ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΕΡΓΑΤΩΝ
ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ

ΑΠΕΡΓΙΑ 3 ΦΛΕΒΑΡΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ – ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ

Στο Τμήμα Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Ευβοίας
Ελ. Βενιζέλου & Βελισσαρίου 2, Χαλκίδα στις 10:00 π.μ.

Το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ δεν ήταν «ατύχημα, ούτε η κακιά η στιγμή». Ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που θεωρεί την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων κόστος και τα κέρδη των εργοδοτών προτεραιότητα. Επιβεβαιώνει με τον πιο τραγικό τρόπο ότι οι ελλείψεις σε μέτρα προστασίας είναι νόμος στον κλάδο μας όπως και στην περιοχή μας, όχι εξαίρεση.

Όπως αναδεικνύει η καθημερινότητα στους χώρους δουλειάς, τα εργοδοτικά εγκλήματα προκύπτουν από την εντατικοποίηση, τα εξαντλητικά ωράρια, τη γενίκευση της νυχτερινής εργασίας, την απουσία τεχνικών ασφάλειας και γιατρών εργασίας, την ελλιπή εκπαίδευση και τους ανύπαρκτους ελέγχους. Μηχανήματα χωρίς επαρκή προστασία και εργαζόμενοι εξουθενωμένοι αποτελούν καθημερινότητα.

Ιδιαίτερη ευθύνη έχουν όλες οι κυβερνήσεις, και η σημερινή, που διατηρούν υποστελεχωμένους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Δεν πρόκειται για αδυναμία, αλλά για συνειδητή επιλογή, ώστε να μην παίρνονται ούτε τα ελάχιστα μέτρα, για να μην μπαίνει κανένα εμπόδιο στην κερδοφορία.

Το έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ αναδεικνύει και τη σκληρή πραγματικότητα για τις γυναίκες εργάτριες. Γιατί σήμερα μια μητέρα αναγκάζεται να δουλεύει νύχτα; Γιατί όλες οι πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί από όλες τις Κυβερνήσεις μέχρι σήμερα επιτρέπουν και επιβάλλουν τη νυχτερινή εργασία, χωρίς ουσιαστική προστασία της μητρότητας, χωρίς ανθρώπινα ωράρια, χωρίς μέτρα ασφάλειας. Γιατί και η ζωή της εργαζόμενης γυναίκας υποτάσσεται πλήρως στις ανάγκες του κέρδους.

Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες ωθούνται στις νυχτερινές βάρδιες και σε αυτά τα ωράρια, λόγω των χαμηλών μισθών και της μεγάλης ακρίβειας, καθώς οι σημερινοί μισθοί δεν φτάνουν ούτε για τις πρώτες 10 μέρες του μήνα, πόσο μάλλον για μια οικογένεια. Σε αυτή τη κατεύθυνση είναι ενταγμένη όλη η αντεργατική νομοθεσία με τη 13ωρη δουλειά, με εκτόξευση των υπερωριών και ταυτόχρονα τη καθήλωση του εισοδήματος.

Την ίδια ώρα όμως οι επιχειρηματικοί όμιλοι θησαυρίζουν από την εργασία μας όλο και περισσότερο. Οι εργάτριες που χάθηκαν άδικα δεν θα ξαναγυρίσουν στα σπίτια τους. Δεν θα αγκαλιάσουν ξανά τα παιδιά τους. Δεν θα δεχτούμε αυτούς τους θανάτους ως κανονικότητα.

Απαιτούμε:
 Άμεσα και ουσιαστικά μέτρα ασφάλειας και υγιεινής σε όλους τους χώρους δουλειάς.
 Πλήρη και μόνιμη στελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών.
 Υποχρεωτική παρουσία τεχνικών ασφάλειας και γιατρών εργασίας.
 Απόδοση ποινικών και πολιτικών ευθυνών για το έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ.
 Υπογραφή Σ.Σ.Ε με αυξήσεις στους μισθούς για να μπορούμε να ζούμε σαν άνθρωποι.

Η ζωή μας δεν είναι κόστος.
Όλες και όλοι στην απεργία στις 3 Φλεβάρη.