Τα ιστορικά φωτογραφικά ντοκουμέντα που ήρθαν πρόσφατα στο φως της δημοσιότητας και αποτυπώνουν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών, πριν από την εκτέλεσή τους από τους ναζί κατακτητές την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, είναι κάτι παραπάνω από συγκλονιστικά: μάς προκαλούν ανείπωτο δέος και ρίγη συγκίνησης.
Ακόμα μεγαλύτερη συγκίνηση μάς προκαλεί το γεγονός ότι ανάμεσα στους 200 κομμουνιστές ήρωες, τρεις ήταν μέλη του Συνδικάτου μας: ο Μήτσος Πολύδωρος, ο Κώστας Παπανδρέου και ο Γιώργος Αϊβατζίδης. Πρωτοπόροι αγωνιστές που έδωσαν από τότε μάχες, ενάντια στον εργοδοτικό συνδικαλισμό, για την ενοποίηση των διαφορετικών σωματείων που υπήρχαν τότε -μαγείρων, σερβιτόρων, ξενοδοχοϋπαλλήλων, ζαχαροπλαστών- στο κλαδικό Συνδικάτο που υπάρχει σήμερα και συνεχίζει στον ίδιο δρόμο του αγώνα και των διεκδικήσεων.
Ο Μήτσος Πολύδωρος ήταν πρόεδρος του Σωματείου Σερβιτόρων της Αθήνας και γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Επισιτισμού. Συνελήφθη στις 4 Αυγούστου 1936 και εξορίστηκε στον Άϊ Στράτη και μετά στην Ακροναυπλία. Ο Κώστας Παπανδρέου από τον Αμπελώνα (Καζακλάρ) της Λάρισας ήταν επίσης σερβιτόρος και μέλος του ΔΣ του Σωματείου Σερβιτόρων, εξόριστος στην Ακροναυπλία.
Ο Γεώργιος Αϊβατζίδης από τα Σέρβια Κοζάνης ήταν ζαχαροπλάστης και μέλος του Σωματείου Ζαχαροπλαστών που είχε επίσης εξοριστεί στην Ακροναυπλία. Όπως έχει γραφτεί χαρακτηριστικά: «Μόλις ακούγεται το όνομα Αϊβατζίδης Γεώργιος πετιέται ένας άνδρας – Γεια σας αδέρφια, φωνάζει και σηκώνει τη γροθιά του ψηλά».
«Στον τοίχο της Καισαριανής μάς φέραν από πίσω κ’ ίσα έν’ αντρίκιο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό»
Οι 200 κομμουνιστές αντιμετώπισαν περήφανα τον θάνατο μέχρι τέλους, με το κεφάλι ψηλά και τη γροθιά ψηλά, αλύγιστοι και πιστοί στα ιδανικά τους για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους φτώχεια κι αδικία. Μόνο τιμή και περηφάνια μπορούμε να αισθανθούμε για τους πολύτιμους συναδέλφους και συντρόφους μας που στάθηκαν αγέρωχοι απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα. Όμως επίσης ευθύνη και χρέος να συνεχίσουμε σήμερα τον αγώνα που η θυσία τους άφησε στη μέση.
Είναι ευθύνη του κράτους να αποκτηθούν άμεσα αυτά τα σπάνια ντοκουμέντα της ιστορίας της πατρίδας μας. Δεν έχουν θέση σε καμία αγοραπωλησία και δημοπρασία στο διαδίκτυο. Να αποδοθούν στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, του Δήμου Χαϊδαρίου και στο ιστορικό αρχείο του ΚΚΕ, μέλη του οποίου ήταν οι εκτελεσμένοι.
