8η Μάρτη 2026: Δυναμώνουμε τον αγώνα για την προστασία των εργαζόμενων γυναικών, για ουσιαστικά μέτρα Υγείας και Ασφάλειας, ενάντια στην εντατικοποίηση της εργασίας!
Για όλες εμάς, τις εργαζόμενες στις Τηλεπικοινωνίες και την Πληροφορική, η 8η Μάρτη δεν είναι μέρα «γιορτής» ή «γυναικείας ενδυνάμωσης», αλλά μέρα αγώνα και διεκδίκησης! Οι εταιρείες που δουλεύουμε μας προσφέρουν λουλούδια, μας καλούν σε ομιλίες, σε hackathons, σε leadership sessions για να γιορτάσουμε την 8η Μάρτη, εμείς όμως, ξέρουμε τι ζούμε μέσα στις εταιρείες 365 μέρες το χρόνο!
Στα τηλεφωνικά κέντρα δουλεύουμε Σαββατοκύριακα και αργίες, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου που κάθε λίγους μήνες περιμένουμε μια ανανέωση. Με μισθούς που δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά. Δεν ξεχνάμε τις απεργίες στην Teleperformance και σε άλλα τηλεφωνικά κέντρα, με τις πικέτες που έγραφαν πως «το γάλα και τα pampers θέλουν λεφτά». Την ίδια στιγμή, συναδέλφισσες απολύονται σε Vodafone, NOKIA, Skroutz, ενώ στην Telecom δεν καταβάλλονται τα δεδουλευμένα, παρότι κοκορεύονται για τη συμπεριληπτικότητα τους, για τις έξτρα άδειες και παροχές που προσφέρουν στους γονείς, αλλά καμιά τους δεν διστάζει να πετάξει δεκάδες γονείς, μητέρες στο δρόμο ή να τους αφήσει απλήρωτους.
Στην πληροφορική δουλεύουμε μέρα και νύχτα για να πιαστούν τα deadlines του «ψηφιακού μετασχηματισμού» και της στροφής του κλάδου στην πολεμική βιομηχανία. Η τηλεργασία βαφτίστηκε «ευελιξία» και έγινε 24ωρη διαθεσιμότητα: stand-by και on-call χωρίς όρια, χωρίς 11ωρη ανάπαυση, χωρίς ρεπό. Έγκυες συναδέλφισσες σε νυχτερινές βάρδιες, εξάντληση, ορμονικές διαταραχές. Μυοσκελετικά προβλήματα και χρόνιοι πόνοι χωρίς πρόληψη και εργονομικά μέτρα. Η απάντηση της εργοδοσίας μία: «βγάλε τη δουλειά».
Καμία ουσιαστική στήριξη της οικογένειας. Καμία διασφάλιση για την επιστροφή μετά την άδεια μητρότητας. Καμία πρόβλεψη για τη φύλαξη των παιδιών, όταν οι δημόσιοι παιδικοί σταθμοί δεν επαρκούν και η ιδιωτική φύλαξη κοστίζει όσο ένας μισθός, όταν το 8ωρο γίνεται 10ωρο και 13ωρο.
Το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα, με πέντε εργαζόμενες νεκρές, επιβεβαιώνει ότι όταν τα μέτρα Υγείας και Ασφάλειας λογίζονται ως «κόστος», γεννιούνται νέα «Τέμπη».
Ταυτόχρονα η ίδια πολιτική που θυσιάζει την ασφάλεια στο όνομα του κέρδους κλιμακώνει και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με πρόσφατες τις επιθέσεις ΗΠΑ–Ισραήλ στο Ιράν, στο πεδίο σκληρών ανταγωνισμών για Ενέργεια και αγορές για τη διασφάλιση των κερδών τους ξεκληρίζουν μέχρι και δημοτικά Σχολεία στο με δεκάδες νεκρά κοριτσάκια.
Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, το ΣΕΤΗΠ, κάθε γυναίκα και κάθε εργαζόμενος στις Τηλεπικοινωνίες δηλώνουμε καθαρά: δεν δεχόμαστε η εργασία και η γνώση μας να υπηρετούν πολεμικούς σχεδιασμούς. Η μετατροπή της Ελλάδας σε ορμητήριο πολέμου την εντάσσει στους στόχους αντιποίνων. Απαιτούμε έξω η χώρα από τις πολεμικές επιχειρήσεις, καμία συνεργασία με ΗΠΑ–ΝΑΤΟ–ΕΕ και το κράτος του Ισραήλ, να κλείσουν οι βάσεις και να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές δυνάμεις από αποστολές στο εξωτερικό και δηλώνουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη στους λαούς που πλήττονται.
Το ΣΕΤΗΠ καλεί κάθε γυναίκα στον κλάδο μας να μη δεχτούμε να δουλεύουμε σε συνθήκες που γεννούν τα επόμενα «Τέμπη». Να βάλουμε μπροστά τις δικές μας διεκδικήσεις στο ύψος των σημερινών μας αναγκών!
