Συνάδελφοι ηλεκτρολόγοι,
Στις 24 Ιούνη απεργούμε και διεκδικούμε:
- Υπογραφή Κλαδικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς και 7ωρο 5ήμερο 35ωρο.
- Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς που δεν θα περιορίζονται σε ένα γιλέκο και ένα κράνος, αλλά θα εξασφαλίζουν ότι θα γυρνάμε στα σπίτια μας όπως φύγαμε. Να πυκνώσουν οι έλεγχοι στους χώρους δουλειάς από το ΣΕΠΕ.
- Επανένταξη όλων των ηλεκτρολόγων στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, από τα οποία έχουμε εξαιρεθεί από το 2013, για να μπορούμε να βγούμε νωρίτερα και με ευνοϊκότερους όρους στη σύνταξη.
Χρειάζεται όλοι να βγάλουμε συμπεράσματα από τη ζωή μας και την καθημερινότητά μας, που γίνεται όλο και χειρότερη. Εκτιμάμε ότι:
- Δεν είναι φυσιολογικό την ώρα που αυγαταίνουν τα κέρδη των αφεντικών, εμείς να μην έχουμε να περάσουμε μετά τις 15 – 20 του μήνα. Να αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε ήλιο με ήλιο για να ανταπεξέλθουμε, χωρίς να έχουμε χρόνο και κουράγιο για την οικογένεια, για μία βόλτα, για αθλητισμό, κτλ.
- Δεν είναι φυσιολογικό την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης να φεύγουμε το πρωί από το σπίτι και να μην ξέρουμε, εκτός από το τι ώρα θα γυρίσουμε, το αν θα γυρίσουμε. Τι μυαλό να έχει ένας εργαζόμενος όταν δουλεύει 10 και 12 ώρες κάθε μέρα; Τι προσοχή να έχει την ώρα της δουλειάς; Την ώρα μάλιστα που αυξάνεται η εντατικοποίηση σε όλους τους χώρους, ενώ παράλληλα δεν τηρούνται συχνά ούτε τα ελάχιστα μέτρα ασφαλείας.
- Δεν είναι φυσιολογικό όλοι οι ηλεκτρολόγοι (που σκάβουν, που κάνουν τρύπες, που κόβουν με τον τροχό, που αρκετές φορές δουλεύουν εκτεθειμένοι σε όλες τις καιρικές συνθήκες, που πολλές φορές αναγκαστικά δουλεύουν υπό τάση), ανεξαρτήτως ρόλου στην εργασία και πτυχίου να μην κολλάνε βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα.
Η εργοδότες μας λένε: Δεν υπάρχουν αρκετά χέρια για να γίνουν τα έργα. Οι εργάτες επιλέγουν να κάνουν άλλες δουλειές και δεν έρχονται να μάθουν μία τέχνη. Εμείς λέμε ότι αν θέλουν χέρια να τα πληρώσουν γιατί τη ΔΕΗ, το ενοίκιο του σπιτιού, τα φροντιστήρια των παιδιών, όλες τις ανάγκες μας δεν τα πληρώνεις με καμία τέχνη.
Σοβαρή ευθύνη για όλη την παραπάνω κατάσταση έχει η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Ηλεκτρολόγων, η οποία όλο το προηγούμενο διάστημα σαμπόταρε στην πράξη όλους τους αγώνες που ξέσπασαν. Σταθερά είναι σε αγαστή συνεργασία με την ξεπουλημένη ΓΣΕΕ, τους εργοδότες και την κυβέρνηση.
Που βρισκόμαστε σήμερα:
Στον κλάδο δεν υπάρχει καμία σύμβαση σε ισχύ, μιας και πέρσι υπογράφθηκε μόνο για τα καταστήματα και έχει λήξει από 31/3, ενώ η σύμβαση στους ανελκυστήρες πήγε στη μονομερή διαιτησία από την ομοσπονδία και απορρίφθηκε, που σημαίνει ότι δεν υπάρχει σύμβαση.
Η πλειοψηφία της ομοσπονδίας, μας ενημέρωσε από το συνέδριο της ΓΣΕΕ ότι είναι σε διαδικασία υπογραφής συλλογική σύμβασης. Δεν πρέπει να τους έχουμε καμία εμπιστοσύνη, γιατί όλες τις φορές που πάνε να υπογράψουν σύμβαση, το κάνουν εν κρυπτώ χωρίς να συνεδριάσει ούτε καν η διοίκηση της ομοσπονδίας, χωρίς να ενημερωθούν τα σωματεία για να πουν γνώμη, πόσο μάλλον το σύνολο του κλάδου.
Η πρώτη ενημέρωση που έχουμε, μετά από πίεση των εκλεγμένων της ΔΑΣ στην ομοσπονδία, μας επιβεβαιώνει. Μας είπαν ότι η σύμβαση θα είναι λίγο πιο πάνω από την Γενική Συλλογική. Για τους εργαζόμενους ηλεκτρολόγους είναι πολύ λίγοι. Δεν θέλουν και δεν μπορούν να εκπροσωπήσουν τους εργαζόμενους του κλάδου. Δεν θέλουν, γιατί σταθερά επιλέγουν να συνδιαλέγονται με τα αφεντικά και την κυβέρνηση πίσω από κλειστές πόρτες, ενώ κλείνουν σε όλες τις πτώσεις τις αντοχές της οικονομίας, της πραγματικές δυνατότητες, όπως λένε, που ούτε πραγματικές είναι, ούτε δυνατότητες. Είναι συμφωνίες ανάμεσα στους εργοδότες και τους καρεκλοκένταυρους αγγελιοφόρους τους, για το πώς θα ξεζουμίσουν περισσότερο τους εργαζόμενους και με την υπογραφή της ομοσπονδίας. Από την άλλη δεν μπορούν γιατί είναι μακριά από τους εργαζόμενους, μακριά από τα προβλήματά τους, εχθρική απέναντι στους αγώνες τους.
Για το Συνδικάτο Ηλεκτρολόγων Νομού Αττικής η υπογραφή της σύμβασης πρέπει να είναι αποτέλεσμα συζήτησης με τους εργαζόμενους σε γενικές συνελεύσεις. Να γίνει σε κλίμα αγωνιστικών διεργασιών στον κλάδο. Η εργάτες να μην παρακολουθούν τις εξελίξεις, αλλά να της διαμορφώνουν. Στη διαπραγμάτευση να μην πάμε με το βλέμμα στο πόσα θα χάσουμε, αλλά, σαν μία γροθιά όλοι, τι θα κερδίσουμε, όσο το δυνατόν περισσότερα.
Τώρα που υπάρχει δουλειά και δεν υπάρχουν χέρια είναι η ώρα να έχουμε κατακτήσεις, δηλαδή να απαιτήσουμε και να πετύχουμε να αμειβόμαστε καλύτερα και να δουλεύουμε λιγότερο. Αυτό όμως δεν μπορεί να το πετύχει ο καθένας μόνος του. Γι’ αυτό γινόμαστε μέλη του συνδικάτου μας και συμμετέχουμε στις διαδικασίες του (συνελεύσεις, συσκέψεις, συγκεντρώσεις). Παίρνουμε θέση στον αγώνα, γιατί η ιστορία έδειξε ότι μόνο έτσι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα. Παλεύοντας ενάντια σε αφεντικά, σε κυβερνήσεις, σε μηχανισμούς. Είναι η στιγμή να βγούμε στο προσκήνιο, κόντρα σε όσους μας λένε ότι είμαστε πολύ μικροί μπροστά στους μεγάλους. Τώρα είναι η ώρα να βάλουμε σφραγίδα στις εξελίξεις από την καθημερινότητά μας που σταθερά χειροτερεύει, ως τον πόλεμο που φουντώνει με άμεσο τον κίνδυνο να μας κάψει.
Είμαστε αυτοί που παράγουν όλο τον πλούτο!
Μας έχουν ανάγκη! Εμείς έχουμε ανάγκη, μόνο ο ένας τον άλλον!
Δεν περιμένουμε σωτήρες! Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας!