Ανάμεσα στα προκατασκευασμένα άρθρα εφημερίδων που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας την προηγούμενη εβδομάδα αναπαράγοντας την επίθεση του Μάνεση και του κεφαλαίου απέναντι στην 9μηνη απεργία των εργατών στην Ελληνική Χαλυβουργία, εμφανίστηκε και ένα άρθρο που ενημέρωνε τους αναγνώστες για το θαύμα της COSCO σε παραλληλισμό με το δράμα των χαλυβουργών. Η εισαγωγή του άρθρου, είναι χαρακτηριστική:

«Στην ίδια γειτονιά της Αττικής, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων, συνυπάρχουν δύο επιχειρήσεις που αποτυπώνουν τα δύο πρόσωπα της ελληνικής οικονομίας: από τη μια πλευρά, το οικονομικό επίτευγμα της κινέζικης Cusco στον Πειραιά, που δημιούργησε θέσεις εργασίας, και από την άλλη, ο κίνδυνος να μπει λουκέτο στο ιστορικό εργοστάσιο της Χαλυβουργίας Ελλάδος ελέω κρίσης αλλά και των… συνδικαλιστών.»

Για λόγους συντομίας ας μην αναφερθούμε στον ηρωικό αγώνα των χαλυβουργών που δίνουν μάχη με θεούς και δαίμονες αλλά ας πιάσουμε το θαύμα της COSCO που αποτελεί παράδειγμα προς αντιγραφή για νέους και παλιούς «επενδυτές».

Ποιο είναι το θαύμα της COSCO;

Το μεγάλο θαύμα της COSCO αποτελείται από μικρά υποθαύματα που κάθε ένα από αυτά προσθέτει αίγλη στο καθεστώς της σύγχρονης δουλείας. Το υπόδειγμα της επένδυσης του κινέζικου μονοπωλίου έχει καθαρογραφεί πάνω σε σύμβαση εργασίας που περιλαμβάνει τους εξής όρους:

·         Κάθε εργαζόμενος προσλαμβάνεται ως ανειδίκευτος εργάτης… διότι είναι πιο φτηνός.

·         Η εταιρεία έχει το δικαίωμα μετακίνησης χωρίς συμφωνία του εργαζόμενου… διότι ο εργαζόμενος δεν έχει ζωή.

·         Η υπέρβαση του ωραρίου μεταφράζεται ως οικειοθελής προσφορά… διότι η απλήρωτη εργασία είναι 2 φορές κέρδος.

·         Η αμοιβή είναι 40 ευρώ την ημέρα μαζί με τα επιδόματα, τις  πρόσθετες αμοιβές για νυχτερινή εργασία, τις αργίες και τα εκτός έδρας. Στην αμοιβή επίσης περιλαμβάνονται και όλες οι κρατήσεις, εισφορές, φόροι κλπ Οι εργαζόμενοι αν και με ημερομίσθιο, πληρώνονται την τελευταία ημέρα του μήνα.

·         Η εταιρεία έχει δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης, αν παραβιαστεί ένας όρος ή ο εργαζόμενος απουσιάσει χωρίς άδεια 3 ημέρες, σε διάστημα ενός έτους. Αλίμονο δηλαδή στον εργάτη που θα απεργήσει..

·         Σε περίπτωση ασθένειας του εργαζομένου, η εταιρεία δικαιούται να ελέγχει με γιατρό της δικής της επιλογής τον ασθενή.

·         Ο εργαζόμενος αναλαμβάνει έναντι της εταιρείας την υποχρέωση πίστης, δηλαδή δεσμεύεται με όρους μαφίας να μη λέει κουβέντα σε κανέναν για τα όσα συμβαίνουν στο χώρο της δουλειάς του.

·         Για αρκετούς εργαζόμενους υπάρχει καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας, με αποδοχές 300 – 400 ευρώ. Οι συμβάσεις είναι ημερήσιες και γίνονται μέσω εταιρείας που έχει συσταθεί γι´ αυτό το σκοπό και μέσω πέντε υπεργολάβων.

·         Το μεγαλύτερο μέρος των εργαζόμενων είναι επινοικιασμένοι στη θυγατρική της COSCO, την ΣΕΠ, από την εταιρεία «Διακίνηση ΑΕ», θυγατρική της κατασκευαστικής εταιρείας ΕΛΓΕΚΑ.

Οι υπόλοιποι εργάζονται ανάλογα με το αν υπάρχει πλοίο, σε συνθήκες εργασίας χειρότερες από των «ελεύθερων λιμενεργατών» της δεκαετίας του ’30, δηλ. προσφερόμενοι σε εργασία σε ημερήσια βάση σε συμφωνία με την ΕΛΓΕΚΑ η οποία διαθέτει ενοικιαζόμενους εργαζόμενους ως τον αριθμό 19, ώστε να μην μπορούν να σχηματίσουν σωματείο.

Όλα τα παραπάνω όπως είναι φυσικό έφεραν πέρσι αύξηση στον κύκλο εργασιών κατά 7,26% την ιδία στιγμή που οι αμοιβές και τα έξοδα προσωπικού όπως τα ονοματίζουν μειώθηκαν  κατά 7,65%.

Στις παραπάνω ειδυλλιακές συνθήκες μετράμε και κάμποσα εργατικά ατυχήματα διότι η υγεία και η ασφάλεια των εργατών κοστίζει. Η διαρκής εναλλαγή των εργαζομένων και η μικρή σύνθεση σε σχέση με την λειτουργία των μηχανημάτων, υπονομεύει την ασφάλεια με σοβαρούς κινδύνους σε βάρος των εργαζομένων, της εγκατάστασης.

Η αναγκαία πολύμηνη εκπαίδευση πάνω στη λειτουργία μεγάλων μηχανημάτων συμπυκνώθηκε σε εκπαίδευση λίγων ημερών. Σύμφωνα με καταγγελίες, οι χειριστές ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα κάνει τις περισσότερες και τις πιο γρήγορες  “κινήσεις” για να εξασφαλίσουν παραπάνω μέρες εργασίας. Επίσης στο λύσιμο και στο δέσιμο των εμπορευματοκιβωτίων, εργάζονται ανασφάλιστοι με 25 ευρώ μεροκάματο!

Για τα παπαγαλάκια των εργοδοτών αλλά και για τους ιδίους τους βιομηχάνους αυτό είναι το θαύμα της COSCO.

Αυτό το μέλλον θέλουν για εμάς και τα παιδιά μας.

Είναι το θαύμα της μισθωτής σκλαβιάς, της σύγχρονης δουλειάς.

Εμείς μιλάμε άλλη γλώσσα. Το παραπάνω ονομάζουμε γκέτο και από τα πιο άγρια. Είναι το γκέτο της COSCO που επιβεβαιώνει ότι η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου θέλει εργάτες-δούλους στα μονοπώλια.

Αυτή την πραγματικότητα θέλουν να διαμορφώσουν σε κάθε χώρο δουλειάς οι εργοδότες και τα κόμματά τους. Και όπου δεν τα καταφέρνουν έχουν στη διάθεση τους τις δυνάμεις καταστολής και τη δικαιοσύνη.

Ο αγώνας των απεργών χαλυβουργών βάζει εμπόδια στα έτοιμα σχέδια που έχουν όλοι οι Βιομήχανοι στα συρτάρια τους για το τσάκισμα των εργαζομένων κάθε εργοστασίου. Ο αγώνας τους αποτελεί φως δύναμης και αξιοπρέπειας για το πώς οι εργάτες ενωμένοι μπορούν να αγωνίζονται απέναντι σε αυτούς που πλουτίζουν εις βάρος μας.