Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία και δυναμικό παρών να δίνουν οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού-δημόσιου τομέα, αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες στην Πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση που καλούσε το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δράμας.
Από το βήμα της συγκέντρωσης χαιρετισμό απεύθυναν οι Παύλος Ιμσιρίδης πρόεδρος παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Δράμας, η Λίνα Δρανόβαλη Πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων ΙΚΑ Δραμας, ο Κώστας Δαϊκίδης πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων της ARIVIA S.A, ο Παπαδόπουλος Γιάννης πρόεδρος του Ν.Τ ΑΔΕΔΥ Δράμας.
Στην κεντρική ομιλία, ο γ.γραμματεας του Δ.Σ του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων και μέλος της Διοίκησής του Εργατικού Κέντρου Δράμας Βοζίκης Γιάννης, μεταξύ άλλων τόνισε:
“Σήμερα, πρώτη του Μάη, πιάνουμε και από εδώ, από τη Δράμα, το κόκκινο νήμα που συνδέει τους αγώνες της τάξης μας για έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων. Ένα νήμα που ξεκινά 140 χρόνια πριν, από τον αγώνα των εργατριών και εργατών του Σικάγο, που σφράγισε την πάλη για το 8ωρο, περνάει από τον ηρωικό Μάη του ‘36, στέκεται με δέος στη μάντρα της Καισαριανής όπου 200 κομμουνιστές στάθηκαν με υψωμένες γροθιές μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα την Πρωτομαγιά του ‘44. Αυτό το νήμα κρατάμε κι εμείς στα χέρια μας, τα ταξικά εργατικά σωματεία, βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής που χάραξαν οι ήρωες και πρωτοπόροι της ταξικής πάλης.
Με την πείρα, το κουράγιο και την εμπιστοσύνη στη δύναμη της εργατικής τάξης, της τάξης μας, που αντλούμε από τους αγώνες τους, συνεχίζουμε σήμερα, στις σύγχρονες συνθήκες, την πάλη ενάντια στην πολιτική που δεν υπολογίζει τίποτα μπροστά στο κυνήγι του κέρδους, που τσακίζει μισθούς και δικαιώματα, που έχει μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε κολαστήρια, που σέρνει τον λαό στο σφαγείο του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Όσο και να θέλουν όμως να βάλουν το εργατικό κίνημα στον “γύψο”, δεν θα τους περάσει. Όσες νοθείες κι αν κάνουν για να διατηρήσουν τις καρέκλες τους, οι εργαζόμενοι βγάζουν μέρα με τη μέρα συμπεράσματα για τη στάση τους.
Σ’ αυτή τη μάχη για την αλλαγή των συσχετισμών μέσα στο εργατικό κίνημα αξίζει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις. Στους δύο δρόμους που ανοίγονται μπροστά μας, από τη μια αυτόν της υποταγής και της απογοήτευσης και, από την άλλη, αυτόν του αγώνα και της διεκδίκησης, επιλέγουμε με σιγουριά τον δεύτερο. Γιατί δεν δεχόμαστε το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας να είναι στα χέρια όσων μας υπολογίζουν ως κόστος για να μαζεύουν αμύθητα πλούτη από τη δική μας δουλειά.
Γιατί σήμερα, σε συνθήκες πολέμου, είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ να υπάρχει ένα ταξικο εργατικό κίνημα δυνατό, που θα βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.”
Ακολούθησε πορεία και κατάθεση στεφανιών στο Άγαλμα της Ελευθερίας.
ΑΠO ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΣΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ, ΖΗΤΩ Η 1η ΜΑΗ ΚΑΙ Η ΠΑΛΗ Η ΤΑΞΙΚΗ!
