Η ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΣΤΗ RAFARM ΟΡΓΙΑΖΕΙ!
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ!
Τι άλλο να κάνει μια εταιρία για να χαρακτηριστεί “Great Place to Work®”; Η RAFARM ήταν και παραμένει πρωτοπόρος στην καταπάτηση των δικαιωμάτων μας. Μόνο τον τελευταίο χρόνο έχουμε: Έναν εργαζόμενο στην κατασκευή να έχει σπάσει το πόδι του. Το πολύ επικίνδυνο εργατικό ατύχημα με το ακατάλληλο καζάνι που έσκασε στον χώρο της παράγωγης, με αποτέλεσμα τον πολύ σοβαρό τραυματισμό συναδέλφου μας. Το τραγικό γεγονός του θανάτου του συναδέλφου μας Γιάννη Μηνά μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, με την απαράδεκτη στάση της διοίκησης που δεν άφησε τους συναδέλφους να πάνε στην κηδεία. Έχει ευθύνη για όλα αυτά η εργοδοσία της RAFARM και ας ισχυρίζεται πως «κάνει ότι μπορεί» και ότι φταίει η «κακία στιγμή».
Όπως και εννοείται ότι έχει ευθύνη που απολύει (δεν ανανεώνει θα πουν αυτοί…) όποια συναδέλφισσα κάνει το «λάθος» να μένει έγκυος ή τις τιμωρεί με μισθολογική στασιμότητα αν είναι με σύμβαση αορίστου χρόνου. Έχει ευθύνη που ενώ η κερδοφορία της έχει εκτοξευτεί και το διατυμπανίζει και η ιδία, οι μισθοί παραμένουν πολύ χαμηλοί και προκειμένου να αυξήσουν λίγο τον μισθό τους οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να πηγαίνουν για δουλειά και τα Σάββατα. Και βεβαία είναι η RAFARM που είχε προχωρήσει σε εκδικητική απόλυση συναδέλφου μέλους του συνδικάτου που αναδείκνυε μέσα τον χώρο του εργοστασίου την ασυδοσία της και ζητούσε να σταματήσει. Είναι η RAFARM που συνεχίζει την άθλια πρακτική της πρόσληψης με αλλεπάλληλες 6μηνες συμβάσεις που δημιουργούν ανασφάλεια στους εργαζομένους που αναγκάζονται να δουλεύουν υπό αυτό το καθεστώς.
Το τελευταίο επεισόδιο στην ασυδοσία της είναι η απόλυση συναδέλφου, μέλους του συνδικάτου, με τον προσχηματικό λόγο του στενού μπάτζετ , όταν ξέρουν όλοι πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει, αφού και ο όγκος δουλειάς είναι τέτοιος που δεν περισσεύει κανείς (το αντίθετο μάλιστα) και η κερδοφορία είναι τόσο μεγάλη που το επιχείρημα είναι αστείο. Ο συνάδελφος είναι εργαζόμενος στην εταιρεία εδώ και 2 χρόνια, υπό καθεστώς 6μηνων και ετησίων συμβάσεων ορισμένου χρόνου και μη ανανέωση της σύμβασής του συνιστά απόλυση, αφού καλύπτει πάγια ανάγκη. Δεν έπαψε ο εργαζόμενος να είναι απαραίτητος για την δουλεία. Αυτό που έχει γίνει είναι ότι η εργοδοσία φοβάται οποιαδήποτε φωνή καλεί σε συλλογικό αγώνα ενάντια σε όλη την βαρβαρότητα που ζούμε. Έκανε το «έγκλημα» να απεργήσει για να διαμαρτυρηθεί για το έγκλημα στα Τέμπη. Έκανε το «έγκλημα» να απεργήσει εναντία στο νομοσχέδιο που έφερε το 13ωρο, και όλα αυτά σε ένα τμήμα που δεν γίνονται σχεδόν καθόλου αυξήσεις ή όταν γίνονται είναι πολύ μικρές.
Μα δεν έχουμε κανένα δικαίωμα πια; Θα πρέπει να ζητήσουμε και την άδεια τους για να μιλήσουμε με τους συναδέλφους μας; Μέχρι πότε μπορούμε να ανεχόμαστε μια τέτοια κατάσταση; Ορισμένοι φαίνεται πως νιώθουν πως είναι βασιλιάδες και εμείς, όχι οι εργαζόμενοι που παράγουμε τα πάντα, αλλά υπηρέτες τους που θα πρέπει να υπακούμε και όποιος δεν είναι ευχαριστημένος μάλλον είναι και αχάριστος! Αυτό που φοβούνται είναι τον οργανωμένο αγώνα, το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα. Ξέρουν ότι έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Ξέρουν πως αν το αποφασίσουμε έχουμε τη δύναμη να τους ανατρέψουμε. Αυτό που τρέμουν είναι μην το καταλάβουμε γι αυτό και δεν θέλουν κανέναν ενοχλητικό να υπενθυμίσει στους εργαζόμενους ότι χωρίς την δική τους δουλεία δεν θα γινόταν τίποτα, καμία γεμιστική μηχανή δεν θα λειτουργούσε, κανένα δισκίο δεν θα έμπαινε σε blister, κανένας έλεγχος ποιότητας δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί.
Απαιτούμε:
- Να γίνει πρόσληψη του συναδέλφου με σύμβαση αόριστου χρόνου, όλες οι τρέχουσες συμβάσεις ορισμένου χρόνου να γίνουν αόριστου (RAFARM) και όλες οι νέες συμβάσεις να είναι αορίστου χρόνου. Να σταματήσει το απαράδεκτο καθεστώς των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και της τρομοκρατίας με τον φόβο της απόλυσης.
- Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Η διοίκηση της RAFARM να προχωρήσει μαζί με τους λοιπούς μεγαλοφαρμακοβιομήχανους στην υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς, σύμφωνα με το σχέδιο που έχει καταθέσει η Ομοσπονδία Εργαζομένων Φαρμακευτικών και Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας.
ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ!
Δεν τους φοβόμαστε. Δεν τρομοκρατούμαστε, δεν εξαγοραζόμαστε.
Δεν θα κάνουμε βήμα πίσω από τα δικαιώματά μας
