Την Τετάρτη 22/1 καλείται να παρουσιαστεί στα Δικαστήρια της οδού Ευελπίδων ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου, Βασίλης Παρασκευόπουλος, ως κατηγορούμενος για “παρεμπόδιση λειτουργίας κοινόχρηστων συγκοινωνιακών μέσων”, κατηγορία που αφορά κινητοποίηση που έγινε πριν τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα στις 21 Σεπτέμβρη 2020, όταν μαζί με άλλα Σωματεία στο Θέαμα – Ακρόαμα ο ΠΜΣ διαδήλωνε έξω από το Υπουργείο Εργασίας, απαιτώντας μέτρα στήριξης των καλλιτεχνών.

Την περίοδο εκείνη, ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος και τα άλλα Σωματεία του κλάδου με πολύ μαζικές κινητοποιήσεις σε όλη την χώρα, διεκδικούσαν μέτρα στήριξης της επιβίωσης των καλλιτεχνών και των εργαζόμενων στον κλάδο, για τους οποίους είχε απαγορευτεί η εργασία με Υπουργική απόφαση λόγω πανδημίας. Αποτέλεσμα αυτών των κινητοποιήσεων ήταν να εξαναγκαστεί η Κυβέρνηση να διευρύνει τα μέτρα στήριξης για τους εργαζόμενους στο Θέμα – Ακρόαμα».

Η δίωξη που ασκείται σήμερα, αντίστοιχη με την δίωξη της προέδρου της ΟΕΝΓΕ, Αφροδίτης Ρέτζιου, έχει στόχο την αγωνιστική δράση των σωματείων. Στο πρόσωπο των Προέδρων δικάζεται συνολικά η αγωνιστική δράση των σωματείων. Απαιτούμε να αποσυρθεί τώρα η δίωξη! Οι εργαζόμενοι δεν τρομοκρατούμαστε!

Η Ε.Γ της ΟΕΝΓΕ καταγγέλλει τη θρασύδειλη τραμπούκικη επίθεση που δέχτηκε την Τρίτη το μεσημέρι στη Νίκαια, ο Πρόεδρος του Σωματείου Ναυπηγοξυλουργών Πειραιά, Σταύρος Τουμανίδης, την ώρα που γύριζε από τη δουλειά του στη Ν/Ε του Περάματος, από αγνώστους που προφανώς βρίσκονταν σε εντεταλμένη υπηρεσία.

Είναι σαφές ότι πραγματικός στόχος όσων επιτίθενται στα συνδικάτα και στα στελέχη τους είναι να τους τρομοκρατήσουν γιατί παλεύουν για τα δικαιώματα των εργατών, για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για να υπάρχουν μέτρα υγείας και ασφάλειας, για να επιστρέφουν οι εργαζόμενοι ζωντανοί στα σπίτια τους.Επιδιώκουν να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους για να σκύβουν το κεφάλι και να μην αντιστέκονται, να μη διεκδικούν.

Δεν θα τους περάσει. Η απάντηση των εργαζομένων είναι η συλλογική δράση, η μαζικοποίηση των Σωματείων.Ο αγώνας για την ικανοποίηση των αναγκών και των δίκαιων αιτημάτων μας. Συνεχίζουμε πιο αποφασιστικά. Ακόμη περισσότεροι εργαζόμενοι να μπουν στη μάχη. Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!

Την Τετάρτη 22/1 καλείται να παρουσιαστεί στα Δικαστήρια της οδού Ευελπίδων ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου, Βασίλης Παρασκευόπουλος, ως κατηγορούμενος για “παρεμπόδιση λειτουργίας κοινόχρηστων συγκοινωνιακών μέσων”, κατηγορία που αφορά κινητοποίηση που έγινε πριν τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα στις 21 Σεπτέμβρη 2020, όταν μαζί με άλλα Σωματεία στο Θέαμα – Ακρόαμα ο ΠΜΣ διαδήλωνε έξω από το Υπουργείο Εργασίας, απαιτώντας μέτρα στήριξης των καλλιτεχνών.

Την περίοδο εκείνη, ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος και τα άλλα Σωματεία του κλάδου με πολύ μαζικές κινητοποιήσεις σε όλη την χώρα, διεκδικούσαν μέτρα στήριξης της επιβίωσης των καλλιτεχνών και των εργαζόμενων στον κλάδο, για τους οποίους είχε απαγορευτεί η εργασία με Υπουργική απόφαση λόγω πανδημίας. Αποτέλεσμα αυτών των κινητοποιήσεων ήταν να εξαναγκαστεί η Κυβέρνηση να διευρύνει τα μέτρα στήριξης για τους εργαζόμενους στο Θέμα – Ακρόαμα».

Η δίωξη που ασκείται σήμερα, αντίστοιχη με την δίωξη της προέδρου της ΟΕΝΓΕ, Αφροδίτης Ρέτζιου, έχει στόχο την αγωνιστική δράση των σωματείων. Στο πρόσωπο των Προέδρων δικάζεται συνολικά η αγωνιστική δράση των σωματείων.

Απαιτούμε να αποσυρθεί τώρα η δίωξη!

Οι εργαζόμενοι δεν τρομοκρατούμαστε!

Την Τετάρτη 22/1 καλείται να παρουσιαστεί στα Δικαστήρια της οδού Ευελπίδων ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου Βασίλης Παρασκευόπουλος, ως κατηγορούμενος για «παρεμπόδιση λειτουργίας κοινόχρηστων συγκοινωνιακών μέσων», κατηγορία που αφορά κινητοποίηση που έγινε πριν τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα στις 21 Σεπτέμβρη 2020, όταν μαζί με άλλα Σωματεία στο Θέαμα – Ακρόαμα διαδηλώναμε έξω από το Υπουργείο Εργασίας, απαιτώντας μέτρα στήριξης των καλλιτεχνών.

Την περίοδο εκείνη, ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος και τα άλλα Σωματεία του κλάδου με πολύ μαζικές κινητοποιήσεις σε όλη την χώρα, διεκδικούσαμε μέτρα στήριξης της επιβίωσης των καλλιτεχνών και των εργαζόμενων στον κλάδο, για τους οποίους είχε απαγορευτεί η εργασία με Υπουργική απόφαση λόγω πανδημίας. Αποτέλεσμα αυτών των κινητοποιήσεων ήταν να εξαναγκαστεί η Κυβέρνηση να διευρύνει τα μέτρα στήριξης για τους εργαζόμενους στο Θέαμα – Ακρόαμα.

Η δίωξη που ασκείται σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά και αφού έκλεισε ο κύκλος των περιοριστικών μέτρων και των κινητοποιήσεων, έχει στόχο την αγωνιστική δράση του σωματείου μας. Στο πρόσωπο του Προέδρου δικάζεται συνολικά η αγωνιστική δράση του Συλλόγου μας. Αποτελεί ομολογία της Κυβέρνησης πως οι κινητοποιήσεις μας την πιέζουν και γι’ αυτό το λόγο προσπαθεί να τις περιορίσει, να τις συκοφαντήσει.

Το επιχείρημα για «παρεμπόδιση λειτουργίας κοινόχρηστων συγκοινωνιακών μέσων» ακούγεται σαν κακόγουστο αστείο μπροστά στο χάλι στο οποίο έχουν περιέλθει οι δημόσιες συγκοινωνίες, με συνθήκες που προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά και θέτουν καθημερινά σε κίνδυνο τις ζωές επιβατών και εργαζόμενων στις συγκοινωνίες. Φανερώνεται όμως έτσι και η αγωνία της Κυβέρνησης να κρύψει την αλλεργία που της προκαλούν οι κινητοποιήσεις και να εμφανιστεί πως εκφράζει το δημόσιο συμφέρον απέναντι στις «αντικοινωνικές» διεκδικήσεις των εργαζόμενων.

Έχουμε πλέον πείρα από την μεγάλη δύναμη των μαζικών μας κινητοποιήσεων και γι’ αυτό η προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης θα πέσει στο κενό. Απέναντι σε αυτή την προσπάθεια περιστολής των κινητοποιήσεων μας απαντάμε με κινητοποίηση.

Καλούμε όλα τα Σωματεία στο Θέαμα – Ακρόαμα, εργαζόμενους, συνδικαλιστές, την Τετάρτη 22 Γενάρη και ώρα 9 π.μ. στην πρώην Σχολή Ευελπίδων στο κτήριο 3, που θα διεξαχθεί η δίκη με κατηγορούμενο τον Πρόεδρο του Σωματείου μας.

Επίσης ζητάμε να εκδοθούν ψηφίσματα αλληλεγγύης και να κοινοποιηθεί το κάλεσμά μας.   

Συνεχίζουμε τους αγώνες μας δυναμώνοντας τη συμμετοχή και την αλληλεγγύη

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου-Ανατολικής Αττικής καταγγέλλει την Θρασύδειλη, τραμπούκικη επίθεση από αγνώστους, που ήταν προφανώς σε εντεταλμένη υπηρεσία, που δέχθηκε ο πρόεδρος του Σωματείου των Ναυπηγοξυλουργών Πειραιά – Αττικής και Νήσων, Σταύρος Τουμανίδης, το μεσημέρι της Τρίτης 7 Ιανουαρίου στην Νίκαια, την ώρα που επέστρεφε από την εργασία του στην Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη.

Συγκεκριμένα ο συνάδελφος συνδικαλιστής, την ώρα που πορευόταν πεζός δέχθηκε επίθεση από δυο τραμπούκους οι οποίοι τον χτύπησαν, του σπάσανε το κινητό, ενώ στη συνέχεια επιβιβάστηκαν σε αμάξι και εξαφανίστηκαν.

Είναι πλέον ξεκάθαρο πως η δράση των συνδικάτων,ενάντια στην εργοδοσία,για μισθούς και ζωή με δικαιώματα είναι αυτό που τους ενοχλεί, φτάνοντας στο σημείο να στείλουν τα μαντρόσκυλά τους μέρα μεσημέρι να χτυπήσουν τον πρόεδρο του Σωματείου των Ναυπηγοξυλουργών Πειραιά – Αττικής και Νήσων.

Είναι όμως γελασμένοι εάν νομίζουν ότι με πρακτικές του υπόκοσμου, της νύχτας και των Χρυσαυγιτών,θα βάλουν στο γύψο την δράση των συνδικάτων και την πάλη των εργαζομένων για τις σύγχρονες ανάγκες τους.

Το Εργατικό κίνημα έχει και την δύναμη και την πείρα να αντιμετωπίσει τους μηχανισμούς της εργοδοσίας, φανερούς και κρυφούς, και να στείλει τους τραμπούκους της εκεί που τους αξίζει, στον βόθρο του σάπιου συστήματος που υπηρετούν.

Κάτω τα χέρια από τους Πρωτοπόρους συνδικαλιστές. Η τρομοκρατία δεν θα περάσει.

Στηρίζουμε την απεργιακή κινητοποίηση στην Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2025 ενάντια στην τρομοκρατία των εργοδοτών και τους τραμπούκους της.

Με αποφασιστική παρέμβαση στην DOVALUE απετράπησαν δύο ακόμη πλειστηριασμοί λαϊκών κατοικιών στην Ν. Ιωνία

Μετά από την αποφασιστική παρέμβαση στην DOVALUE των εκπροσώπων της επιτροπής των σωματείων και των μαζικών φορέων της Ν. Ιωνίας και των πέριξ περιοχών ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις, απετράπησαν δύο ακόμη πλειστηριασμοί λαϊκών κατοικιών στην Ν. Ιωνία που ήταν να πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 15/1/2024.

Ο πρώτος πλειστηριασμός αφορούσε την κατοικία συμπολίτη μας με μόνιμη αναπηρία 67%, που επιβιώνει μόνο με τα ελάχιστα που λαμβάνει από το αναπηρικό επίδομα,που ανήκει στα ευάλωτα νοικοκυριά για τα οποία η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει ότι προστατεύονται από τους πλειστηριασμούς αλλά τελικά χωρίς την παρέμβαση της επιτροπής θα έχανε το σπίτι του.

Ο δεύτερος πλειστηριασμός αφορούσε την πρώτη κατοικίας ενός συμπολίτη μας, του οποίου το σπίτι πλειστηριαζόταν στο όνομα όμως της αδερφής του, που η ίδια επιβαρυνόταν με ένα χρέος – όχι μεγάλο – από πιστωτικές κάρτες, η οποία όμως απεβίωσε…

Δηλαδή επιδίωξαν να πλειστηριάσουν την κατοικία ανθρώπου που έχει φύγει από την ζωή και μόνο μετά την παρέμβαση της επιτροπής σταμάτησαν.

Ντροπή και αίσχος να κυνηγάνε τα κοράκια ακόμη και πεθαμένους και ανάπηρους!

Κανείς να μην μένει μόνος του απέναντι στα νύχια των κορακιών των «funds»!

Για καταγγελίες για πλειστηριασμούς και εξώσεις επικοινωνήστε με την  Επιτροπής Σωματείων & Μαζικών Φορέων της Ν. Ιωνίας και πέριξ περιοχών ενάντια στους πλειστηριασμούς στα τηλέφωνα 2102776787 και 6984573703 καθώς και στο email [email protected].

Επίσης με την Επιτροπή του ΠΑΜΕ ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις στα τηλέφωνα  2103833776, 2103301847, 6974010107 και 6945757855.

ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ!!!

ΣΤΙΣ 30 ΓΕΝΑΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΚΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

 Έχουν περάσει περισσότερα από 15 χρόνια από τότε που υπογράφτηκε η τελευταία Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στον κλάδο των τροφίμων – ποτών. Όλα αυτό το διάστημα, οι βιομήχανοι έχουν σκάσει στα κέρδη, είδαν τις εξαγωγές τους να υπερδιπλασιάζονται φτάνοντας τα 7 δις  τσεπώνουν διαρκώς δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από επιδοτήσεις. Την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι βλέπουν τον μισθό τους να τελειώνει στα μέσα του μήνα, δουλεύουν όλο και περισσότερες ώρες και σακατεύονται από την έλλειψη μέτρων προστασίας. Ένα πρώτο βήμα για την ανατροπή αυτής της κατάστασης είναι η υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

H κλαδική ΣΣΕ είναι σημαντική επειδή:

-προβλέπει συγκεκριμένη αύξηση στο μισθό ΟΛΩΝ των εργαζόμενων, κάθε χρόνο και η οποία είναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ για όλους τους εργοδότες του κλάδου και όχι όπως γίνεται σήμερα που ο κάθε εργοδότης δίνει αν θέλει, σε όσους θέλει, όποτε θέλει και με όποια μορφή θέλει

-διασφαλίζει διάφορα επιδόματα όπως των τριετιών (κόντρα στον κατάπτυστο νόμο Γεωργιάδη), γάμου, πτυχίου κ.α

-κατοχυρώνει τις ειδικότητες έτσι ώστε για κάθε εργαζόμενο, ανάλογα με την ειδικότητα του να προβλέπεται ένας κατώτερος μισθός, σε αντίθεση με ότι ισχύει σήμερα που μοναδικό δίχτυ ασφαλείας για όλους είναι ο μισθός που προβλέπεται από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ο οποίος είναι εξαιρετικά χαμηλός

–Ρυθμίζει μια σειρά σημαντικών ζητημάτων για τους εργαζόμενους όπως το ωράριο, τα διαλείμματα, τα μέτρα προστασίας κ.α

-δημιουργεί ένα δίχτυ ασφαλείας και στους χώρους δουλειάς που υπογράφονται επιχειρησιακές ΣΣΕ, καθώς η διαπραγμάτευση ξεκινά από υψηλότερη βάση.

-κάνει τους εργαζόμενους πρωταγωνιστές των διαπραγματεύσεων καθώς παίρνουν ενεργά μέρος μέσω των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων

Να βάλουμε τέλος στην αδιαλλαξία των βιομηχάνων

Στις επανειλημμένες συναντήσεις της Ομοσπονδίας μας με τον ΣΕΒ έγινε ξεκάθαρο ότι οι βιομήχανοι δεν έχουν πρόθεση να υπογράψουν ΣΣΕ. Η τελευταία πρόταση τους αφήνει απέξω όλους τους εργαζόμενους της παραγωγής και  των γραφείων  θεωρώντας τους ανειδίκευτους (!) και προτείνοντας αυτοί να αμείβονται με τον εκάστοτε κατώτερο μισθό!

Είναι φανερό ότι αυτή τους η απαίτηση δε μπορεί να γίνει αποδεκτή. Δε μπορούμε να δεχτούμε να μείνει εκτός της ΣΣΕ η πλειοψηφία των εργαζόμενων του κλάδου. Δε μπορούμε να δεχτούμε να υπάρχουν δύο κατηγορίες εργαζόμενων, προκειμένου να μη θιγούν τα κέρδη των βιομήχανων!

Τίποτε δεν πρόκειται να μας χαριστεί – Όλα κατακτούνται με αγώνες 

Οι βιομήχανοι δεν πρόκειται να υπογράψουν μια ΣΣΕ που να προσφέρει μια ανάσα στους εργαζόμενους αν δεν πιεστούν από μας. Αυτό αποδεικνύεται από την υπογραφή ΣΣΕ σε μια σειρά χώρων δουλειάς (ΔΕΛΤΑ, ΕΖΑ, Ολυμπιακή Ζυθοποιία, Αθηναϊκή Ζυθοποιία κ.α) μετά από αγώνα των εργαζόμενων μέσα από τα σωματεία τους.

Καλούμε κάθε συνάδελφο να κάνει δική του υπόθεση τον αγώνα για την υπογραφή Κλαδικής ΣΣΕ. Χωρίς εμείς δεν παράγεται τίποτε κι όμως οι βιομήχανοι ζουν μέσα στα πλούτη από τη δική μας δουλειά ενώ εμείς ζούμε σε παγωμένα σπίτια, κόβοντας και από τα πιο στοιχειώδη προκειμένου να βγει ο μήνας.

ΩΣ ΕΔΩ! ΣΤΙΣ 30 ΓΕΝΑΡΗ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ

Διεκδικούμε:

 Κατώτατο κλαδικό μισθό 940 ευρώ

 Πενθήμερο- 8ωρο – 40ωρο

 Καθορισμό ειδικοτήτων και επιδομάτων εξειδίκευσης.

 Επαναφορά όλων των τριετιών της περιόδου 2012-2024

 Επίδομα γάμου και τέκνων.

 Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία.

Η ΟΜΕ καταγγέλλει την θρασύτατη προσχεδιασμένη και προμελετημένη εγκληματική επίθεση εναντίον του προέδρου του σωματείου των Ναυπηγοξυλουργών Πειραιά – Αττικής και Νήσων Σταύρο Τουμανίδη.

 Τον χτύπησαν ύπουλα την ώρα που επέστρεφε από τη δουλειά του στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη. Στόχος η τρομοκράτηση των συνδικάτων και των έντιμων αγωνιστών συνδικαλιστών που παλεύουν καθημερινά ανιδιοτελώς για τα δικαιώματα των εργαζομένων, για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στην εργασία, προκειμένου  οι εργαζόμενοι να παραμένουν υγιείς και να γυρίζουν ζωντανοί στα σπίτια και στις οικογένειές τους.

Στα συνδικάτα παλεύουμε ενάντια στην εκμετάλλευση από τους εργοδότες. Επιδιώκουν να μας τρομοκρατήσουν για να σκύβουμε το κεφάλι και να μην αντιστεκόμαστε, να μην διεκδικούμε. Θέλουν την επιβολή σιγής ιχθύος.

Στέλνουμε μήνυμα στα αδέλφια μας τους Ναυπηγοξυλουργούς ότι δεν είναι μόνοι τους.

 Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ την Πέμπτη 16 Γενάρη θα είμαστε αλληλέγγυα μαζί σας παρόντες στην διαδήλωση ενάντια στην τραμπούκικη επίθεση στον πρόεδρο του Σωματείου Ναυπηγοξυλουργών και στη συγκέντρωση που θα γίνει στις 10 π.μ., στις πέτρινες δεξαμενές του Βασιλειάδη και πορεία στο υπουργείο Ναυτιλίας!

 Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΠΡΑΒΩΝ ΤΟΥΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Μια εμβληματική φυσιογνωμία, ένας σταθερός αγωνιστής του ναυτεργατικού κινήματος, ο Γιώργος Λέκκας, έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 85 χρόνων την Κυριακή 12 Γενάρη 2025, ύστερα από παλικαρίσια μάχη με τα σοβαρά προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν τα τελευταία χρόνια.

Ο Γιώργος, γεννήθηκε το 1940 στο Αγρίνιο από πατέρα αγωγιάτη με πολυμελή οικογένεια και από μικρό παιδί, όπως ο ίδιος έλεγε, κατέγραψε στη συνείδησή του τις φρικαλεότητες των ναζί κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους. Στη συνέχεια μετανάστευσε στην Αθήνα, όπου δουλεύοντας την ημέρα τελείωσε το νυκτερινό οικονομικό γυμνάσιο και τη σχολή ασυρματιστών, επιδεικνύοντας ιδιαίτερη δεξιοτεχνία στον χειρισμό του μορσικού κώδικα.

Ταξίδεψε στα ποντοπόρα πλοία από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 μέχρι το 2000 που συνταξιοδοτήθηκε. Από το 1982, που επανήλθε στα καράβια ύστερα από μια διακοπή, συνδέθηκε με το ταξικό ναυτεργατικό κίνημα και συμμετείχε ενεργά σε όλες τις μάχες για τον εκδημοκρατισμό του σωματείου και της ΠΝΟ, για τα δικαιώματα των ναυτεργατών ενάντια στην εφοπλιστική ασυδοσία και τις αντιλαϊκές πολιτικές όλων των κυβερνήσεων.

Υπέρμαχος της διεθνιστικής αλληλεγγύης των λαών ο συνάδελφος Γιώργος το 1983 συμμετείχε εθελοντικά στην επικίνδυνη αποστολή πλοίων για τον απεγκλωβισμό των Παλαιστινίων μαχητών από τον Λίβανο, όπου αντιμετώπιζαν τον κίνδυνο αφανισμού από το κράτος δολοφόνο Ισραήλ.

Ο συνάδελφος Γιώργος διετέλεσε για ένα διάστημα γενικός γραμματέας στη μεταβατική διοίκηση του σωματείου ασυρματιστών (ΠΕΡΡΑΕΝ) και στη συνέχεια συνέβαλε καθοριστικά στην επαναδραστηριοποίηση της ένωσης συνταξιούχων ναυτεργατών (ΠΕΣ-ΝΑΤ), στην οποία διετέλεσε πρόεδρος από το 2004 μέχρι το 2012, ενώ την τριετία 2007-2010 υπήρξε εκπρόσωπος των συνταξιούχων στο  ΔΣ του ΝΑΤ. Ενώ είναι χαραγμένη στη μνήμη των ναυτεργατών η δράση του για μεγάλο διάστημα την δεκαετία του 1980 ως επικεφαλής της επιτροπής ανέργων ναυτεργατών.

Εκείνο που χαρακτήριζε τον συνάδελφο Γιώργο ήταν η σεμνότητα μεταξύ των συναδέλφων του αλλά και η αποφασιστικότητα με την οποία διεκδικούσε λύσεις στα προβλήματα των ναυτεργατών, όλων των εργαζομένων, χαρακτηριστικά που τον έκανα ιδιαίτερα αγαπητό στους συναδέλφους και σεβαστό ακόμα και από τους αντιπάλους.

Η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων του ΝΑΤ (ΠΕΣ-ΝΑΤ), αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον εμβληματικό Πρόεδρό της και εκφράζει τα συλλυπητήριά της στην σύζυγό του Φωτεινή, την κόρη του Αντωνία και όλη την οικογένειά του, που τόσο αγαπούσε και τον αγαπούσαν όλοι.

Καλό ταξίδι συνάδελφε Γιώργο, καλό ταξίδι Πρόεδρε. Στο δρόμο που περπάτησες περήφανα και ανιδιοτελώς, σήμερα συνεχίζουν νέοι αγωνιστές που σίγουρα θα το φτάσουν μέχρι τέλους, όπου δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.