«Εμείς είμαστε το αίμα, εμείς είμαστε η φωτιά.

 Εμείς είμαστε οι εργάτες, χτίζουμε εμείς τη λευτεριά»

Το ΠΑΜΕ αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Λάκη Χαλκιά, μια μεγάλη λαϊκή φωνή που συνδέθηκε άρρηκτα με τον μόχθο, την ξενιτιά, την αδικία, αλλά και με την αξιοπρέπεια και τους αγώνες της εργατικής τάξης.

Ο Λάκης Χαλκιάς έκανε τραγούδι τον εργάτη που παλεύει να ζήσει από τη δουλειά και τον ιδρώτα του. Με τη βαθιά ανθρώπινη φωνή του έδωσε δύναμη σε στίχους που πέρασαν από τα πάλκα στις απεργίες, στις διαδηλώσεις και στις Πρωτομαγιές, έγιναν συλλογική μνήμη και σύνθημα αγώνα.

Ήταν παρών στις συγκεντρώσεις, στις συναυλίες των συνδικάτων, στις μάχες για τα εργατικά δικαιώματα. Στάθηκε δίπλα στους ανθρώπους του πολιτισμού και στους νέους δημιουργούς, υπερασπιζόμενος τα εργασιακά και πνευματικά τους δικαιώματα. Με τη στάση του υπενθύμιζε ότι οι καλλιτέχνες είναι εργαζόμενοι, με ανάγκες και δικαιώματα, και πως η τέχνη μπορεί να γίνει όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης στην πάλη για την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Σε μια εποχή όπου επιχειρηματικοί όμιλοι, ΕΕ, κυβέρνηση και κόμματα του κεφαλαίου, θέλουν την τέχνη εμπόρευμα, αποκομμένη από τις αγωνίες και τους αγώνες του λαού, ο Λάκης Χαλκιάς επέλεξε με συνέπεια τη μεριά των εργαζομένων, των καταπιεσμένων, των λαών που αγωνίζονται, τη σωστή πλευρά της Ιστορίας.

Το εργατικό κίνημα αποχαιρετά έναν δικό του άνθρωπο. Η φωνή και τα τραγούδια του θα συνεχίσουν να ακούγονται στη δουλειά, στις απεργίες και στους δρόμους του αγώνα, κάθε φορά που οι εργάτες σηκώνουν το κεφάλι και διεκδικούν τη ζωή που τους αξίζει.

Το ΠΑΜΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στον γιο του Χρήστο, στους φίλους και στους συνεργάτες του.