθεση της εργοδοσίας μεγαλώνει για να χτυπηθούν όσα δικαιώματα μας έχουν απομείνει. Με εκατοντάδες εργαζόμενους σε αναστολή της σύμβασης, άλλους με μειωμένες ώρες εργασίας ή δουλειά στο σπίτι, με πετσόκομμα της κανονικής άδειας αλλά και εργαζόμενους σε αναστολή να δουλεύουν με την απειλή της απόλυσης. Επιχειρήσεις με φουλ βάρδιες και εντατικοποίηση, με ατέλειωτες ώρες δουλειάς χωρίς τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας.

Με την Ομοσπονδία και τα σωματεία να παρεμβαίνουν όπου χρειάστηκε,  να αναδεικνύουν τα προβλήματα και να απαιτούν να εφαρμοστούν τα μέτρα προστασίας της υγείας των εργαζομένων, να κινητοποιούν τους εργαζόμενους για να αποτραπούν οι αντεργατικοί σχεδιασμοί των εργοδοτών.

Σε αυτές τις συνθήκες δεν έχουμε περιθώρια για  καθυστέρηση!

      Μονόδρομος ο οργανωμένος αγώνα, εκεί βρίσκεται η δική μας ελπίδα! Όσο περισσότερο γενικεύεται η επίθεσή τους τόσο περισσότερο πρέπει να γενικεύεται η δική μας οργάνωση στα σωματεία, η συμμετοχή όλων των εργαζομένων στη δράση τους, η ανάπτυξη της πάλης σε κάθε χώρο δουλειάς αλλά και σε όλο τον κλάδο. Η αντίσταση στην αντεργατική πολιτική και στα μέτρα της εργοδοσίας, η αλληλεγγύη και η διεκδίκηση, με βάση τις δικές μας ανάγκες.

      Γι’ αυτό η Ομοσπονδία μας αποφάσισε και καλεί στο πανεργατικό συλλαλητήριο στις 11 Ιούνη τα συνδικάτα μέλη της. Να πάρουν αποφάσεις για συμμετοχή και να φτάσει αυτή η απόφαση σε όλους τους χώρους δουλειάς, να γίνει το συλλαλητήριο, η μαζικότητα και η μαχητικότητά του υπόθεση  όλων των εργαζομένων του κλάδου.

 ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Για ζωή και δουλειά με δικαιώματα!

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 11 ΙΟΥΝΗ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

ΤΩN ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΠΟΥ ΣΥΣΠΕΙΡΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΜΕ

Στην Αθήνα, στο Σύνταγμα στις 7.00 μ.μ.

Comments are closed.