Έχουν περάσει πάνω από τρία χρόνια όπου το εργοτάξιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και η λέξη «ευταξία» και «ασφάλεια» είναι άγνωστες λέξεις.

Η μετακίνηση μέσα στο έργο για τα ΙΧ και τα μηχανήματα έργου είναι μία περιπέτεια. Χωρίς φωτισμό χωρίς σημάνσεις με λίμνες  που φτάνουν και το μισό μέτρο βάθος με χαντάκια να διασχίζουν τον δρόμο που απλά έχει ριχθεί μία λαμαρίνα απάνω  χωρίς να υπάρχει κάποιου είδους προειδοποίηση. Ο χειμώνας προμηνύεται να συνεχίσει να βρέχει και όπως συνήθως γίνεται να μικραίνει η μέρα… Για να μην έχουμε κάποιο σοβαρό ατύχημα, για να μην διαλύονται αυτοκίνητα και τα μηχανήματα έργου, απαιτείται η σωστή οργάνωση του έργου φώτα σε όλο το δίκτυο, σωστή σήμανση και στρώσιμο του δρόμου με τα κατάλληλα υλικά.  Η LAMDA θα πάρει κάποιο μέτρο ή θα  πηγαίνουμε έτσι και όπου βγει;

Τέλος αν συνεχίσει αυτή η κατάσταση καλό θα είναι την επόμενη φορά να μην γίνει το ράλι ακρόπολης εδώ, αλλά το ράλι των Χιλίων Λιμνών…