ΑΠO ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΣΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ, ΖΗΤΩ Η 1η ΜΑΗ ΚΑΙ Η ΠΑΛΗ Η ΤΑΞΙΚΗ!
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ,
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ!
Όλες και όλοι 10:30 π.μ. στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου
Την 1η Μαΐου οι εργάτες και οι εργάτριες όλης της γης γιορτάζουν τους αγώνες της τάξης τους. Αγώνες για ζωή και δουλειά με δικαιώματα. Από τους νεκρούς εργάτες του Σικάγο του 1886, τους 11 δολοφονημένους εργάτες στο Πασαλιμάνι το 1923 μέχρι τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, η ημέρα αυτή είναι ποτισμένη με αίμα και αγώνα.
Παίρνουμε θάρρος και δύναμη από τους αγώνες της τάξης μας για «να ανθρωπέψει ο άνθρωπος». Γεμίζουμε κουράγιο και αισιοδοξία από τη μεγαλειώδη Πανελλαδική Σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Καισαριανή με την συμμετοχή πάνω από 700 συνδικαλιστικών οργανώσεων, όπου συμμετείχε και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά και δεκάδες σωματεία-μέλη του. Εκεί συναντηθήκαμε με τους συναδέλφους μας από όλη τη χώρα και από όλους τους κλάδους και συζητήσαμε ζωντανά, ουσιαστικά, για την ακόμη καλύτερη οργάνωση της πάλης των εργαζόμενων σε συνθήκες διεξαγωγής ιμπεριαλιστικού πολέμου. Για να μπει η εργατική τάξη μπροστά στην οργάνωση ενός μεγάλου και μαχητικού πανελλαδικού κινήματος για την ανατροπή της αντεργατικής-αντιλαϊκής πολιτικής. Αυτή είναι η επιταγή των καιρών τη στιγμή που η ολοένα και βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς, εγκυμονεί ανυπολόγιστους κινδύνους για τον εργαζόμενο λαό και τα παιδιά μας.
Ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους
καθώς ο γιος από τη μάνα…
Ο πόλεμός τους σκοτώνει
Ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους.
Ξέρουμε καλά ότι η «ειρήνη» και ο πόλεμος τους είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Καμιά «εθνική ενότητα» δεν μπορεί να υπάρξει ανάμεσα στους εκμεταλλευτές και τους εκμεταλλευόμενους. Κανένα «κοινό συμφέρον» δεν έχουν οι εφοπλιστές που στέλνουν τα καράβια τους στις εμπόλεμες περιοχές για να κερδοσκοπήσουν και οι ναυτεργάτες που καλούνται να υπογράψουν «οικειοθελώς» τα θανατόχαρτά τους, μετακυλώντας στην ουσία την ευθύνη για το ότι μπορεί να χάσουν ακόμα και τη ζωή τους για τα κέρδη των εφοπλιστών. Κανένα «κοινό συμφέρον» δεν έχουν οι μεταλλεργάτες στα ΕΛΠΕ με τους πετρελαιάδες που καλούνται να δουλέψουν ήλιο με ήλιο για να τελειώνουν όσο δυνατόν γρηγορότερα με τις εργασίες συντήρησης, κάνοντας λάστιχο τα πρωτόκολλα ασφάλειας, προκειμένου να μπορέσει να επαναλειτουργήσει το εργοστάσιο τώρα που οι τιμές πετρελαίου είναι στα ύψη. Κανένα «κοινό συμφέρον» δεν έχουν οι κάτοικοι της Δραπετσώνας και του Περάματος με τους ιδιοκτήτες των καζανιών του «θανάτου», που μολύνουν την περιοχή και θέτουν τους κατοίκους σε τεράστιους κινδύνους όπως αποκαλύφθηκε και πρόσφατα με την φωτιά που ξέσπασε στα καζάνια της Oil One.
Η εργατική τάξη είναι η δύναμη που κινεί τα λιμάνια, τα καράβια, τα εργοστάσια, τις μεταφορές, όλη την παραγωγή. Χωρίς τους εργαζόμενους τίποτα δεν λειτουργεί. Αυτή η δύναμη μπορεί να γίνει πραγματική όταν οργανώνεται, όταν σπάει τον φόβο και την αναμονή, όταν περνάει στην αντεπίθεση. Καμία λύση δεν θα έρθει από κυβερνήσεις, «σωτήρες» και διαχειριστές της ίδιας πολιτικής. Μόνο ο οργανωμένος αγώνας των εργαζομένων μπορεί να βάλει φρένο σε αυτήν την επίθεση και να ανοίξει δρόμο για κατακτήσεις.
Δεν θα πληρώσουμε εμείς τα σπασμένα του πολέμου τους!
Την ίδια στιγμή που μας στραγγαλίζουν μέσα στους χώρους δουλειάς, η ακρίβεια τσακίζει την καθημερινότητα μας. Οι τιμές στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης είναι στα ύψη, τα ενοίκια έχουν εκτοξευτεί, ο μισθός εξανεμίζεται στις 10 του μήνα και έρχεται να προστεθεί ακόμη μια νέα αύξηση στα καύσιμα και στα παράγωγα τους σαν συνέπεια του πολέμου που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στο Ιράν. Και ενώ εμάς μας πετάνε ψίχουλα με τις τάχα αυξήσεις στον κατώτατο μισθό, γεμίζουν τα κρατικά ταμεία μέσα από άμεσους και έμμεσους φόρους για να χρηματοδοτήσουν την περαιτέρω εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο, τις φοροαπαλλαγές και τα προνόμια των επιχειρηματικών ομίλων, επιδοτούν την εμπλοκή στον πόλεμο με τα 7 δις το χρόνο για το ΝΑΤΟ που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας, με τα 800 δις της ΕΕ για την πολεμική της προετοιμασία.
Ως εδώ! Οι μεγάλοι απεργιακοί αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, η Παμπειραϊκή απεργία στις 6 Φλεβάρη με τους λιμενεργάτες που συμμετείχαν και συντονίστηκαν σε 20 λιμάνια από 7 χώρες με το σύνθημα «οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο», η απεργιακή απάντηση των ναυτεργατών για να επαναπατριστούν με ασφάλεια οι συνάδελφοί τους που βρίσκονται στις εμπόλεμες περιοχές, η απεργία στον κλάδο των τροφίμων-ποτών για να μη ζήσουμε άλλες «Βιολάντες», αποδεικνύουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος: ο δρόμος του αγώνα, της οργάνωσης, της αλληλεγγύης και της σύγκρουσης με την πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες μας για τα κέρδη των ομίλων.
Έτσι θα συνεχίσουμε! Με ακόμα μεγαλύτερη μαζικοποίηση των σωματείων. Με οργάνωση στους χώρους δουλειάς! Με δημιουργία νέων σωματείων! Για να μη μείνει κανείς εργαζόμενος μόνος του!
Όλοι στον αγώνα! Όλοι στα συνδικάτα!
Με οργάνωση της πάλης ενάντια στην εγκληματική πολιτική του κέρδους! Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και τα κόμματα που συμφωνούν με αυτήν και την υπηρετούν. Δεν περιμένουμε από κανέναν «μεσσία» να μας σώσει! Η δική τους σταθερότητα είναι αστάθεια για κάθε εργαζόμενο. Σημαίνει μόνιμη ανασφάλεια, μισθούς που δεν φτάνουν για τις ανάγκες μας, ζωή χωρίς δικαιώματα και ανασφάλεια σε κάθε πτυχή της ζωής μας.
Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά! Τιμάμε τους νεκρούς της τάξης μας!
Σήμερα 140 χρόνια μετά από τους ηρωικούς εργατικούς αγώνες για την διεκδίκηση του 8ωρου, η κυβέρνηση με την υποστήριξη των κομμάτων του κεφαλαίου, ξηλώνει ότι έχει μείνει όρθιο από εργασιακά δικαιώματα. Δημιουργούν συνθήκες πραγματικού εργασιακού μεσαίωνα χωρίς ΣΣΕ, με 13 ώρες δουλειά την ημέρα, ελαστικές σχέσεις εργασίας, εργολαβικούς εργαζόμενους έρμαια στα χέρια της εργοδοσίας, χωρίς μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Επιχειρούν να τρομοκρατήσουν θέτοντας το δόγμα «τα κεφάλια μέσα» απέναντι στην αυξανόμενη οργή και αγανάκτηση των εργαζομένων από την εφαρμοζόμενη πολιτική υπέρ των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου.
Η εργατική τάξη έχει αποδείξει πως έχει την δύναμη να τσακίσει όλους αυτούς που ρημάζουν κάθε μέρα την ζωή της. Έχει την δύναμη να ξεμπερδεύει μια και καλή με αυτό το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης. Σε αυτούς τους αγώνες πρέπει να δώσουμε συνέχεια.
Με πιο δυνατά σωματεία δίνουμε τη μάχη για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα υπέρ των εργαζόμενων. Γυρίζουμε την πλάτη σε όσους πάνω στις πλάτες των εργαζομένων κάνουν καριέρες, όπως ο εκατομμυριούχος πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Δεν ανεχόμαστε να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς, όπως με την κατάπτυστη «κοινωνική συμφωνία» κυβέρνησης- ΣΕΒ-ηγεσίας ΓΣΕΕ που βάζει άλλη μία ταφόπλακα στις συλλογικές διαπραγματεύσεις για τις κλαδικές συμβάσεις.
Σπάμε τον φόβο παντού, σε κάθε χώρο δουλειάς. Τώρα είναι ώρα για ακόμα καλύτερη οργάνωση της πάλης και των διεκδικήσεων μας απέναντι στην πολιτική του κέρδους των λίγων. Με δυνάμωμα του καθημερινού αγώνα για αυξήσεις στους μισθούς με Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για 7ωρο-5ήμερο-35ωρο, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και του ΕΦΚ στα καύσιμα.
Έτσι θα κάνουμε πράξη το σύνθημα «Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους, οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή» όπου διατράνωσαν χιλιάδες εργαζόμενοι αφήνοντας παρακαταθήκη για την συνέχιση της πάλης μας το επόμενο διάστημα.
Εμπνεόμαστε από τους αγώνες του παρελθόντος, δίνουμε όρκο στους αγώνες του μέλλοντος πως θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να εκπληρώσει η εργατική τάξη την ιστορική αποστολή της, να σπάσει μια για πάντα τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά!
Τιμάμε τους νεκρούς της τάξης μας!
ΌΛΕΣ και ΌΛΟΙ στις 10:30 π.μ. στην Πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου στον Πειραιά.
Θα ακολουθήσει πορεία στο μνημείο Πεσόντων Εργατών στο Πασαλιμάνι, όπου θα πραγματοποιηθεί κατάθεση στεφάνων από σωματεία και φορείς της περιοχής.
Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!
