Δευτέρα, 15 Αυγούστου

Συνέντευξη με τον Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Μηχανικών Ε.Ν, Θανάση Ευαγγελάκη

0

  • Πρόσφατα ολοκληρώθηκε η πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ όπου πήραν μέρος πάνω από 2000 συνδικαλιστές εκπροσωπώντας 506 συνδικαλιστικές οργανώσεις. Από τις τοποθετήσεις και την πλούσια πείρα που ανταλλάχθηκε προκύπτει, ως ένα από τα πολλά συμπεράσματα, η ανάγκη ισχυροποίησης και μαζικοποίησης των συνδικάτων. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται η πρωτοβουλία της ΠΕΜΕΝ να εκδώσει το 4σέλιδο φυλλάδιο;

 Σωστά, στο πλαίσιο και των αποφάσεων της πανελλαδικής σύσκεψης πήραμε την πρωτοβουλία ως ΔΣ να εκδώσουμε το 4σέλιδο φυλλάδιο αλλά και αφίσα με το σύνθημα ‘’Γίνε μέλος της ΠΕΜΕΝ. Δώσε δύναμη στη δύναμή σου’’. Η ΠΕΜΕΝ για τους μηχανικούς αλλά και γενικότερα για τους ναυτεργάτες αποτελεί φάρο συνεπούς ταξικής δύναμης που αναδεικνύει τα προβλήματα που απασχολούν τον κλάδο και πρωτοστατεί ώστε να δοθούν λύσεις. Έχουμε βέβαια ξεκάθαρο πως η πολιτική που ακολουθούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις εξυπηρετεί την ανταγωνιστικότητα και τα συμφέροντα του εφοπλιστικού κεφαλαίου ενώ αντίθετα, για τους μηχανικούς και συνολικά τους ναυτεργάτες δημιουργούν συνθήκες γαλέρας. Για παράδειγμα, από το 2010 δεν ισχύει η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΣΣΕ) για τους ναυτεργάτες στα ποντοπόρα, μεσογειακά και ακτοπλοϊκά φορτηγά πλοία. Παράλληλα, το εφοπλιστικό κεφάλαιο αξιοποιεί μια σειρά από νόμους (πχ. Ν.2687/1953, Ν.3872/2010, Ν.4150/2013 κ.α) για να μειώνονται ολοένα και περισσότερο οι ναυτεργάτες με συγκροτημένα δικαιώματα και να αυξάνονται όσοι δουλεύουν χωρίς ΣΣΕ και χωρίς κοινωνική ασφάλιση. Μειώνεται επίσης η οργανική σύνθεση των πλοίων με αποτέλεσμα την εντατικοποίηση της εργασίας και την υπονόμευση της ασφάλειας της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

–            Καλλιεργείται για πολλά χρόνια η αντίληψη περί αναποτελεσματικότητας των αγώνων ή συκοφαντείται η οργανωμένη και συλλογική δράση. Το αντιμετωπίζετε στον κλάδο σας;

Πράγματι, το εφοπλιστικό κεφάλαιο και οι μηχανισμοί του κι όταν λέω μηχανισμοί του εννοώ τους ανθρώπους του στις ναυτιλιακές εταιρείες αυτό το ιδεολόγημα αναπαράγουν δλδ ‘’μακριά από τα συνδικάτα’’. Επίσης, δεν είναι τυχαίο πως σε όλες τις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού (ΑΕΝ) αλλά και στο Κέντρο Εκπαίδευσης Στελεχών Εμπορικού Ναυτικού (ΚΕΣΕΝ) όπου πάνε όσοι θέλουν να πάρουν δίπλωμα β’ ή α’ μηχανικού επικρατεί η λογική της στρατιωτικοποίησης όσον αφορά τη δομή και τη λειτουργία τους, όπως στο Λιμενικό Σώμα. Κι αυτό γιατί θέλουν να περάσουν στη συνείδηση των εκπαιδευόμενων νέων μηχανικών, της αυριανής βάρδιας δλδ στα καράβια, πως πρέπει να υπακούν στις εντολές των εφοπλιστών και να εξυπηρετούν συνειδητά τα συμφέροντά τους. Ένα άλλο ιδεολόγημα που προωθείται είναι του ατομικού δρόμου βελτίωσης των όρων εργασίας με το επιχείρημα πως ‘’όποιος είναι ικανός θα πάει μπροστά και δεν έχει ανάγκη κανένα σωματείο’’. Αυτή η λογική επικρατεί και με αυτήν την αντίληψη ερχόμαστε εμείς καθημερινά σε σύγκρουση. Παρεμβαίνουμε σε όλες τις Σχολές (ΑΕΝ, ΚΕΣΕΝ), στα Ναυτικά ΕΠΑΛ αλλά και στις ιδιωτικές Σχολές που κι εκεί βγαίνουν μηχανικοί ώστε από τα πρώτα τους βήματα στο επάγγελμα να γνωρίζουν πως η ΠΕΜΕΝ θα είναι δίπλα τους σε κάθε μικρό ή μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν. Και θα συνεχίσουμε το επόμενο διάστημα τις παρεμβάσεις μας με το 4σέλιδο φυλλάδιό μας αναδεικνύοντας και το ίδιο το ζήτημα των σπουδών. Γιατί πρέπει να λαμβάνουν ουσιαστική γνώση και επιμόρφωση που να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες καθώς έχουμε να κάνουμε με ένα αντικείμενο που συνεχώς εξελίσσεται δλδ η μηχανή αλλά και συνολικά το πλοίο. Προτάσσουμε αποφασιστικά το δρόμο της οργάνωσης και της συλλογικής διεκδίκησης και για τα ζητήματα των σπουδών αλλά και για τις συνθήκες εργασίας που θα συναντήσουν ως δόκιμοι και ως μόνιμοι στα καράβια. Όσον αφορά το αν οι αγώνες είναι αναποτελεσματικοί, εμείς αντιπαραθέτουμε τα όσα έχουμε επιτύχει όλα αυτά τα χρόνια μέσα από πολύμορφες κινητοποιήσεις, μεγάλες απεργιακές μάχες παρά τη σωρεία δικαστικών αποφάσεων που με συνοπτικές διαδικάσίες χαρακτηρίζονταν παράνομες αλλά και ενάντια στην πολιτική επιστράτευση που χρησιμοποίησαν οι κυβερνήσεις 4 φορές (2002, 2006, 2010, 2013) προκειμένου να κάμψουν τον αγώνα μας. Αντιπαλέψαμε και συνεχίζουμε να το κάνουμε τον ευρωπαϊκό κανονισμό 3577/1992 περί απελευθέρωσης ή άρσης του καμποτάζ και πετύχαμε να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας σε ακτοπλοΐα, πορθμεία κλπ με κατοχυρωμένα δικαιώματα για το σύνολο των ειδικοτήτων των ναυτεργατών

  • Το εφοπλιστικό κεφάλαιο παραδοσιακά στηρίζεται και ενισχύεται από το κράτος και τις κυβερνήσεις με πολλούς τρόπους. Με δεκάδες φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις, πλείστα άλλα προνόμια κλπ. Παράλληλα, μεταφέροντας με τα δεξαμενόπλοιά τους τόσο το ρωσικό πετρέλαιο όσο και το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο θησαυρίζουν και με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία. Για τους ναυτεργάτες τι συνθήκες έχουν διαμορφωθεί στα καράβια;

 Πραγματικά, το εφοπλιστικό κεφάλαιο μέσα στα πλαίσια της καπιταλιστικής διαχείρησης βγαίνει πάντα ευνοημένο. Αυτό το είδαμε και στην περίοδο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης αλλά και στην περίοδο της πανδημίας και το βλέπουμε και τώρα που έχουμε πόλεμο στην Ουκρανία και όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων. Οι εφοπλιστές εκμεταλλεύονται οποιαδήποτε ευκαιρία και συνθήκη για να αυξήσουν την κερδοφορία τους. Ταυτόχρονα, για να αυξήσουν τον βαθμό εκμετάλλευσης στα καράβια και προκειμένου να μειώνουν συνεχώς το εργασιακό ‘’κόστος’’, οι εφοπλιστές επιτίθενται συντονισμένα στα μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των ναυτεργατών. Έχουν βέβαια στο πλευρό τους και τα αστικά κόμματα που έχουν κυβερνήσει και που έχουν διαμορφώσει ένα ευνοϊκό γι’ αυτούς νομοθετικό πλαίσιο με πληθώρα αντεργατικών μέτρων. Αλλά έχουν και τη συνδρομή των δικών τους ανθρώπων στο συνδικαλιστικό κίνημα, τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Συγκεκριμένα, οι δυνάμεις της πλειοψηφίας στην Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (ΠΝΟ) λέμε πως αποτελούν το μακρύ χέρι των εφοπλιστών διότι έχουν συμβάλλει στο να μην εφαρμόζεται η ΣΣΕ στα ποντοπόρα πλοία για το σύνολο των ναυτεργατών. Να πώς αυξάνονται αυτόματα τα κέρδη των εφοπλιστών από την εκμετάλλευση των πληρωμάτων. Υπάρχουν σχετικές συμφωνίες που υπογράφει η ΠΝΟ με την Ένωση των Εφοπλιστών, με την τελευταία (2021) να αποφέρει στα ταμεία της ΠΝΟ πάνω από 6,5 εκατομμύρια ευρώ! Ακόμα κι όταν η ΠΝΟ εξαγγέλει απεργιακές κινητοποιήσεις, τις υπονομεύει στην πράξη, δεν κάνει το παραμικρό για την ενημέρωση των ναυτεργατών και την οργάνωση της απεργίας. Διαχρονική επίσης είναι η προσπάθειά της να καλλιεργήσει τη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια στους εργαζόμενους, να προωθήσει τη λογική του μικρότερου κακού άρα το χαμήλωμα του πήχη των διεκδικήσεων. Ο κοινωνικός εταιρισμός είναι η ‘’γραμμή’’ της ΠΝΟ όπως άλλωστε και της ΓΣΕΕ. Όσον αφορά τώρα τον πόλεμο που διεφάγεται στην Ουκρανία, φαίνεται ξεκάθαρα η υποκρισία της κυβέρνησης που από τη μία επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία τις οποίες πληρώνει βαρύτατα και ο ελληνικός λαός αλλά από την άλλη φρόντισε να εξαιρεθούν από αυτές οι Έλληνες εφοπλιστές, οι οποίοι συνεχίζουν κανονικά τις μπίζνες τους και με τα δύο αντίπαλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα.

 

  • Στο 4σέλιδο φυλλάδιο γίνεται και μία σύντομη ιστορική αναδρομή της ΠΕΜΕΝ και στην πλούσια αγωνιστική της δράση που δεν έπαψε ούτε την περίοδο της Κατοχής…

Η ΠΕΜΕΝ είναι ένα από τα ιστορικότερα σωματεία, ιδρύθηκε το 1901 στον Πειραιά από μηχανικούς οι οποίοι κατανόησαν πως για να μπορέσουν να διεκδικήσουν καλύτερες αμοιβές και πιο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας έπρεπε να δράσουν και να αγωνιστούν συλλογικά και οργανωμένα. Η δράση της ΠΕΜΕΝ συνεχίστηκε δια πυρός και σιδήρου ακόμα και στα πιο σκοτεινά χρόνια, με δικτατορίες, Κατοχή, αυταρχικά μετεμφυλιακά καθεστώτα κλπ. Έχει μείνει στην Ιστορία άλλωστε η δράση της θρυλικής ΟΕΝΟ στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Είμαστε περήφανοι γιατί από τα πρώτα της βήματα η ΠΕΜΕΝ είχε ταξικό προσανατολισμό ο οποίος συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας. Στο Σωματείο μας συσπειρώνονται όχι μόνο οι μηχανικοί που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα αλλά και ναυτεργάτες άλλων ειδικοτήτων.

  •  Ποιο είναι το σύγχρονο διεκδικητικό πλαίσιο της ΠΕΜΕΝ; Γιατί καλείτε τους συναδέλφους σας να γίνουν μέλη της;

Έχουμε να αντιμετωπίσουμε μία γενικευμένη επίθεση από τους εφοπλιστές και τις κυβερνήσεις τους. Από την άλλη, εμείς προτάσσουμε τον δρόμο της οργανωμένης πάλης και του αγώνα γιατί μόνο έτσι μπορούν να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες και διευρυμένες ανάγκες μας και μάλιστα σε μία εποχή που η ακρίβεια τσακίζει τα λαϊκά εισοδήματα. Παλεύουμε για δουλειά με δικαιώματα, υπογραφή κλαδικής συλλογικής σύμβασης με ουσιαστικές αυξήσεις, κατοχύρωση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, βελτίωση των όρων και συνθηκών εργασίας, λήψη όλων των απαιτούμενων μέτρων για την προστασία της ζωής και της ασφάλειας στη θάλασσα. Αγωνιζόμαστε για όλους τους ναυτεργάτες ανεξάρτητα από σχέσεις εργασίας, ειδικότητας, χώρας καταγωγής γιατί πρόκειται για έναν κλάδο που απασχολούνται εργαζόμενοι από όλο τον κόσμο. Γι’ αυτό και πολεμάμε σταθερά τα διάφορα δουλεμπορικά κυκλώματα που εκμεταλλεύονται ναυτεργάτες σε όλο τον κόσμο τάζοντας πιστοποιητικά εργασίας αλλά στην ουσία προσφέροντας φθηνό και πολλές φορές ανασφάλιστο εργατικό δυναμικό για να αποκομίζουν τρελά κέρδη οι εφοπλιστές. Κι αυτός ο αγώνας είναι σταθερά στην προμετωπίδα της ΠΣΟ και του Τμήματος Μεταφορών. Παλεύουμε επίσης για οργανικές συνθέσεις όπως προβλέπονται από τους κανονισμούς ασφαλείας και προστασίας της ανθρώπινης ζωής, την υπεράσπιση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων μας, ενάντια στην εντατικοποίηση της εργασίας, για τη σύγχρονη και δωρεάν ναυτική εκπαίδευση και μετεκπαίδευση. Σε αυτούς τους άξονες πάλης καλούμε τους μηχανικούς και συνολικά τους ναυτεργάτες να δυναμώσουν την ΠΕΜΕΝ, να ισχυροποιήσουν τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία και δυναμικά να διεκδικήσουμε τη λύση σε κάθε μικρό ή μεγάλο πρόβλημα, με οδηγό πάντα τις σύγχρονες ανάγκες μας.

Print Friendly, PDF & Email
Share.

Comments are closed.