“Είναι οι αγώνες και η μουσική τόσο δεμένα πια μέσα μου, ώστε δεν μπορώ να φανταστώ ούτε αγώνες χωρίς τραγούδι, ούτε τραγούδι χωρίς αγώνα. Φαίνεται πως το ταλέντο μου, σαν μια παράξενη μπαταρία, εκεί μέσα γεμίζει…. 

Όμως το ταλέντο δεν έρχεται μόνο του. Για να φυτρώσει, του πρέπει στρώμα παχύ ευαισθησίας. Αυτό σημαίνει πως ο αληθινός καλλιτέχνης δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος όταν γύρω του οι άλλοι βογκούν, ταπεινώνονται, πεινούν, τσακίζονται… Τότε η ευαισθησία αυτή γίνεται ευθύνη και φέρνει τον καλλιτέχνη μέσα στον λαό” Μίκης Θεοδωράκης

2 Σεπτέμβρη πριν από ένα χρόνο έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος δημιουργός.  

Η μουσική του ζυμωμένη με όλα εκείνα τα υλικά που φτιάχνουν τη μεγάλη Τέχνη, που συλλαμβάνει το σφυγμό της εποχής και παλεύει για τις αγωνίες και το δίκιο των πολλών.

Μέσα από το μεγαλειώδες έργο και τους αγώνες του, συνεχίζει να μας εμπνέει και να μας καθορίζει διαχρονικά.

Ένα χρόνο από το θάνατό του καλούμε τους συναδέλφους μας, ως φόρο τιμής στις συναυλίες τους εκείνες τις μέρες, να διαβάσουν το παραπάνω κείμενο και να τραγουδήσουν ένα τραγούδι του Μίκη.