«Τι διεκδικούμε; Τι ζητάμε; Γιατί να απεργήσουμε;» ενδιαφέρουσα συζήτηση στην εκδήλωση της Γραμματείας Νέων του ΠΑΜΕ

image_pdfimage_print

Μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση – συζήτηση με νέους εργαζόμενουςπραγματοποίησε την Κυριακή 18/11 στην Καλλιθέα η Γραμματεία Νέων του ΠΑΜΕ, από κοινού με τα Συνδικάτα Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων Αττικής, Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, Εργαζομένων Χρηματοπιστωτικού Αττικής, Οικοδόμων Αθήνας και Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας.

Στην εισηγητική τοποθέτηση εκ μέρους της Γραμματείας Νέων του ΠΑΜΕ, η Γωγώ Θεοδωροπούλου τόνισε: «Η επιτυχία της απεργίας στις 28 Νοέμβρη πρέπει να γίνει υπόθεση κάθε νέου και νέας, κάθε εργαζόμενου, άνεργου, σπουδαστή που ταυτόχρονα με τις σπουδές του δουλεύει για να τα βγάλει πέρα. Θέλουμε να εκφραστεί μαχητική αγωνιστική απάντηση ενάντια στην πολιτική που προωθούν κυβέρνηση και επιχειρηματικοί όμιλοι. Να αναλάβουμε εμείς, οι εργαζόμενοι, την υπόθεση στα χέρια μας, διεκδικώντας το μέλλον που μας αξίζει».

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας της, ανέφερε χαρακτηριστικά στατιστικά στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί πρόσφατα και αποτυπώνουν την κατάσταση που βιώνουν και οι νέοι εργαζόμενοι:

  • 1 στους 2 μισθωτούς έχουν μεικτές μηνιαίες αποδοχές κάτω των 830 ευρώ!
  • 1 στους 10 μισθωτούς λαμβάνει μισθό κάτω από 450 ευρώ.
  • Την περίοδο 2008 – 2018 η μείωση του μέσου μισθού ανέρχεται στο 20%.
  • Το 30% της μείωσης της ανεργίας οφείλεται κυρίως στη μετανάστευση παραγωγικών ηλικιών 20 – 45 ετών.
  • Εν μέσω του «θαύματος στον τουρισμό», «πρωτιά» στις απολύσεις του Αυγούστου του 2018 κατέγραψαν οι αντίστοιχοι κλάδοι – εστίαση και καταλύματα – και οι νέοι έως 25 ετών.
  • Το οχτάμηνο Γενάρης – Αύγουστος 2018, το 39,4% των νέων προσλήψεων ήταν μερικής απασχόλησης και το 12,6% αφορούσαν εκ περιτροπής εργασία.

«Με τα παραπάνω στοιχεία», επισήμανε η Γ. Θεοδωροπούλου, «χιλιάδες νέοι εργαζόμενοι συνθέτουν το προσωπικό παζλ της εργασιακής ζούγκλας που αντιμετωπίζουν μέσα από δεκάδες διαφορετικές, «νόμιμες» στην πλειοψηφία τους, σχέσεις εργασίας, μέχρις ότου οδηγηθούν στην ανεργία. Μέσα σε αυτά τα στοιχεία είμαστε κι εμείς οι ίδιοι. Αλλά επίσης εξίσου σημαντικό είναι να κατανοήσουμε πως για να βγούμε εμείς οι ίδιοι από αυτά τα στοιχεία με αρνητικό πρόσημο, απαιτείται συλλογικός αγώνας, οργανωμένος.

Η απεργία μπορεί να γίνει μια πρώτη σημαντική προσπάθεια στην οργάνωση όλων των εργαζομένων στα Σωματεία τους, μέσα από κάθε χώρο δουλειάς. Εκεί βρίσκεται η δύναμη του καθενός μας, η αποτελεσματικότητα στον δίκαιο αγώνα που έτσι κι αλλιώς κάνουμε καθημερινά οι εργαζόμενοι για να τα βγάλουμε πέρα».

Για τη δουλειά που πρέπει να γίνει μέχρι την απεργία, αλλά και στη συνέχεια, ανέφερε: «Η μοιρολατρία και ο συμβιβασμός δεν ταιριάζουν στις ανάγκες και την αξιοπρέπεια που έχουμε οι νέοι εργαζόμενοι. Να τσαλακώσουμε τις μειωμένες απαιτήσεις και τη λογική του μικρότερου κακού. Μόνο ο οργανωμένος αγώνας, ο αγώνας μέσα από τα σωματεία μας, τους συλλόγους, τις επιτροπές, ο αγώνας που ως βάση έχει τη διεκδίκηση των αναγκών μας, μπορεί να βελτιώσει τη ζωή μας.

Αυτοί που βρισκόμαστε σήμερα εδώ, μπορούμε να πολλαπλασιαστούμε με αφετηρία την απεργία στις 28 Νοέμβρη, να συζητήσουμε μέσα στους χώρους δουλειάς τις διεκδικήσεις μας, την ανάγκη να αλλάξουν τα πράγματα, με πρωταγωνιστές εμάς, για το μέλλον που έχουμε ανάγκη. Στην οργανωμένη διεκδίκηση βρίσκεται η στήριξη, η αλληλεγγύη, η συλλογική δράση, η αποτελεσματικότητα του αγώνα.

Σήμερα εδώ είμαστε μια υπαρκτή δύναμη που μπορεί να συσπειρώσει κι άλλους από τους δεκάδες χώρους δουλειάς στην ευρύτερη περιοχή της Καλλιθέας που δουλεύουν ανασφάλιστοι, μέσα από διάφορες «ευέλικτες» μορφές εργασίας, με μισθούς 200 και 300 ευρώ, γεμάτοι αβεβαιότητα.

Είναι μεγάλης σημασίας ζήτημα, που μπορεί να προβληματίσει και τη σημερινή μας συζήτηση, το πώς θα βοηθήσουμε εμείς καταρχήν να στηθεί υποδομή των Σωματείων στην περιοχή που ζούμε ή δουλεύουμε. Να ζωντανέψουμε τα παραρτήματα των Σωματείων μας, για να φτάνουν σε περισσότερους χώρους δουλειάς. Να γίνουν πραγματικά τα σπίτια, τα Στέκια των εργαζομένων της περιοχής».

Comments are closed.