Όλοι και όλες την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026 στις 11:00 π.μ στο Υπουργείο Εσωτερικών, Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας 15.
Η νέα χρονιά άλλαξε, αλλά τα προβλήματα που βιώνουν οι εργαζόμενοι στη σχολική καθαριότητα παραμένουν. Η νέα χρονιά φέρνει τη συνέχιση μιας πολιτικής που μας θέλει φθηνούς, αναλώσιμους και σιωπηλούς. Η σχολική καθαριότητα λειτουργεί με όρους μόνιμης υποχρηματοδότησης, γιατί η κυβέρνηση έχει ξεκάθαρα επιλέξει πού κατευθύνονται τα χρήματα: στους εξοπλισμούς, στην πολεμική οικονομία, στις στρατιωτικές δεσμεύσεις και στα κέρδη των λίγων — όχι στα σχολεία, όχι στους εργαζόμενους, όχι στις κοινωνικές ανάγκες.
Μέσα σε αυτή την πολιτική, οι εργαζόμενοι στη σχολική καθαριότητα κρατιόμαστε διαρκώς σε καθεστώς ομηρίας. Συμβάσεις, μισθοί πείνας, αβεβαιότητα, εντατικοποίηση. Όχι γιατί «δεν γίνεται αλλιώς», αλλά γιατί έτσι εξασφαλίζεται φθηνή και πειθαρχημένη εργασία, χωρίς φωνή και δικαιώματα.
Η κατάσταση που βιώνουμε δεν είναι τυχαία. Έχει υπογραφή και πολιτική ευθύνη. Την κύρια ευθύνη φέρει η κυβέρνηση αλλά και όλα τα κόμματα που μας κυβέρνησαν και πίνουν νερό στη πολιτική της ευρωπαϊκής ένωσης, που εδώ και χρόνια μείωσαν συστηματικά τη χρηματοδότηση της σχολικής καθαριότητας και συνολικά της δημόσιας παιδείας. Τα κονδύλια λιγοστεύουν συνειδητά, όχι λόγω έλλειψης χρημάτων, αλλά λόγω προτεραιοτήτων. Και το κόστος αυτών των επιλογών το πληρώνουμε εμείς και κατά συνέπεια και τα παιδιά. Αυτή η πολιτική έχει σαφή στόχο: τη σκόπιμη υποβάθμιση της σχολικής καθαριότητας, ώστε να εμφανιστεί ως «αναποτελεσματική» και να ανοίξει ο δρόμος για τις ιδιωτικές εταιρείες καθαρισμού. Θέλουν δημόσιες υπηρεσίες διαλυμένες και εργαζόμενους εξαντλημένους, για να παρουσιαστεί η ιδιωτικοποίηση ως «λύση». Δεν πρόκειται για ανικανότητα. Πρόκειται για στρατηγική επιλογή. Κι όλα αυτά στις πλάτες εργαζομένων που εδώ και πάνω από 20 χρόνια κρατάμε τα σχολεία όρθια. Δουλεύουμε σε απαράδεκτες, κακοπληρωμένες και εξοντωτικές συνθήκες, με τον διαρκή φόβο της απόλυσης.
Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά την κατάσταση. Δεν είναι ουδέτερος διαμεσολαβητής. Την επιβλέπει, τη διαχειρίζεται και τη διαιωνίζει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η προπληρωμένη κάρτα της ΔΥΠΑ. Πρόκειται για εργαλείο ελέγχου και φτωχοποίησης. Μετατρέπει το εισόδημα σε κουπόνι, ακυρώνει τη συλλογική διεκδίκηση και προετοιμάζει ένα μέλλον όπου ο εργαζόμενος δεν θα πληρώνεται με μισθό, αλλά με κουπόνια.
Αυτή τη πολιτική στηρίζει και η πλειοψηφία των δημάρχων. Αποδέχονται την υποχρηματοδότηση και μετατρέπουν την επισφάλεια σε καθημερινή αυθαιρεσία στους δήμους. Αντί να συγκρουστούν με την πολιτική που μας κρατά ομήρους, λειτουργούν ως μακρύ χέρι του κράτους, πιέζοντας τους εργαζόμενους να «βγάλουν τη δουλειά» με λιγότερα άτομα, λιγότερα μέσα και λιγότερα δικαιώματα. Η ευθύνη τους δεν είναι διαχειριστική. Είναι πολιτική. Η ιδιωτικοποίηση δεν είναι μελλοντικό σενάριο. Είναι σχέδιο σε εξέλιξη. Η απαξίωση της σχολικής καθαριότητας στρώνει το έδαφος στους εργολάβους. Το μοντέλο αυτό το γνωρίζουμε, βλέπουμε καθημερινά το τι συμβαίνει με τις υπόλοιπες υπηρεσίες των δήμων.
Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και ο νόμος Βορίδη αλλά και όλο το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις, δίνει στη πλειοψηφία των δημάρχων ένα ακόμα εργαλείο αντικατάστασης της μόνιμης εργασίας. Την ίδια στιγμή, οι μισθοί μας δεν καλύπτουν ούτε τις βασικές μας ανάγκες, ο 13ος και 14ος μισθός παραμένουν κομμένοι, παλεύουμε για να μας αναγνωριστεί η προϋπηρεσία μας, δίνουμε μάχη για να πάρουμε αυτά που δικαιούμαστε.
Απευθυνόμαστε σε όλη την κοινωνία , στους γονείς, στους καθηγητές και δασκάλους, στους συναδέλφους μας στους δήμους. Το ζήτημα της σχολικής καθαριότητας είναι ζωτικής σημασίας, έχει να κάνει με την ασφάλεια των παιδιών μας, δεν μπορούν όλα να μπαίνουν στη ζυγαριά του κόστους – οφέλους. Σε αυτό τον αγώνα σας θέλουμε δίπλα μας συμπαραστάτες μας. Ο αγώνας ο δικός μας να γίνει και δικός σας αγώνας.
Συνάδελφοι δεν περιμένουμε άλλο. Δεν έχουμε άλλη υπομονή, φτάνουν τα χτυπήματα στη πλάτη. Δεν μας αρκεί «ότι έχουμε δίκιο ή ότι είμαστε στο πλευρό σας». Το ποιος είναι στο πλευρό μας το βλέπουμε στους χώρους δουλειάς. Τώρα ήρθε η ώρα να βγούμε στους δρόμους. Να βρωντοφωνάξουμε “ως εδώ δεν πάει άλλο”. Δεν θα ζήσουμε εμείς σαν δούλοι στο 21ο αιώνα. Σήμερα υπάρχει πλούτος, υπάρχει δυνατότητα όλοι οι εργαζόμενοι να έχουμε μισθούς και συνθήκες που να ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες τις δικές μας και των οικογενειών μας.
Απαιτούμε
- Κατάργηση όλων των μορφών ελαστικής εργασίας. Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων χωρίς όρους και προϋποθέσεις και με ενισχυμένη κρατική χρηματοδότηση.
- Αυξήσεις στους μισθούς 20%. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.
- Αναγνώριση του συνόλου της προϋπηρεσίας μας.
- Τα Μέσα Ατομικής Προστασίας να δίνονται στην ώρα τους.
- Καθηκοντολόγιο με βάση τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων.
Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, προχωρούμε σε κινητοποίηση την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026, στις 11.00 έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών.
Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση, τους πολέμους και τα κέρδη τους.
Ο δρόμος του αγώνα είναι μονόδρομος.
