Συναδέλφισσες/φοι στην TTEC,
Καταγγέλλουμε την εργοδοσία της TTEC, η οποία προχώρησε με περίσσιο θράσος, στην απαράδεκτη εκδικητική απόλυση του πρωτοπόρου εργαζόμενου Κ., την Παρασκευή 29 Σεπτέμβρη, λίγες μόλις ημέρες μετά την συμμετοχή του στη μεγάλη πανελλαδική απεργία ενάντια στο νόμο-λαιμητόμο για τα εργασιακά. Η απόλυση, στοιχειοθετήθηκε με πρόσχημα την παραγωγικότητα, για την οποία η εργοδοσία τρομοκρατεί τους εργαζόμενους με “warnings”, θέτοντας εξοντωτικές στοχοθεσίες.
Ο συνάδελφος, μέλος του ΣΕΤΗΠ, αρνήθηκε να υπογράψει την εκδικητική απόλυση και την κατήγγειλε αμέσως στο συνδικάτο. Με την πρωτοπόρα στάση του, πρωτοστάτησε στην αποκάλυψη και ανάδειξη της εντατικοποίησης και τρομοκρατίας που εξαπολύει η εργοδοσία της TTEC ενάντια στους εργαζόμενους, αντιστάθηκε στην επιβολή σιγής νεκροταφείου στον χώρο δουλειάς, παλεύει από κοινού με τους συναδέλφους ενάντια στις συνθήκες μεσαίωνα που προσπαθεί να επιβάλει η εργοδοσία και τις οποίες έχουμε καταγγείλει επανειλημμένα. Μάλιστα, μία ημέρα πριν την απόλυση, ακούστηκαν πρωτοφανή πράγματα από την εργοδοσία, όπως ότι ο συνάδελφος αποτελεί “κίνδυνο” για τους υπόλοιπους εργαζόμενους (!). Το κρεσέντο στοχοποίησης, συμπλήρωσε μία ημέρα μετά, η απαράδεκτη απόφαση της εταιρείας για την απόλυση του συναδέλφου. Πληροφορούμε λοιπόν την εργοδοσία της TTEC, ότι οι εργαζόμενοι δεν “κινδυνεύουν” από τους συναδέλφους τους που διεκδικούν καλύτερες εργασιακές συνθήκες, αλλά κινδυνεύουν από την εντατικοποίηση, τα ωράρια λάστιχο, τη δουλειά 10 μέρες συνεχόμενα χωρίς ρεπό, τον ελάχιστο χρόνο ανάπαυσης, τις απειλές για την εξοντωτική στοχοθεσία και πολλά άλλα.
Εξάλλου, η εργοδοσία πριν από μικρό χρονικό διάστημα, είχε προχωρήσει και στην εκδικητική απόλυση ακόμη μιας συναδέλφου για την οποία το συνδικάτο μας, είχε υποβάλλει καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας.
Τους πληροφορούμε ακόμη, ότι στον κλάδο υπάρχει ταξικό αγωνιστικό σωματείο, το ΣΕΤΗΠ, το οποίο θα βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους.
Απαιτούμε να πάρουν αμέσως πίσω την απαράδεκτη εκδικητική απόλυση του συναδέλφου.
Το βέβαιο είναι ότι η εργοδοσία μας θέλει “μόνους”, μακρυά από το συνδικάτο μας, χωρίς φωνή και δύναμη, να δεχόμαστε με κατεβασμένο το κεφάλι ό,τι διατάξουν τα αφεντικά. Λοιπόν, δεν θα τους κάνουμε τη χάρη! Η οργάνωση στο σωματείο μας και ο αγώνας, είναι το μεγαλύτερο όπλο μας!
Το εύφορο έδαφος που στρώνουν οι κυβερνήσεις τους για τις επενδύσεις δισεκατομμυρίων που θέλουν σκλάβους τους εργαζόμενους, με 13 ώρες δουλειά, 6 μέρες τη βδομάδα, να ξέρουν ότι σε αυτό το έδαφος όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες.
