1η Μάη του 1944 εκτελούνται από τους Ναζί κατακτητές, στο σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 Κομμουνιστές. Οι φωτογραφίες που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας και συγκλόνισαν το Πανελλήνιο δεν αποτελούν μόνο ιστορικά ντοκουμέντα, αλλά τρανή απόδειξη πως οι 200, όπως και πολλοί ακόμη ήρωες της εργατικής τάξης περπάτησαν προς τον θάνατο με το κεφάλι ψηλά. Στις φωτογραφίες αυτές δεν διακρίνει κανείς φόβο ή δισταγμό. Απεναντίας φαίνονται άνθρωποι να πηγαίνουν στο εκτελεστικό απόσπασμα με αγέρωχο ανάστημα, με τα χείλη μισάνοιχτα τραγουδώντας ή φωνάζοντας συνθήματα. Στις φωτογραφίες αυτές απεικονίζονται γίγαντες. Ήρωες που γεννιούνται μόνο μέσα στις γραμμές του οργανωμένου αγώνα.
Οι 200 βρίσκονταν στις φυλακές και στις εξορίες πριν την γερμανική κατοχή. Συνελήφθησαν από την μεταξική δικτατορία και βρίσκονταν εκεί όπως και εκατοντάδες πολιτικοί κρατούμενοι για την ιδεολογία και την δράση τους. Οι περισσότεροι ήταν κομμουνιστές, πρωτοπόροι αγωνιστές, στελέχη του συνδικαλιστικού κινήματος. Το ελληνικό κράτος ήταν αυτό που τους παρέδωσε στους Γερμανούς υπό την κυβέρνηση Τσουδερού, παρά τις εκκλήσεις των φυλακισμένων να ελευθερωθούν για να πολεμήσουν τον κατακτητή. Τους παρέδωσε σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ξεμπερδέψει μαζί τους, αγνοώντας πως η θυσία τους αποτέλεσε λίπασμα για τους αγώνες του μέλλοντος.
Άνθρωποι ταγμένοι στο δίκαιο του αγώνα της εργατικής τάξης, ενός αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση, την κρίση και τους πολέμους. Άνθρωποι που θυσίασαν το υπέρτατο αγαθό, την ίδια τους την ζωή για να τιμήσουν μέχρι τέλους τις αξίες και τα ιδανικά τους.
Τόσα χρόνια μετά η θυσία των 200 εμπνέει και φωτίζει τον δρόμο του αγώνα. Απόγονοι αυτών των ηρώων, ακολουθούμε τα βήματα τους, δίνουμε από κάθε μετερίζι την μάχη μέχρι η εργατική τάξη να σπάσει τις αλυσίδες, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Στα πλαίσια τιμής των ηρώων της τάξης μας το Εργατικό Κέντρο Πειραιά διοργανώνει την Κυριακή 3 Μαΐου για 3η συνεχόμενη χρονιά μαζί με το Εργατικό Κέντρο Αθήνας τον Εργατικό Λαϊκό Αγώνα Δρόμου μνήμης από το Χαϊδάρι μέχρι την Καισαριανή, ακολουθώντας τον δρόμο που έπαιρναν τα γερμανικά καμιόνια για το θυσιαστήριο της λευτεριάς.
Καλούμε το σώμα της Γενικής Συνέλευσης να πάρει απόφαση ώστε να στηθεί στην είσοδο του ΕΚΠ τιμητική πλακέτα για τους 12 κομμουνιστές, συνδικαλιστές που ζούσαν ή κατάγονταν από τον Πειραιά, κάποιοι μέλη και σωματείων του ΕΚΠ και ήταν ανάμεσα στους 200 εκτελεσμένους.
- Βουδούρης Θέμος, τορναδόρος. κάτοικος Αμφιάλης, Πειραιά
- Γηγίνης Βαγγέλης, κάτοικος Νίκαιας
- Γιαννόπουλος Σπύρος, συνδικαλιστής του Σωματείου Καπνεργατών Πειραιά
- Καραντώνης Ζαφείρης, κάτοικος Δραπετσώνας, οικοδόμος
- Κωνσταντινίδης Γεώργιος, Πρόεδρος Τροχιοδρομικών Πειραιά
- Μαμαλάκης Γεώργιος, κάτοικος Κοκκινιάς
- Νικολόπουλος Ιωάννης, κάτοικος Κοκκινιάς
- Ουραϊλόγλου Βασίλης, κάτοικος Πειραιά
- Πανταζής Νίκος, αρτεργάτης, κάτοικος Πειραιά
- Παπαδημητρίου Δημήτρης, κάτοικος Κοκκινιάς, συνδικαλιστής σωματείου ΣΠΑΠ
- Παπαμιχαήλ Γιώργης, πρόεδρος του Σωματείου Φτυαριστών στο Λιμάνι του Πειραιά, από τη Σαλαμίνα
- Σούλας Χρήστος, συνδικαλιστής, γραμματέας του Συνδικάτου Αρτεργατών Πειραιά
Για την εργατούπολη μας, την πόλη του Μπλόκου της Κοκκινιάς, της Μάχης της Ηλεκτρικής και τόσων ακόμα σκληρών ταξικών αναμετρήσεων.
