Article by George Perros: Trade Unionism at a Crossroads: Class Struggle or Imperialist Integration? The role of ITUC

0

Trade Unionism at a Crossroads: Class Struggle or Imperialist Integration? The role of ITUC

An article by George Perros, deputy Secretary General of WFTU

Developments confirm that imperialism knows no “peaceful periods.” The military intervention of the United States in Venezuela and Iran, the threats against Cuba, countries of Latin America, and even against Denmark, a member of NATO and the EU, over Greenland, reveal that imperialist rivalries are intensifying. Peoples pay the price, either through wars or through sanctions, poverty, repression, and bloodshed, while workers are called upon to accept sacrifices in the name of the war economy.

In this context, the key question for the international trade union movement is not whether it will merely issue declarations, but how it will confront these developments in practice and with what strategy. Here, the confrontation with the ITUC is not secondary, it is central.

The ITUC is not simply a “moderate” version of trade unionism. It is an active mechanism for integrating the working class into the imperialist strategy. Behind rhetoric about “democracy,” “human rights,” and “institutional stability,” it systematically legitimizes the choices of the United States, the European Union, and their allies. It recognizes NATO as a factor of “peace and security,” while NATO drenches peoples in blood from the Middle East to Eastern Europe.

The ITUC presents itself as a defender of peace, democracy, and human rights. However, it functions as a trade-union alibi for imperialism. Its hypocrisy is expressed not only in what it says, but primarily in what it deliberately avoids doing. Not a word about the €850 billion that the European Union will spend on the war economy, with direct consequences for workers’ lives. Not a word when the NATO Secretary General stated that workers must accept cuts to their rights so that funds can be allocated to weapons systems.

It condemns “violence in general,” but never the perpetrators. It speaks of “violations of rights,” but avoids naming the United States, NATO, and the EU as the organizers and executors of wars and interventions. It issues appeals for “peace and dialogue,” while the governments it supports arm themselves, impose sanctions, and turn entire countries into battlefields.

The ITUC’s hypocrisy is fully exposed in its stance toward the murderer-state of Israel. While speaking of “humanitarian crises,” it refuses to take a stand against the genocide of the Palestinian people, refuses to call on unions to block the transport of weapons, and refuses to confront the governments that support and arm Israel. The “human rights” and “peace” of the ITUC end precisely where the interests of its imperialist patrons begin.

This stance is a conscious political choice. The ITUC has repeatedly supported imperialist sanctions against peoples, backed governments involved in imperialist wars, and denounced as “extreme” or “irresponsible” unions that confront the war machine. In practice, it functions as a trade-union arm of the imperialist order.

That is why its line is one of compromise and submission. When unions accept imperialist “normality,” they simultaneously accept the war economy, cuts to wages and social spending, and the disciplining of workers in the name of monopolies’ competitiveness. It promotes social dialogue and labor peace. It pushes the idea that workers and employers are “in the same boat.”

This line leads to compromise, fatalism, defeatism, and the “realism” of submission. It is the breeding ground of decay, corruption, and degeneration of European social democracy (ETUC), which supported reactionary measures with blood-stained petrodollars from Qatar and other lobbies.

In Greece, the recent revelations about the president and leadership of the General Confederation of Workers of Greece (GSEE), an ETUC/ITUC member, are enlightening; involvement in programs worth hundreds of millions of euros, funding from the state and the EU for “training,” shell companies, black money, money laundering, and investigations into embezzlement of funds. When this line prevails, the labor movement rots from within and becomes alienated from those it supposedly represents, the workers.

This is a vile and dangerous line of the ITUC, when, for example, it claims that Israel has the right to self-defense; when it tries to convince workers and unions that profit, the barbarity of poverty and war, and workers’ rights and a dignified life can coexist.

Against this strategy, the path of the World Federation of Trade Unions is the only one that corresponds to the interests of workers. The WFTU cannot and must not function as a “bridge” between capital and labor. Its role is to organize confrontation, strengthen class struggle, to expose the character of governments, their agents within the trade union movement, and imperialist organizations.

In a world moving toward generalized military conflicts, there can be no equal distances. The unions rallying within the WFTU must organize workers at the workplace level, openly confront governments that involve their countries in imperialist wars, and block the war machine in practice. The struggle for wages, working hours, and collective agreements is inseparable from the struggle against imperialist interventions, sanctions, and the transformation of ports, railways, and infrastructure into tools of war.

The WFTU can rally broader and more militant forces precisely because it does not cultivate illusions about “humane imperialism.” It can become stronger if it intensifies ideological and political struggle within the trade union movement, supports unions that confront employers and the state in practice, and highlights that wars, poverty, and exploitation share a common root: the capitalist system.

The working class has no reason to align with the interests of any imperialist center, whether represented by the United States and the EU or by China and Russia, in the inter-imperialist struggle for supremacy, nor with forces such as the ITUC, which seek to ideologically disarm it and drag it into shedding its blood under foreign flags for foreign interests.

The WFTU must strengthen the confrontation with and exposure of the ITUC to the working class. It has no business engaging in transactions, opening channels, or adopting joint positions with ITUC officials who serve as the vanguard of yellow unionism.

Today, as the world smells of gunpowder and burns, the choice for unions and workers is clear and without evasions. Either they will align with the line that serves imperialism and the interests of their exploiters, as the ITUC does, or they will walk the path of class struggle, internationalist solidarity, and confrontation and rupture with the system that generates wars and exploitation. For the class-oriented labor movement, there is no other road.

February 6, 2026 – Mass strikes and rallies in Piraeus and Elefsina

0

February 6, 2026 – Mass strikes and rallies in Piraeus and Elefsina

Dockworkers do not work for war

No sacrifice for profits – No involvement in the imperialists’ war

This was the message sent on Friday, February 6, by the massive general strike in Piraeus and West Attica. A struggle that gave a clear answer to the criminal policy that turns workplaces into arenas of death, into special economic zones for war preparation, dragging entire regions into the vortex of imperialist rivalries, with incalculable consequences for workers.

A tough class confrontation, waged through decisions and coordination by the Regional Unions of Piraeus and West Attica and dozens of unions from both the private and public sectors. In this context, large and strategic workplaces, such as ports, shipyards, refineries, and factories, were brought to a standstill, and thousands of strikers, together with the youth, made their presence felt at the strike rallies in Piraeus and Elefsina.

In Piraeus, with the massive participation of thousands of strikers, from the “economic nerve” of the port, shipping companies, retail stores, food and catering, offices, schools, and hospitals, the rally was held at Municipal Theatre Square. There, “like a clenched fist,” the strikers, joined by large numbers of youth, even self-employed people of the city, and women from working-class and popular strata, gave a militant response to the exploiters who set fire to the lives of workers and all peoples. Militantly, behind the banners of their unions, the workers of Piraeus demonstrated that they will not die for the profits of capitalists, nor become cogs in the cannons of war.

In Elefsina, “No tolerance for the transformation of Western Attica into a hub of involvement and a special economic zone!”, this was the message sent by unions and mass organizations that demonstrated in Elefsina as part of the strike in West Attica. Many workers from the major workplaces of the area took part, while during the rally a one-minute silence was observed for the victims of employer crimes, followed immediately by the powerful chant: “We have carried coffins too many times, from workplaces, floods, and fires.”

A breath of optimism comes from the fact that this strike battle took place simultaneously with the International Day of Action of dockworkers in six countries Italy, Greece, Spain, Turkey, France, and Morocco, which in turn constitutes a resounding internationalist message from dockworkers in 20 ports, under the banner slogan: “Dockworkers do not work for war.”

See photos and videos from Piraeus and Elefsina at the links below.

Piraeus

Photos

https://flic.kr/s/aHBqjCJC6K

Video

Elefsina

Photos

https://flic.kr/s/aHBqjCJELM

Video

 

Σωματείο Εργαζομένων Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας: 10 Φλεβάρη Τετράωρη στάση εργασίας και πορεία στο Υπουργείο Αμύνης

0

Οι εργαζόμενοι της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν θα αποδεχθούμε καμία περαιτέρω απαξίωση, καμία περικοπή και καμία προσπάθεια μετακύλισης ευθυνών στις πλάτες μας.

Δεκαπέντε (15) χρόνια μνημονιακών πολιτικών, οι εργαζόμενοι κράτησαν την ΕΑΒ όρθια, με
αυταπάρνηση, επαγγελματισμό και υψηλή τεχνογνωσία. Παρά τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, τις πιέσεις και τις θυσίες, το εργοστάσιο συνέχισε να λειτουργεί χάρη αποκλειστικά στο ανθρώπινο δυναμικό του. Δεν δεχόμαστε καμία περικοπή από τα ήδη ψίχουλα που λαμβάνουμε, είτε αυτά αφορούν μισθούς, είτε συνταξιοδοτικές αποζημιώσεις, είτε προϋπηρεσίες, είτε άρθρα της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Υπενθυμίζουμε ότι την περίοδο 2020–2021, η πολιτική επιλογή ήταν και πάλι η πλήρης απογύμνωση των εργαζομένων, με στόχο να παραμείνουν μόνο ο βασικός μισθός και το γάλα. Οι εργαζόμενοι, με τον δίκαιο και ανυποχώρητο αγώνα τους, κατάφεραν τότε να υπογραφεί από τον αρμόδιο Υπουργό τόσο η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας όσο και το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας.

Σήμερα, οι ενδοκυβερνητικές συγκρούσεις μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας – που διόρισε τη σημερινή διοίκηση – και του Υπουργείου Οικονομικών – που επιβάλλει ελέγχους και αμφισβητεί υπογραφές της ίδιας κυβέρνησης την περίοδο 2020–2021 – αποκαλύπτουν σκοπιμότητες, τις οποίες τελικά πληρώνουν ξανά οι εργαζόμενοι.

Την ίδια στιγμή, το μόνο με το οποίο μερίμνησε η σημερινή διοίκηση ήταν η βελτίωση των δικών της μισθών και προνομίων, εκτός Ενιαίου Μισθολογίου, καθώς και ο διορισμός διευθυντικών στελεχών με το ίδιο προνομιακό καθεστώς. Για τους εργαζόμενους, αντί για λύσεις, επιλέχθηκε η πίεση, η απαξίωση και η στοχοποίηση.

Η ΕΑΒ δεν απαξιώνεται από τους εργαζόμενους.

Απαξιώνεται από πολιτικές επιλογές όλων των κυβερνήσεων που οδηγούν σε παραιτήσεις εξειδικευμένων τεχνικών, αποψιλώνουν το εργοστάσιο από κρίσιμη τεχνογνωσία και υπονομεύουν τη λειτουργία του. Η απαξίωση των εργαζομένων και της ΕΑΒ δεν είναι απλώς εργασιακό ή οικονομικό ζήτημα. Υπονομεύει ευθέως την εθνική κυριαρχία και την άμυνα της χώρας, πλήττοντας μια επιχείρηση στρατηγικής σημασίας, απαραίτητη για την επιχειρησιακή επάρκεια, την αυτονομία και την αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας. Η αποδυνάμωση της ΕΑΒ πλήττει το δημόσιο συμφέρον και την εθνική ασφάλεια.

Παράλληλα, οι εργαζόμενοι της ΕΑΒ, δηλώνουμε ξεκάθαρα πως θα προχωρήσουμε σε διαρκείς και επαναλαμβανόμενες κοινοποιήσεις προς όλα τα αρμόδια Υπουργεία, τα πολιτικά κόμματα, τους θεσμούς και την ελληνική κοινωνία, μέχρι να δοθούν ουσιαστικές και οριστικές λύσεις. Λύσεις που δεν θα περιλαμβάνουν καμία απολύτως περικοπή, αλλά μόνο πραγματική βελτίωση αποδοχών και όρων εργασίας, ώστε να σταματήσει η αιμορραγία παραιτήσεων και η συνειδητή απαξίωση του εργοστασίου.

Διεκδικούμε:
 Έξοδος από το Ενιαίο Μισθολόγιο και υπογραφή Επιχειρησιακής συλλογικής Συμβάσης εργασίας με σοβαρές αυξήσεις.
 Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού.
 Μετατροπή όλων των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου
 Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις χωρίς την παρέμβαση του Υπουργείου.

Την ίδια στιγμή, η διοίκηση επέλεξε τον δρόμο του αυταρχισμού, φτάνοντας στο σημείο να στοχοποιήσει εργαζόμενους με τη συμμετοχή της Ελληνικής Αστυνομίας, γεγονός πρωτοφανές και απολύτως καταδικαστέο για δημόσια επιχείρηση στρατηγικής σημασίας.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα: δεν εκφοβιζόμαστε, δεν σιωπούμε και δεν υποχωρούμε.

Η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο.
Και η απάντηση των εργαζομένων θα είναι συλλογική, αποφασιστική και αδιαπραγμάτευτη.

Εργατικό Κέντρο Πειραιά: Όλοι στο Συλλαλητήριο 13 Φλεβάρη στο Σύνταγμα ενάντια στο νομοσχέδιο έκτρωμα και την ίδια μέρα υποδεχόμαστε τους αγρότες

0

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

13.00 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΕΚΤΡΩΜΑ- ΚΟΦΤΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ!

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ, ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΠΟ, ΥΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΤΡΑΚΤΕΡ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!

Η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζεται να δώσει άλλο ένα χτύπημα στις κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Φέρνει προς ψήφιση στη βουλή το άθλιο αντεργατικό νομοσχέδιο «κοινωνικής συμφωνίας» που συζητούσε εν κρυπτώ 9 μήνες με τον ΣΕΒ και τους εργατοπατέρες της συνδικαλιστικής μαφίας της ΓΣΕΕ. Τον Παναγόπουλο και άλλους που ελέγχονται για διάφορες λαμογιές και δεν νομιμοποιούνται να αποφασίζουν για όλα όσα με μεγάλους αγώνες έχουμε κατακτήσει.

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ»!

Τι ακριβώς μπορούν να πουν στους μεταλλεργάτες της Ν/Ζ στο Πέραμα που έχουν κατοχυρώσει με Σύμβαση το 7ωρο, 5ήμερο, 35ωρο; Στους λιμενεργάτες στους προβλήτες 2 & 3 της Cosco που με τον αγώνα τους κατοχύρωσαν τα ΒΑΕ και σημαντικές αυξήσεις στο μισθό τους; Στους οικοδόμους που υπέγραψαν πάνω 20% αυξήσεις με την κλαδική ΣΣΕ; Ανοίγει ακόμα παραπάνω την όρεξη στους εφοπλιστές- δημιουργώντας προηγούμενο για επέκταση του κόφτη και σε άλλους κλάδους, αξιοποιώντας το ήδη διαμορφωμένο αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο- για υπογραφή ανάλογων συμφωνιών κυβέρνησης – εργοδοτικών ενώσεων – ομοσπονδιών με συμβιβασμένες ηγεσίες όπως αυτή της ΠΝΟ που ευθυγραμμίζεται και συναγελάζεται με την ηγεσία της συνδικαλιστικής μαφίας της ΓΣΕΕ του Παναγόπουλου.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιχειρεί να παγιώσει την καθήλωση των μισθών και να χτυπήσει ακόμα περισσότερο τα εργατικά μας δικαιώματά. Έρχεται να προστεθεί στο αντεργατικό οπλοστάσιο όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, μέσα από τη διαρκή υπονόμευση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Προβλέπει νέους κόφτες και διάφορα φίλτρα στις συμβάσεις που θα υπογράφονται, με μοναδικό γνώμονα την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.

Διατηρεί:

l  Την απαγόρευση συλλογικών διαπραγματεύσεων για τον κατώτατο μισθό, καθώς αυτός περνάει ολοκληρωτικά στα χέρια του κράτους

l  Όλα τα νομικά εμπόδια στην επέκταση του υποχρεωτικού χαρακτήρα μιας κλαδικής ΣΣΕ στο σύνολο του κλάδου

l  Την υποχρέωση τεκμηρίωσης ότι η κλαδική ΣΣΕ δεν πρέπει να θίγει την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου καθώς να μην έχει επιπτώσεις στις τιμές των προϊόντων και στον πληθωρισμό.

l  Την εξαίρεση από τις κλαδικές ΣΣΕ σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν «οικονομικά προβλήματα!»

Το κάνουμε ξεκάθαρο σε κάθε κατεύθυνση: Οι εργαζόμενοι στους εργασιακούς χώρους βράζουν από οργή και αγανάκτηση. Το ποτάμι διαρκώς φουσκώνει και θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να πνίξει την πολιτική τους και όποιον σήμερα στέκεται εμπόδιο στην ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Παίρνουμε δύναμη από την επιτυχία της Παμπειραϊκής απεργίας στις 6/2, που κήρυξε το Εργατικό Κέντρο με κεντρικό σύνθημα «Δεν δουλεύουμε για τα κέρδη τους και τους πολέμους των εκμεταλλευτών μας» και συμμετείχε η συντριπτική πλειοψηφία των σωματείων μελών του, με εκατοντάδες απεργούς απ’ όλους τους κλάδους της περιοχής, που συντονίστηκε με την επιτυχημένη απεργία στο Θριάσιο, στη Δυτική Αττική.

Μια απεργία που νέκρωσε το λιμάνι απ’ άκρη σ άκρη, που δε γύρισε προπέλα, που δεν έπεσε σφυρί στη ζώνη και στα μεγάλα εργοτάξια του Πειραιά, που δεν ξεφορτώθηκε ούτε ένα κουτί στους προβλήτες. Μια απεργία που συναντήθηκαν απεργοί από τα εργοστάσια της χημικής βιομηχανίας, τα τρένα, τις ναυτιλιακές εταιρίες, τον κλάδο του εμπορίου, ιδιωτικοί υπάλληλοι, τον επισιτισμό, με τους συναδέλφους τους από τον δημόσιο τομέα, γιατρούς και νοσηλευτές, δασκάλους, καθηγητές, εργαζόμενους στους ΟΤΑ. Απεργία που εκφράστηκε ο ελπιδοφόρος συντονισμός των λιμενεργατών 20 λιμανιών της Ευρώπης και Μεσογείου που διαδήλωσαν με αποφασιστικότητα ότι «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο»!

Απεργήσαμε για να μπορούμε εμείς και οι οικογένειές μας να ζούμε καλύτερα, σύμφωνα με την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, απολαμβάνοντας αυτά που με τα χέρια μας, το μυαλό μας, τις πλάτες και τις μέσες μας παράγουμε. Γιατί δεν δεχόμαστε να μας τα κλέβουν μια χούφτα εκμεταλλευτές, με τις πλάτες όλων των κυβερνήσεων και τα τσιράκια τους στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, που και αυτοί μπουκώνονται με εκατομμύρια από την πίτα, όπως αποκαλύπτεται τις τελευταίες μέρες με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ.

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά αποφάσισε ήδη την κήρυξη στάσης εργασίας για την Παρασκευή 13/2 από τις 12.00 έως τις 16.00 και συμμετοχή σε συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 13.00 το μεσημέρι.

Δύναμη μας ο συλλογικός οργανωμένος αγώνας. Μέσα από τα σωματεία μας, τα Εργατικά Κέντρα και τις Ομοσπονδίες που και στις σημερινές συνθήκες, της πολεμικής προετοιμασίας και μετατροπής της οικονομίας σε πολεμική, δίνουμε καθημερινά τον αγώνα, οργανώνουμε την πάλη ενάντια στην πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων, που υπηρετεί τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Που από τη μία μας σκοτώνει από την εντατικοποίηση και τα 13ωρα, την απουσία μέτρων υγιεινής και ασφάλειας, που μας πνίγει στην πρώτη καταιγίδα, μας καίει στην πρώτη φωτιά και από την άλλη μας ετοιμάζει τα φέρετρα από τον πόλεμο που έρχεται ξανά για τους ανταγωνισμούς και τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου.

Τους λέμε λοιπόν να μην τολμήσουν να φέρουν το επαίσχυντο νομοσχέδιο στη Βουλή!

Την ίδια μέρα υποδεχόμαστε στο κέντρο της Αθήνας, τους αγρότες μας με τα τρακτέρ τους. Που με τον ηρωικό τους αγώνα για πάνω από 50 ημέρες στα μπλόκα, συσπειρωμένοι στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, ξεμπρόστιασαν και στρίμωξαν την κυβέρνηση και την πολιτική της, και παλεύουν καθημερινά ενάντια στην Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ που τους ξεκληρίζει. Ένας αγώνας κοινός, εργατών και αγροτών, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης που μας συνθλίβει καθημερινά.

Ο αγώνας τους δεν τελείωσε. Συνεχίζεται και είναι αγώνας δίκαιος που αφορά όλη την εργατική τάξη. Γιατί έχουμε κοινό αντίπαλο τα μονοπώλια, το κεφάλαιο, το κράτος του και τις κυβερνήσεις. Εκείνους τους εξοντώνει στο χωράφι και μας στο ράφι, για τα κέρδη των εμποροβιομήχανων.

Καλούμε τα σωματεία μέλη μας, τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους, την νεολαία και το λαό του Πειραιά την Παρασκευή 13/2 στις 13.00 στο Σύνταγμα, στο συλλαλητήριο ενάντια στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τις συμβάσεις και στην υποδοχή των αγωνιζόμενων αγροτών.

Εργατιά- αγροτιά μια φωνή και μια γροθιά!

Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας: Συλλαλητήριο και στάση εργασίας στις 13 Φλεβάρη ενάντια στο άθλιο νομοσχέδιο για τις ΣΣΕ

0

Συλλαλητήριο και στάση εργασίας την Παρασκευή 13 Φλεβάρη, για να μην ψηφιστεί το άθλιο νομοσχέδιο που βάζει ταφόπλακα στις ΣΣΕ

Η ΟΜΕ συμμετέχει και προκηρύσσει 4ωρη στάση εργασίας από τις 12 έως τις 4 μ.μ. την Παρασκευή 13 Φλεβάρη, με συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στη 1 μ.μ., ενάντια στο εκτρωματικό νομοσχέδιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, που ήδη έχουν προκηρύξει Εργατικά Κέντρα και συνδικάτα, καθώς εκείνη τη μέρα θα έρθει για ψήφιση στη Βουλή.

Χαιρετίζουμε το 33ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας καταδίκασε το αντεργατικό νομοσχέδιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, που κατατέθηκε και συζητείται στη Βουλή, ως συνέχεια της απαράδεκτης λεγόμενης «Κοινωνικής Συμφωνίας», που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της εργοδοσίας.

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που δίνει τη χαριστική βολή στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, καθηλώνει τους μισθούς και πετσοκόβει τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων, νομιμοποιώντας τη φτώχεια και την εκμετάλλευση στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» και των «αντοχών της οικονομίας», πετώντας στο καλάθι των αχρήστων, την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων για συλλογικές συμβάσεις εργασίας με αυξήσεις για να μπορούν να ικανοποιούνται οι σύγχρονες ανάγκες μας.

Την ίδια μέρα θα υποδεχόμαστε αγωνιστικά τους αγρότες που θα διαδηλώσουν στην Αθήνα στις 4μμ, όπου και Χαιρετίζουμε τον εμβληματικό Αγώνα τους που συνεχίζεται, για την επιβίωσή τους. Οι αγρότες μας δεν ανέχονται πλέον τον εμπαιγμό και την κοροϊδία της κυβέρνησης που δεν ικανοποίησε κανένα αίτημά τους, ενώ η πολιτική της, τους ξεκληρίζει σε δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής, έλλειψης προστασίας από φυσικές καταστροφές και ζωονόσους, αλλά και της προσπάθειας να τους φορτώσουν τις συνέπειες των σκανδάλων που εκτρέφουν η ΚΑΠ της ΕΕ.

Απαιτούμε να αποσυρθεί ΤΩΡΑ το νομοσχέδιο έκτρωμα κυβέρνησης, που βάζει ταφόπλακα στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας! Η ΟΜΕ καλεί Πανελλαδικά τα σωματεία του κλάδου να συμμετάσχουν στις διαδηλώσεις την Παρασκευή 13 Φλεβάρη, σε όλες τις πόλεις της χώρας!

Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων – Εμποροϋπαλλήλων Ν. Δράμας: Ολοκληρώθηκαν οι αρχαιρεσίες του Σωματείου μας

0

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ – ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ

ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

Με επιτυχία και αύξηση των μελών που ψήφισαν ολοκληρώθηκαν οι αρχαιρεσίες του σωματείου μας, στις 1-2 και 4 Φεβρουαρίου 2026.

Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες μπορούμε να βάλουμε τη δική μας σφραγίδα στους αγώνες του επόμενου διαστήματος. Είμαστε πιο πολλοί, πιο αισιόδοξοι για να συνεχίσουμε με μεγαλύτερη ορμή τον αγώνα μας για ΣΣΕ με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς μας, ανθρώπινα ωράρια και προγράμματα εργασίας, για να μη δουλεύουμε τις Κυριακές, για μέτρα υγείας και ασφάλειας  μέσα σε κάθε εργασιακό χώρο.

Οι συνάδελφοι που γράφτηκαν και ψήφισαν στο σωματείο μας από εργοστάσια, μεγάλες αλυσίδες supermarket, εμποροκαταστήματα, εστίαση κ.α. είναι δύναμη σε κάθε εργασιακό χώρο, που μπορεί να πολλαπλασιαστεί και, το επόμενο διάστημα, να γίνει ένα ακόμα πιο αποφασιστικό βήμα στην μαζικοποίηση του σωματείου μας. Είναι δύναμη που μπορεί να κινητοποιήσει ακόμα περισσότερους συναδέλφους και να κοπεί ο βήχας της κάθε εργοδοσίας.

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται από:

Προεδρος: Σακαλίδου Αναστασία

Αντιπροεδρος: Τσάμπρα Σοφία

Γ. Γραμματεας: Βοζίκης Γιάννης

Ταμειας: Καλτσίδης Στέλιος

Αν.Γραμματέας : Κιτσιούλης Αλέξανδρος

Επίσης για την αντιπροσώπευση στο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Δράμας, σημειώσαμε αύξηση των δυνάμεων μας, από 2 εκλεγμένους στην προηγούμενη θητεία σε 3.

Δεν θα μπορούσαμε να μην καταγγείλουμε την απαράδεκτη παρέμβαση του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Δράμας στις αρχαιρεσίες του Σωματείου μας, με σκοπό να εμποδίσει νέες εγγραφές εργαζομένων. Αντί να προασπίζεται την μαζικοποίηση των σωματείων, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να βάλει εμπόδια. Ποιον φοβάται άραγε;

Συνεχίζουμε πιο πολλοί – πιο δυνατοί!

Δεν ανεχόμαστε οι ανάγκες μας, η ίδια μας η ζωή, να λογίζονται ως κόστος και να θυσιάζονται στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.

Δεν κάνουμε εκπτώσεις στις ανάγκες μας!

Εμείς είμαστε οι πολλοί, έχουμε τη δύναμη να επιβάλουμε το δίκιο μας!

 

 

Εργατικά Κέντρα Εύβοιας και Θήβας: 18 Φλεβάρη εκδήλωση συζήτηση για την Υγεία και Ασφάλεια των εργαζομένων

0

Τα Εργατικά Κέντρα Εύβοιας και Θήβας, σας προσκαλούμε στην ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΖΗ με θέμα:

«ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΚΑΙ ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

Ο ρόλος των Συνδικάτων στην υπεράσπιση της Υγείας και της Ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς».

ΤΕΤΑΡΤΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 7:00μμ – Αίθουσα συνελεύσεων Εργατικού Κέντρου Εύβοιας (Μ. Φριζή 10, Χαλκίδα)

Εισηγητές:
– Γιάννης Τασιούλας, Πρόεδρος Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας, μέλος Εκτελεστικής  Επιτροπής ΓΣΕΕ.
– Γιώργος Δούκας, Επιθεωρητής Εργασίας, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων Επιθεώρησης Εργασίας.

Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις από εκπροσώπους Σωματείων. Το εργοδοτικό έγκλημα στη βιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα ανέδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο αυτό που όλοι μας ζούμε στους χώρους δουλειάς: ότι ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά απέναντι στις ζωές μας. Πόλεμος που έχει τη «σφραγίδα» των νόμων που οι κυβερνήσεις κόβουν και ράβουν στα μέτρα της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.

Για αυτά τα κέρδη οι νεκροί και οι σακατεμένοι στους χώρους δουλειάς αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Για τα ίδια κέρδη σακατευόμαστε με 13ωρα, 12ωρα, με κάθε λογής εργοδοτικές παρεμβάσεις στον χρόνο εργασίας που τσακίζουν τη ζωή, τους μισθούς και τα δικαιώματά μας. Για αυτά τα κέρδη εκμηδενίζονται τα μέτρα υγείας και ασφάλειας.

Οι νεκροί και οι τραυματίες στα Τρίκαλα προστίθενται στον μακρύ και μαύρο κατάλογο των εργοδοτικών εγκλημάτων στους χώρους δουλειάς. 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα στο 2025 σε εργοστάσια, εργοτάξια, αποθήκες, καταστήματα. Αυτή την καθημερινότητα αρνούμαστε να την κάνουμε «κανονικότητα».

Σήμερα γίνεται ακόμα πιο φανερό πως η υπεράσπιση της ζωής μας πρέπει να γίνει δική μας υπόθεση, υπόθεση των Συνδικάτων, της οργανωμένης εργατικής τάξης! Συλλογικά και  διεκδικητικά, να δυναμώσουμε τον αγώνα απέναντι στην εγκληματική πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν, όσα μασκαρέματα κι αν κάνουν. Να δυναμώσουμε τον αγώνα για δουλειά και ζωή με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας και τις δυνατότητες που προσφέρει σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία, έχοντας καθαρό πως για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσει η μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της – μέση λύση δεν υπάρχει.

Η παρουσία σας στην Εκδήλωση – Συζήτηση που διοργανώνουν τα Εργατικά Κέντρα Εύβοιας και Θήβας θα αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα σε αυτή την κατεύθυνση.

Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αργολίδας: Για την επίσκεψη του Υπουργού Υγείας

0

ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ… ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΕΙ ΜΙΑ ΑΒΥΣΣΟΣ

Στις 6 Φλεβάρη, στο Νοσοκομείο Άργους, δεν είδαμε απλώς έναν Υπουργό να κόβει κορδέλες… Είδαμε να ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας η άβυσσος που χωρίζει τη δική τους “πασαρέλα” από τη δική μας επιβίωση.

Είμαστε πράγματι δύο κόσμοι που δεν έχουν και δεν θα έχουν ποτέ τίποτα κοινό…

Από τη μία ο κόσμος του Υπουργού και των παρατρεχάμενων, που έρχονται με το ακριβό κοστούμι και το ειρωνικό χαμόγελο να μας πουν ότι «όλα πάνε καλά». Είναι ο κόσμος που μετράει τις ζωές μας με κόστος και κέρδος, με εφικτό και ανέφικτο δημοσιονομικά.

Για αυτούς, η υγεία είναι εμπόρευμα, το νοσοκομείο είναι «επιχείρηση» και ο ασθενής είναι «πελάτης».

Είναι ο κόσμος που έχει το θράσος να χλευάζει την αγωνία των εργαζομένων γονιών που τρέχουν το παιδί τους στην Τρίπολη, στην Κόρινθο, στην Αθήνα μέσα στη νύχτα επειδή η Παιδιατρική του Άργους είναι κλινική-φάντασμα.

Είναι αυτοί που αποκαλούν «συμμορία της μιζέριας» τον εργάτη, τον υπάλληλο, τον συνταξιούχο που απαιτεί το αυτονόητο: να μην πεθαίνει αβοήθητος.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟΣ: Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΟΧΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ:

Είναι ο κόσμος του ιδιωτικού υπαλλήλου που γυρνάει σπίτι εξουθενωμένος από το 13ωρο και αναρωτιέται αν θα έχει λεφτά για το φάρμακο του παιδιού του. Είναι ο κόσμος των νοσηλευτών που λυγίζουν από την κούραση, αλλά συνεχίζουν να προσφέρουν με την ψυχή τους.

Είναι ο κόσμος των Γιατρών, σαν τον Κ. ΒΡΕΤΟ που έμεινε γνωστός γιατί έσκυβε πάνω από τον πόνο του απλού ανθρώπου με αγάπη και ανιδιοτέλεια και δεν είχε καμία σχέση με τους εμπόρους της υγείας.

Δεν διαμαρτυρόμαστε για κάτι ανέφικτο, ούτε για κάτι μακρινό. Παλεύουμε καθημερινά γιατί ζούμε τη σκληρή πραγματικότητα που εσείς έχετε αποφασίσει για τις ζωές μας.

Απέναντι στο «χιούμορ» σου Υπουργέ, εμείς αντιτάσσουμε το δικαίωμα μας να παλεύουμε για καλύτερες συνθήκες υγείας στο νομό και για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Απέναντι στις «φιέστες» σας, εμείς αντιτάσσουμε το δίκιο μας και το όνειρο μας,

γιατί είμαστε αυτοί που κρατάνε αυτόν τον τόπο όρθιο και δεν θα σας επιτρέψουμε να παίζετε με τις ζωές μας.

Υ.Γ.  Και έτσι για την ιστορία…

Εννοείται ότι θα κρίνουμε την κυβέρνησή σου που υπογράφει δισεκατομμύρια για φρεγάτες Belharra και Rafale. Όταν τα λεφτά του λαού σπαταλούνται για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και για πολεμικούς εξοπλισμούς που δεν έχουν καμία σχέση με την ασφάλεια της χώρας μας, εμείς προτιμάμε το 1 δις ευρώ που στοιχίζει μια φρεγάτα να δινόταν για 40 Παιδιατρικές Κλινικές!

Η ΥΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ – ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!

 

Σωματείο Εργαζομένων Ιδιωτικού Τομέα Ν. Πέλλας: Όλοι στα συλλαλητήρια για το έγκλημα των Τεμπών

0

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 11:00πμ

ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ: ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΠΟΝ    –     ΕΔΕΣΣΑ: ΜΙΚΡΟΙ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ

ΣΚΥΔΡΑ: ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (ΈΝΑΝΤΙ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ)   –  ΑΡΙΔΑΙΑ: ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΕΤΣΚΟΥ

 Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Στις 28 Φλεβάρη, 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη και το θάνατο 57 συνανθρώπων μας, δεν είναι μία απλή επέτειος, αλλά συνέχεια του αγώνα ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει καθημερινά τις ζωές μας για τα κέρδη μιας χούφτας παρασίτων. Συνέχεια των συγκλονιστικών απεργιακών συγκεντρώσεων, των μεγαλύτερων τις τελευταίες δεκαετίες σε ολόκληρη την χώρα. Μετά από 3 χρόνια, οι αιτίες που επέτρεψαν 2 τρένα να κινούνται για 12 λεπτά στις ίδιες ράγες είναι εδώ. Είναι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, το κράτος και οι κυβερνήσεις, τα κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντά τους. Με άλλα λόγια, είναι το σύστημα, που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή – όπως έγινε στα Τέμπη, όπως γίνεται κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς.

Κέρδη βουτηγμένα στων εργατών το αίμα!

Μόνο το 2025 σε όλη τη χώρα 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους χώρους δουλειάς, χιλιάδες σακατεύονται. Τα εργοδοτικά εγκλήματα, που βαφτίζονται “ατυχήματα”, δεν είναι ούτε μεμονωμένα περιστατικά, ούτε φταίει «η κακιά η ώρα», όπως προσπαθούν να τα παρουσιάσουν τα επιτελεία κυβέρνησης και εργοδοσίας.  Για μήνες μύριζε η διαρροή εύφλεκτων αερίων στη βιομηχανία «Βιολάντα», αλλά δεν πάρθηκε κανένα μέτρο που θα έκοβε από τα κέρδη της εργοδοσίας, γιατί θα έπρεπε να σταματήσει η παραγωγή. Τόσο κοστολόγησε τη ζωή των 5 εργατριών μανάδων, και η εργοδοσία και το κράτος της. Αυτό είναι το «επιχειρηματικό θαύμα», «πρότυπο επιτυχίας», «επενδυτικός πνεύμονας», όπως παρουσιάζονταν η επιχείρηση από όσους μιλάνε για «ανάπτυξη για όλους». Η ίδια επιχείρηση, όμως, μαζί με πολλές άλλες, πρωτοστατούσαν για τη γρήγορη εφαρμογή της 13ωρης εργασίας. Οι επενδύσεις αφορούσαν το πιο γρήγορο κέρδος και όχι την πιο ασφαλή εργασία.

Και σε αυτό το έγκλημα, από πίσω κρύβεται ο ίδιος ένοχος: Η εγκληματική πολιτική του κέρδους που υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ και όλα τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της κερδοφορίας, της ανταγωνιστικότητας των ομίλων, της πολεμικής εμπλοκής, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Αυτή είναι η πολιτική που μετατρέπει τους χώρους δουλειάς σε μια απέραντη κοιλάδα των Τεμπών.

Αυτή είναι η πολιτική που δε λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή μπροστά στα κέρδη τους:

  • Με τους σιδηρόδρομους καρμανιόλα, ακολουθώντας τη ευρωπαϊκή στρατηγική της «απελευθέρωσης».
  • Με τη μετατροπή κρίσιμων υποδομών, όπως το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, οι δρόμοι μεταφοράς, διάφορες βιομηχανίες σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής, της δολοφονικής αλυσίδας του ΝΑΤΟ. Με τους εργαζόμενους να γινόμαστε αναλώσιμοι, η χώρα μας ορμητήριο κατά άλλων λαών και ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων για πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα.
  • Με την ανασφάλεια και το αβέβαιο μέλλον που η ίδια πολιτική καταδικάζει τα παιδιά μας, τη νέα γενιά. Με την εμπορευματοποίηση της παιδείας και της υγείας, με ταβάνια στα σχολεία να πέφτουν σαν βροχή, με σπουδές χωρίς υποδομές και ασφάλεια, τη στιγμή που δίνονται δις ευρώ για τους πολεμικούς εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας.
  • Με τους δήθεν “θεσμούς” της “δημοκρατίας” των λίγων, του σάπιου κράτους τους, που είναι εξαρτημένοι από τα μεγάλα συμφέροντα και ανεξάρτητοι από το πραγματικό δίκαιο που αφορά τα δικαιώματα της μεγάλης εργατικής-λαϊκής πλειοψηφίας. Γι’ αυτό η δικαιοσύνη τους αφήνει τη συγκάλυψη να συνεχίζεται, βγάζει λάδι τους διάφορους ΟΠΕΚΕΠΕδες, γιατί αυτή είναι η νομιμότητα για αυτούς. Για τους εργαζόμενους που αγωνίζονται για τη ζωή τους επιφυλάσσει αυταρχισμό, καταστολή, νόμους για να τους τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί..

 Καμιά εμπιστοσύνη στην εγκληματική πολιτική και σε όσους την υπηρετούν

Γιατί για να υπερασπιστούμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την εγκληματική πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν. Μέσα από την οργάνωσή μας στα συνδικάτα και τα σωματεία, με κατεύθυνση σύγκρουσης με τη μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της, μπορεί να ανοίξει ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας. Με την εργατική τάξη μπροστά, στον κοινό αγώνα με όσους στενάζουν από την αντιλαϊκή πολιτική, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες και επιστήμονες, έχουμε τη δύναμη να κατακτήσουμε μια ζωή με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ευημερία.

Για να κερδίσουμε εμείς, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Μέση λύση δεν υπάρχει.

Γι΄αυτό και όσοι εξαπατούν λέγοντας ότι μπορεί να είναι και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος. Όσοι προσπαθούν να παρουσιαστούν ως σωτήρες και μεσσίες για να μασκαρέψουν το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης. Όσοι προωθούν διάφορα δήθεν κινήματα χωρίς οργάνωση και συνδικάτα, το μόνο που προσφέρουν είναι η πραγματική δικαίωση να παραπέμπεται στις καλένδες. Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τα παιδιά μας, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα.

Καλούμε όλους τους συνδικαλιστικούς και άλλους φορείς του νομού, τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, να συμμετέχουν ενεργά στην προετοιμασία των συλλαλητηρίων στις 28 Φλεβάρη. Μπροστά στον μεγάλο αυτό αγωνιστικό σταθμό, παίρνουμε την πρωτοβουλία ανοιχτής σύσκεψης – συζήτησης για τον σχεδιασμό της δράσης των συνδικάτων τις μέρες που απομένουν.

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου, 11:30π.μ.

Αίθουσα Παρθεναγωγείου (Βαρόσι) Έδεσσα

Συνδικάτο Τύπου Χάρτου: Όλοι στο συλλαλητήριο την Παρασκευή 13 Φλεβάρη, στη 1.00 μ.μ. στο Σύνταγμα

0

Όλοι στο συλλαλητήριο την Παρασκευή 13 Φλεβάρη, στη 1.00 μ.μ. στο Σύνταγμα

Συνάδελφοι – ισσες

Το Δ.Σ. του συνδικάτου αποφασίσαμε την συμμετοχή στο συλλαλητήριο μαζί με τα υπόλοιπα συνδικάτα στο σύνταγμα μέρα ψήφισης του νομοσχεδίου της ντροπής για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Παράλληλα παίρνουμε απόφαση για κήρυξη 4ωρης στάσης εργασίας την ημέρα εκείνη 12:00 με 16:00 ώστε οι συνάδελφοι από όλους τους χώρους να συμμετέχουν μαζικά στο συλλαλητήριο στο οποίο θέλουμε να υποδεχτούμε και τους αγρότες που μετά από απόφαση της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων, κατεβαίνουν με τα τρακτέρ τους στην Αθήνα. 

Απαιτούμε μαζί με τους συναδέλφους μας από όλους τους κλάδους να αποσυρθεί ΤΩΡΑ το νομοσχέδιο – έκτρωμα κυβέρνησης – ΓΣΕΕ – ΣΕΒ που βάζει ταφόπλακα στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που δίνει τη χαριστική βολή στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, καθηλώνει τους μισθούς και πετσοκόβει τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων, νομιμοποιώντας τη φτώχεια και την εκμετάλλευση στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» και των «αντοχών της οικονομίας».

Με την απουσία ΣΣΕ από τον κλάδο εδώ και 17 χρόνια οι εργαζόμενοι βλέπουν καθημερινά τα εργασιακά τους δικαιώματα να καταστρατηγούνται στον βωμό του κέρδους των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Η ακρίβεια την οποία προκαλούν τα τεράστια κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων εξανεμίζουν τους ήδη χαμηλούς μισθούς ενώ παράλληλα ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με την τεράστια εντατικοποίηση της εργασίας, και με τις τεράστιες ελλείψεις σε όλα τα ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας.

Από την άλλη μεριά οι μεγάλοι εργοδότες του κλάδου συνεχίζουν συνεχώς να αξιοποιούν όλους τους αντεργατικούς νόμους όλων των κυβερνήσεων που διαχρονικά εφαρμόζουν όλες τις κατευθύνσεις της ΕΕ και τροφοδοτούνται διαρκώς με νέες επιδοτήσεις για επενδύσεις. Όλα αυτά την ίδια ώρα που εμείς δυσκολευόμαστε να βγάλουμε τον μήνα και σε μια σειρά χώρους εργασίας αντιμετωπίζουμε την ασυδοσία των εργοδοτών η οποία τροφοδοτείται από όλους τους αντεργατικούς νόμους με τελευταίο τον νόμο για διευθέτηση της εργασίας που δίνει την δυνατότητα μέχρι και για 13ωρη απασχόληση.

Στην εξίσωση της επίθεσης που δεχόμαστε στα δικαιώματα μας μπαίνει και η πολεμική οικονομία η οποία είναι κατεύθυνση της ΕΕ η οποία έρχεται να εξυπηρετήσει την πολεμική προετοιμασία που έχει σημάνει και μπλέκει τους εργαζόμενους σε ακόμα μεγαλύτερους κινδύνους με την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας. Η πολεμική οικονομία έχει ως βασική προϋπόθεση την ακόμα μεγαλύτερη επίθεση τόσο στα εργασιακά μας δικαιώματα όσο και στις συνδικαλιστικές διεκδικήσεις ώστε να βγαίνουν ακόμα μεγαλύτερα κέρδη από την δουλειά μας τα οποία να επενδύονται στους πολεμικούς σχεδιασμούς για το μοίρασμα των αγορών και του ενεργειακού πλούτου.

Όλα τα παραπάνω δημιουργούν την ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη να σημάνει συναγερμός για τους εργαζόμενους καθώς η αγωνιστική απάντηση στις μεθοδεύσεις κυβέρνησης κράτους και μεγάλων εργοδοτών είναι μονόδρομος. Μόνο οι εργαζόμενοι με την αγωνιστική τους στάση μπορούν να επιβάλουν το δίκιο τους, να βάλουν στο επίκεντρο όλες τις σύγχρονες ανάγκες τους και να διεκδικήσουν ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς, συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα και μέτρα υγιεινής και ασφάλειας σε κάθε χώρο εργασίας ώστε να γυρνάμε σπίτι μας αρτιμελείς.

Παράλληλα το Δ.Σ. του συνδικάτου απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου να συμμετέχουν στην Γ.Σ. του συνδικάτου την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου στις 11:00 π.μ. στα γραφεία του συνδικάτου στην οποία θέλουμε να κουβεντιάσουμε συλλογικά αξιοποιώντας την πείρα από τους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος και να οργανώσουμε τους αγώνες μας για την διεκδίκηση κλαδικής ΣΣΕ.

Επίσης θέλουμε μέσα από την Γ.Σ. του κλάδου να πάρουμε απόφαση για συμμετοχή στην απεργία στις 28 Φεβρουαρίου καθώς και στο συλλαλητήριο στο οποίο καλούν εργατικά κέντρα και συνδικάτα το Σύνταγμα καθώς συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό.

Απαιτούμε:

  • 7ωρο – 5μερο -35ωρο, σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, ώστε να κατοχυρώνεται και ο ελεύθερος χρόνος των εργαζομένων.
  • Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων για τις ΣΣΕ. Επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ΕΓΣΣΕ στα συνδικάτα.
  • Μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς η οποίες να απαντάνε στην ακρίβεια με την οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι.
  • Επαναφορά κατακτήσεων όπως των κλεμμένων 3ετιών 2012 -2023, της αρχής της ευνοϊκότερης σύμβασης, της συρροής, της πληρωμής υπερωριών.
  • Κατάργηση του ΓΕΜΗΣΟΕ και όλων των αντεργατικών διατάξεων που περιορίζουν συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες.

 

Όλοι στο συλλαλητήριο την Παρασκευή 13 Φλεβάρη, στη 1.00 μ.μ. στο Σύνταγμα

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026 στις 11.00 π.μ