Το βαρέλι δεν έχει πάτο για τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Αυτήν την φορά ζήτησαν την προστασία από την κυβέρνηση, την Αστυνομία το συνδικαλιστικό της ασφάλειας και τα ΜΑΤ προκειμένου ανενόχλητα να νοθεύουν, να παραποιούν, να συνεχίσουν δηλαδή τον βρώμικο ρόλο που παίζουν τόσα χρόνια.

Μπροστά στις αποκαλύψεις για συνέδρια κωμωδίες, για εκλογές σε σωματεία παρωδίες, για νόθους εκπροσώπους κ.α οι ξεπουλημένοι στην εργοδοσία και στην κυβέρνηση της πλειοψηφίας δεν έχουν κανένα ενδοιασμό. Εποχές Μανιάδακη έπειτα από 80 χρόνια επανέρχονται.

Το θέμα όμως είναι πολύ σοβαρό. Κάθε Εργαζόμενος κάθε τίμιος συνδικαλιστής έχει χρέος να γυρίσει την πλάτη σε αυτήν την κατάντια. Αφορά όλη την εργατική τάξη, το λαό.

Να μην αφήσουμε τους εργαζόμενους στα νύχια του ΣΕΒ, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών και της κυβέρνησης, τους οποίους οι πλειοψηφίες αυτές απλόχερα στηρίζουν.

Όσο για τους εν λόγω συνδικαλιστές, τους λέμε και να είναι σίγουροι ότι δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσουμε να βρισκόμαστε μπροστά τους, οτιδήποτε κι αν κάνουν. Τους έχουμε ικανούς για τα πάντα όμως δεν μας φοβίζουν.

Για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για ένα κίνημα οργανωμένο, διεκδικητικό, ταξικό που η έννοια δημοκρατία θα έχει πραγματικό νόημα. Η συσπείρωση και μαζικοποίηση των σωματείων μας είναι η απάντηση σε Κυβέρνηση, εργοδοσία και εκπροσώπους τους στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Το Δ.Σ