Αυξημένος φόρτος εργασίας και πιεστικές προθεσμίες, ανεπάρκεια μισθών, επαγγελματική εξουθένωση, προβληματικό εργασιακό περιβάλλον, προβληματικές συμπεριφορές και έλλειψη μέτρων πρόληψης της εργασιακής εξουθένωσης που επιδεινώνει την υγεία μας. Αυτά είναι τα ευρήματα της έρευνας που διεξήγαγε η ΟΤΟΕ σε συνεργασία με το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ με τη συμμετοχή 4.500 εργαζομένων στις Τράπεζες. Μια έρευνα που έπαιξε αρκετά σε ενημερωτικά sites και διαδίκτυο και κάποιοι τώρα πέφτουν από τα σύννεφα!
Ανησυχητικά λέει τα στοιχεία που προκύπτουν! Ανησύχησε και η ηγεσία της ΟΤΟΕ, ανησυχούν και οι πλειοψηφίες στα επιχειρησιακά σωματεία των τραπεζών. Όλοι αυτοί δηλαδή που μαζί με τους τραπεζίτες έχουν βάλει πλάτη να περάσουν αντιδραστικές αλλαγές και πετσόκομμα των δικαιωμάτων των τραπεζοϋπαλλήλων, τώρα κάνουν πως «δεν ξέρουν τίποτα για το φόνο»! Και απορούν που το ποσοστό των τραπεζοϋπαλλήλων που αναζητούν εργασία εκτός τραπεζών ανεβαίνει!
Τι κι αν με την ένοχη σιωπή τους το ωράριο έχει γίνει λάστιχο, οι απλήρωτες υπερωρίες και τα φτηνά κόλπα για τη λαθεμένη χρήση της ψηφιακής κάρτας έχουν γενικευτεί. Τι κι αν η τηλεργασία και η μη υποχρέωση του εργοδότη στην αποσύνδεση έχει εκτινάξει τον εργασιακό φόρτο και μάλιστα σε βάρος ακόμη και της οικογενειακής μας ισορροπίας. Τι κι αν ο μισθός δε φτάνει να καλύψει ούτε τις βασικές μας ανάγκες. Για όλα αυτά οι ηγεσίες στην ΟΤΟΕ (με τη συμμετοχή όλων των παρατάξεων στο σημερινό και στο προηγούμενο προεδρείο της Ομοσπονδίας) έχουν σοβαρές ευθύνες.
Είναι αυτές οι δυο παρατάξεις της ΝΔ (ΣΥΔΗΣΥ και ΔΑΚΕ), οι δυο παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ (ΔΗΣΥΕ και ΠΑΣΚΕ) καθώς και οι παρατάξεις του πάλαι ποτέ ΣΥΡΙΖΑ (ΕΑΚ και Συνδικαλιστική πρωτοπορία) που, όντας στο τιμόνι της ΟΤΟΕ όλα αυτά τα χρόνια, όχι μόνο συνυπέγραφαν συμβάσεις που κράτησαν χαμηλά τις διεκδικήσεις των τραπεζοϋπαλλήλων, αλλά δεν οργάνωσαν ούτε μισό αγώνα για να συγκρατήσουν την επιθετικότητα των τραπεζιτών.
Έτσι χάθηκαν Κανονισμοί, επιδόματα και πολυετίες. Στο όνομα του «κοινωνικού διαλόγου» και της «εργασιακής ειρήνης» θυσιάστηκαν εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Έτσι αυξήθηκαν ανησυχητικά οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις και εκατοντάδες συνάδελφοι (εργολαβικοί, δανεικοί, ατομικές συμβάσεις ορισμένου ή αορίστου χρόνου, με συμβάσεις έργου ή μπλοκάκι κλπ) βρίσκονται εκτός σωματείων, μιας και δεν νοούνται ως συνάδελφοι από αυτές τις ηγεσίες. Έτσι ο μισθός του τραπεζοϋπάλληλου έχει μείνει στα όρια του κλαδικού μισθού του 2009 και τείνει να φτάσει στα επίπεδα της Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Έτσι η ατομική στοχοθεσία έχει γίνει πλέον καθεστώς (όσο κι αν διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι θεσμικά έχει απαγορευτεί). Ούτε μισός αγώνας για όλα αυτά!
Κι ενώ όλα αυτά τα χρόνια το ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ στην ΟΤΟΕ και οι παρατάξεις του ΠΑΜΕ σε όλες τις τράπεζες, σε όλα τα σωματεία που κατεβάζουν ψηφοδέλτιο έχουμε αναδείξει όλα αυτά τα ζητήματα, έχουμε καταγγείλει περιπτώσεις, έχουμε οργανώσει (αν και από θέση μειοψηφίας) απεργίες και αγώνες, έχουμε προτείνει μορφές πάλης.
Τι προτίθεται λοιπόν να κάνει τώρα η ηγεσία της ΟΤΟΕ και οι παρατάξεις που διοικούν τα επιχειρησιακά σωματεία στις Τράπεζες; Ακόμη και τώρα που «ανησύχησαν» από τα ευρήματα της έρευνας, θα συνεχίσουν στην ίδια ρότα; Θα εξαντλήσουν την αγωνιστικότητά τους σε ημερίδες και συμπόσια; Κάποιοι υπογράφουν ακόμη και σήμερα συμβάσεις πολύ κάτω των αναγκών και του πληθωρισμού. Άλλοι εξακολουθούν να εφησυχάζουν τους εργαζόμενους ότι δήθεν «εδώ είμαστε καλύτερα από άλλους κλάδους, οπότε μη γκρινιάζεις και κάνε υπομονή». Τα επιχειρησιακά σωματεία εξαντλούν την διεκδίκησή τους σε συναντήσεις με τα HR των τραπεζών και σε ειδικές συμβάσεις για την «εξάλειψη της βίας και παρενόχλησης στους χώρους δουλειάς». Λες και υπάρχει μεγαλύτερη βία από αυτή που ασκούν οι ίδιες οι τράπεζες στην καθημερινότητα του τραπεζοϋπάλληλου.
Το ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ επιμένει: ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΓΙΑ:
- 7ωρο – 5ημερο – 35ωρο, όχι στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, όχι στις απλήρωτες υπερωρίες.
- Κατάργηση όλων των ελαστικών σχέσεων εργασίας – Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
- Πραγματική αύξηση στο βασικό μισθό όλων των εργαζομένων στις τράπεζες – αναδρομική καταβολή των κλεμμένων κλιμακίων επί μια 12ετία και του επιδόματος πολυετίας.
- Καμία σύνδεση της αξιολόγησης με το εισόδημα. Κατάργηση της ατομικής στοχοθεσίας στην ουσία.
Καλούμε την ΟΤΟΕ να πάρει απόφαση για τη συμμετοχή του κλάδου στο ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΗ ΔΕΘ.
Καλούμε τους εργαζόμενους σε αγωνιστική συσπείρωση στα Σωματεία. Οι ίδιοι οι τραπεζοϋπάλληλοι να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, προσπερνώντας τις συμβιβασμένες ηγεσίες σε ΟΤΟΕ και επιχειρησιακά σωματεία, να συμβάλουν στην αλλαγή των συσχετισμών υπέρ των εργαζομένων.
Αποφασιστικά να βαδίσουμε στον δρόμο της συνολικής ανατροπής της αντιλαϊκής αντεργατικής πολιτικής.