Κατά τη διάρκεια της εφημερίας της 6ης Ιουλίου 2023 δεχτήκαμε στο Καρδιολογικό ΤΕΠ, κλήση από το Νοσοκομείο Σισμανόγλειο για ασθενή 48 ετών με οξύ πρόσθιο εκτεταμένο έμφραγμα του μυοκαρδίου. Ο ασθενής είχε προσέλθει νωρίτερα στο Σισμανόγλειο το οποίο δεν εφημέρευε, με δικό του μέσο. Οι συνάδελφοι του Σισμανογλείου αιτήθηκαν προφορικά την μεταφορά του ασθενούς στο Ιπποκράτειο το οποίο εφημέρευε προκείμενου να εισαχθεί το συντομότερο στο αιμοδυναμικό εργαστήριο με στόχο τον στεφανιογραφικό έλεγχο και την επαναιμάτωση, αίτημα το οποίο αποδεχτήκαμε άμεσα. Το περιστατικό προσήλθε στο Σισμανόγλειο στις 21:50 και παρέμενε εκεί μέχρι τις 23:43 περιμένοντας την διακομιδή του μέσω του ΕΚΑΒ, δηλαδή για σχεδόν 2 ώρες!
Όπως είναι γνωστό, με βάση τις οδηγίες των διεθνών Καρδιολογικών Εταιριών και τη διεθνή πρακτική, στο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου αποτελεί άμεση προτεραιότητα η όσο το δυνατόν ταχύτερη μεταφορά του ασθενούς στο αιμοδυναμικό εργαστήριο με στόχο την πρωτογενή αγγειοπλαστική, ενώ έχουν τεθεί συγκεκριμένα χρονικά όρια για αυτό. Η καθυστέρηση εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους και θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενούς, αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών, ενώ επιπλέον αυξάνει τον κίνδυνο για εμφάνιση καρδιακής ανεπάρκειας ακόμα και σε περίπτωση που ο ασθενής επιβιώσει, καθώς όπως αναφέρεται στα συγγράμματα ‘’ο χρόνος είναι μυοκάρδιο’’ και το χρονικό διάστημα της ισχαιμίας οδηγεί σε νέκρωση μέρους του μυοκαρδιακού ιστού. Αυτός εξάλλου είναι και ο λόγος που στα σύγχρονα συστήματα υγείας οργανώνονται δίκτυα για την επιτέλεση πρωτογενούς αγγειοπλαστικής κρίσιμος παράγοντας των οποίων αποτελεί η ταχεία διακομιδή σε κέντρα που εφημερεύουν για το σκοπό αυτό, κάτι το οποίο ξεκίνησε και στην Ελλάδα με τις συστηματικές και επίπονες προσπάθειες της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρίας.
Είναι αδιανόητο το 2023 τέτοιου είδους περιστατικό, και μάλιστα σε νέο άνθρωπο, να παραμένει στα ΕΙ μη εφημερεύοντος Νοσοκομείου για 2 ώρες μέσα στο κέντρο της Αθήνας περιμένοντας την διακομιδή στο εφημερεύον!
Θεωρούμε ότι είναι ενδεικτικό των σοβαρών προβλημάτων του συστήματος διακομιδών των ασθενών και του ΕΚΑΒ, δεν είναι μεμονωμένο και αποτελεί συνέχεια των δεκάδων αντίστοιχων περιστατικών που το τελευταίο διάστημα έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Η επιμονή του Υπουργείου Υγείας για την μη στελέχωση του ΕΚΑΒ με το αναγκαίο προσωπικό και την οργάνωση σύγχρονου συστήματος διακομιδών και πόσο μάλλον η αντιεπιστημονική ανεύρεση πρόχειρων λύσεων με στρατεύσιμους ή οδηγούς απορριμματοφόρων ως διασώστες και οδηγούς του ΕΚΑΒ είναι ενδεικτική της χρεοκοπίας της κυβερνητικής πολιτικής στον τομέα της Υγείας.
