Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, την Παρασκευή το πρωί 5 Σεπτέμβρη και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη παρέμβαση εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες, στα πλαίσια δράσης του Π.Α.ΜΕ., με μοίρασμα ανακοίνωσης στο σταθμό του Συντάγματος, ενόψει της συγκέντρωσης στην πλατεία Συντάγματος τη Δευτέρα 8 Σεπτέμβρη στις 19:30, ενάντια στο νέο αντεργατικό τερατούργημα για τη 13ωρη εργασία και τη νέα διευθέτηση του χρόνου εργασίας, η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ, μέσω του σταθμάρχη που είχε εκείνη την ώρα βάρδια, φρόντισε να δείξει τις προθέσεις της απέναντι σε εκείνους τους συνδικαλιστές και τους εργαζόμενους που δεν σκύβουν το κεφάλι, δεν υποκύπτουν στους εκβιασμούς και την τρομοκρατία.
Με πρόσχημα την “ασφάλεια” του επιβατικού κοινού έγινε καταγγελία της παρέμβασης και άμεσα έσπευσαν αστυνομικές δυνάμεις να διασφαλίσουν ότι οι εργαζόμενοι που μοίραζαν ανακοίνωση θα απομακρύνονταν από τον σταθμό για να διακοπεί η προπαγάνδιση του συλλαλητηρίου της Δευτέρας και η ενημέρωση των εργαζομένων – επιβατών για τις δυσμενείς συνέπειες που θα προσθέσει το εν λόγω αντεργατικό νομοσχέδιο όπως και για τα αιτήματα και το πλαίσιο πάλης που βάζει το οργανωμένο ταξικό εργατικό κίνημα. Για την αναγκαιότητα μαζικής συμμετοχής των εργαζομένων στον αγώνα απέναντι στις πολιτικές που θέλουν να επιβάλουν τη σύγχρονη σκλαβιά και για τη διεκδίκηση της ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών μας.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, ο κίνδυνος δεν είναι “αν θα πατήσει κάποιος το χαρτί της ανακοίνωσης και γλιστρήσει” που επικαλέστηκε προκλητικά η διοίκηση της ΣΤΑ.ΣΥ. μέσω του σταθμάρχη, υποτιμώντας τη νοημοσύνη όλων.
Ο πραγματικός κίνδυνος για τους εργαζόμενους στις αστικές συγκοινωνίες και τους επιβάτες βρίσκεται στο νομικό οπλοστάσιο που δίνει τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις και τη διοίκηση να επιβάλουν 10, 13 και 16 ώρες δουλειάς σε εργαζόμενους στη ΣΤΑ.ΣΥ., εξαήμερη και επταήμερη εργασία σε πολλές ειδικότητες, να δουλεύουμε χωρίς ρεπό και άδεια. Ο κίνδυνος βρίσκεται στα χαλασμένα, απαρχαιωμένα τρένα στα οποία ανοίγουν οι πόρτες μόνες τους και που πολλά απ’ αυτά είναι “φούρνοι”, στον συνωστισμό στις αποβάθρες, στους χαλασμένους ανελκυστήρες και κυλιόμενες κλίμακες.
Εκεί λοιπόν, βρίσκεται ο πραγματικός κίνδυνος με τον οποίο ζουν παρέα καθημερινά, εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες και επιβάτες και οφείλεται στις κυβερνήσεις που νομοθετούν και στις διοικήσεις που εφαρμόζουν αυτές τις πολιτικές . Πολιτικές που επιλέγουν στρατηγικά να τροφοδοτούν με δισεκατομμύρια ευρώ τις πολεμικές δαπάνες και το κεφάλαιο σε βάρος των κοινωνικών αναγκών.
Από την πλευρά μας κάνουμε ξεκάθαρο προς κάθε κατεύθυνση πως δεν πρόκειται να σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, δεν θα σταματήσουμε ούτε στιγμή να οργανώνουμε την πάλη μας απέναντι σε κάθε προσπάθεια επιδείνωσης της ζωής μας. Δεν πρόκειται να δεχθούμε την επιβολή σιγής νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς, την “αποστείρωση” από την συνδικαλιστική – πολιτική δράση.
Ότι και να κάνουν η εργοδοσία και οι κυβερνήσεις της, όσο κι αν εντείνουν την τρομοκρατία και την καταστολή, να γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται ούτε να μας φοβίσουν, ούτε να μας πτοήσουν.
Στήριγμά μας έχουμε το δίκιο του εργαζόμενου λαού.
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
