ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΦΛΕΒΑΡΗ – 10.30 στη πλ Δημοτικού Θεάτρου,

Την Παρασκευή 6 Φλεβάρη απεργούμε μαζί με τους εργαζόμενους συναδέλφους και συναδέλφισσες όλου του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα σε όλο τον Πειραιά, τη Δυτική Αττική και το Θριάσιο! Διατρανώνουμε ότι δε θα κάνουμε καμιά θυσία και για κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών μας!

Συντονιζόμαστε μαζί με τους συναδέλφους μας λιμενεργάτες από 21 λιμάνια από όλη την Ευρώπη και τη Μεσόγειο, από την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Χώρα των Βάσκων, την  Τουρκία, το Μαρόκο στην κοινή μέρα δράσης των λιμενεργατών με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο»!

Με τον κοινή μας δράση κλιμακώνουμε τον αγώνα μας ενάντια στον πόλεμο, στη μετατροπή των λιμενικών υποδομών σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής που σέρνει τη χώρα η κυβέρνηση, οι κυβερνήσεις στις άλλες χώρες!

Παλεύουμε ενάντια στις τεράστιες επιπτώσεις στη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων, που σηματοδοτεί ο στόχος εφοπλιστών, βιομηχάνων, τραπεζιτών και μεγαλεμπόρων για αναβάθμιση της Ελλάδας σε διαμετακομιστικό κόμβο. Γιατί η δική τους αναβάθμιση σημαίνει περισσότερα κέρδη, που βγαίνουν από την υποβάθμιση της δικής μας ζωής, που παίζεται καθημερινά κορόνα- γράμματα από την ένταση της εκμετάλλευσης, την εντατικοποίηση, τα ελλιπή μέτρα υγείας και ασφάλειας, τις «Βιολάντες» και τα «Τέμπη» που μας περιτριγυρίζουν καθημερινά, τα καζάνια του θανάτου δίπλα ακριβώς από το χώρο δουλειάς μας και τις γειτονιές μας.

Δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη σε όλους αυτούς που υλοποιούν, επεκτείνουν και στηρίζουν επικίνδυνες συμφωνίες με τους διεθνείς «συμμάχους» της χώρας, για να προωθηθεί ο στόχος τους στην αντιπαράθεση των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ/ΕΕ με Κίνα- Ρωσία και τους κάθε λογής συμμάχους τους, με θύματα τους εργαζομένους σε κάθε χώρα για ανταγωνισμούς που είναι ξένοι για εμάς, για τους δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων.

Σε όλη την Ευρώπη, τα δεκάδες λιμάνια  που συντονίζουμε τη δράση μας, βρίσκονται στο στόχαστρο αντεργατικών μέτρων, που καθορίζονται από το στόχο κάθε κυβέρνησης να προετοιμαστεί για πόλεμο. Τα λιμάνια αυτά είναι είτε στην ιδιοκτησία εφοπλιστών και μεγάλων ομίλων που ελέγχουν τις παγκόσμιες λιμενικές υποδομές είτε σε κρατική ιδιοκτησία, με «Ρυθμιστές Αρχές» που ουσιαστικά προωθούν αυτές τις αντεργατικές ρυθμίσεις. Γι’ αυτό και ο Διεθνής Συντονισμός των λιμενεργατών έχει συγκεντρώσει τα πυρά και τις επιθέσεις των επιχειρηματικών ομίλων και των κρατών στα οποία ανήκουν.

Πολύτιμο σύμμαχο σε αυτή την επίθεση έχουν βρει τις δυνάμεις του υποταγμένου εργοδοτικού- κυβερνητικού συνδικαλισμού σε κάθε χώρα, της εργοδοτικής διεθνούς οργάνωσης ITC που εμφανίζεται ως εκπρόσωπος των εργαζομένων, όπως η απαξιωμένη ΓΣΕΕ στη χώρα μας και μια σειρά Ομοσπονδίες που την ηγεσίας τους λυμαίνονται άνθρωποι των κυβερνήσεων και των κομμάτων που υλοποιούν αντεργατικά μέτρα, όπως π.χ. της ΠΝΟ και της ΟΦΕ  που αρνούνται να κηρύξουν απεργία στις 6/2.

Όμως, ο αγώνας μας δεν έχει μόνο αυτούς τους αντιπάλους. Ο λαός μας λέει «δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι». Κάπως έτσι συμβαίνει και με την πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ που με μια κατάπτυστη ανακοίνωση, παραμονές της απεργίας και της Μέρας Διεθνούς Δράσης των Λιμενεργατών επιτίθεται στο σωματείο μας, τους στόχους και τη δράση του, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες σε εργοδοσία, κράτος και τους ανθρώπους τους μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Τι μας λέει η πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ; Ότι πρέπει να παλέψουμε τα λιμάνια να γίνουν δημόσια γιατί έτσι θα βρούμε την υγειά μας και δε θα μπλεχτούμε στον πόλεμο! Όπως και το να είναι κινέζικα καλύτερα από το να είναι αμερικάνικα! Μάλιστα…

Κύριοι της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ, να σας ενημερώσουμε για τα εξής: Εμείς εργοδότη έχουμε την κινέζικη cosco και ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Μήπως να την αφήσουμε στο απυρόβλητο; Γιατί αυτό μας λέτε… Μην ανησυχείτε, δε θα σας κάνουμε τη χάρη.

Δεν γνωρίζουμε αν ζείτε σε άλλη χώρα, αλλά η πείρα και στην Ελλάδα από τα «Δημόσια Λιμάνια» είναι πικρή για εμάς τους λιμενεργάτες και του εργατοϋπαλλήλους σε όλα τα λιμάνια. Πιο συγκεκριμένα υπενθυμίζουμε στη πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ:

• Οι μειώσεις στους μισθούς στα δημόσια  λιμάνια ξεπέρασαν  το 45%
• Αύξηση ωρών εργασίας σε διάφορες ειδικότητες στον δημόσιο ΟΛΠ, κόπηκαν επιδόματα και κατακτήσεις που είχαν κερδηθεί με αγώνες δεκαετιών.
• Οι αυξήσεις στα λιμανιάτικα τέλη σε όλη τη περίοδο του δημόσιο ΟΛΠ και ΟΛΘ μετακυλίονταν στην τοπική κοινωνία, αυξάνοντας το κόστος ζωής για τον λαό του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης.
• Την ίδια περίοδο, η κυβέρνηση της ΝΔ διατήρησε τον «δημόσιο χαρακτήρα» του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης όχι για τον λαό, αλλά για να διασφαλίζει απρόσκοπτα τη μεταφορά πυρομαχικών και πολεμικού υλικού για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία και το Ισραήλ. Στο δε λιμάνι του Λαύριου συνεχίζεται προσπάθεια για μεταφορά πυρομαχικών, που μπλοκάρεται με την αποφασιστική παρέμβαση σωματείων και του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου.

Αυτός είναι ο χαρακτήρας του «δημόσιου» λιμανιού σήμερα, εργαλείο εκμετάλλευσης των εργαζομένων είτε με κρατική ιδιοκτησία είτε με ιδιοκτησία κινεζικών η αμερικανικών ομίλων.

Άλλωστε τα λιμάνια της Γαλλίας, που βρίσκονται υπό δημόσιο έλεγχο, οι λιμενεργάτες βρίσκονται διαρκώς σε  αγώνες για μπλοκάρισμα πολεμικού υλικού και αυξήσεις στους μισθούς, να μην διευρυνθούν τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα λιμάνια.

Και αν …ξέχασε η πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ, τους θυμίζουμε ότι τη  δημόσια ιδιοκτησία που «υπερασπίζονται» αφορά ένα  κράτος στην Ελλάδα  που:

• Πολλαπλασιάζει τα όπλα και πυρομαχικά, αναδιαμορφώνει την οικονομία και τις υποδομές για τις ανάγκες μιας μεγάλης πολεμικής αναμέτρησης, σπαταλά τα χρήματα των ασφαλιστικών μας ταμείων σε πολεμικούς εξοπλισμούς αντί για υγεία, παιδεία και κοινωνικές ανάγκες.
• εκθέτει εργαζόμενους σε λιμάνια, καράβια, τρένα και υποδομές σε θανάσιμους κινδύνους. Αυτό βιώνουν και οι ναυτεργάτες στις εμπόλεμες ζώνες.
• Είναι το ίδιο κράτος που εγκληματεί- από τη «ΒΙΟΛΑΝΤΑ, τα ΤΕΜΠΗ, τη Μάνδρα, το Μάτι, μέχρι τα καζάνια της Coral και της Oil One- όπου οι εργαζόμενοι πληρώνουν με τη ζωή και την υγεία τους το κυνήγι του κέρδους που προστατεύεται από τους νόμους του «δημοσίου» και του κράτους που έφτιαξαν όλες οι κυβερνήσεις και απογειώνει η σημερινή.
• έχει καθηλώσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, έχει κόψει τον 13ο και 14ο μισθό στο δημόσιο τομέα και έχει επιβάλει το ενιαίο μισθολόγιο καθώς και τις συντάξεις συνολικά, παρά τα πανηγύρια περί «εξόδου από τα μνημόνια»
• αυτό το κράτος φέρνει νέο νόμο με τη συνδικαλιστική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ για ΣΣΕ με γνώμονα την «αντοχή της κερδοφορίας των μονοπωλίων, μισθούς εξαθλίωσης.
• Με την σφραγίδα του κράτους και των υπουργείων, αξιοποιούνται εργολάβοι-δουλέμποροι σε όλο το λιμάνι αλλά και σε  στην υγεία, παιδεία.

Και αν …ξέχασε η πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ, τους θυμίζουμε ότι το Σωματείο ΕΝΕΔΕΠ πρωτοστάτησε ακόμη και με απεργία ενάντια στη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού, ενάντια σε ρεσάλτο στην διεθνή προσπάθεια να δυναμώσει η αλληλεγγύη, με μαζική συμμετοχή στην απεργία στις πύλες του λιμανιού. Την ίδια στιγμή που η πλειοψηφία του ΔΣ τους έστελνε απλά επιστολές για «απεργία» μία

ΠΕΝΕΝ  εξαφανισμένη μέσα στους υπολογιστές της και κιτάπια της. Κάτι σαν την πιο σύντομη απεργία που έγινε στα χρονικά, που η 24ωρη μετατράπηκε σε 15λεπτη, δίνοντας τροφή σε κυβέρνηση και εργοδοσία να επιτεθεί στο οργανωμένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Επίσης, τους ενημερώνουμε ότι το Σωματείο ΕΝΕΔΕΠ, το οποία δημιουργήσαμε  κόντρα σε δικαστήρια, εργοδοσία, κυβερνήσεις, μπράβους, δίνει χρόνια τώρα μάχες για να βελτιώσει τη κατάσταση για τους λιμενεργάτες που απασχολούνται στις προβλήτες που διαχειρίζεται η ΣΕΠ ΑΕ, με σημαντικές κατακτήσεις, που και πάλι δεν αρκούν για να καλύψουμε τις ανάγκες στο σήμερα, κι όμως συνεχίζουμε. Αυτό το στόχο υλοποιεί και η απεργία τη Παρασκευή 6 Φλεβάρη.

Τέλος, καλούμε την πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ  αντί να στρέφει τα πυρά της στο ΕΝΕΔΕΠ,  αντί να διασπά τους αγώνες με ξεχωριστές συγκεντρώσεις, όπως έκανε και στη μεγάλη συγκέντρωση για το μπλοκάρισμα μεταφοράς πολεμικού υλικού στο Ισραήλ που καλούσε αλλού, έξω από το λιμάνι (!), ας επικεντρωθεί στα πραγματικά προβλήματα των ναυτεργατών που σακατεύονται για τα κέρδη των εφοπλιστών σε όλες τις εμπόλεμες ζώνες.

ΥΓ: Στη σχετική ανακοίνωση- επίθεση της ΠΕΝΕΝ στο σωματείο μας, αναφέρεται ότι θα ανακοινώσουν το πλαίσιο διεκδικήσεών τους. Ακόμα περιμένουμε να το δούμε, κι ας είναι η απεργία σε 3 μέρες από σήμερα…

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους στον Πειραιά — σε όλο το λιμάνι, στη Ζώνη, τους ναυτεργάτες σε όλα τα καράβια — να σταθούμε σαν μια γροθιά. Απαιτούμε από την ΟΜΥΛΕ που ακόμα δεν δέχεται να γίνουμε μέλη της να πάρει απεργιακή απόφαση για 24ωρη απεργία και να μας δεχτεί επιτέλους ως ισότιμα μέλη της για να παλέψουν οι εργαζόμενοι στα λιμάνια της όλης της χώρας για ενιαία κλαδική σύμβαση. Εμείς καταθέτουμε την αγωνιστική μας παράδοση για να ενοποιήσουμε την πάλη των εργαζομένων σε όλα τα λιμάνια της χώρας.

Να δώσουμε μαζικά τη μάχη της απεργίας και να συμμετάσχουμε μαζικά στην απεργιακή συγκέντρωση στο Δημοτικό Θέατρο στις 10:30, δίνοντας αποφασιστική απάντηση στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και των εφοπλιστών που θέλουν να μας σφαγιάσουν για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων.

Χαιρετίζουμε την ανάκληση της απόλυσης του γενικού γραμματέα του συνδικάτου μας Σωτήρη Αγγελοπούλου από το εργοστάσιο της Durostick ABEE στον Ασπρόπυργο και την επιστροφή του στην εργασία του από την Δευτέρα 9/2/2026.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί αποτέλεσμα της άμεσης αντίδρασης του συνδικάτου μας, των συνδικάτων της περιοχής, του εργατικού κέντρου Ελευσίνας και της Ομοσπονδίας Χημικής Βιομηχανίας Ελλάδας, της αλληλεγγύης δεκάδων σωματείων της Αττικής αλλά πολύ περισσότερο είναι αποτέλεσμα της πίεσης που άσκησαν οι ίδιοι εργαζόμενοι του εργοστασίου οι οποίοι από την πρώτη στιγμή στάθηκαν στο πλευρό του συνάδελφου καλώντας την εργοδοσία να πάρει πίσω την απόλυση.

Η ανάκληση της απόλυσης από την εργοδοσία της εταιρείας επιβεβαιώνει πως η οργανωμένη δράση μέσα από το συνδικάτο μπορεί να φέρει αποτελέσματα και ότι κανένας εργαζόμενος δεν είναι μόνος του απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Είναι μια νίκη που ανήκει σε όλους τους εργαζόμενους και δείχνει τον δρόμο που πρέπει να συνεχίσουμε να βαδίζουμε.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να συσπειρωθούν μαζικά στο Συνδικάτο, να δυναμώσουν τον συλλογικό αγώνα και να συνεχίσουν την πάλη για αυξήσεις στους μισθούς, στις διατακτικές, για μέτρα υγείας και ασφάλειας της εργασίας.

Δίνουμε συνέχεια στην πάλη για τα αιτήματα μας ενώνοντας την φωνή μας με τα συνδικάτα, τα σωματεία και τους φορείς της περιοχής του Θριασίου συμμετέχοντας στην Πανθριασιακή Απεργία και στην απεργιακή συγκέντρωση την Παρασκευή 6/2/2026 και ώρα 10.30 πλ. Ηρώων στην Ελευσίνα.

Mόνο ενωμένοι, οργανωμένοι και αποφασισμένοι μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας και να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν.
Κανένας μόνος του – όλοι μαζί στο Συνδικάτο!

Με μαζική συμμετοχή ολοκληρώθηκε η κινητοποίηση των εργατικών σωματείων απαιτώντας μέτρα προστασίας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Το πρωί μέλη του σωματείου μας μαζί με μέλη του Συνδικάτου Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών ΑΜΘ, βρέθηκαν στο συσκευαστήριο της NESTOS FOODS, όπου τον Νοέμβριο έγινε και το τελευταίο «εργατικό ατύχημα» στο Νομό, όπως τα βαφτίζουν οι εργοδότες, συνομιλώντας με τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες, για να δοθεί συλλογικά ο αγώνας για μέτρα προστασίας και ασφάλειας.

Στην απογευματινή συγκέντρωση συμμετείχαν η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων, το Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών της ΑΜΘ, η ΕΛΜΕ Ξάνθης, ο Διδασκαλικός Σύλλογος Ξάνθης, ο Φοιτητικός Σύλλογος και ο Σύλλογος Οικότροφων Φοιτητών.

Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία στο κέντρο της πόλης, με συνθήματα όπως «Απλήρωτη δουλειά, σακατεμένοι εργάτες, έτσι πλουτίζουν οι κεφαλαιοκράτες» και «Αυτοί μετράνε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε κέρδη και ζημιές» απαιτήθηκαν να παρθούν τώρα όλα τα απαραίτητα και ουσιαστικά μέτρα μέχρι να μη ξαναθρηνήσουμε νεκρό της τάξης μας.

Ήδη 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα στο 2025 σε εργοστάσια, εργοτάξια, αποθήκες, καταστήματα. Είναι καθημερινότητα πλέον άνθρωποι να φεύγουν το πρωί για το μεροκάματο και να μην επιστρέφουν ποτέ στα σπίτια και τις οικογένειες τους.

Με βάση αυτό θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για:

• Άμεσα και ουσιαστικά μέτρα ασφάλειας και υγείας σε όλους τους χώρους δουλειάς.
• Πλήρη και μόνιμη στελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών.
• Υποχρεωτική παρουσία τεχνικών ασφάλειας και γιατρών εργασίας.
• Απόδοση ποινικών και πολιτικών ευθυνών για το έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ.
• Υπογραφή Σ.Σ.Ε. με αυξήσεις στους μισθούς για να μπορούμε να ζούμε σαν άνθρωποι.

Συνάδελφοι,

Μετά το πολύ θετικό αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών του Συνδικάτου μας όπου μετρήσαμε σημαντική άνοδο σε συμμετοχή και σε ψήφους, συνεχίζουμε με αποφασιστικότητα και αίσθημα ευθύνης, αλλά και με αισιοδοξία και εμπιστοσύνη στους συναδέλφους για τα επόμενα που έχουμε μπροστά μας.

Ήδη αμέσως μετά τις αρχαιρεσίες είχαμε την ψήφιση του νέου πολεμικού κρατικού προϋπολογισμού, που αυξάνει τις δαπάνες σε πολεμικούς εξοπλισμούς ώστε η ελληνική αστική τάξη να μπορεί να συμμετέχει ενεργά στους ανταγωνισμούς που βρίσκονται σε εξέλιξη στην περιοχή και ευρύτερα.

Οι καθηλωμένοι μισθοί και η ακρίβεια που καλπάζει τσακίζει τις ζωές μας. Η εντατικοποίηση της δουλειάς και τα εργατικά «ατυχήματα – εγκλήματα» τείνουν να γίνουν ο κανόνας. Στη σκιά του νέου εργοδοτικού εγκλήματος στο εργοστάσιο «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» που στέρησε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες, γίνεται αντιληπτό με τον πιο τραγικό τρόπο, πως για τους εργοδότες το παν είναι το κυνήγι του κέρδους και δε θα διστάσουν μπροστά σε τίποτα για να το πετύχουν. Μόνο ο οργανωμένος αγώνας των εργαζομένων, συσπειρωμένοι στα σωματεία τους μπορεί να τους εμποδίσει.

Οι εργοδότες με τις ευχές όλων των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα, καθώς και των κομμάτων της «βολικής αντιπολίτευσης» μεγαλώνουν τα κέρδη τους στις δικές μας πλάτες. Αυτά τα κόμματα έχουν δημιουργήσει τις συνθήκες μέσα στις οποίες οι εργοδότες αισθάνονται ελεύθεροι να καταπατούν όλα μας τα δικαιώματα.

Υπάρχει όμως και άλλος δρόμος. Αυτός της σύγκρουσης με την κυρίαρχη πολιτική, όπως έκαναν και οι αγρότες που για πάνω από 50 μέρες λειτούργησαν σαν ένα μπλοκ ενάντια στις προσπάθειες της κυβέρνησης και διάφορων «πρόθυμων» να εγκλωβίσουν αυτόν τον μεγαλειώδη αγώνα. Όσα κέρδισαν, τα κέρδισαν κάτω από την πίεση που άσκησε ο αταλάντευτος αγώνας τους. Πολύτιμη στήριξη έδωσε η αλληλεγγύη σωματείων, Εργατικών Κέντρων και άλλων φορέων του λαϊκού κινήματος, σπάζοντας στην πράξη την προσπάθεια για την καλλιέργεια του «κοινωνικού αυτοματισμού».

Αυτόν τον δρόμο επιδιώκουμε να οργανώσουμε και εμείς. Για να γίνει πραγματικότητα, αυτή η μεγάλη άνοδος στις αρχαιρεσίες θα πρέπει να κατατεθεί στους αγώνες. Γι’ αυτό σας καλούμε στην Γενική Συνέλευση την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου στις 10:00 στο Συνδικάτο Οικοδόμων στην Κάνιγγος ώστε από κοινού να οργανώσουμε τα επόμενα βήματά μας.

Με τη λήξη της ΓΣ θα κόψουμε την πρωτοχρονιάτική πίτα μας ώστε να ευχηθούμε και από κοντά για καλή και αγωνιστική χρονιά.

3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ – 11:00 π.μ. – ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!  Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ  Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό. Λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη, ξεκινά η κύρια δίκη.

Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα. Δεν είναι «της μοίρας γραφτό» δύο τρένα να κινούνται στις ίδιες ράγες για 12 ολόκληρα λεπτά και να συγκρούονται. Μένουμε συνεπείς στην υπόσχεση που δώσαμε, πως «θα γίνουμε φωνή όλων των νεκρών», συνεχίζοντας τον αγώνα ενάντια στη συγκάλυψη, για να τιμωρηθούν όλοι όσοι ευθύνονται και –κυρίως- να τιμωρηθούν και να εξαλειφθούν οι αιτίες που οδήγησαν στο έγκλημα.

Και πριν τα Τέμπη και μετά, τα εγκλήματα πολλά… Μάνδρα, Μάτι, πλημμύρες και φωτιές που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές… Χώροι δουλειάς που έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε σύγχρονα σφαγεία, με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους να φεύγουν για το μεροκάματο χωρίς να ξέρουν αν θα γυρίσουν σώοι και αβλαβείς στα σπίτια τους, στις οικογένειές τους, στους φίλους τους.

Μόνο το 2025 η εργατική τάξη μέτρησε 201 νεκρούς από εργοδοτικά εγκλήματα που βαφτίζονται «ατυχήματα», εκατοντάδες σακατεμένους που η κυβέρνηση προσπαθεί να «κρύψει» με διάφορες αλχημείες. Ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά απέναντι στις ζωές μας.

Αυτός ο πόλεμος, με τη βούλα των νόμων που οι κυβερνήσεις κόβουν και ράβουν στα μέτρα της κερδοφορίας, κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη βιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Προκαλούν όσοι, πριν στεγνώσει το αίμα, σαν παπαγάλοι μιλούσαν για το «πλήγμα στην επιχειρηματικότητα», για «καινοτόμα επιχείρηση χωρίς καμινάδα» που έγινε ολόκληρη μια καμινάδα με την έκρηξη, ενώ είναι από τις επιχειρήσεις που πίεζαν να ψηφιστεί ο νόμος για τις 13 ώρες δουλειάς…

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Η πραγματική δικαίωση για το έγκλημα των Τεμπών, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα. Γιατί οι αιτίες και οι υπεύθυνοι είναι εδώ: η εγκληματική πολιτική του κέρδους που δε λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή, το εχθρικό για τον εργαζόμενο λαό κράτος που υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ και όλοι όσοι πίνουν νερό στο όνομα της κερδοφορίας, της ανταγωνιστικότητας των ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

• Είναι εδώ οι σιδηρόδρομοι – καρμανιόλα που λειτουργούν στο πλαίσιο της πολιτικής της απελευθέρωσης, των κατευθύνσεων και οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συναποφασίζουν και υλοποιούν όλες οι κυβερνήσεις. Γι’ αυτό βλέπουμε αντίστοιχα εγκλήματα σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πρόσφατα στους σιδηρόδρομους στην Ισπανία και τη Ρουμανία. Μαζί με τα «Τέμπη του αέρα» που αναδείχθηκαν με εκκωφαντικό τρόπο πρόσφατα με το μπλάκ άουτ του συστήματος ελέγχου στο Ελ. Βενιζέλος, αποτελούν την ευρωπαϊκή κανονικότητα και όχι μια ελληνική ιδιαιτερότητα.
• Είναι εδώ ο κίνδυνος Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης, από τις συγκεντρωμένες βιομηχανίες που δρουν ανεξέλεγκτα, τις αποθήκες με επικίνδυνα φορτία, τα χημικά που καταδικάζουν χιλιάδες εργατικές και λαϊκές οικογένειες να ζουν δίπλα στις ασθένειες, τη μόλυνση και το φόβο για αλυσιδωτές εκρήξεις, όπως στη Βιομηχανική Ζώνη Οινοφύτων.
• Είναι εδώ η επικίνδυνη κατάσταση στα Σχολεία που πάνε τα παιδιά μας, με ταβάνια να πέφτουν, μαθητές να παθαίνουν ηλεκτροπληξία, αίθουσες να πλημμυρίζουν αλλά και στα Νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας με τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα, την ίδια στιγμή που δίνονται δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας.
• Είναι εδώ όλο το νομικό πλαίσιο που έχουν κόψει και ράψει διαδοχικά οι κυβερνήσεις. Νομικό πλαίσιο που από τη μια επιτρέπει τη συγκάλυψη των εγκλημάτων βγάζοντας λάδι τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα μεγάλα συμφέροντα και από την άλλη, για τους εργαζόμενους και το λαό, επιφυλάσσει αυταρχισμό, καταστολή, περιστολή δικαιωμάτων.

Σε όλα αυτά προστίθενται οι μεγάλοι κίνδυνοι να γίνει ο λαός μας στόχος αντιποίνων από τη μετατροπή της χώρας μας και κρίσιμων υποδομών της σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής, σε ορμητήριο ενάντια σε άλλους λαούς για πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα.

 ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΟΡΟΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ!

Η υπεράσπιση της ζωής μας είναι δική μας υπόθεση! Μέσα από την οργάνωσή μας στα Συνδικάτα, συλλογικά και διεκδικητικά, να δυναμώσουμε τον αγώνα απέναντι στην εγκληματική πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν, όσα μασκαρέματα κι αν κάνουν.

Να δυναμώσουμε τον αγώνα για δουλειά και ζωή με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας και τις δυνατότητες που προσφέρει σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία, έχοντας καθαρό πως για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσει η μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της – μέση λύση δεν υπάρχει.

Με την εργατική τάξη μπροστά, στον κοινό αγώνα με όσους στενάζουν από την αντιλαϊκή πολιτική, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες και επιστήμονες, έχουμε τη δύναμη κατακτήσουμε μια ζωή με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ευημερία.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΛΑΛΛΗΤΗΡΙΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ – 11:00 π.μ. – ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!  Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ  Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΠΕΠΡΝ ΜΕ 2 ΤΕΤΡΑΩΡΕΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ 24ΩΡΗ ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΟΥ ΕΚΠ

την Παρασκευή 06 Φεβρουαρίου 2026

Το διοικητικό συμβούλιο της ΠΕΠΡΝ (ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΠΛΗΡΩΜΑΤΩΝ ΡΥΜΟΥΛΚΩΝ & ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΙΚΩΝ) ομόφωνα αποφάσισε να συμμετάσχει με 2 τετράωρες στάσεις εργασίας  από 06:00 έως 10:00 και 18:00 έως 22:00 την Παρασκευή 06 Φεβρουαρίου 2026 στην παμπειραϊκή απεργία που εξήγγειλε το ΕΚΠ.

Συνεχίζουμε και απαιτούμε: 

-Καλύτερες και ασφαλέστερες συνθήκες εργασίας,

-Τήρηση ωραρίων εργασίας, βάση των συλλογικών μας συμβάσεων (παρακολουθούμε, ενημερωνόμαστε και αναμένουμε την αποκατάσταση των παραβάσεων για την αποφυγή περαιτέρω προστριβών και εντάσεων).

-Άμεση λύση στα αιτήματα του κλάδου μας και νομιμοποίηση της λειτουργίας των ρυμουλκών (διπλώματα κυβερνητών βάση των δικαιωμάτων που προβλέπονται από την STCW).

Οι εργαζόμενοι της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν
θα αποδεχθούμε καμία περαιτέρω απαξίωση, καμία περικοπή και καμία προσπάθεια μετακύλισης ευθυνών στις πλάτες μας.

Δεκαπέντε (15) χρόνια μνημονιακών πολιτικών, οι εργαζόμενοι κράτησαν την ΕΑΒ όρθια, με
αυταπάρνηση, επαγγελματισμό και υψηλή τεχνογνωσία. Παρά τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, τις πιέσεις και τις θυσίες, το εργοστάσιο συνέχισε να λειτουργεί χάρη αποκλειστικά στο ανθρώπινο δυναμικό του. Δεν δεχόμαστε καμία περικοπή από τα ήδη ψίχουλα που λαμβάνουμε, είτε αυτά αφορούν μισθούς, είτε συνταξιοδοτικές αποζημιώσεις, είτε προϋπηρεσίες, είτε άρθρα της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Υπενθυμίζουμε ότι την περίοδο 2020–2021, η πολιτική επιλογή ήταν και πάλι η πλήρης απογύμνωση των εργαζομένων, με στόχο να παραμείνουν μόνο ο βασικός μισθός και το γάλα.

Οι εργαζόμενοι, με τον δίκαιο και ανυποχώρητο αγώνα τους, κατάφεραν τότε να υπογραφεί από τον αρμόδιο Υπουργό τόσο η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας όσο και το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας.

Σήμερα, οι ενδοκυβερνητικές συγκρούσεις μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας – που διόρισε τη σημερινή διοίκηση – και του Υπουργείου Οικονομικών – που επιβάλλει ελέγχους και αμφισβητεί υπογραφές της ίδιας κυβέρνησης την περίοδο 2020–2021 – αποκαλύπτουν σκοπιμότητες, τις οποίες τελικά πληρώνουν ξανά οι εργαζόμενοι.

Την ίδια στιγμή, το μόνο με το οποίο μερίμνησε η σημερινή διοίκηση ήταν η βελτίωση των δικών της μισθών και προνομίων, εκτός Ενιαίου Μισθολογίου, καθώς και ο διορισμός διευθυντικών στελεχών με το ίδιο προνομιακό καθεστώς. Για τους εργαζόμενους, αντί για λύσεις, επιλέχθηκε η πίεση, η απαξίωση και η στοχοποίηση. Η ΕΑΒ δεν απαξιώνεται από τους εργαζόμενους.

Απαξιώνεται από πολιτικές επιλογές όλων των κυβερνήσεων που οδηγούν σε παραιτήσεις εξειδικευμένων τεχνικών, αποψιλώνουν το εργοστάσιο από κρίσιμη τεχνογνωσία και υπονομεύουν τη λειτουργία του. Η απαξίωση των εργαζομένων και της ΕΑΒ δεν είναι απλώς εργασιακό ή οικονομικό ζήτημα. Υπονομεύει ευθέως την εθνική κυριαρχία και την άμυνα της χώρας, πλήττοντας μια επιχείρηση στρατηγικής σημασίας, απαραίτητη για την επιχειρησιακή επάρκεια, την αυτονομία και την αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας. Η αποδυνάμωση της ΕΑΒ πλήττει το δημόσιο συμφέρον και την εθνική ασφάλεια.

Παράλληλα, οι εργαζόμενοι της ΕΑΒ, δηλώνουμε ξεκάθαρα πως θα προχωρήσουμε σε διαρκείς και επαναλαμβανόμενες κοινοποιήσεις προς όλα τα αρμόδια Υπουργεία, τα πολιτικά κόμματα, τους θεσμούς και την ελληνική κοινωνία, μέχρι να δοθούν ουσιαστικές και οριστικές λύσεις. Λύσεις που δεν θα περιλαμβάνουν καμία απολύτως περικοπή, αλλά μόνο πραγματική βελτίωση αποδοχών και όρων εργασίας, ώστε να σταματήσει η αιμορραγία παραιτήσεων και η συνειδητή απαξίωση του εργοστασίου.

Διεκδικούμε:
• Έξοδος από το Ενιαίο Μισθολόγιο και υπογραφή Επιχειρησιακής συλλογικής Συμβάσης εργασίας με σοβαρές αυξήσεις.
• Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού.
• Μετατροπή όλων των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου
• Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις χωρίς την παρέμβαση του Υπουργείου.

Την ίδια στιγμή, η διοίκηση επέλεξε τον δρόμο του αυταρχισμού, φτάνοντας στο σημείο να στοχοποιήσει εργαζόμενους με τη συμμετοχή της Ελληνικής Αστυνομίας, γεγονός πρωτοφανές και απολύτως καταδικαστέο για δημόσια επιχείρηση στρατηγικής σημασίας.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα: δεν εκφοβιζόμαστε, δεν σιωπούμε και δεν υποχωρούμε.
Η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο.
Και η απάντηση των εργαζομένων θα είναι συλλογική, αποφασιστική και αδιαπραγμάτευτη

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ!

Το Δ.Σ και όλα τα μέλη του Σωματείου μας εκφράζουμε την πιο βαθιά και ειλικρινή αλληλεγγύη στις οικογένειες των πέντε εργατριών, των ταξικών μας αδελφών που δεν γύρισαν ποτέ από τη βάρδια τους. Εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας και στη συναδέλφισσα μας, καθώς μία εκ των θυμάτων ήταν συγγενής της. Η έκρηξη που σημειώθηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας και οδήγησε στον αδιανόητο θάνατο πέντε εργατριών και στον τραυματισμό εφτά ακόμα εργατών μας γεμίζει οργή κι αγανάκτηση.

Δεν πρόκειται για ένα ατύχημα, δεν είναι η “κακιά η ώρα”. Αντίθετα έρχεται να προστεθεί στον μακρύ και αιματοβαμμένο κατάλογο εκατοντάδων εργατών στη χώρα μας που μπήκαν στην βάρδια τους και δεν κατάφεραν να γυρίσουν στα σπίτια τους, στις οικογένειες τους, που πλήρωσαν πολύ ακριβά το πενιχρό τους μεροκάματο.

 Μόνο μέσα στο 2025, 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο χώρο δουλειάς σε εργοστάσια, εργοτάξια, αποθήκες, καταστήματα. Αυτοί οι εργάτες σακατεύονται και σκοτώνονται σε έναν διαρκή και ανελέητο πόλεμο που έχει κηρύξει η εργοδοσία απέναντί μας.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΚΕΡΔΗ ΒΓΑΛΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ!

Υπάρχουν ένοχοι που διαπράττουν αυτά τα εγκλήματα και δεν είναι άλλοι από το κράτος και την Κυβέρνηση με τη στήριξη των υπόλοιπων αστικών κομμάτων που με τους αντεργατικούς τους νόμους που από κοινού ψηφίζουν, διαχρονικά έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου! Έχουν στηρίξει με κάθε τρόπο τους μονοπωλιακούς ομίλους, τους εργοδότες. Έχουν διαλύσει και υποστελεχώσει την Επιθεώρηση Εργασίας σε τέτοιο βαθμό που για να ελεγχθούν οι χιλιάδες επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα έστω και μια φορά, θα πρέπει να περάσουν χρόνια, ενώ ταυτόχρονα την μετέτρεψαν σε ανεξάρτητη αρχή. Έχουν ψηφίσει νόμους που περιορίζουν την συνδικαλιστική δράση,  προωθούν σε όλους τους χώρους δουλειάς την τρομοκρατία ώστε οι εργαζόμενοι να φοβούνται να οργανωθούν στα σωματεία τους. Στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ η εργοδοσία απαγόρευσε την είσοδο στους εκπροσώπους του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, για να μιλήσουν με τους εργαζόμενους. Τι μπορεί να φοβούνταν άραγε;

Τίποτα δεν φοβούνται περισσότερο από την οργανωμένη δράση των εργαζομένων, όταν ξέρουν ποιο είναι το δίκιο τους και παλεύουν γι’ αυτό. Δεν είναι τυχαίο ότι μια ακόμη φορά τα συνδικάτα προειδοποιούν, ζητούν μέτρα και το κράτος έχει κλειστά αφτιά. Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων ζητούσε όλο το προηγούμενο διάστημα να ληφθούν μέτρα Υγείας και Ασφάλειας (όπως οι αναγκαίες έξοδοι κινδύνου, σύστημα ανίχνευσης διαρροής αερίου κλπ).  Μέτρα τα οποία για την εργοδοσία της επιχείρησης λογίζονται σαν κόστος. Πράγμα το οποίο αποδεικνύεται από την αδιαφορία και τις μεγάλες καθυστερήσεις και όσον αφορά τις καταγγελίες για τη διαρροή του προπανίου, αλλά και τις πρότερες άσχημες συνθήκες υπήρχαν πολλούς μήνες τώρα. Συγκεκριμένα, το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων είχε ζητήσει συγκεκριμένο έλεγχο για την τήρηση των μέτρων υγείας κι ασφάλειας, τον Ιούλη του 2025 στο Βιολάντα, με αφορμή και τον καύσωνα που επικρατούσε στην περιοχή, έπειτα από καταγγελίες εργαζομένων. Ωστόσο το Πόρισμα της επιθεώρησης δεν έχει γνωστοποιηθεί ακόμα και σήμερα, παρόλο που έχει ζητηθεί πολλές φορές.

Οι εργαζόμενοι στο αεροδρόμιο, στον κλάδο του επισιτισμού γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει να δουλεύεις βάρδιες ήλιο με ήλιο, οι νέες εργαζόμενες, οι νέες μητέρες καταλαβαίνουμε τι σημαίνει να δουλεύεις ακραίες βάρδιες και νύχτες για να μεγαλώσεις το παιδί σου, όπως έκαναν και οι νεκρές συναδέλφισσες μας. Ζούμε την εντατικοποίηση, τα 10ωρα και τα 12ωρα, με πρόγραμμα που πορσαρμόζεται στις ανάγκες της εργοδοσίας, τι σημαίνει να δουλεύεις χωρίς μέτρα προστασίας. Την ίδια στιγμή που αυτοί πανηγυρίζουν για την αύξηση των κερδών τους, εμείς μετράμε νεκρούς και σακατεμένους στον κλάδο μας, μετράμε τις δικές μας καθημερινές θυσίες.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Δε συμβιβαζόμαστε με τη βαρβαρότητα που βάζει καθημερινά τη ζωή μας στο ζύγι κόστους- οφέλους, με την ανασφάλεια για το αν θα γυρίσουμε στο τέλος της βάρδιας στο σπίτι μας και στις οικογένειές μας.

• Απαιτούμε την πλήρη διερεύνηση του εγκλήματος στο Βιολάντα και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες, σε όλους του εμπλεκόμενους.
• Παλεύουμε εδώ και τώρα για μέτρα προστασίας και ασφάλειας στο χώρο εργασίας μας, για εξειδικευμένα μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού.

 ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ!

Τιμάμε την μνήμη όλων των νεκρών εργατών και εργατριών, στον δρόμο του αγώνα, της διεκδίκησης.

Για να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα παλεύουμε απέναντι στα κέρδη τους για να κερδίσουμε τη ζωή μας !