Το Συνδικάτο μας εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στις οικογένειες των εργατών που έχασαν τη ζωή τους από την έκρηξη στο εργοστάσιο σιδήρου και χάλυβα της HABAS, στην Αλιάγα της Σμύρνης στην Τουρκία. Ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση στους τραυματισμένους συναδέλφους μας. Ο απολογισμός είναι τραγικός. Τουλάχιστον 16 εργάτες έχουν χάσει τη ζωή τους και 13 έχουν τραυματιστεί, ενώ οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης συνεχίζονται. Πρόκειται για ένα ακόμα εργοδοτικό έγκλημα που έρχεται να μεγαλώσει τον βαρύ φόρο αίματος της εργατικής τάξης.
Στην Ελλάδα και στην Τουρκία οι αιτίες που γεννούν τα εργοδοτικά εγκλήματα είναι κοινές.
Οι εργαζόμενοι στον κλάδο του Μετάλλου στην Ελλάδα γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει να πηγαίνεις κάθε μέρα για το μεροκάματο και να μη γνωρίζεις αν θα επιστρέψεις σπίτι σου. Κάθε χρόνο μετράμε νεκρούς και σακατεμένους συναδέλφους, στα εργοστάσια, στα ναυπηγεία, στα δυιλιστήρια των ενεργειακών ομίλων. Η κοινή αιτία είναι το κυνήγι του κέρδους, που θυσιάζει τους μισθούς, τα δικαιώματα και την ίδια τη ζωή μας. Είναι η αντιμετώπιση των μέτρων υγείας και ασφάλειας ως «κόστος» και ως εμπόδιο στην κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Είναι η εντατικοποίηση της δουλειάς ειδικά τώρα που η παραγωγή στον κλάδο συνδέεται όλο και βαθύτερα με την πολεμική προετοιμασία.
Την ίδια στιγμή, οι εργαζόμενοι παντού σε Ελλάδα και Τουρκία και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης καλούμαστε να πληρώσουμε και το τίμημα της πολεμικής προετοιμασίας. Να δουλεύουμε σε εξαντλητικούς ρυθμούς, να πληρώνουμε τα κέρδη των ομίλων μέσα από την ακρίβεια στην ενέργεια και τα τρόφιμα, να θυσιάζουμε δικαιώματα και κατακτήσεις στην Δημόσια Υγεία, στην μόρφωση των παιδιών μας με περικοπές δαπανών που τα κράτη θεωρούν δημοσιονομικό κίνδυνο, την ώρα που δαπανούν δισεκατομμύρια για τους ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς και τους πολέμους.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που θέλουν να αποδεχτούμε. Η κουλτούρα του πολέμου. Να θεωρούμε φυσιολογικό να κινδυνεύουμε στη δουλειά, να μη φτάνει ο μισθός μας μέχρι το τέλος του μήνα, να γινόμαστε σήμερα θυσία στα εργοστάσια και στα πεδία του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Κοινή πρέπει να είναι και η απάντηση των εργαζομένων!
Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε οι εργάτες της Ελλάδας και της Τουρκίας. Έχουμε απέναντί μας τους ίδιους επιχειρηματικούς ομίλους, τις κυβερνήσεις που υπηρετούν τα συμφέροντά τους και μια πολιτική που αντιμετωπίζει τις ανάγκες μας ως εμπόδιο στην κερδοφορία τους.
Τώρα που όλοι αυτοί επιδιώκουν να μας στοιχίσουν πίσω από τους σχεδιασμούς τους, να μας κάνουν ουρά στους ενεργειακούς και γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς στην Ανατολική Μεσόγειο, χρειάζεται να δυναμώσει η δική μας αυτοτελής πάλη.
Μας καλούν να διαλέξουμε ποια μονοπώλια θα κερδίσουν από τη μετατροπή της Ελλάδας και της Τουρκίας σε ενεργειακούς κόμβους, ποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι θα ελέγχουν τους δρόμους μεταφοράς και τις πηγές ενέργειας. Όμως, για τους εργαζόμενους και τους λαούς, το αποτέλεσμα είναι η ενεργειακή φτώχεια, η ακρίβεια, η ένταση της εκμετάλλευσης και οι ολοένα μεγαλύτεροι κίνδυνοι για ένα θερμό επεισόδιο και γενικότερη πολεμική κλιμάκωση.
Γι’ αυτό καλλιεργούν τον εθνικισμό και το μίσος απέναντι στους άλλους λαούς. Γι’ αυτό συμμετέχουν και εμπλέκουν τις χώρες μας στις ενεργές πολεμικές εστίες, στην Ουκρανία και στην Μέση Ανατολή, στα παζάρια για το μοίρασμα της λείας και στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
Θέλουν να μας πείσουν ότι έχουμε κοινά συμφέροντα με τους εκμεταλλευτές μας. Ότι πρέπει να κάνουμε θυσίες για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, την ενεργειακή ασφάλεια, την πολεμική προετοιμασία και τα συμφέροντα της «πατρίδας» τους. Όμως η δική τους ειρήνη δεν είναι η ειρήνη των λαών. Όπως λέει και ο Μπρεχτ, η ειρήνη τους μοιάζει με τον πόλεμό τους όπως το παιδί με τη μάνα του.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, απαντάμε με την αλληλεγγύη, τη διεθνιστική δράση, την οργάνωση και τον κοινό αγώνα των εργαζομένων!
Η 30ή Οκτώβρη αποτελεί σημαντικό σταθμό σε αυτή την κατεύθυνση. Εργάτες ενωμένοι, συντονισμένοι και οργανωμένοι στα σωματεία τους, σε 113 λιμάνια, σε 21 χώρες και 5 ηπείρους, έστειλαν ένα μεγάλο μήνυμα διεθνιστικής αλληλεγγύης και κοινής δράσης ενάντια στον πόλεμο και στα κέρδη των εκμεταλλευτών τους.
Απέδειξαν στην πράξη τη μεγάλη δύναμη της εργατικής τάξης, που κινεί την παραγωγή και τις μεταφορές σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ότι οι εργαζόμενοι, όταν οργανώνονται και συντονίζουν τη δράση τους, μπορούν να βάλουν τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις, απέναντι στα σχέδια των επιχειρηματικών ομίλων και των κυβερνήσεών τους.
Σε αυτόν τον αγώνα συναντήθηκαν οι εργαζόμενοι του κλάδου μας στον Πειραιά και αλλού με τους λιμενεργάτες και τους εργαζόμενους στην Αττάλεια της Τουρκίας. Αυτή η κοινή δράση δεν ήταν μια συμβολική κίνηση. Έδειξε τον δρόμο που έχουμε να βαδίσουμε: Τον δρόμο της αλληλεγγύης, της ταξικής ενότητας και της οργανωμένης πάλης πέρα από σύνορα και εθνικότητες.
Σε αυτόν τον δρόμο θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε καθημερινά. Με ισχυρά σωματεία, με συλλογική διεκδίκηση, με αγώνα για τη ζωή και τα δικαιώματά μας.
Επόμενος μεγάλος σταθμός η πανεργατική απεργία στις 25 Νοέμβρη!
Καλούμε τους εργαζόμενους του κλάδου του Μετάλλου, σε κάθε χώρο δουλειάς, να οργανώσουμε την απεργιακή μάχη, να δυναμώσουμε τη συμμετοχή μας και να στείλουμε μήνυμα αποφασιστικότητας απέναντι στην εργοδοσία και την πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες μας.
Για να μη θρηνήσουμε άλλους νεκρούς συναδέλφους. Για να μη δεχτούμε να ζούμε με μισθούς και δικαιώματα που δεν καλύπτουν τις ανάγκες μας. Για να μη γίνουμε κρέας για τα κανόνια των πολέμων τους.
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΩΝ!
