ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ
Η ώρα των εξετάσεων έφτασε. Όπως κάθε χρόνο, χιλιάδες παιδιά θα δώσουν τη μάχη των Πανελληνίων. Μία μάχη που όμως, είναι άνιση. Κόντρα στην συνεχή υποχρηματοδότηση και υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου, οι μαθητές, τα παιδία της εργατικής τάξης, βάζουν τα δυνατά τους για να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Οι οικογένειές τους, σήκωσαν όλο το προηγούμενο διάστημα, το υψηλό οικονομικό βάρος των φροντιστηρίων, των ιδιαίτερων, των βιβλίων και βοηθημάτων, για να καλύψουν τα τεράστια κενά στην εκπαίδευση, με το κράτος να αφήνει τους μαθητές αβοήθητους και εκτεθειμένους. Γι’ αυτό αξίζουν ακόμα περισσότερα μπράβο σε αυτά τα παιδιά, που δίνουν όλες τους τις δυνάμεις, με προοπτική τη μόρφωση, έχοντας ένα ταξικό εκπαιδευτικό σύστημα απέναντί τους.
Η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, έχουν διαμορφώσει μια ζωή κόλαση για τους μαθητές. Σπίτι σχολείο, σχολείο, φροντιστήριο και πάλι από την αρχή. Ο νέος ασφυκτιά και εγκλωβίζεται στον εαυτό του, έχοντας ποτιστεί με τα σάπια ιδανικά του ατομισμού, «ο θάνατος σου η ζωή μου», «αν δεν γράψεις καλά δεν αξίζεις» «όλο το νόημα είναι να βγάλεις λεφτά», τα οποία είναι μόνο λίγα, από αυτά που βομβαρδίζουν έναν μαθητή και τον οδηγούν να κλειστεί στον εαυτό του. Τον οδηγούν να χάσει την πίστη του, ότι τον πραγματικό κόσμο μπορεί να τον αλλάξει και να ψάξει στον.. εικονικό, στα social media που τον εγκλωβίζουν και τον απομονώνουν ακόμα περισσότερο. Ο ελεύθερος χρόνος, τόσο πολύτιμος και απαραίτητος σε αυτήν την ηλικία, χάνεται και θυσιάζεται στο βωμό μιας καθημερινότητας «εξεταστικού κέντρου».
Οι δύο 17χρονες στην Ηλιούπολη μας τα θύμισαν όλα αυτά με τον χειρότερο τρόπο. Έγιναν το τραγικότερο παράδειγμα νέων παιδιών, που χάνουν το νόημα να ζούνε σε αυτό τον σάπιο, εκμεταλλευτικό κόσμο που τους εξοντώνει. Και όλα αυτά επειδή στην κοινωνία μας, για να κερδοφορεί και να πλουτίζει μία μειοψηφία, πρέπει η πλειοψηφία να εξαθλιώνεται και να χάνει στο βωμό του κέρδους, ακόμα και τα παιδιά της.
Το Σωματείο μας, στηρίζει όλες τις διεκδικήσεις των μαθητών για το σχολείο των σύγχρονων αναγκών τους που δε θα κοιτάει την τσέπη τους, αλλά θα φροντίζει για την ολόπλευρη ανάπτυξη των ικανοτήτων και της προσωπικότητάς τους. Όπως αντίστοιχα στηρίζουμε και τα αιτήματα των Συλλόγων Γονέων, και των σωματείων των εκπαιδευτικών.
Είμαστε πολλοί εμποροϋπάλληλοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι που τα παιδιά μας περνάνε αυτή την δοκιμασία και στεκόμαστε δίπλα τους, μέσα σε ένα σύστημα που μας γονατίζει. Προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα με τους πενιχρούς μισθούς μας, που δε φτάνουν ούτε για τις βασικές ανάγκες της οικογένειάς μας. Με αυτούς τους μισθούς, σηκώσουμε και το βάρος των φροντιστηρίων και στο τέλος δεν μας μένει χρόνος να χαρούμε τα παιδιά μας λόγω των εξαντλητικών και ελαστικών ωραρίων εργασίας και των αντεργατικών νόμων που εφαρμόζονται.
Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ, ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Η ΖΩΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΝΕΟΥ ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΔΙΚΑΙΟ ΚΟΣΜΟ, ΠΟΥ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΑΚΡΙΝΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!