Συναδέλφισσες-οι

Ο δύσκολος αγώνας των εργατών της ΛΑΡΚΟ συνεχίζεται, για να διασφαλιστεί η λειτουργία της και όλες οι θέσεις εργασίας, να καταργηθεί η ενοικίαση εργαζομένων με άμεση μονιμοποίηση τους, να υπογραφεί Σ.Σ.Ε. με όρους υγείας και ασφάλειας, ώστε να αποτραπούν περαιτέρω τα ατυχήματα και οι θάνατοι εργατών στον βωμό του κέρδους, να προστατευτεί η ζωή των εργαζομένων στο εργοστάσιο, να υπάρξει μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη και συγκροτημένα δικαιώματα.

Είναι αγώνας που αφορά όλη την εργατική τάξη, που βιώνει τις συνέπειες της βαρβαρότητας των πολιτικών των κυβερνήσεων διαχρονικά, υλοποιημένες από τη μεγαλοεργοδοσία σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς.

Είναι επίσης αγώνας ενάντια στη συνειδητή απαξίωση της ΛΑΡΚΟ από το κράτος, που ως βασικός της μέτοχος κάνει τα πάντα, για να την ξαναδωρίσει στην “ιδιωτική πρωτοβουλία”.

Το αστικό κράτος, με διαχρονική ευθύνη όλων των κυβερνήσεων απ’το 1983 (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ), αρνείται την πλήρη κάλυψη κοινωνικών αναγκών από ένα εργοστάσιο, που παράγει σιδηρομετάλλευμα με εκμετάλλευση κι επεξεργασία του άφθονου νικελίου που υπάρχει. Η ΛΑΡΚΟ, όπως κι ο ορυκτός πλούτος της χώρας, είναι δημόσια-λαϊκή περιουσία, που με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό μπορεί να ωφελήσει συνολικά την εργατική τάξη και τον λαό, παράγοντας αγαθά για βασικές ανάγκες. Κι όχι “φτηνά” ή “ακριβά” εμπορεύματα, που απ’την μιά φέρνουν κέρδη στα παράσιτα τους αστούς κι απ’την άλλη φτώχεια και θάνατο σε μάς, που βάζουμε μπρος τις μηχανές στη βιομηχανία.

Καλούμε τους συναδέλφους του κλάδου μαζικά, δυναμικά, οργανωμένα με το Συνδικάτο το Σάββατο 25 Γενάρη , στις 10:30 πμ στην Ομόνοια, στο συλλαλητήριο των εργαζόμενων της ΛΑΡΚΟ .

Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά, οι εργάτες παράγουμε κάθε κοινωνικό πλούτο!

Αγωνιστικά η Διοίκηση