Η κυβέρνηση, αφού προετοίμασε το έδαφος, εκμεταλλευόμενη και την πανδημία, φέρνει στη βουλή το πολυσυζητημένο και πολυαπαιτούμενο από μεριάς μεγαλοεργοδοσίας ν/σ για την απαγόρευση των διαδηλώσεων.
Η απόφαση κυβέρνησης και κεφαλαίου είναι να εμποδίσουν με κάθε τρόπο το δικαίωμα των εργαζομένων και του λαού να αγωνίζονται και να διεκδικούν τα αιτήματά τους.

Μετά το δικαίωμα της απεργίας επιχειρούν, όχι απλά να βάλουν στο γύψο, αλλά «να θέσουν σε κώμα και να διασωληνώσουν σε ΜΕΘ» και τη δυνατότητα του εργατικού κινήματος να διαδηλώνει. Δεν θέλουν έξω από τη Βουλή, το Μαξίμου, τα υπουργεία, κυβερνητικές και κρατικές δομές να μαζεύονται εργαζόμενοι, άνεργοι, απολυόμενοι, απλήρωτοι, συνταξιούχοι, αγρότες, μικρομεσαίοι, τα λαϊκά στρώματα που χτυπιούνται από τις απανωτές κρίσεις του συστήματος και τις αντεργατικές- αντιλαϊκές πολιτικές να κάνουν ζωντανή την παρουσία τους, να εκφράζουν μαζικά την οργή και αγανάκτησή τους. Δεν θέλουν το λαό να τους ενοχλεί με την δράση του, αλλά κλεισμένο, «καραντινιασμένο» στο σπίτι του, φοβισμένο, υποταγμένο να αποδέχεται  κάθε πολιτική σε βάρος του.

Τα αφεντικά να ξεσαλώνουν σε βάρος των εργαζομένων και οι εργάτες να κάθονται με σταυρωμένα χέρια. Οι υπουργοί να πετσοκόβουν τις συντάξεις και οι συνταξιούχοι να μη μπορούν ούτε έξω από το υπουργείο να συγκεντρωθούν.      

Ανακηρύσσουν σε απόλυτο κριτή του δικαιώματος σε συγκέντρωση τον αστυνομικό επιθεωρητή, που μπορεί να αποτιμά, να μετράει, να αποφασίζει, να απορρίπτει, να διαλύει, να χτυπάει, να προβοκάρει, να συλλαμβάνει, να κλείνει φυλακή, να επιβάλει πρόστιμα, αποζημιώσεις στους «υπεύθυνους» των διαδηλώσεων και ότι άλλο νομίζει αυτός καλύτερο για την επιβολή του «νόμου και της τάξης» των αφεντικών.

Η αστική δημοκρατία τους δείχνει το αληθινό πρόσωπό της για άλλη μια φορά. Δημοκρατία που φοβάται το «δήμο», το λαό. Δημοκρατία- δικτατορία του μεγάλου κεφαλαίου.

Δεν πρόκειται να τους περάσει. Υπολογίζουν λάθος. Οι εργάτες, ο λαός, οι συνταξιούχοι δεν φοβήθηκαν τον κορονοϊό για να αναπτύξουν τη δράση τους, δεν πρόκειται να φοβηθούν και τέτοιους νόμους. Θα τους σκίσουν έξω στους δρόμους των αγώνων, διαδηλώνοντας για τα δικαιώματά τους. Αν νομίζει η κυβέρνηση πως οι συνταξιούχοι θα αποδεχτούν τη νέα σφαγή των συντάξεών τους χωρίς να αντιδράσουν, χωρίς να σηκώσουν τη φωνή και τη γροθιά τους έξω από τη βουλή, το υπουργείο εργασίας και το Μαξίμου πέφτει έξω.

Θα είμαστε εκεί κι ας φέρει όλη την αστυνομία να μας χτυπάει, να μας ρίχνει χημικά, να μας συλλαμβάνει. Ας το πάρει απόφαση.