Τα πανηγύρια της κυβέρνησης για την ανάπτυξη της οικονομίας, για τον πράσινο μετασχηματισμό της και ειδικά της παραγωγής ενέργειας για τις ανάγκες των λαϊκών νοικοκυριών αποδείχνονται για άλλη μια φορά απατηλά για τους εργαζόμενους και το λαό.

Η ραγδαία αύξηση των τιμών όλων των βασικών ειδών για την οικογενειακή διαβίωση, όπως αντίστοιχα και των υπηρεσιών μετατρέπουν την «ανάπτυξη» σε απότομη υποβάθμιση του λαϊκού βιοτικού επιπέδου. Ξαναζούμε εποχές που οι οικογένειες δεν μπορούσαν να προμηθευτούν πετρέλαιο και αέριο για να ζεσταθούν, άνθρωποι καίγονταν από αναμμένες σόμπες, το «καλάθι της νοικοκυράς» μίκραινε. Όταν δηλαδή βρισκόμασταν στην μεγάλη καπιταλιστική κρίση. Σήμερα με την μεγάλη επίσης καπιταλιστική ανάπτυξη ο λαός περνάει ξανά τα ίδια και χειρότερα, αφού η πανδημία προστέθηκε σαν ένας παράγοντας, που επιδεινώνει την κατάσταση για τους εργαζόμενους σε πιο επικίνδυνα πεδία, που αφορούν την ίδια τη ζωή του.

Η καπιταλιστική οικονομική ανάπτυξη αποδείχνεται εφιάλτης για την εργατική τάξη και το λαό, όπως ήταν τέτοιος και στη κρίση. Για το εργατικό- λαϊκό κίνημα δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά του συνεχούς και κλιμακούμενου αγώνα με άμεσα αιτήματα προς την κυβέρνηση, για μέτρα που θα φτηνύνουν την παροχή ενέργειας για τα λαϊκά νοικοκυριά, όπως η κατάργηση των «πράσινων τελών», η ουσιαστική μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, επίσης η κατάργηση των έμμεσων φόρων στα αναγκαία είδη λαϊκής κατανάλωσης. Το κόστος της παραγωγής ενέργειας να πληρώσουν οι μονοπωλιακοί όμιλοι και όχι ο εργαζόμενος λαός.