Ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος απαιτεί την ανάκληση της απόφασης του Δήμου Αμοργού με την οποία απαγορεύεται η ζωντανή μουσική στα μαγαζιά του νησιού από την Παρασκευή 23 Ιουλίου μέχρι και την Κυριακή 15 Αυγούστου με την επίκληση της ανάγκης περιορισμού της πανδημίας. Η συγκεκριμένη απόφαση πλήττει άμεσα τους μουσικούς οι οποίοι δουλεύουν στο νησί.
Τη Δευτέρα 26 Ιουλίου οι μουσικοί του νησιού, ντόπιοι και επισκέπτες, ενώσαμε τις φωνές μας ενάντια στην άδικη απόφαση του Δήμου Αμοργού με την οποία απαγορεύει κάθε εκδήλωση με ζωντανή μουσική μέχρι τον Δεκαπενταύγουστο.
Μαζευτήκαμε έξω από το Δημαρχείο και απαγγείλαμε ένα τραγουδάκι σε μορφή μαντινάδας. Υπήρξε συγκινητική συμπαράσταση από κόσμο, ντόπιους και επισκέπτες.
Συνεχίζουμε τον αγώνα απαιτώντας ανάκληση της απόφασης.
Η μαντινάδα μας:
Μια μαντινάδα έγραψα να σας την τραγουδήσω
Των μουσικών τα βάσανα να σας αναστορήσω
Τόσο καιρό μας είχανε στα σπίτια μας κλεισμένους
Χωρίς δουλειά και εισόδημα σαν καταδικασμένους
Την επαφή στερήσανε σε εμάς και το κοινό μας
Και λέγαν όσα κάνουνε είναι για το καλό μας
Μα άνοιξε ο τουρισμός και άρθηκε η καραντίνα
Κι είπαμε θα δουλέψουμε έστω για ένα μήνα
Και πάνω που ελπίζαμε να πάρουμε ανάσα
Νέες μας ήρθαν συμφορές, νέα κακά μαντάτα
Και απάνω που αρχίσαμε να έχουμε εργασία
Με μια κλωτσιά μας ρίχνουνε ξανά στην ανεργία
Γιατί ο Δήμος Αμοργού κήρυξε καραντίνα
Μονάχα για την μουσική σχεδόν για ένα μήνα
Και βγήκε η απόφαση πως είμαστε η αιτία
Για τούτο τον συνωστισμό και για την πανδημία
Και αφού σοφά σκεφτήκανε βρήκανε και την λύση
Η μουσική διέταξαν ευθύς να σταματήσει
Μα αν έψαχναν συνωστισμό τον έβρισκαν στα πλοία
Που σαν σαρδέλες στοίβαζε τσ’ ανθρώπους η εταιρεία
Θα τονε βρίσκαν και στα ΚΤΕΛ οπού τους επιβάτες
Καθημερίς τσουβάλιαζαν σάμπως σακιά πατάτες
Και ποιος να φταίει άραγε οπού το Κέντρο Υγείας
Είναι γυμνό από γιατρούς εν μέσω πανδημίας
Μα καθώς θέλουνε γι’ αυτά κουβέντα να μην γίνει
Ολημερίς κανοναρχούν με ατομική ευθύνη
«Ποιος δεν φορά την μάσκα του;», «Ποιος δεν τηρεί τα μέτρα;»
«Τα χέρια ποιος δεν έπλυνε;», «Ανάθεμα και πέτρα»
Και γύρευαν στους μουσικούς το εύκολο το θύμα
Πάνω μας να ξεφορτωθούν κάθε δικό τους κρίμα
Πιστεύαν θα σωπαίναμε θα σκύβαμε κεφάλι
Μπροστά σε τέτοια απόφαση και αδικία μεγάλη
Μα δεν λογάριασαν καλά πως θα’ χουν ησυχία
Κι αμέσως οργανώσαμε πρώτη διαμαρτυρία
Κι είμαστε σήμερα εδώ μαζί με τα όργανά μας
Ν’ ακούσει όλη η Αμοργός το δίκαιο αίτημά μας
Ζητάμε να δουλέψουμε, δεν κάνουμε επαιτεία
και ακριβά πληρώσαμε αυτή την πανδημία
Την άδικη απόφαση να την ανακαλέσουν
Κι αν θέλουνε διάλογο μετά, να μας καλέσουν
Αυτό που γίνεται εδώ θα γράψει ιστορία:
Στην Αμοργό οι μουσικοί κάναν διαμαρτυρία