Το Σάββατο 6 Ιουνίου το «Θέατρο από Εργάτες για Εργάτες» στήνει τη σκηνή του στη Λευκάδα και 4 Ιουλίου στη Ζάκυνθο.

Ταξιδεύουμε την Αγία Ιωάννα των Σφαγείων. Την Ιωάννα που δεν καθόταν στα ουράνια με σταυρωμένα τα χέρια. Την Ιωάννα που μύριζε αίμα, ιδρώτα και κέρδος. Που έμαθε πως οι άγιοι δεν φτιάχνονται στις εκκλησίες, αλλά στα σφαγεία όπου το βόδι είναι αριθμός, ο αριθμός είναι τάξη, και η τάξη είναι ο φόβος σου απέναντι στο αφεντικό.

Στις 6 Ιουνίου, αλλά και στις επόμενες παραστάσεις της, η Ιωάννα θα βγαίνει ξανά στο φως. Όχι για να μας διδάξει ηθική. Αλλά για να μας θυμίσει πως η ηθική είναι πολυτέλεια μόνο για όσους δεν ξέρουν τι σημαίνει να στέκεσαι οκτώ ή δεκατρείς ώρες πάνω από τη γραμμή παραγωγής ή να στρώνεις κρεβάτια στα πολυτελή ξενοδοχεία.

Ο Μπρεχτ έγραψε αυτό το έργο όχι για να σωθούν οι ψυχές, αλλά για να σωθούν τα σώματα. Και σήμερα, που οι σφαγείς έγιναν logistics centers, οι στάβλοι έγιναν open plan offices, και οι κρεμάλες των αφεντάδων έγιναν «αξιολογήσεις απόδοσης», η Ιωάννα μιλάει πιο δυνατά από ποτέ. Ρωτάει ακόμα ποιον αγαπάς όταν αγαπάς τον άνθρωπο; Τον προϊστάμενο που σου χαμογελάει πριν σε απολύσει; Τον ψηφοφόρο που ψηφίζει τον δήμιο του; Ή τον συνάδελφο που δεν ξέρει το όνομά σου, αλλά σου κρατάει το χέρι στην απεργία;

Η παράστασή μας, δεν είναι για όσους ψάχνουν αισθητική ανάπαυση. Είναι για όσους ξέρουν ή θέλουν να μάθουν, πως η ομορφιά δε μένει σε μουσεία, κοιμάται στα χέρια του μαραγκού, χορεύει στα δάχτυλα που ζυμώνουν το ψωμί πριν ξημερώσει, τραγουδάει στα χείλη του απλού εργαζόμενου

Ελάτε στις 6 Ιουνίου.

 Η τέχνη δεν κάνει διακοπές. Διότι η ζωή δεν κάνει διακοπές από την εκμετάλλευση. Και όπου η ζωή ιδρώνει, εκεί πρέπει να στηθεί η σκηνή. Όχι σαν καταφύγιο. Σαν πεδίο. Σαν τόπος όπου οι άγιοι είναι οι άνθρωποί μας, οι γείτονές μας, εμείς όλοι.

 Για πληροφορίες και κλείσιμο παραστάσεων: 2103301847, 210 3301842 ή στο 6949121984 Λαμπούδη Χρυσούλα