Κανένας εργαζόμενος μόνος – Οι ζωές μας δεν είναι κόστος!
Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,
Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη και έναν μήνα μετά το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα, το μήνυμα παραμένει επίκαιρο και δυνατό:
Δεν ξεχνάμε – Δεν συγχωρούμε.
Καμία συγκάλυψη – Καμία ανοχή.
Τα γεγονότα αυτά δεν είναι «ατυχίες». Δεν είναι «η κακιά στιγμή». Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που βάζει πάνω από την ανθρώπινη ζωή το κόστος και την κερδοφορία.
Στους χώρους δουλειάς μας, ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει πίεση για παραγωγή, τι σημαίνει εντατικοποίηση, τι σημαίνει «να μη σταματήσει η γραμμή». Ξέρουμε τι σημαίνει να δουλεύεις με λιγότερο προσωπικό, με βάρδιες στα όρια της αντοχής, με συντηρήσεις που μετατίθενται γιατί «υπάρχει πλάνο παραγωγής».
Η αλήθεια είναι μία:
Όταν η ασφάλεια λογίζεται ως κόστος, τότε η ζωή μας μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Δεν δεχόμαστε να συνηθίσουμε τον κίνδυνο.
Δεν δεχόμαστε να θεωρείται «κανονικότητα» η εξάντληση.
Δεν δεχόμαστε να περνάμε την πύλη του εργοστασίου με την αγωνία αν θα γυρίσουμε σώοι στα σπίτια μας.
Απαιτούμε εδώ και τώρα:
- Πλήρη και ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους.
- Συνεχή συντήρηση μηχανημάτων – όχι «μπαλώματα».
- Επαρκή στελέχωση σε όλα τα τμήματα.
- Καμία εντατικοποίηση που θέτει σε κίνδυνο εργαζόμενους.
- Ουσιαστικό έλεγχο και διαφάνεια σε ζητήματα ασφάλειας με συμμετοχή του Σωματείου.
Συνάδελφοι,
Η δύναμή μας βρίσκεται στην οργάνωση.
Εκεί που υπάρχουν ισχυρά Σωματεία, οι εργαζόμενοι δεν είναι απροστάτευτοι. Εκεί που οι εργαζόμενοι μιλούν, διεκδικούν και παρεμβαίνουν συλλογικά, η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν περνά εύκολα.
Μας θέλουν σιωπηλούς και φοβισμένους.
Μας θέλουν τον καθένα μόνο του.
Η απάντησή μας είναι:
Μαζικό Σωματείο – Ενότητα – Διεκδίκηση.
Καμία ζωή δεν είναι αναλώσιμη.
Κανένα μεροκάματο δεν αξίζει όσο η υγεία και η ασφάλειά μας.
ΣΑΒΒΑΤΟ 28/2 ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ
ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙΣ 12:00
Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!
Επιλέγουμε τις ζωές μας!
ΔΥΝΑΤΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ!
