Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Οι φετινές αρχαιρεσίες του Συνδικάτου Γάλακτος – Τροφίμων – Ποτών Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης πραγματοποιούνται σε μια περίοδο που τα προβλήματα των εργαζομένων οξύνονται, η ακρίβεια τσακίζει το λαϊκό εισόδημα και οι εξελίξεις στην περιοχή μας γεννούν νέους κινδύνους για τον λαό.

Τα τελευταία τρία χρόνια το Συνδικάτο μας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των αγώνων των εργαζομένων του κλάδου. Παρενέβη σε δεκάδες χώρους δουλειάς για ζητήματα καταβολής δεδουλευμένων και μισθών, για τις συνθήκες υγείας και ασφάλειας, για την υπεράσπιση συναδέλφων απέναντι σε άδικες και εκδικητικές απολύσεις. Κύρηξε απεργίες για το έγκλημα στα Τέμπη και στην Βιολάντα.
Ήταν παρόν σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη. Σε κάθε απεργία, σε κάθε κινητοποίηση, σε κάθε σύσκεψη εργατικών σωματείων και φορέων. Αναδείξαμε μέσα από εκδηλώσεις και συσκέψεις τα προβλήματα των εργαζομένων γυναικών του κλάδου μας, τα εμπόδια που βάζουν οι ίδιοι οι βιομήχανοι στα θέματα της μητρότητας.  Αναδείξαμε τα προβλήματα των συναδέλφων μεταναστών,  τις συνθήκες διαβίωσης τους, την σημασία της κοινής πάλης και αλληλεγγύης.

Το Συνδικάτο μας βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στο συσκευαστήριο ΝΕΣΤΟΣ στην Ξάνθη, μετά το εργοδοτικό έγκλημα που στοίχισε τη ζωή σε συναδέλφό μας. Ανέδειξε τις ευθύνες της εργοδοσίας και απαίτησε ουσιαστικά μέτρα προστασίας της ζωής και της υγείας των εργαζομένων. Αποτέλεσε τη μήτρα μέσα από την οποία γεννήθηκε το επιχειρησιακό σωματείο στην ΑΡΙΒΙΑ στη Δράμα, σε έναν από τους μεγαλύτερους ομίλους του κλάδου.

Σήμερα, που οι εργαζόμενοι στον κλάδο των Τροφίμων και Ποτών δίνουμε τη μάχη για την υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, χρειαζόμαστε ένα Συνδικάτο ακόμη πιο μαζικό και δυνατό.

Οι φετινές αρχαιρεσίες πραγματοποιούνται μέσα σε συνθήκες πολέμου. Η χώρα μας συμμετέχει ενεργά, με την αξιοποίηση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, της Καβάλας και των στρατιωτικών βάσεων για την ενίσχυση των πολεμικών μετώπων. Ο πόλεμος που διεξάγεται είναι άδικος. Γίνεται για τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς, της Ενέργειας, του εμπορίου και των αγορών.
Οι εργαζόμενοι βιώνουμε στο πετσί μας τα αποτελέσματα του πολέμου. Η ακρίβεια σπάει κόκαλα. Οι τιμές σε φυσικό αέριο, καύσιμα, ηλεκτρικό ρεύμα και τρόφιμα έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Η αύξηση του μισθού για την οποία πανηγυρίζει η κυβέρνηση αποδείχθηκε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ταυτόχρονα η κοινωνική συμφωνία που εκθειάζει η κυβέρνηση και υπογράφηκε από τον ΣΕΒ, την ΓΣΕΕ (με τον εκατομμυριούχο Παναγόπουλο) και την υπουργό εργασίας Κεραμέως, εισάγει τις ορέξεις των βιομηχάνων για Συλλογικές Συμβάσεις κομμένες και ραμμένες στα δικά τους «θέλω». Με μισθούς στο ύψος του βασικού μισθού, με διευθέτηση του χρόνου εργασίας και κατοχύρωση όλων των αντεργατικών νόμων.

Δίνουμε απάντηση σε κυβέρνηση, εργοδοσία και τους ανθρώπους τους μέσα στο κίνημα! Οργανωνόμαστε στο Συνδικάτο μας! Συμμετέχουμε μαζικά στις αρχαιρεσίες!

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

• Υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με πραγματικές αυξήσεις για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου.

• Κατώτερο κλαδικό μισθό στα 1.100 ευρώ.

• Συνθήκες υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους δουλειάς. Οι ζωές μας δεν είναι κόστος.

• Αναγνώριση ειδικοτήτων, επαγγελματικής εμπειρίας και πτυχίων.

• Αναγνώριση των τριετιών για την περίοδο 2012–2024.

• Σταθερό εργάσιμο χρόνο. 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο.

• Όχι στην εργολαβική εργασία.

• Όχι στα 13ωρα και στην εντατικοποίηση της εργασίας.

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου να πάρουν μέρος στις αρχαιρεσίες του Συνδικάτου και να δυναμώσουν τη συλλογική μας οργάνωση.

ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΙΣΧΥΡΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ – ΔΥΝΑΤΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

Για μισθούς, δικαιώματα, σταθερό εργάσιμο χρόνο, υγεία και ασφάλεια στην εργασία!

ΕΒΡΟΣ:

Κυριακή 28/6

10:00-18:00 Εργατικό Κέντρο Αλεξανδρούπολης

Δευτέρα 29/6

11:00-12:00 Στην Βιομηχανία ΖΟΥΡΑΣ

12:30-18:00 Εργατικό Κέντρο Αλεξανδρούπολης

ΞΑΝΘΗ:

Τετάρτη 1/7

10:00-12:30 στην Βιομηχανία ROYAL

13:30-15:30 ΣΥΣΚΕΥΑΣΤΗΡΙΟ ΝΕΣΤΟΣ

16:00-18:00 στο στέκι της λαϊκής Επιτροπής (Σπάρτης 11)

ΔΡΑΜΑ

Παρασκευή 3/7

12:00-15:00 Στην ΑΡΙΒΙΑ

16:00-20:00 Στην Νομαρχία Δράμας

ΚΑΒΑΛΑ

Πέμπτη 2/7

10:00- 12:00 στο συσκευαστήριο ΑΛΚΥΟΝ

12:30-14:00 στον φούρνο «ΤΡΑΠΕΖΑ» στην Ιχθυόσκαλα

14:00- 18:00 στον 1^ο όροφο της Δημοτικής Αγοράς ( γραφεία σωματείων Συνταξιούχων)

 Σάββατο 4/7/2026

9:00-11:00 στην Βιομηχανία «ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ Α.Ε»

11:30-15:30 στην Χρυσούπολη

16:00-17:00 1^ος όροφος δημ Αγοράς Καβαλας

Δευτέρα 6/7/2026

11:00-13:30 στην Βιομηχανία ΒΙΚΡΕ

17:00-20:00 στην παραλία Οφρυνίου, στο καφέ «Πειρατής».

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Μπροστά μας έχουμε σοβαρές μάχες. Μάχες που δεν αφορούν μόνο το Σωματείο μας, αλλά συνολικά τους εργαζόμενους της Εύβοιας, τα σωματεία, τους αγώνες μας, τη δουλειά μας, το εισόδημά μας, τη ζωή των οικογενειών μας.

Η πρώτη μεγάλη μάχη είναι στις 5 Ιουλίου, στο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας, για να μείνει το Εργατικό Κέντρο στα χέρια των εργατών, των σωματείων, των ανθρώπων του μόχθου.

Το Εργατικό Κέντρο Εύβοιας δεν είναι γραφεία και καρέκλες. Είναι το αποκούμπι των εργαζομένων όταν παλεύουν για το μεροκάματο, για αυξήσεις, για Συλλογικές Συμβάσεις, για μέτρα Υγείας και Ασφάλειας, για να μη θρηνούμε νεκρούς και σακατεμένους εργάτες. Είναι δύναμη οργάνωσης και αλληλεγγύης για τους ρητινοκαλλιεργητές, τους δασεργάτες, τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ, των ναυπηγείων, των εργοστασίων, των εργολαβιών, για κάθε εργαζόμενο που σηκώνει κεφάλι.

Γι’ αυτό ενοχλεί.

 Γι’ αυτό θέλουν να το βάλουν στο χέρι ή να το κλείσουν. Γι’ αυτό οι εκπρόσωποι της γραμμής Παναγόπουλου, μαζί με τις κυβερνήσεις και την εργοδοσία, θέλουν ένα Εργατικό Κέντρο σιωπηλό, ακίνδυνο, μακριά από τους χώρους δουλειάς και τους αγώνες.

Δεν είναι τυχαίο ποιοι μιλάνε σήμερα για «νομιμότητα». Είναι οι ίδιες δυνάμεις στο Διοικητικό Συμβούλιο του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας που στα Ναυπηγεία Χαλκίδας έχουν υπογράψει κατάπτυστη συμφωνία με την εργοδοσία, βάζοντας τους εργαζόμενους υπό την πλήρη ομηρία και έλεγχό της. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που στον κοινό μας αγώνα με τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ είναι απόντες, καλλιεργούν τη διάσπαση και αναπαράγουν ότι «εμείς δεν έχουμε καμία σχέση με τους άλλους».

Είναι οι ίδιες δυνάμεις που δεν έβγαλαν ούτε μία ανακοίνωση, δεν στήριξαν ούτε μία παρέμβαση του Εργατικού Κέντρου, την ώρα που το τελευταίο διάστημα θρηνήσαμε νεκρούς εργάτες, είχαμε φωτιά στην Αλλατίνη και μετράμε νέα εργατικά ατυχήματα.

Αυτοί θέλουν το Εργατικό Κέντρο κλειστό για τους εργαζόμενους και ανοιχτό για την εργοδοσία. Θέλουν σωματεία χωρίς φωνή, εργαζόμενους μόνους τους, αγώνες απομονωμένους. Θέλουν να βάλουν εμπόδια στους εκλεγμένους αντιπροσώπους των σωματείων, να σπείρουν συκοφαντίες, να τραβήξουν το Εργατικό Κέντρο σε διορισμένες λύσεις, δικαστικές διαμάχες και καθυστερήσεις.

Δεν θα τους περάσει.

Το Εργατικό Κέντρο ανήκει στους εργάτες και τα σωματεία. Όχι στην εργοδοσία. Όχι στους μηχανισμούς που θέλουν το εργατικό κίνημα σιωπηλό, υποταγμένο και ακίνδυνο.

Το Συνέδριο της 5ης Ιουλίου είναι κρίσιμο. Εκεί πρέπει να ακουστεί δυνατά η φωνή των σωματείων που παλεύουν. Να δυναμώσει η ενότητα, η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη και η διεκδίκηση. Να βγει Εργατικό Κέντρο όπλο στα χέρια των εργαζομένων και όχι κλειστό μαγαζί.

Την ίδια ώρα, το δικό μας Σωματείο προετοιμάζει την απάντηση στην αδιαλλαξία της κυβέρνησης.

Μετά από συνεχείς παρεμβάσεις, υπομνήματα, συναντήσεις και κινητοποιήσεις, η κυβέρνηση εξακολουθεί να μη δίνει λύσεις στα δίκαια αιτήματά μας. Οι ρητινοκαλλιεργητές και οι δασεργάτες δεν μπορούμε να ζούμε με υποσχέσεις. Δεν μπορούμε να δουλεύουμε μέσα στο δάσος, σε επικίνδυνες και βαριές συνθήκες, χωρίς ουσιαστική προστασία, χωρίς αξιοπρεπείς μισθούς, χωρίς κάλυψη των εξόδων μας, χωρίς κατοχυρωμένα δικαιώματα.

Γι’ αυτό προετοιμάζουμε απεργία την Τετάρτη 15 Ιουλίου και κινητοποίηση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στις 11:30 π.μ.

Διεκδικούμε:

• Αυξήσεις στους μισθούς.
• Επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας.
• Έκτακτη οικονομική ενίσχυση.
• Κάλυψη εξόδων καυσίμων και μετακίνησης.
• Μέσα ατομικής προστασίας εξετάσεις και μέτρα ασφάλειας.
• Επέκταση του προγράμματος για τους πυρόπληκτους ρητινεργάτες μέχρι τη συνταξιοδότηση.
• Στήριξη της ρητινοκαλλιέργειας και της δουλειάς στο δάσος.
• Ουσιαστική προστασία και διαχείριση των δασών με μόνιμη δουλειά για τους ανθρώπους που τα γνωρίζουν και τα δουλεύουν.

Σε αυτή τη βάση, καλούμε όλους τους συναδέλφους σε ανοιχτό Διοικητικό Συμβούλιο, την Τρίτη 30 Ιουνίου, ώρα 9:30 μ.μ., στους Παπάδες.

Συζητάμε, οργανώνουμε και αποφασίζουμε τα επόμενα βήματα του αγώνα μας.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να πάρουν μέρος. Να μη μείνει κανείς θεατής.

Στις 5 Ιουλίου δίνουμε τη μάχη στο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας, για να μείνει το Εργατικό Κέντρο στα χέρια των εργατών.

Στις 15 Ιουλίου απαντάμε με απεργία και κινητοποίηση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Συντονιζόμαστε  δυναμώνουμε τις διεκδικήσεις μας.

Συνεχίζουμε οργανωμένα, μαζικά, αποφασιστικά.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για να μη ερημώσουν τα χωριά μας.

Οι κυβερνητικές θέσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος είναι αιτία ξεσηκωμού!

Άμεση απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!

Η κυβέρνηση φέρνει στη βουλή προς ψήφιση μέσα στον Αύγουστο, τις αλλαγές στο Σύνταγμα που σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων και συνολικά του λαού. Επιχειρεί κατακαλόκαιρο, όπως έκαναν όλες οι κυβερνήσεις όταν περνούσαν τα πιο αντιλαϊκά νομοθετήματα, να κάνει στα μουλωχτά το πρώτο βήμα για την αναθεώρηση του άρθρου 103 του Συντάγματος. Ο στόχος τους είναι καθαρός: να ανοίξει ο δρόμος για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και να αποκτήσει η εκάστοτε κυβέρνηση, πλέον και με τη συνταγματική βούλα, τη δυνατότητα να απολύει εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Σαν τον κλέφτη, η κυβέρνηση νομίζει ότι θα περάσει χωρίς αντιδράσεις
τη συνταγματική κατοχύρωση της αντιλαϊκής πολιτικής!

Δεν τους φτάνει η αναθεώρηση του άρθρου 103 για να ανοίξει ο δρόμος των απολύσεων στο Δημόσιο. Βάζουν στο στόχαστρο και το άρθρο 16, για να γίνει συνολικά η Ανώτατη Εκπαίδευση ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας. Βάζουν χέρι και στο άρθρο 79, για να μπει συνταγματικός «κόφτης» στις κοινωνικές δαπάνες. Επιδιώκει οι δίκαιες διεκδικήσεις μας για αύξηση της χρηματοδότησης στην Παιδεία, την Υγεία και την Πρόνοια, για ουσιαστικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, να βαφτίζονται «μη δημοσιονομικά βιώσιμες» και να πετιούνται έξω από το συνταγματικό πλαίσιο.

Θέλουν, με λίγα λόγια, οι ανάγκες του λαού να θεωρούνται «κόστος» και «δημοσιονομικός κίνδυνος», την ώρα που θα ματώνουμε για να βγαίνουν τα δυσθεώρητα πλεονάσματα, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟϊκές δαπάνες και η συμμετοχή της χώρας στους βάρβαρους πολέμους.

Αυτό είναι το “κράτος δικαίου” που υπερασπίζεται η ΝΔ και τα κόμματα που παρουσιάζονται ως σωτήρες. Ένα κράτος ικανό να προωθεί την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο αλλά ανίκανο να προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Δεν θα τους περάσει! Η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα, μαζικά και οργανωμένα!

Υπάρχει ήδη πλούσια πείρα από την κατάργηση στην πράξη της μονιμότητας στο Δημόσιο που υλοποιούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Χιλιάδες συνάδελφοί μας αναπληρωτές δουλεύουν για χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς σταθερά και κατοχυρωμένα δικαιώματα, με όλες τις συνέπειες που αυτό έχει και στην προσπάθεια να ανταπεξέλθουν στο παιδαγωγικό τους έργο.

Η χρόνια υποστελέχωση (τα κενά στα σχολεία του Πειραιά είναι 213 τώρα στη λήξη της σχολικής χρονιάς!!), η διαρκώς μειούμενη κρατική χρηματοδότηση (τα σχολεία είναι ‘’στο κόκκινο’’ ενώ καταργούνται οι σχολικές επιτροπές και εκεί που υπήρχαν), η εμπορευματοποίηση και η παράδοση κρίσιμων υπηρεσιών σε ιδιώτες έχουν οδηγήσει τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών σε οριακή κατάσταση. Τώρα επιδιώκουν να βάλουν και συνταγματική βούλα σε αυτή την κατάσταση. Να κάνουν κανόνα την ανασφάλεια, την ομηρία και τον φόβο της απόλυσης.

Η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν υπονομεύεται από τη μονιμότητα των εργαζομένων. Το ακριβώς αντίθετο: με την άρση της μονιμότητας θα γενικευτούν και θα ενταθούν όλα όσα ήδη ζει ο λαός από την πολιτική που ασκείται. Θα ενταθούν φαινόμενα όπως:

• Παιδιά που έχουν ανάγκη από σχολικό νοσηλευτή να μην τον έχουν από την αρχή της σχολικής χρονιάς ή να τον έχουν για τις μισές μέρες, με αποτέλεσμα οι γονείς να αναγκάζονται να παρατάνε τις δουλειές τους για να βρίσκονται τα πρωινά μαζί τους, ώστε να μην κινδυνεύσουν.
• Τα σχολεία να ξεκινάνε με χιλιάδες κενά και να προσλαμβάνονται αναπληρωτές ακόμα και το Φλεβάρη αφού έχουν χαθεί αμέτρητες ώρες διδασκαλίας.
• Στα νοσοκομεία, το αναγκαίο εξειδικευμένο προσωπικό να μειώνεται συνεχώς και να αντικαθίσταται από συμβασιούχους που μετακινούνται από τμήμα σε τμήμα και από δομή σε δομή, στη λογική «λευκές μπλούζες να υπάρχουν», όπως έλεγαν και στην πανδημία.

Θέλουν δημόσιους υπαλλήλους με ακόμα λιγότερα δικαιώματα, με τη μονιμότητα και την εξέλιξή τους να κρίνονται από την αξιολόγηση, με κριτήριο αν προωθούν τους εκάστοτε αντιλαϊκούς κυβερνητικούς στόχους όπως π.χ. την επιχειρηματική λειτουργία των νοσοκομείων και των πανεπιστημίων, την παράδοση υπηρεσιών και ελεγκτικών μηχανισμών σε ιδιώτες, τη λειτουργία του κράτους με βάση το κόστος και το κέρδος και όχι τις λαϊκές ανάγκες.

Όσοι αντιδρούν σε τέτοιους αντιλαϊκούς στόχους και στην αξιολόγηση που τους υπηρετεί, θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την απειλή της απόλυσης. Αυτό επιβεβαιώνει ήδη η πείρα μας. Για την κυβέρνηση «ανεπαρκείς» είναι όσοι σηκώνουν κεφάλι, όσοι αντιστέκονται, όσοι διεκδικούν. Είναι οι εκπαιδευτικοί που διώκονται γιατί στάθηκαν στο πλευρό των μαθητών τους. Είναι οι υπάλληλοι που αποκαλύπτουν σκάνδαλα και διώκονται, την ώρα που όσοι τα συγκαλύπτουν μένουν στο απυρόβλητο ή και επιβραβεύονται.

Για το κράτος τους, «καλός υπάλληλος» δεν είναι αυτός που παλεύει για ποιοτικές, σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες υπηρεσίες. Δεν είναι αυτός που αγωνίζεται για να μη βάζει το χέρι στην τσέπη ο γονιός, ο ασθενής, ο φοιτητής. Δεν είναι καν αυτός που πηγαίνει πρώτος στη δουλειά και φεύγει τελευταίος, που διακρίνεται για τη δουλειά και την προσφορά του. «Καλός» είναι αυτός που σκύβει το κεφάλι και υλοποιεί αδιαμαρτύρητα την αντιλαϊκή πολιτική.

Τελικά, οι μόνοι που θα έχουν πραγματική μονιμότητα στο Δημόσιο θα είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι εργολάβοι και τα κάθε λογής ιδιωτικά συμφέροντα που λυμαίνονται κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες.

Ακόμα και το ποιος αξιολογεί αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις που κρύβονται πίσω από την αναθεώρηση του άρθρου 103. Σε μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς στο Δημόσιο που ήρθαν στο φως τα τελευταία χρόνια, πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν διευθυντικά στελέχη, κάτοχοι θέσεων ευθύνης, δηλαδή άνθρωποι που με βάση το σύστημα αξιολόγησης εμφανίζονται ως «αξιολογητές». Αυτοί λοιπόν θα κρίνουν ποιος είναι «άξιος» και ποιος «ανεπαρκής»…

Απορρίπτουμε αυτούς τους σχεδιασμούς. Υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά μας δικαιώματα και οργανώνουμε τον αγώνα, μέσα από τα σωματεία και τις Ομοσπονδίες μας, για αποκλειστικά δημόσιες, σύγχρονες, ποιοτικές υπηρεσίες για τον λαό.

Δίνουμε μαζική, μαχητική απάντηση στην πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη.

Απαιτούμε:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων αναπληρωτών. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.
• Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα σε Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια, Κοινωνική Ασφάλιση.
• Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δημοσιονομικού κόφτη».
• Αυξήσεις 20% στους μισθούς μας, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης, του κλιμακίου 2016-2017.
• Συνταγματική διασφάλιση, χωρίς αστερίσκους και «παραθυράκια», του αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της προστασίας του περιβάλλοντος. Απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία. Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.
• Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη των κυβερνήσεων να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.

Όλοι/ες στην πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!

Συναδέλφισσες/οι

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να ξεκινήσει η φετινή τουριστική σεζόν και η περιοχή μας μετρά ήδη το πρώτο σοβαρό εργατικό ατύχημα. Την Τετάρτη 24 Ιουνίου, ημέρα της κλαδικής απεργίας με βασικό αίτημα την προστασία της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους εργασίας, νεαρός εργαζόμενος στην ξενοδοχειακή μονάδα Marbella Elix, στην Πέρδικα Θεσπρωτίας, υπέστη σοβαρό θερμικό έγκαυμα κατά τη διάρκεια εργασιών καθαρισμού στην κουζίνα.

Σήμερα, κλιμάκιο του Εργατικού Κέντρου και του Σωματείου πραγματοποίησε παρέμβαση στον χώρο του ξενοδοχείου. Ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, Θοδωρής Παπαγιάννης, στην παρέμβαση του ανέδειξε την ανάγκη λήψης ουσιαστικών μέτρων υγείας και ασφάλειας και κάλεσε όλους τους συναδέλφους να οργανωθούν στο Σωματείο τους.

Ανέφερε ότι “το συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποτελεί ένα «μεμονωμένο συμβάν». Είναι αποτέλεσμα των συνθηκών που διαμορφώνονται στους χώρους δουλειάς: της εντατικοποίησης, των ελλείψεων σε προσωπικό, της πίεσης για μεγαλύτερη παραγωγικότητα και της αντιμετώπισης των μέτρων υγείας και ασφάλειας ως «κόστος». Αυτές οι συνθήκες αυξάνουν καθημερινά τον κίνδυνο εργατικών ατυχημάτων, ιδιαίτερα στον κλάδο του τουρισμού και του επισιτισμού κατά τη διάρκεια της σεζόν.”

Παράλληλα στον χώρο της κουζίνας προσωπικού διανεμήθηκαν ανακοινώσεις και αιτήσεις εγγραφής, με πλατύ κάλεσμα συμμετοχής, γιατί μόνο συλλογικά μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας και να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Το Εργατικό Κέντρο θα προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες ώστε να διερευνηθούν πλήρως τα αίτια του ατυχήματος, να ληφθούν άμεσα όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας για τους εργαζόμενους και να διασφαλιστούν όλα τα δικαιώματα του συναδέλφου. Απαιτούμε πλήρη κάλυψη των νοσηλίων και των αποδοχών του για όσο διάστημα απαιτηθεί μέχρι την πλήρη αποκατάστασή του.

Το μήνυμα της σημερινής παρέμβασης είναι ξεκάθαρο: κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να αισθάνεται μόνος απέναντι στα προβλήματα του χώρου δουλειάς. Η δύναμή μας βρίσκεται στην οργάνωση, στη συλλογική δράση και στη συμμετοχή στο Σωματείο.

Κανένας μόνος. Όλοι στο Σωματείο μας.

Μόνο συλλογικά μπορούμε να διεκδικούμε δουλειά με δικαιώματα, αξιοπρέπεια και ασφάλεια.

Ολοκληρώθηκαν σήμερα, Παρασκευή 26/06/2026, οι εργασίες της 95^ης ΓΣ της ΔΟΕ, με την εκλογή νέου ΔΣ και νέας Ελεγκτικής Επιτροπής της Ομοσπονδίας αλλά και των αντιπροσώπων για την ΑΔΕΔΥ.

Η Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών, για δεύτερη συνεχομένη φορά, αναδείχτηκε 1^η δύναμη με 117 ψήφους και 3 έδρες στο νέο ΔΣ της ΔΟΕ. Αυτή η πρωτιά αποτελεί ξεκάθαρο μήνυμα καταδίκης της πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, της πολιτικής της υποχρηματοδότησης, εμπορευματοποίησης και κατηγοριοποίησης των σχολείων μας.

Η πρωτιά της ΑΣΕ στην Ομοσπονδία αποτελεί σάλπισμα αγώνα, αντεπίθεσης, αισιοδοξίας. Θα κατατεθεί ΚΑΙ το επόμενο διάστημα στην οργάνωση του αγώνα για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, ώστε να δυναμώσει μέσα στα σχολεία ακόμα περισσότερο το ρεύμα αμφισβήτησης της αντιλαϊκής πολιτικής της σημερινής αλλά και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, της ΕΕ αλλά και των κομμάτων της βολικής και συστημικής αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, ΕΛΑΣ κλπ), που βαδίζουν μαζί στρατηγικά στον ίδιο δρόμο της πολιτικής που λέει «όλα τα κέρδη για τους πολέμους των λίγων» κόντρα στις ανάγκες και τις ζωές των πολλών.

Με την ΑΣΕ στο «τιμόνι» της Ομοσπονδίας και την αποφασιστική στάση δεκάδων αντιπροσώπων – συναδέλφων με πειθαρχικές διώξεις, το σώμα της 95^ης ΓΣ προχώρησε χτες, 25/06/2026, σε ΟΜΟΦΩΝΗ απόφαση καταδίκης του νέου Πειθαρχικού για το Δημόσιο, ενώ ΟΜΟΦΩΝΑ η Γενική Συνέλευση αντιπροσώπων της ΔΟΕ, με καθοριστική τη συμβολή και τη στάση της ΑΣΕ, αποφάσισε ένα αγωνιστικό Πρόγραμμα Δράσης για το αμέσως επόμενο διάστημα και την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

Πρώτος σταθμός, η συμμετοχή του Κλάδου στην πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή συγκέντρωση τον Ιούλιο κόντρα στη Συνταγματική Αναθεώρηση, την οποία θα προσπαθήσει να περάσει η κυβέρνηση της ΝΔ μέσα στο καλοκαίρι, αλλά και η συμμετοχή στο μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο στις 5 Σεπτεμβρίου στη ΔΕΘ.

Τις επόμενες μέρες θα γίνει η πρώτη συνεδρίαση για τη συγκρότηση του νέου ΔΣ.

Παρακάτω παρατίθενται αναλυτικά τα αποτελέσματα της εκλογικής διαδικασίας στην 95^η ΓΣ της ΔΟΕ.

ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΖΑΝΙΑ ΠΟΥ ΒΡΑΖΟΥΝ!

Ένα ακόμη εργατικό ατύχημα ήρθε να συμπληρωθεί στα δεκάδες που σημειώνονται καθημερινά πανελλαδικά στους χώρους δουλειάς. Αυτή τη φορά στο Νομό μας, στην Ξενοδοχειακή Μονάδα« Marbella Elix », στην Πέρδικα Θεσπρωτίας. Μάλιστα σε ημέρα απεργίας του κλάδου με αίτημα αιχμής τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Αυτή τη φορά θύμα ήταν νεαρός συνάδελφος που σε ώρα καθαρισμού της κουζίνας υπέστη σοβαρό θερμικό έγκαυμα. Βρέθηκε αντιμέτωπος από την αρχή της σεζόν κιόλας με το τι γίνεται στους χώρους εργασίας και ιδιαίτερα στον κλάδο του τουρισμού που επικρατούν συνθήκες γαλέρας.

Δεν είναι ξεκομμένο αυτό το ατύχημα ούτε από τα υπόλοιπα που σημειώνονται σχεδόν καθημερινά στον κλάδο ούτε από αυτά που συμβαίνουν συνολικά σε όλους τους κλάδους και χώρους δουλειάς. Η αιτία είναι ίδια: Τα κέρδη της εργοδοσίας, των μεγάλων ξενοδοχειακών ομίλων απαιτούν εργαζόμενους φθηνούς και ευέλικτους, που θα δουλεύουν με ωράρια λάστιχο, που θα δουλεύουν εντατικοποιημένα λες και τους κυνηγάνε, που θα αναλαμβάνουν πόστα είτε πολλά μαζί είτε ανεκπαίδευτοι, αδιαμαρτύρητα με το φόβο της απόλυσης και με κίνδυνο της σωματικής τους ακεραιότητας ή και της ζωής τους, με ελλιπή έως ανύπαρκτα μέτρα υγιεινής και ασφαλείας, γιατί κοστίζουν.

 Ο κλάδος μας φυσικά έχει την τιμητική του, ιδιαίτερα την περίοδο της καλοκαιρινής σεζόν…!!!

Αυτό είναι το περίφημο τουριστικό θαύμα : εργαζόμενοι κυριολεκτικά και μεταφορικά σακατεμένοι, ξενοδοχειακοί όμιλοι και μεγαλοξενοδόχοι κερδισμένοι! Αυτή είναι η κανονικότητα που πάνε να μας επιβάλλουν καλλιεργώντας μας και το κλασικό επιχείρημα περί ατομικής ευθύνης, θολώνοντας ταυτόχρονα και στοχευμένα την έννοια του εργατικού ατυχήματος. Λες και οι συνθήκες που διαμορφώνονται ή μάλλον επιβάλλονται σε έναν χώρο δουλειάς διαμορφώνονται από τους εργαζόμενους. Λες και δεν ξέρουμε ότι η εντατικοποίηση και η εξοικείωση με τη βαρβαρότητα διαμορφώνουν από μόνες τους τις προϋποθέσεις για τη γέννηση εργατικού ατυχήματος.

 Ο όμιλος Marbella δεν εξαιρείται από τον κανόνα. Μόνο αν αναλογιστεί ένας εργαζόμενος ότι μια διανυκτέρευση εκεί στοιχίζει όσο ένας μισθός του αντιλαμβάνεται ποιος κερδίζει και το πώς και γιατί οι συνθήκες εργασίας του συνδέονται με αυτά τα κέρδη.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι συνθήκες διαμορφώνονται από τη μεγαλοεργοδοσία για τη μεγαλοεργοδοσία, με τη στήριξη και της σημερινής και όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων που ψήφισαν με χέρια και με πόδια όλους τους αντεργατικούς νόμους είτε ως κυβερνητικοί εισηγητές τους είτε ως «αντιπολιτευόμενοι» υποστηρικτές. Για αυτό «ατομική» μας ευθύνη είναι η οργάνωση και συμμετοχή στο σωματείο, μέσα από εκεί, παλεύουμε συλλογικά και οργανωμένα και διεκδικούμε:

• 7ωρο-5ήμερο-35ωρο, με 2 συνεχόμενες ημέρες ανάπαυσης
• Υπογραφή ΣΣΕ σε ξενοδοχεία και επισιτισμό με καθορισμό καθηκόντων κάθε ειδικότητας και ελάχιστη σύνθεση προσωπικού.
• Να μπει τέλος στην ομηρία των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και στο σύγχρονο δουλεμπόριο των εργολαβικών εταιρειών.
• Μέτρα Υγείας και Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
• Ανώτατο όριο τακτοποίησης δωματίων για τις καμαριέρες.
• Επανένταξη όλων των ειδικοτήτων, όπως προϋπήρχαν, στα ΒΑΕ και επαναφορά του εφάπαξ ξενοδοχοϋπαλλήλων στην 20ετία.
• Προστασία των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.
• Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Να επιστρέψουν όλες οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων και να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στη χώρα.
• Λεφτά για μισθούς, υγεία, παιδεία – όχι για εξοπλισμούς και πολέμους.
• Κατάργηση όλων των έμμεσων φόρων όπως το ΦΠΑ για τα βασικά είδη πλατιάς κατανάλωσης, με αφορολόγητο όριο στα 12.000 ευρώ.
• Ταμείο ανεργίας για όλους τους εποχικούς εργαζόμενους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις στο 80% του βασικού μισθού.

Απαιτούμε να καλυφθούν όλα τα νοσήλεια στο συνάδελφο και να αμειφθεί για όσο χρόνο χρειαστεί να απουσιάζει από την εργασία του με τις αποδοχές που θα είχε αν εργαζόταν. Να λάβει ολοκληρωμένα ό,τι δικαιούται από το εργατικό ατύχημα.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ!

Οι κυβερνητικές θέσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος είναι αιτία ξεσηκωμού!

Άμεση απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!

Την ώρα που στο Μεταξά υπάρχουν περισσότερα από 150 κενά στη νοσηλευτική υπηρεσία, την ώρα που χιλιάδες χρωστούμενα ρεπό και άδειες παραμένουν ανεξόφλητα, την ώρα που χειρουργικές αίθουσες υπολειτουργούν λόγω έλλειψης προσωπικού, την ώρα που υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις προσωπικού σε όλα τα πόστα, διοικητικά και τεχνικά, και το ένα μετά το άλλο παραδίδονται σε εργολάβους, η κυβέρνηση δε συζητά πώς θα στελεχώσει τα νοσοκομεία, πώς θα αυξήσει τη χρηματοδότηση ή πώς θα βελτιώσει τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τον λαό.

Αντίθετα, προχωρά σε μια νέα, γενικευμένη επίθεση απέναντι στους εργαζόμενους και τα κοινωνικά δικαιώματα, επιχειρώντας να κατοχυρώσει συνταγματικά την πολιτική που οδήγησε το ΕΣΥ και συνολικά τις δημόσιες υπηρεσίες στη σημερινή κατάσταση.

Με πρόσχημα τον «εκσυγχρονισμό» και την «αναθεώρηση» του Συντάγματος, επιχειρεί μέσα στο κατακαλόκαιρο να περάσει αλλαγές που χτυπούν θεμελιώδη εργασιακά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά να ανοίξει τη συζήτηση μέσα στο κατακαλόκαιρο, σε μια περίοδο όπου παραδοσιακά επιχειρείται να περιοριστούν οι κοινωνικές και συνδικαλιστικές αντιδράσεις απέναντι σε κρίσιμες πολιτικές επιλογές

Πρώτος στόχος είναι το άρθρο 103. Θέλουν να ανοίξουν τον δρόμο για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, ώστε κάθε κυβέρνηση να διαθέτει ένα δημόσιο τομέα απόλυτα πειθαρχημένο, ευέλικτο και υποταγμένο στις εκάστοτε πολιτικές επιλογές της. Θέλουν εργαζόμενους χωρίς εργασιακή ασφάλεια, χωρίς κατοχυρωμένα δικαιώματα, με μόνιμη απειλή την απόλυση.

Δε τους αρκεί ότι εδώ και χρόνια χιλιάδες εργαζόμενοι παραμένουν εγκλωβισμένοι σε καθεστώς συμβάσεων ορισμένου χρόνου, διαρκούς ανασφάλειας και εργασιακής ομηρίας. Δε τους αρκεί ότι η ελαστική εργασία έχει γίνει βασικός πυλώνας λειτουργίας κρίσιμων δημόσιων υπηρεσιών. Τώρα επιδιώκουν να μετατρέψουν αυτή την πραγματικότητα σε συνταγματικό κανόνα.

Ταυτόχρονα, βάζουν στο στόχαστρο το άρθρο 16, επιταχύνοντας την πλήρη εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης και μετατρέποντας ακόμη περισσότερο τη γνώση σε εμπόρευμα και το δικαίωμα στη μόρφωση σε προνόμιο για όσους μπορούν να πληρώσουν.

Παράλληλα, επιδιώκουν την αναθεώρηση του άρθρου 79 ώστε να κατοχυρωθούν συνταγματικά οι δημοσιονομικοί περιορισμοί και τα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα. Θέλουν οι διεκδικήσεις για περισσότερη δημόσια Υγεία, περισσότερη Παιδεία, περισσότερη κοινωνική προστασία, αυξήσεις μισθών, επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού, προσλήψεις προσωπικού και βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών να χαρακτηρίζονται «δημοσιονομικός κίνδυνος» και να αποκλείονται εκ των προτέρων. Από την άλλη, επιδιώκουν να θεωρούνται συνταγματικά κατοχυρωμένα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, οι φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου, οι εξοπλιστικές δαπάνες και η εμπλοκή της χώρας στους πολέμους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ενώ οι ανάγκες του λαού θα αντιμετωπίζονται ως κόστος.

Για τους εργαζόμενους στην Υγεία η συγκεκριμένη αναθεώρηση δεν αποτελεί κάποιο θεωρητικό ή νομικό ζήτημα. Ζούμε ήδη τις συνέπειες αυτής της πολιτικής καθημερινά μέσα στα νοσοκομεία.

Δεν είναι τυχαίο ότι η αναθεώρηση του άρθρου 103 έρχεται την ίδια περίοδο που προωθείται ο σχεδιασμός συγχωνεύσεων, καταργήσεων και αναδιαρθρώσεων που υλοποιείται μέσω του νέου υγειονομικού χάρτη, η διεύρυνση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, τα απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία, η είσοδος ιδιωτών σε κρίσιμες λειτουργίες του ΕΣΥ και η μετατροπή των δημόσιων νοσοκομείων σε αυτοχρηματοδοτούμενες επιχειρηματικές μονάδες.

• Θέλουν νοσοκομεία που θα λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
• Θέλουν εργαζόμενους που θα μετακινούνται όπου υπάρχουν κενά.
• Θέλουν προσωπικό χωρίς σταθερά δικαιώματα.
• Θέλουν δημόσιες υπηρεσίες που θα αξιολογούνται αποκλειστικά με όρους κόστους, αποδοτικότητας και οικονομικών αποτελεσμάτων.
• Θέλουν ασθενείς που θα πληρώνουν όλο και περισσότερο από την τσέπη τους.
• Θέλουν να ολοκληρώσουν αυτό που ξεκίνησε την τελευταία 20ετία: τη μετατροπή της Υγείας από κοινωνικό δικαίωμα σε εμπόρευμα.

Η υποβάθμιση του δημόσιου τομέα δεν οφείλεται στη μονιμότητα των εργαζομένων.

Οφείλεται στη διαχρονική υποστελέχωση, στην υποχρηματοδότηση, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών και στην αντιμετώπιση των λαϊκών αναγκών με όρους κόστους και κέρδους.

Θέλουν δημόσιους υπαλλήλους που θα αξιολογούνται με βάση το κατά πόσο υπηρετούν τις κυβερνητικές επιλογές.

Θέλουν εργαζόμενους που θα αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τη μετατροπή των νοσοκομείων σε επιχειρήσεις, την παράδοση υπηρεσιών σε ιδιώτες, τη λειτουργία των δημόσιων δομών με βάση το κόστος και το κέρδος και όχι τις κοινωνικές ανάγκες.

Όποιος αντιστέκεται, όποιος διεκδικεί, όποιος αποκαλύπτει προβλήματα, όποιος υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ασθενών και των εργαζομένων θα χαρακτηρίζεται «ανεπαρκής».

Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων είναι αποκαλυπτική.

Για την κυβέρνηση «πρόβλημα» είναι οι εκπαιδευτικοί που αγωνίζονται, οι υγειονομικοί που καταγγέλλουν ελλείψεις, οι εργαζόμενοι που αποκαλύπτουν σκάνδαλα, όσοι αρνούνται να συμβιβαστούν με τη διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

Η υπεράσπιση της μονιμότητας δεν αφορά συντεχνιακά προνόμια:

• Αφορά το δικαίωμα του λαού να έχει δημόσιες υπηρεσίες που λειτουργούν με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τις κυβερνητικές σκοπιμότητες ή τα επιχειρηματικά συμφέροντα.
• Αφορά το δικαίωμα του ασθενή να βρίσκει γιατρό, νοσηλευτή, κρεβάτι και αξιοπρεπή περίθαλψη.
• Αφορά το δικαίωμα του μαθητή να έχει εκπαιδευτικό στην τάξη από την πρώτη ημέρα.
• Αφορά το δικαίωμα κάθε εργαζόμενου σε σταθερή και αξιοπρεπή εργασία.

Καλούμε την ΑΔΕΔΥ, την ΠΟΕΔΗΝ, την ΟΕΝΓΕ, τις Ομοσπονδίες, τα πρωτοβάθμια σωματεία και όλους τους εργαζόμενους του Δημοσίου να οργανώσουν από τώρα αγωνιστική απάντηση με προκήρυξη πανδημοσιοϋπαλληλικής απεργιακής κινητοποίησης στις 14 Ιούλη.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους.
• Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες.
• Κατάργηση του συνταγματικού περιορισμού που απαγορεύει τη μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου.
• Πλήρη στελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων, της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και του ΕΚΑΒ.
• Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία.
• Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση του δημοσιονομικού κόφτη και των ματωμένων πλεονασμάτων.
• Διπλασιασμό των μισθών.
• Επαναφορά του 13^ουκαι 14^ου μισθού και της 13^ης και 14^ης σύνταξης.
• Ένταξη όλων των υγειονομικών στα ΒΑΕ.
• Άνοιγμα όλων των κλειστών κλινών ΜΕΘ και όλων των χειρουργικών αιθουσών.
• Τερματισμό των μετακινήσεων προσωπικού και των διαρκών «εντέλλεσθε».
• Συνταγματική κατοχύρωση και διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων χωρίς αστερίσκους και εξαιρέσεις.
• Αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν και καθολικό σύστημα Υγείας για όλο τον λαό.

Η ΥΓΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Η ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΜΙΣΘΟΥΣ

ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ, ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΡΔΗ